Circa preceptū Non occidesXIII
principalit̓ doctrinalit̓ et radicalit̓ qͥd ꝓpͥeſit fideſ. ⁊ vnde qͥſ denoīat̉ fidel̓ catholicꝰ?Et ex oppoſito qͥd ſit error in fide vl̓ hereẜ⁊ qͥs denoīat̉ errās in fide vl̓ hereticꝰ ¶ Etpͥmo reiectꝭ ꝓnūc acceptiōibꝰ alijs de fideqꝛ fides aliqn̄ dicit̉ ſponſio. i. Thimo. v.qꝛ pͥmā fidem irritā fecerūt. Et qn̄qꝫ fidelitas. Prouerb̓. Et virū fidelē qͥs inuenietQn̄qꝫ ꝯſcīa Rom̄. ix. Om̄e qd̓ n̄ eſt ex fideeſt pctm̄. Qn̄qꝫ ſacramentū fidei. Aug. adBonifaciū. Quid ē ꝑuulos hr̄e fidem niſi fidei ſacramētū? Accipiamꝰ deſcpͥtōeꝫ fidei de qͣ locuturi ſumꝰ ex v̓bis apl̓i ad Roma .i. vbi dicit/ ꝙ fides ē ex auditu auditꝰautē ꝑ v̓bū dei. Unde ſicut Ariſto. deſcribit ſciam ꝙ eſt habitus firmꝰ ꝑ demōſtratōem acqͥſitus. ſic pōt deſcribi qͥd ſit fidesꝙ ē habitꝰ firmꝰ et verus ꝑ auditū vbi deiacqͥſitus. Et vocat̉ hic v̓bū dei ſcpͥtura ſacra/ vel inſpirata vl̓ p̄dicata vl̓ ſcpͥta ſeu lecta. ¶ Pro cuiꝰ deſcriptōis declaratōe ſciēdū. ꝙ ſicut ſciētia ml̓tiplicit̓ accipit̉ ſic ⁊ fides qͣꝫtū ſpectat ad ꝓpoſitū. ¶ Accipit̉ em̄qn̄ꝫ ſciētia ꝓ habitu/ vt d̓ſcriptū ē. qn̄qꝫ ꝓaſſenſu ex tali habitu ꝓcedēte. qn̄qꝫ ꝓ obiecto illiꝰ habitus vel actus. et hͦ duplicit̓ ſicut eſt duplex obiectū qd̓ ſcimus Unū eſtꝯcluſio demonſtrata mētal̓ vocal̓ vel ſcripta. Aliud eſt res ſignificata ꝑ concluſiōeꝫUnū vocat̉ obiectū materiale. alid̓ formale/ ẜm Tho. ¶ Ampliꝰ ſciētia qͦcūqꝫ p̄dictorū modoꝝ accipiat̉ ſolet ſumi dupliciter.Uno mō ꝓ vnico vel ſimplici tali habituvl̓ actu vel obiecto. Alio mō ꝓ collectōnemultoꝝ hmōi habituū vel actuū vel obiectoꝝ. Quēad modū dicimꝰ phiſicā eē vnāſcīam/ ſic metaphiſicā ſic medicinā. ⁊ ſic d̓alijs. ¶ Cōformit̉ ad p̄dictas diſtinctōnesdicimꝰ/ ꝙ accipit̉ fides qn̄qꝫ ꝓ habitu/ etſic data eſt deſcriptio. Qn̄qꝫ ꝓ actu ex talihabitu ꝓcedēte/ ⁊ ꝓpͥe ꝓ īteriori aſſenſu fidei. impropͥe ꝓ actu ext̓iori qͥ ex hͦ interioriꝓcedit. quēad moduꝫ dicimus. iſte fidelit̓agit. Rurſus accipit̉ fides ꝓ obiecto fideiſcꝫ ꝓpoſitōne credita. ſicut eſt iſte articulꝰ.Deus ē trinus et vnuſ. aut etiā res ꝑ hancꝓpoſitōem ſignificata. ſicut d̓r. deus eſt fides mea. Et hic d̓ cōplexe ſignificabilibꝰhr̄i ẜmo poſſit quem obmittimꝰ. ¶ Poſtremo fides accipit̉ qͦlibet modoꝝ p̄dictorūqn̄qꝫ pro vnico habitu vl̓ actu vl̓ obiecto.qn̄qꝫ ꝓ collectōe pl̓imoꝝ vl̓ oīm. quemadmodū in ſymbolo apl̓orū vl̓ athanaſij vl̓
concilij niceni/ vl̓ ſacre ſcpͥture dicimꝰ fidem catholicā ꝯtineri. Un̄ et ſic loqͥt̉ athanaſiꝰ dicēſ. Quicūqꝫ vult ſaluꝰ eē an̄ om̄iaopus ē vt teneat catholicā fidē. Et de ꝑticulari fide ſubiūgit. fides aūt catholica hͦeſt / vt vnū deū in trinitate ⁊c̄. ¶ Cōſeq̄nternotādū ē/ ꝙ fides ꝓ habitu duplicit̓ accipit̉. ꝓ infuſo ſcꝫ ⁊ ꝓ acqͥſito. ſicut ē etiā vnaſcīa habitual̓ infuſa. ptꝫ hoc in chriſto ⁊ ſalomōe. Alia acqͥſita qͣlit̓ deſcpͥta ē ꝙ eſt habitus firmus ꝑ demōſtratōem acqͥuiſitus¶ Dicamus ꝯſeq̄nter ꝓ declaratōe deſcpͥti Gonis p̄miſſe de fide habituali acqͥſita q̄ īfuſam p̄ſupponit vl̓ eidē innitit̉ ⁊ ab ea īformat̉ ſi ꝑfecta ē ꝙ fides dicit̉ habitꝰ firmuſ.ad differētiā opiniōis vel ſuſpitōis incerte/ ſicut ponebat petrꝰ abelardi ꝑ beatumBern̄. in hͦ redargutus. Hec aūt firmitasvl̓ certitudo alia ē a certitudīe ſpei/ quoniam vna reſpicit intellectū affectum altera.Tho. dicit ꝙ certitudo ē ex volūtate figente intellectū. ¶ Addit̉ in deſcriptōe verꝰ/ addr̄ntiā habituſ heretical̓ ficti/ qualē habētheretici. ¶ Subiūgit̉ tāqͣꝫ ꝓ differētia ſpecifica ad alios oēs habitꝰ intellectuales ꝑauditū vbi dei acqͥſitus. Pro qͦ notādū ēꝙ rō ſpecifica fidei ē ꝙ accipiat certitudinē ſua/ et ꝟitatē illuſtratiuā intellectus humani ab auc̄te diuīa. qꝛ ſcꝫ deꝰ ita iuſſit vl̓reuelauit mediate vl̓ īmediate ꝑ v̓bū ſuuꝫinſpiratū interiꝰ vl̓ exteriꝰ p̄dicatū audituꝫvl̓ lectū. Et ſic loquit̉ Tho. et antiqͥ ꝙ formalis ratio omniū credibiliū vna eſt .ſ. veritas prima. ita ꝙ aſſentire aliter nō eſt ꝑtinens ad fidem. Et hic reqͥrit̉ fides infuſaad aſſentiendū catholice. et hoc fieri n̄ p̄tſi quis errat in vna tali veritate ꝑtinaciter.quia iam deeſt ſibi ratio formalis credēdi.alioqͥn nō eſſet ꝑtinax. ¶ Hinc orit̉ differētia certitudinis fidei ad certitudinē ſciētie.qm̄ illa ſumit̉ ab extrinſecis tm̄. mō ꝑ locūab autoritate. altera deducit̉ ab intrinſecisſicut ꝑ locū a diffinitōe et ſimilibꝰ. ⁊ ita habemꝰ certitudinē vnā ab extrinſecis/ qͣleꝫhabet fides. alterā ab intrīſecis qualē habꝫſciētia. Et hoc ſufficit ad ꝓpoſitū de certitudine nō intrādo ſermonē de alijs habitibus certorū pͥncipiorū tam intellectualiūqͣꝫ moraliū in qͥbus eſt certitudo euidentieex t̓minis. In alijs ꝑ exꝑientiā. ī alijs ꝑ qͣndā adherētiā volūtatis ſtabilientis ſe ac figentis in aliquo a quo nō vult dirimi. ſic̄diceremus hoīem innitentē muro ſolido