Iohannis paruiXIII
malis occurrere pōt deuios ad ſe reducere ⁊ errātes reuocare. Qd̓ quanti meriti ſitIacobꝰ oſtēdit. Dicūt itaqꝫ om̄es diffinite ꝑhibemꝰ recte ꝙ nō ꝑibitꝭ. Faciunt prohac ꝑte dicta ſcpͥture ⁊ ſāctoꝝ extra d̓ here.c. ij. Qui alioſ cū p̄t ⁊c̄. xxiij. q. iiij. c. ita plane lxxxiij. di. c. error cui n̄ reſiſtit̉ approbat̉.extra de homiē̄. c. ſicut dignū. Qui potuithoīem liberare ⁊c̄. Mat. xviij. de tollēdisſcādalis et mēbris nocētibꝰ ī corꝑe myſtico. ac de illa lege dic eccl̓ie ꝙ ſi eccl̓iaꝫ nonaudierit ſit tibi ſicut ethnicꝰ ⁊ publicanuſdebꝫ etiā ibi loqͥ ſic vt audiat̉. ⁊. i. Pet̓. iij.ꝑati ſꝑ ad ſatiſfactōem oī poſcēti ⁊c̄. Obſecro/ peto ⁊ obteſtor ꝑ mr̄em oīm bn̄ viuentiū caritatē / ꝑ illā ſine qͣ deo nemo placerep̄t neqꝫ ſaluari/ fidē .ſ. catholicā ꝑ btām deniqꝫ felicitatꝭ ſpem. Nolite fieri (ſic̄ monetapl̓s) imprudētes ſed intelligētes q̄ ſit voluntas dei. ¶ Cōſtat aūt qͣntū eſt ad p̄ſensdicere tal̓ intelligētia in qͣttuor ꝯſideratōibus in qͥbꝰ mox finis erit. Proteſtor nihilominꝰ ſolēniter ⁊ ſuppoſite ꝙ mihi nō p̄iudicet modeſtia mea quā hactenus tenuicorā dn̄is ꝯmiſſarijs/ ⁊ h̓ nolēdo qͥcqͣꝫ dicere v rn̄dere circa materiā haꝝ. ix. aſſertionū p̄ter id qd̓ ad reprobatōem eaꝝ theologicā ſpectat ⁊ ad aꝑtionē theologicā materiā p̄dicādo ꝙ alt̓a ꝑs ſil̓r ſe habeat aut ſiꝯtigerit ꝙ fiat deſcēſus ad ꝑſonalia qͣliacūqꝫ tāgentia vl̓ chriſtianiſſimū regē frāciecuiꝰ legatōe fungor/ vel ſacrā theologie facultatē. aut illā cuiꝰ ꝑs ē vniuerſitatē pariſien̄. aut ꝑſonā meā / ī fama doctrina vl̓ aliter det̉ et pateat mihi legitime defenſionis⁊ rn̄ſiōis locꝰ. Sic ſpero firmit̓ in dn̄o ꝙpotētiſſima ꝟitas vincet ⁊ fides in qua ēmūdi victoria. Habet ꝟitas ſil̓r ⁊ iuſticiadicēte Aug. qͣndā lucē ſuā/ q̄ velut orbicularit̓ ſe diffundit/ ⁊ terminat̉ in vmbra. a qͣluce dū qͥs refugit excecat̉/ ⁊ magꝭ ac magin tenebroſa dimergit̉. ¶ Intelligamꝰ igit̉q̄ ſit volūtas dei ſub ꝯſideratōibꝰ pauciſſimis. ¶ Intelligere ꝯuenit ꝙ hereticuſ ē (ſic̄dicit Aug. in de vtilitate credēdi. ⁊ hr̄. xxiiij. q. iij. Qui alicuiꝰ tꝑalis ꝯmodi et maxime gl̓ie prīcipatuſqꝫ ſui gr̄a falſas ac nōuas opiniōes vl̓ gignit vl̓ ſeqͥtur. Ecce qd̓dicit. Et nedū aſſentiēs. qm̄ dubiꝰ in fideinfidel̓ ē/ dum vicꝫ dubitat ī eis q̄ explicita ⁊ certa fide tenet̉ credere/ ꝓfiteri vel docere rōe ſui ſtatus ſcīe vel gͣdus. ꝓpt̓ea dixime nō dubitare. ¶ Intelligere ꝯuenit ꝙ he
reſis ſola nō facit de ꝑ ſe hereticū niſi dumꝯiungit̉ dep̄uatio ꝑtinax ip̄iꝰ volūtatꝭ. iuxta illd̓ Aug. Errare potero hereticꝰ n̄ ero.⁊ h̓ locū habet ꝓteſtatio ac ſubmiſſio conditional̓ q̄ ꝑtinaciā excludit. Hoc veꝝ eſt Vl6 6in dubijs/ ſed in certis illa inqͥnat potiꝰ qͣꝫſaluat. ⁊ ē duplex iniqͥtas ⁊c̄. ptꝫ in hereticꝭdicētibꝰ ſe fidē catholicā ſꝑ velle ꝓfiteri.¶ Intelligere ꝯuenit ꝙ ille cēſeno ē perti d oynax qͥ nō dimittit errorē ſuū. nec q̄rit cautaſollicitudīe ꝟitatē vel q̄ſite et docte nō obedit. cuiꝰ ꝑtinacie ml̓ta ſūt ſigͣ ſicut enūeratOckam pͥma ꝑte dyalogoꝝ. li. iiij. ponit d̓cem ⁊ nouē ſigna. Ego redigo ad duodecī Vgr SaInter q̄ illd̓ ē p̄cipuū et peſſimū/ dū errordefendit̉ v̓bis et factis/ minis et terroribꝰ/cautel̓ et ambagibꝰ. Alid̓ ſignū ē in eis quiꝯſentiūt errantibꝰ. ſic̄ dicitur ad Ro. i. quāto ampliꝰ qͥ errores vl̓ errātes defēdere ſatagūt mal̓ modis. ¶ Intelligere poſtremoꝯuenit ꝙ nō licet hoīes ea neſcire que ſpectāt ad officiū ꝓpriū. ſic̄ oꝑtꝫ iudices cogͦſcere ea de qͥbꝰ iudicare habēt vt de homicidijs furtis et ſil̓ibꝰ. Sil̓r oꝑtꝫ p̄latos etdoctores ſcire nedū implicite ſed etiam explicite ꝟitatē nr̄e legꝭ/ tā ī ſpeculabilibꝰ qͣꝫimaginabilibꝰ q̄ neceſſarie ſunt ⁊ vtiles addocēdū et arguēdū ad corripiēdū ad erudiendū in iuſticia/ ſicut dicit apl̓s. vt ꝑfectus ſit hō dei ad opus bonū inſtructus.Nihil aūt magꝭ ſcire ꝯuenit in ppl̓o xp̄iauo ⁊ in oī republica/ qͣꝫ ꝙ ẜuāda ſūt pactaſeu iuramēta ad deū et ꝓximū. ⁊ quō nō inferēda ſit iniuria ꝓximo/ p̄ẜtim in re ſibi cariſſima q̄ eſt vita corꝑalis et ſpūal̓ .ſ. aīe. neqꝫ occidat̉ a nō vero iudice ſuo. neqꝫ impediat̉ ꝑ ſubitā mortē eterna ſalus ſua. Qdeniqꝫ nō vſurpet qͥbꝰ nō eſt ꝯceſſa ſibi poteſtatē. neqꝫ velit eē iudex teſtis et ꝑs/ et ſibi ius dicere qd̓ nefas ē. et ita de ſil̓ibꝰ p̄ceptis moralibꝰ ⁊c̄. ¶ Hoc attēdentes nolitefieri īprudētes ſꝫ intelligētes q̄ ſit volūtasdei. ⁊ ſic̄ corde creditis ad iuſticiā. ſic potēſ⁊ ꝯſtans vr̄a ſit oris ꝯfeſſio ad ſalutē. qͣtinus qͥ ꝓbati ſūt manifeſti fiāt. Et pax deiq̄ exuꝑat oēꝫ ſenſū cuſtodiat corda vr̄a. etintelligētias vr̄as in xp̄o ieſu dn̄o nr̄o quieſt deus benedictus in ſecl̓a Amen.Aſſertōes contentein ꝓpoſitōe defuncti mgr̄i Ioh̓is parui ⁊forma cōdēnatōis earundē que facta fuitꝑ epiſcopū Pariſien̄.v 4