Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ex parte regis francieXII

vniuerſitatē. demū ꝯͣ ꝑſonas diuerſe dignitatꝭ gͣdꝰ/ recogitare nedū legere ꝓrſus horror eſt. Quibꝰ tn̄ addita ē hec iniuria/ reſpondēdi locꝰ negatꝰ ē vel datus. Illicautor int̓ cetera cadit in foueā quā fecitdamnat et irridet ignorātiā logice apd̓ illum conſeq̄ntiā iſtā facit. Cōtradictoriaiſtiꝰ. licitū eſt vnicuiqꝫ ⁊c̄. ē vera. ip̄a falſa. legē contradictoriaꝝ nulla melior ēꝯſeq̄ntia. Nulla v̓o fallacior illa quā ip̄e facit ex aduerſo ſaltē implicite arguit ſic.Uerū eſt in aliquo caſu poſſibili/ vtputa īeuitabil̓ neceſſitatiſ licꝫ occidere tyrānū licitū eſt vnicuiqꝫ ⁊c̄. Nam oppoſitūſeq̄ntis ſtat an̄cedente in caſibꝰ pl̓imiscentū vel mille. Sꝫ hec interim modeſtie breuitatis zelꝰ p̄tereat. Calūnia. vi.Ueniamus ad ſextā calūniā dicentiū aſſertōes iſte ſunt ſatꝭ exponibiles ad aliquēſenſuꝫ veꝝ. Rn̄demus negatiue ſi iuxta regulā hilarij p̄allegatā/ et ī ſcedula fratrummendicātiū poſita ꝑſpicue nr̄o ꝓpoſitointelligentia dictoꝝ ex cauẜ aſſumat̉ dicēdi. ꝯbinando .ſ. concluſiōem p̄miſſis/p̄miſſas ꝓbatōibꝰ ad inuicē. Ceteꝝ et ſiverū eſſet id quod allegat̉ de exponibilitate ad aliquē ſenſum verū. nihilominꝰ ꝓpt̓caſus lōge plures falſiſſimoſ notorie ſcādaloſos redderent̉ ꝯdēnande. vt al̓s indam ẜmōe in ſcedul̓ legent̉ deductū ē. Calūnia. vij. Rn̄demus alteri calūnieqͥa ꝟitate vacua numeroſitatē conat̉ euīcere. dicens aſſertōes iſtas plures hr̄e defenſores qͣꝫ oppugnatores. ſunt idcirco vtre vl̓ ſaltē opinabiles. O fallaciſſima hereticis atqꝫ erroribꝰ fauens calūnia. Noninſeq̄ris (inqͥt lex) multitudinē ad faciēdūmalū. quare qꝛ ſtultorū etiā maloꝝ infinitus eſt numerꝰ. Nihilominꝰ ſi ad numerū meritū placeat attēdere. dubitamꝰ ml̓to plures atqꝫ gͣuioris autoritatis nos habere tam in ſacro concilio qͣꝫ alibi. attēto pl̓es magiſtri p̄ẜtim ſecl̓ares nondū dederunt deliberatōes ſuas vt intelleximꝰ .ſcut illi inclyta natōe anglicana/ ꝓut fert̉.qͦs tn̄ vidimus ſtrēnuos et īduſtrios pugiles aduerſus hereticā pͣuitatē abſqꝫ vllaacceptōe ꝑſonaꝝ. vel patrie etiā ꝓpͥe. Attēto p̄terea modo deliberādi/ quē fecerūt fratres mēdicātes de qͣttuor ordinibꝰ ſūt illi faciētes hūc numerū. Putamus enīeſſe eis duos mgr̄os ī theologia ſeculares/ vel ſi veniant ad ternariū totū ē. Attē-

to rurſus ml̓tas cauſas extrīſecas mouerunt aut mouiſſe p̄ſumunt̉ p̄dictos fr̄esad ita deliberādū in modū cuiuſdā cōuenticuli/ ne dicamꝰ ꝯſpiratōis. qualis ſit ip̄orum habitudo ad vniuerſitatē pariſienſeꝫplures norūt. Sed hoc reſerare dimittentes offendicl̓i formidine. dicimꝰ ad excuſatōem multorū/ in formatōe plenaria caruerūt ī iure et in facto ex quo ius oritur.Quid igit̉ mirādū ſi ad pauca aſpiciētesde facili enūciauerūt. quibꝰ ſi collatiōi mutue maiorū ad inuicē/ et eis intereſſe da fuiſſet. quēadmodū tāta diut̉na qͣnta eſt inſtātia a dn̄is cōmiſſarijs in cauſisfidei. exiſtimare poſſumꝰ qͥn mutaſſentvota ſua. Rurſus attendēdū ē materiap̄ſens eſt ſic appropͥata theologis quinꝯueniat dn̄is canoniſtis legiſtis apd̓ qͦsmateria p̄ceptoꝝ decalogi ꝓpter applicationē eorū faciendā ad iudicia/ particulariꝰ exqͥſitius enucleata ē qͣꝫ apud theologoſQuales pl̓imi ſunt canōes iura leges ſi ſpeculatiue ſtuduerūt. ad praxim tamēoꝑis iudicialis nequaqͣꝫ traduxerūt Erūtigit̉ tales/ īmo et laici prudentes boni iudicij. mgr̄i inſuꝑ moralibꝰ eruditi ſuꝑ eoꝝdeliberatōe qͥd ſentiāt ꝯſulendi. Calūnia Yviij. Subiūgamꝰ calūnia octaua eoꝝ dicunt aſſertōnes iſte qꝛ reprobateac dānate ſunt pariſius/ et hic reprobarirunt̉/ pepererūt infinita ſcādala parientetiā vſqꝫ ad totalē deſtructōeꝫ cōitatis. Fatemur xp̄ianiſſimo rege ac vniuerſitatePariſien̄. ſicut exꝑientia prochdolor nimis edocuit/ aſſertōes iſte ꝓpoſitiotinēs ea dederūt infinita ſcādala ſꝫ ex reprobatōe damnatōe ſua ſcādalū multiplex datū ſit/ vel negamus oīno vel dicimus ſcādalizati hmōi ꝯdemnatiōes/nedū habuerūt cauſam rōnabilē ſcādali. ſꝫ ex reddūt ſe ac de ſcādalo in fide debonis moribꝰ/ īmo de ꝑtinacia multipliciter ac vehemēter ſuſpectos. Uideāt igit̉qui retorquēt iniurias ꝯtigerūt calamitates ad reprobatōneꝫ huius peſtifere doctrine/ ne alioſ īculpare ſatagūt aſſentiētes dānatōi. ip̄i aſſentiētes īcidāt in foueā laqueū inextricabilē ſolū heretice pͣuitatis fautorie homīcidioꝝ/ ꝑiurioꝝ/ ac īſidiaꝝ/ ac ſeditionū ſine nūero. ſꝫ in ꝑtinacꝭ obſtinatōis dānabilē/ vix egreſſibileꝫlabyrinthū ſe detrudāt ac detruſos manifeſtēt. Neqꝫ em̄ cētior eſt errantiū ꝑtinaciat 4