preceptū Non occidesXI II
qͣꝫ ſuſpectus ſi dixerit hanc eſſe fidē ſuam.quēadmodū fecit idē reuerēdiſſimꝰ pr̄ dominꝰ cardinal̓ Cameracen̄. p̄ceptor meuſclariſſimus ad req̄ſtam ſereniſſimi regꝭ romanorū. Sic ⁊ p̄fulgidū decꝰ canoniſtaꝝ⁊ flos gratiſſimus dn̄s cardinal̓ floren̄. cofeſtim vt al̓s me p̄ſente legit has aſſertōesadmiratus. Et potuerūt inqͥt in vomere d̓fenſores qͥn mox fuerint aliqͥ ꝯtradictoreſadeo ſibi manifeſtꝰ error videbat̉. ¶ Seqͥt̉tandē iuramentū fuiſſe licitū de repugnan¶ Tercia pars ꝯcludo talibꝰ erroribꝰ.ſionis principalis.Emōſtratis itaqꝫ duabꝰ pͥmis ꝑtibus nr̄e concluſiōis ita vt non ſitrelictus dubitatōis ſcrupulꝰ apudillos qͥ nolunt fieri īprudentes ſꝫ intelligētes q̄ ſit volūtas dei. Nā ⁊ rō euidēs ⁊ autoritas ꝯuincens et hͦ ſacrū ꝯciliū det̓minans multipl̓r hͦ credere tradūt et īpellūt⁊c̄. Expediamꝰ nos breuiori ẜmōe de partibꝰ reliqͥs duabꝰ. Dicit tercia ꝑs ꝙ he nouem aſſertōes potuerūt ꝑ doctores et ordinarios locoꝝ doctrinal̓r ac iudicial̓r ꝯdēnari. ¶ Stabiliamus hͦ qͣdruplicit̓. Primitus in iure diuino. ſpectat itaqꝫ ad p̄latosetiā inferiores paſcere gregē pabulo doct̉.ne. Ioh̓. x. Bonus paſtor ⁊c̄. ⁊ Mat. vlt̓.Docete oēs gētes ⁊c̄. Eſa. lviij. Clama neceſſes. Hiere. xxiij. Ue paſtoribꝰ ⁊c̄. Eze.xxxiiij. Ue paſtoribꝰ iſrl̓. ⁊ .xxij. ſi ſpecl̓atorvidit ⁊c̄ Et ſil̓e eiuſdē. iij. Si dicēte me adīpiū. Treno. ij. Prophete tui viderunt ⁊c̄.Deut̓. xiij. et. xvi. Cōtra hereticos. i. Thi.iiij. ad Titū. iij. ad Gal̓. ij. v. ⁊ vi. Itē Act̉.xx. attēdite vob̓ et vniuerſo gregi ⁊c̄. Ex qͥbus omnibꝰ fundatū ē in ſcpͥtura ſacra ꝙdoctores et p̄lati pn̄t et debent ppl̓m ſubditū in doctrina ſana paſcere et ne errēt ꝓuidere. Stabiliamꝰ ſcd̓o partē eādē ex iure naturaliet poſitiuo. Ex naturali qͥdemqͦ pater debꝫ erudire filios/ ſapiēs inſipientes docere. videns cecos ducere. Caput inmēbra īfluere ſenſum. ⁊ ita de reliqͥs ſil̓itudinibꝰ naturalibꝰ. Ex poſitiuis ꝟo iuribꝰiudicatur. extra de here. c. ad abolendā. etc. excōicamus. et. c. ſicut. et extra de ſymo.licꝫ hely. et. lxxxiij. di. c. nil illo paſtore ⁊c̄Stabiliamus tercio ꝑtē hanc et approbatōem huiꝰ ſacri concilij ꝑ p̄cticā eius. Collaudant enī ꝯdemnatōes factas ꝯͣ erroresV icleff ꝑ vniuerſitateſ oxonien̄. ⁊ pragen̄.⁊ ꝑ ordinarios eorūdeꝫ locoꝝ. qͣs velut te
merarias ⁊ iniqͣs reprobare debuerat ſi nequaqͣꝫ eū ꝯdemnatio tal̓ licuiſſet. Inducerent̉ ſil̓ia plura de pͥoribꝰ ꝯcilijs tā generalibꝰ qͣꝫ ꝓuincialibꝰ etiā ante Nicenū ꝯciliū⁊c̄. Stabiliamꝰ deniqꝫ qͣrto ꝑtem eandeꝫex ꝯſuetudine laudabili in diuerẜ dioceſibus p̄ẜtim in pariſien̄. Illic enī dānati ſūtarticuli ⁊ damnant̉ qͦtidie ꝑ doctores ſacre ſcpͥture/ et ꝑ ep̄os ⁊ iurāt baccalarij pͥꝰqͣꝫ legant ſnīas in manu cācellarij pariſiē.ꝙ ſi quid audierint dici in fauorem articulorū pariẜ. condemnatorū reuelabunt infra octo dies epiſcopo vl̓ cācellario pariẜ.qͥ erunt ꝓ tꝑe. Scripſit ⁊ hͦ idem ſacre theologie facultas in pariſien̄. vniuerſitate intractatu quē miſit ad clementē ſeptimumſoluens rōes vel allegatōes in oppoſitū ſūptas ex iuribꝰ male ītellectꝭ. Cuiꝰ facultatꝭautoritas maior eſt in hac parte qͣꝫ vniusgloſatorū/ qꝛ decreta ſunt dicta doctoruꝫſanctorū theologorū/ q̄ meliꝰ ītelligi pn̄t atheologꝭ qͣꝫ ſolis iuriſtꝭ ſicut architecta iudicat de ceteris. ¶ Concedimꝰ tn̄ ꝙ nulli ī Zferiores ad papā vel ad generale ꝯciliū faciūt det̓mīatiōes in fide q̄ ligent generaliter oēs xp̄ianos/ vt p̄ciſe ſunt taliuꝫ/ p̄tereadicunt̉ inferiores p̄lati cauſas fidei magiſvētilare qͣꝫ termīare. qꝛ reẜuat̉ autoritas ſuꝑiori qͥ ptātem habꝫ vniuerſalē diffiniēdiet obligādi. Ꝙ ſi dicat̉ qꝛ p̄lati inferiores⁊ inqͥſitores qn̄qꝫ ſunt ignari ſacraꝝ lr̄arū.ſicut arguit ockam plane. ita fuer̄t quādoqꝫ ſūmi pontifices ꝓpt̓ea ꝯcedimꝰ p̄latosīferiores nō debere q̄ſtiōes fidei iudicialiter decidere niſi ꝯcurrētibꝰ iſtꝭ cauſis. Prima ꝙ ſcandalū fuit ortū ex aliqͥbꝰ aſſertiōibus ī ſua dioceſi. qꝛ de his q̄ foris ſunt nihil ad eos niſi forte reqͥſiti ſint in fidei ſubſidiū. Scd̓a ꝙ aſſertōnes tales ſunt q̄ ſineꝑiculo nō pn̄t diu admitti vel tolerari. neceoꝝ falſitas ignorari ſeu dubitari. Tercio Nōdū habet̉ ſufficiēs copia doctorū ī ſacrꝭ litteris et hominū ſcientiū diſcernere ſi talesaſſertōnes ſunt explicite ꝯtra fidē ⁊ ꝑ ſacrāſcripturā reprobate in ſentētia vl̓ affectu.Pn̄t itaqꝫ īmo et debēt p̄lati ⁊ doctores ſcire multa eſſe ꝯtra fidem explicitā qͣlia populꝰ neſcit niſi īplicite. Un̄ regularit̓ necpapa nec generale conciliū debꝫ facere determīationes fidei niſi ꝯcurrāt he tres cauſe/ ꝙ ſi dicit̉ p̄latos et doctores poſſe facere de aliqͥbꝰ aſſertiōibꝰ declaratōes q̄ ſuntꝯͣ fidem nō tn̄ pn̄t det̓mīare. Hoc nihil ē