Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De erroribus circa fidem et

obſtāte quocūqꝫ iuramēto ſeu ꝯfederatōe factis eo expectata ſnīa vl̓ mandato iudicꝭ cuiuſcūqꝫ. Hic caſus qͣꝫuisſit deciſus hoc ſacrū conciliū eſt hereticus/ et ſequat̉ ex tercia et qͣrta iūctis prima vltima. nihilominꝰ videt̉ aliqͥbꝰ diminute poni. Primo quia loquit̉ deautorizatione leges diuinā naturalem ethūanā. vt in ſcd̓a. Scd̓o ponit p̄dictos caſus virilit̓ vel igͦminioſe ſubitoid ē ſine diffidatōe debeat occidi. vt in tercia qͣrta. deīde ponit rex dēat auorare remunerare honorare/ vt in qͥnta ſexta ſeptima. Quarto dimittit aſſertiōeꝫ octa de falſitate ſenſus lr̄alis ſcpͥture ſacre. et qͥlibet ſit interpres vl̓ epyekes eiꝰ. Deniqꝫ ſilet. C. rex ſup̄mus habꝫ talē potetiā in ſuo regno de. A. vaſallo ſuo poſD ſit facere iuſticiā. Querit̉ nūc ſi he noueꝫaſſertōes in forma ſicut ſūt veniūt iudiciofidei reprobāde? Et qͣꝫuis queſtio hec materia determīata ſic iudices fidei inferiores de ꝯſenſu et approbatiōe ip̄iꝰ. C. regis fere totius cleri ex his nouē aſſertōibꝰqͣꝫ contentus ī eis ſufficiēter licꝫ diminui.ſicut patere videt̉ intuētibꝰ diligent̓ pͥmaꝫterciā qͣrtā et vltimā aſſertōes noſtra q̄ſtiodeciſa ē ſacrū conciliū dānauit iſtāquilibꝫ tyrānus ⁊c̄. velut hereticā. nihilominus ponet̉ hec qͣdrimēbris concluſio Nouē aſſertōes ſuis reprobatōibꝰ iudicialit̓ iudicate ſpectāt ad fideꝫ etiā explicite. Et ſunt due ꝓut in ſcedula cōtinet̉ rationabilit̓ qualificate. Potuerūt inſuꝑ perdoctores et ordinarios locoꝝ doctrinalit̓ iudicialit̓ ꝯdemnari. Sūt deniqꝫ hocſacꝝ ꝯciliū vel ſedem apl̓icā de neceſſitate ſalutꝭ reprobāde. et hoc v̓e vel interp̄tatiue. Ex cuius ꝯcluſiōis ꝓbatōe que ſpectat ad theologiā maxīe de intereſſe fideipoterit facilit̓ apparere qͥd de intereſſe ꝑſenali ſentiēdū vel agendū erit ſcientiā canonicā. Sꝫ pͥuſqͣꝫ ẜmo ꝓgrediat̉ vlteriꝰtollendū eſt qͣdruplex ſcandalū qd̓ nobisratiocinatōis iter agentibꝰ poſſet obſiſtere aures aliqͦrū q̄relis opilare vt obſurdeſcerent v̓itati Ecce inqͥt q̄rela vna/ quāta vilificatio fidei. quanta dep̄ſſio catholice doctrine. vt in qͦlibet verbo vl̓ actu dicat̉. hiceſt error in fide. hic eſt hereſis. Rn̄ſio breuis/ deputet̉ hoc errātibꝰ priꝰ ad ea falſa erāt ſcripturā ſacrā fidem ꝓtrahere conati ſunt repugnātē. Hinc iſta fidei vilifi-

catio. hinc ꝯculcatio vitatis catholice/ n̄adefendentibꝰ ne talit̓ conculcet̉. Ecceinqͥt alioꝝ rela nihil hic fit amore fideiſꝫ odio ꝑſonali vl̓ rancore/ ſꝫ fauore inordinato/ ſꝫ partialitate. Sed ꝓfecto oīm illeinfeliciſſimꝰ iudicādus eſſꝫ/ et miẜabilioromnibꝰ hoībꝰ. qui certiſſimis incōmodis nedū bonoꝝ tꝑalium ſed ꝓprie vite piculo tēderet in infernū. quō tēderet; vtiqꝫ pctm̄ odij vl̓ fauoris inordinati. qꝛ ſtipēdia peccati mors non q̄cūqꝫ ſed et̓na. Ceterū qͥs in hac re loquit̉ vel quo aīo loqͥtur/ ſed qͣꝫ veꝝ ſit quod loqͥtur attenderevos ꝯcernit. Ecce rurſus q̄rulant̉ alij/ videte qꝛ nihil hic modeſtia vel prudētiatalis aut talis agit ſed innitit̉ fantaſie ꝓpͥe famoſitati. Maledictus furor eiꝰ qꝛ pertinax. et emulatio qꝛ dura. cui tales talesde illa natōne vel facultate lr̄as vel aliterꝯtradicūt. At ꝟo conſolat̉ exemplū chriſtiquē ob p̄dicatōis feruorē ſui etiā parenteſdixerūt in furorē ꝟſum eſſe. Et de ꝓpheticis prioribꝰ viris inuenimꝰ dictū vni. qͥdq̄rit inſanus iſte? Deniqꝫ ꝓfecto/ qui dicere poteſt ꝓpheta dn̄o. Conſiliū meū iuſtificatōnes tue. ille ꝓprio capiti/ famoſitati vel imprudētie inniti dicendus ēſed ſolidiſſime veritatis auctoritati/ qͣꝫuisin hac parte ſi teſtimoniū hoīm recipimꝰillud abundantiꝰ longe eſt nobis numero qͣꝫ merito. Cōquerunt̉ ad extremūqͥdam. Ecce inquiūt quanta regni chriſtianiſſimi diffamatio in tot errores exortidicunt̉ et famant̉. Immo vero reſponſumhabeat qͥſquis hoc obijcit ad obprobriuꝫquod ad ſingularē incōparabilē laudemeiuſdem regni et incolarū cedit iſta errorū quidē publicatio ſed virtuoſiſſima debellatio. que neqꝫ ꝓprio ſanguini neqꝫ diſcriminibꝰ innūeris/ neqꝫ propͥe parcit viteqͣndo ꝓtinus vt errores ī eodem regno caput vt ita dicamus exerere. vel innoxiumgermen erūꝑe ceperint. Obſeruet̉ illud depſalmo. Filia babylōis miſera/ beatꝰ tenebit et allidet paruulos ſuos ad petram.Et illud de Nazone. apprime noua ſūtpraui mala ſemina morbi. Eſt enī hūanuꝫpeccare. ſed vere diuinū confeſtim a peccatis reſurgere/ eaqꝫ ꝓterere virtutis forti pede. His itaqꝫ ſcandalis ne ꝑgentibꝰ nobis ad veritatis inquiſitōnem noceant eiectis Deducemꝰ primā partē ꝯcluſioniſ exmultiplici radice pͥncipalit̓ inueſtigādo