Ex parte regis francieXII
vniuerſitatē. demū ꝯͣ ꝑſonas diuerſe dignitatꝭ ⁊ gͣdꝰ/ recogitare nedū legere ꝓrſus horror eſt. Quibꝰ tn̄ addita ē hec iniuria/ ꝙ reſpondēdi locꝰ negatꝰ ē vel nō datus. Illicautor int̓ cetera cadit in foueā quā fecit dūdamnat et irridet ignorātiā logice apd̓ illum qͥ conſeq̄ntiā iſtā facit. Cōtradictoriaiſtiꝰ. licitū eſt vnicuiqꝫ ⁊c̄. ē vera. gͦ ip̄a falſa. ꝑ legē contradictoriaꝝ qͣ nulla melior ēꝯſeq̄ntia. Nulla v̓o fallacior illa quā ip̄e facit ex aduerſo ſaltē implicite dū arguit ſic.Uerū eſt in aliquo caſu poſſibili/ vtputa īeuitabil̓ neceſſitatiſ ꝙ licꝫ occidere tyrānūgͦ licitū eſt vnicuiqꝫ ⁊c̄. Nam oppoſitū cōſeq̄ntis ſtat cū an̄cedente in caſibꝰ pl̓imiscentū vel mille. Sꝫ hec interim modeſtie⁊ breuitatis zelꝰ p̄tereat. ¶ Calūnia. vi.Ueniamus ad ſextā calūniā dicentiū ꝙ aſſertōes iſte ſunt ſatꝭ exponibiles ad aliquēſenſuꝫ veꝝ. Rn̄demus negatiue ſi iuxta regulā hilarij p̄allegatā/ et ī ſcedula fratrummendicātiū poſita ꝑſpicue ꝓ nr̄o ꝓpoſitointelligentia dictoꝝ ex cauẜ aſſumat̉ dicēdi. ꝯbinando .ſ. concluſiōem cū p̄miſſis/ ⁊p̄miſſas cū ꝓbatōibꝰ ad inuicē. Ceteꝝ et ſiverū eſſet id quod allegat̉ de exponibilitate ad aliquē ſenſum verū. nihilominꝰ ꝓpt̓caſus lōge plures falſiſſimoſ ⁊ notorie ſcādaloſos redderent̉ ꝯdēnande. vt al̓s in qͦdam ẜmōe ⁊ in ſcedul̓ q̄ legent̉ deductū ē.¶ Calūnia. vij. ¶ Rn̄demus alteri calūnieqͥa ꝟitate vacua ꝑ numeroſitatē conat̉ euīcere. dicens aſſertōes iſtas plures hr̄e defenſores qͣꝫ oppugnatores. ſunt idcirco vtre vl̓ ſaltē opinabiles. O fallaciſſima ⁊ hereticis atqꝫ erroribꝰ fauens calūnia. Noninſeq̄ris (inqͥt lex) multitudinē ad faciēdūmalū. quare qꝛ ſtultorū ⁊ etiā maloꝝ infinitus eſt numerꝰ. Nihilominꝰ ſi ad numerū⁊ meritū placeat attēdere. nō dubitamꝰ ml̓to plures atqꝫ gͣuioris autoritatis nos habere tam in hͦ ſacro concilio qͣꝫ alibi. attētoꝙ pl̓es magiſtri p̄ẜtim ſecl̓ares nondū dederunt deliberatōes ſuas vt intelleximꝰ .ſcut illi d̓ inclyta natōe anglicana/ ꝓut fert̉.qͦs tn̄ vidimus ſtrēnuos et īduſtrios pugiles aduerſus hereticā pͣuitatē abſqꝫ vllaacceptōe ꝑſonaꝝ. vel patrie etiā ꝓpͥe. Attēto p̄terea modo deliberādi/ quē fecerūt fratres mēdicātes de qͣttuor ordinibꝰ qͥ ſūt illi faciētes hūc numerū. Putamus enī nōeſſe cū eis duos mgr̄os ī theologia ſeculares/ vel ſi veniant ad ternariū totū ē. Attē-
to rurſus ml̓tas eē cauſas extrīſecas q̄ mouerunt aut mouiſſe p̄ſumunt̉ p̄dictos fr̄esad ita deliberādū in modū cuiuſdā cōuenticuli/ ne dicamꝰ ꝯſpiratōis. qualis ſit ip̄orum habitudo ad vniuerſitatē pariſienſeꝫplures norūt. Sed hoc reſerare dimittentes offendicl̓i formidine. dicimꝰ ad excuſatōem multorū/ ꝙ in formatōe plenaria caruerūt ⁊ ī iure et in facto ex quo ius oritur.Quid igit̉ mirādū ſi ad pauca aſpiciētesde facili enūciauerūt. quibꝰ ſi collatiōi mutue maiorū ad inuicē/ et cū eis intereſſe datū fuiſſet. quēadmodū tāta ⁊ tā diut̉na qͣnta eſt inſtātia a dn̄is cōmiſſarijs in cauſisfidei. exiſtimare nō poſſumꝰ qͥn mutaſſentvota ſua. ¶ Rurſus attendēdū ē ꝙ materiap̄ſens nō eſt ſic appropͥata theologis quinꝯueniat dn̄is canoniſtis ⁊ legiſtis apd̓ qͦsmateria p̄ceptoꝝ decalogi ꝓpter applicationē eorū faciendā ad iudicia/ particulariꝰ⁊ exqͥſitius enucleata ē qͣꝫ apud theologoſQuales pl̓imi ſunt qͥ canōes iura ⁊ leges⁊ ſi ſpeculatiue ſtuduerūt. ad praxim tamēoꝑis iudicialis nequaqͣꝫ traduxerūt Erūtigit̉ tales/ īmo et laici prudentes ⁊ boni iudicij. mgr̄i inſuꝑ moralibꝰ eruditi ſuꝑ eoꝝdeliberatōe qͥd ſentiāt ꝯſulendi. ¶ Calūnia Yviij. ¶ Subiūgamꝰ ꝓ calūnia octaua eoꝝqͥ dicunt ꝙ aſſertōnes iſte iō qꝛ reprobateac dānate ſunt pariſius/ et hic reprobari q̄runt̉/ pepererūt infinita ſcādala ⁊ parientetiā vſqꝫ ad totalē deſtructōeꝫ cōitatis. Fatemur cū xp̄ianiſſimo rege ac vniuerſitatePariſien̄. ſicut ⁊ exꝑientia prochdolor nimis edocuit/ ꝙ aſſertōes iſte ⁊ ꝓpoſitio cōtinēs ea dederūt infinita ſcādala ſꝫ ꝙ ex reprobatōe ⁊ damnatōe ſua ſcādalū tā multiplex datū ſit/ vel negamus oīno vel dicimus ꝙ ſcādalizati ꝑ hmōi ꝯdemnatiōes/nedū nō habuerūt cauſam rōnabilē ſcādali. ſꝫ ex hͦ reddūt ſe ac de ſcādalo in fide ⁊ debonis moribꝰ/ īmo ⁊ de ꝑtinacia multipliciter ac vehemēter ſuſpectos. Uideāt igit̉qui retorquēt iniurias q̄ ꝯtigerūt ⁊ calamitates ad reprobatōneꝫ huius peſtifere doctrine/ ne dū alioſ īculpare ſatagūt aſſentiētes dānatōi. ip̄i aſſentiētes īcidāt in foueā⁊ laqueū inextricabilē nō ſolū heretice pͣuitatis ⁊ fautorie homīcidioꝝ/ ꝑiurioꝝ/ ac īſidiaꝝ/ ac ſeditionū ſine nūero. ſꝫ in ꝑtinacꝭ obſtinatōis dānabilē/ ⁊ vix egreſſibileꝫlabyrinthū ſe detrudāt ac detruſos manifeſtēt. Neqꝫ em̄ cētior eſt errantiū ꝑtinaciat 4