De erroribus circa fidem et
nō obſtāte quocūqꝫ iuramēto ſeu ꝯfederatōe factis cū eo nō expectata ſnīa vl̓ mandato iudicꝭ cuiuſcūqꝫ. ¶ Hic caſus qͣꝫuisſit deciſus ꝑ hoc ſacrū conciliū ꝙ eſt hereticus/ et ſequat̉ ex tercia et qͣrta iūctis prima ⁊ vltima. nihilominꝰ videt̉ aliqͥbꝰ diminute poni. ¶ Primo quia nō loquit̉ deautorizatione ꝑ leges diuinā naturalem ethūanā. vt in ſcd̓a. ¶ Scd̓o nō ponit p̄dictos caſus ꝙ virilit̓ vel igͦminioſe ⁊ ſubitoid ē ſine diffidatōe debeat occidi. vt in tercia ⁊ qͣrta. deīde nō ponit ꝙ rex dēat auorare remunerare ⁊ honorare/ vt in qͥnta ſexta⁊ ſeptima. Quarto dimittit aſſertiōeꝫ octauā de falſitate ſenſus lr̄alis ſcpͥture ſacre. etꝙ qͥlibet ſit interpres vl̓ epyekes eiꝰ. Deniqꝫ ſilet ꝙ. C. rex ſup̄mus nō habꝫ talē potetiā in ſuo regno ꝙ de. A. vaſallo ſuo n̄ poſD ſit facere iuſticiā. ¶ Querit̉ nūc ſi he noueꝫaſſertōes in forma ſicut ſūt veniūt iudiciofidei reprobāde? Et qͣꝫuis queſtio hec materia determīata ſic ꝑ iudices fidei inferiores de ꝯſenſu et approbatiōe ip̄iꝰ. C. regis⁊ fere totius cleri ex his nouē aſſertōibꝰ tāqͣꝫ contentus ī eis ſufficiēter licꝫ diminui.ſicut patere videt̉ intuētibꝰ diligent̓ pͥmaꝫterciā qͣrtā et vltimā aſſertōes noſtra q̄ſtiodeciſa ē ꝑ hͦ ſacrū conciliū dū dānauit iſtāquilibꝫ tyrānus ⁊c̄. velut hereticā. nihilominus ponet̉ hec qͣdrimēbris concluſio¶ Nouē aſſertōes cū ſuis reprobatōibꝰ iudicialit̓ iudicate ſpectāt ad fideꝫ etiā explicite. Et ſunt due ꝓut in ſcedula cōtinet̉ rationabilit̓ qualificate. Potuerūt inſuꝑ perdoctores et ordinarios locoꝝ doctrinalit̓⁊ iudicialit̓ ꝯdemnari. Sūt deniqꝫ ꝑ hocſacꝝ ꝯciliū vel ꝑ ſedem apl̓icā de neceſſitate ſalutꝭ reprobāde. et hoc v̓e vel interp̄tatiue. ¶ Ex cuius ꝯcluſiōis ꝓbatōe que ſpectat ad theologiā maxīe de intereſſe fideipoterit facilit̓ apparere qͥd de intereſſe ꝑſenali ſentiēdū vel agendū erit ꝑ ſcientiā canonicā. ¶ Sꝫ pͥuſqͣꝫ ẜmo ꝓgrediat̉ vlteriꝰtollendū eſt qͣdruplex ſcandalū qd̓ nobisratiocinatōis iter agentibꝰ poſſet obſiſtere⁊ aures aliqͦrū q̄relis opilare vt obſurdeſcerent v̓itati ¶ Ecce inqͥt q̄rela vna/ quāta vilificatio fidei. quanta dep̄ſſio catholice doctrine. vt in qͦlibet verbo vl̓ actu dicat̉. hiceſt error in fide. hic eſt hereſis. Rn̄ſio breuis/ deputet̉ hoc errātibꝰ qͥ priꝰ ad ea q̄ falſa erāt ſcripturā ſacrā ⁊ fidem ꝓtrahere conati ſunt repugnātē. Hinc iſta fidei vilifi-
catio. hinc ꝯculcatio vitatis catholice/ n̄adefendentibꝰ eā ne talit̓ conculcet̉. ¶ Ecceinqͥt alioꝝ q̄ rela ꝙ nihil hic fit amore fideiſꝫ odio ꝑſonali vl̓ rancore/ ſꝫ fauore inordinato/ ſꝫ partialitate. Sed ꝓfecto oīm illeinfeliciſſimꝰ iudicādus eſſꝫ/ et miẜabilioromnibꝰ hoībꝰ. qui cū certiſſimis incōmodis nedū bonoꝝ tꝑalium ſed ꝓprie vite piculo tēderet in infernū. ⁊ quō tēderet; vtiqꝫꝑ pctm̄ odij vl̓ fauoris inordinati. qꝛ ſtipēdia peccati mors non q̄cūqꝫ ſed et̓na. Ceterū nō qͥs in hac re loquit̉ vel quo aīo loqͥtur/ ſed qͣꝫ veꝝ ſit quod loqͥtur attenderevos ꝯcernit. ¶ Ecce rurſus q̄rulant̉ alij/ videte qꝛ nihil hic cū modeſtia vel prudētiatalis aut talis agit ſed innitit̉ fantaſie ꝓpͥe⁊ famoſitati. Maledictus furor eiꝰ qꝛ pertinax. et emulatio qꝛ dura. cui tales ⁊ talesde illa natōne vel facultate ꝑ lr̄as vel aliterꝯtradicūt. At ꝟo conſolat̉ exemplū chriſtiquē ob p̄dicatōis feruorē ſui etiā parenteſdixerūt in furorē ꝟſum eſſe. Et de ꝓpheticis prioribꝰ viris inuenimꝰ dictū vni. qͥdq̄rit inſanus iſte? Deniqꝫ ꝓfecto/ qui dicere poteſt cū ꝓpheta dn̄o. Conſiliū meū iuſtificatōnes tue. ille iā nō ꝓprio capiti/ famoſitati vel imprudētie inniti dicendus ēſed ſolidiſſime veritatis auctoritati/ qͣꝫuisin hac parte ſi teſtimoniū hoīm recipimꝰillud abundantiꝰ longe eſt ꝓ nobis tā numero qͣꝫ merito. ¶ Cōquerunt̉ ad extremūqͥdam. Ecce inquiūt quanta regni chriſtianiſſimi diffamatio in qͦ tot errores exortidicunt̉ et famant̉. Immo vero reſponſumhabeat qͥſquis hoc obijcit ad obprobriuꝫquod ad ſingularē ⁊ incōparabilē laudemeiuſdem regni et incolarū cedit iſta errorūnō quidē publicatio ſed virtuoſiſſima debellatio. que neqꝫ ꝓprio ſanguini neqꝫ diſcriminibꝰ innūeris/ neqꝫ propͥe parcit viteqͣndo ꝓtinus vt errores ī eodem regno caput vt ita dicamus exerere. vel innoxiumgermen erūꝑe ceperint. Obſeruet̉ illud depſalmo. Filia babylōis miſera/ beatꝰ qͥ tenebit et allidet paruulos ſuos ad petram.Et illud de Nazone. apprime dū noua ſūtpraui mala ſemina morbi. Eſt enī hūanuꝫpeccare. ſed vere diuinū confeſtim a peccatis reſurgere/ eaqꝫ ꝓterere virtutis forti pede. ¶ His itaqꝫ ſcandalis ne ꝑgentibꝰ nobis ad veritatis inquiſitōnem noceant eiectis Deducemꝰ primā partē ꝯcluſioniſ exmultiplici radice ⁊ pͥncipalit̓ inueſtigādo