Propoſitio in cōcilio ꝯſtantien̄.
cluſione iuſtificāda īmo ⁊ ſic actū eſſe bisaut ter forſitā īueniet̉ teſtīonio fide digno.¶ Fuit āt vna variatiōis occaſio ꝓpoſitiofacta Pariſiꝰ in caſtro lupare ꝓ ꝑte dn̄e tūcduciſſe Aurelianen̄. ad īpugnatōneꝫ p̄fateꝓpoſitōis Ioh̓is parui. ita ꝙ nō ē veꝝ ſalua pace dicētis ꝙ illa ſua ꝓpoſitio nō fuerit ip̄o viuēte quōlibet īpugnata. Cur aūtnō dānata iudicialit̓ fuerit pl̓ima dici poſſent/ ſꝫ amica breuitas ⁊ loquēdi ſobrietasnō patit̉. Notū ē illd̓ Ciceronis. Inter arma ſilent leges/ qͥ audit ītelligat. ¶ Deniqꝫhāc cū pͥoribꝰ calūniā/ vnū v̓bū diſſoluit.qꝛ nihil actū eſt/ nihil ꝓceſſum iudicialit̓ꝯꝑſonā aliquā. ſꝫ dūtaxat ꝯͣ qͣternū iſtū ⁊ alios ſil̓is tenoris. dānādo doctrinā in eis peſtiferā/ cū aſſertiōibꝰ iſtis nouē ⁊ alijs illicpoſitis. qͥſqͥs autor vel non autor extiterit.¶ Calūnia. iiij. Sequit̉ alioꝝ calūnia qͣrta. Ueritatē inquiūt hn̄t aſſertōes iſte ſpāliter pͥma pͥncipalis ⁊ hͦ in caſu diuine reuelatōiſ. Sꝫ facilis ē rn̄ſio dicere doce mede reuelatōe. Nā abſurdū ⁊ blaphemie ꝓximū eſt detorq̄re diuinā reuelatiōeꝫ paſſimin caſſibꝰ aſſertiōis illius. Bullas ē cel̓ ſuꝑhoc nō recepimꝰ/ ſꝫ in oppoſituꝫ ſcpͥturasde cel̓ habemꝰ autenticas. ¶ Calūnia. v.Ueniamus ad alterā calūniā qͥntā. Aſſertiones iſte (dicūt multi) vere ſunt in caſu ineuitabilis neceſſitatis. Hic ē pͥncipalis locus refugij ꝑtis aduerſe deliteſcūt in hͦ antro ſubdole ⁊ oberrāteſ ratiocinationū vulpecule. Docuit hͦ lectura qͣternoꝝ ⁊ allegationū fulcire conantiū ꝑtē iſtā. In loco hͦpublice ſeſſionis ꝯuincunt̉ ⁊ hͦ ꝑ inſpectionē oīuꝫ fere ſcēdulaꝝ rōcinantiū ꝓ verificatōe hmōi aſſertionū. ¶ At ꝟ̓o credite patres orthodoxi. defecerūt ſcrutātes ſcrutinio/ ⁊ meditati ſunt inania. Repetemus hpauca ꝓ pl̓imis q̄ aduerſus calūniā iſtā ⁊allegata ⁊ ſcpͥta ſunt. Sūt nimiꝝ aſſertōesiſte p̄ter octauā vniuerſalit̓ poſite neqꝫ adcaſuꝫ ineuitabil̓ neceſſitatis coartate/ īmopotiꝰ excluſe qͦ caſu etiā īeuitabil̓ ncc̄itatiſnegaremꝰ eas ex forma loquēdi veras eſſeꝙ .ſ. meritoriū eſſet nedū occidere ſꝫ occidifacere ꝑ inſidias ⁊ villane ſine diffamatiōe⁊c̄. ¶ Omiſſa ꝟo ꝯtentiōe ſuꝑ hͦ ꝯſtat vt p̄diximus aſſertiōes iſtas octo ſumēdas eēꝓ vniuerſalibꝰ ex qͣdruplici radice. Primoex vſu cōi ⁊ vulgaris acceptōis. Scd̓o exforma ſue locutōiſ. Tercio ex mō ſyllogiſtice applicatōis. Et qͣrto ex theologicis ſer-
monibꝰ ac moralibꝰ regul̓ in quibꝰ indefinita ꝓ vniuerſali ſolet poni. declamatiōesomittere faſtidij timor cogit. nā in primamultiplex diſtributōis ſignū ponit̉ dū aitLicitū eſt vnicuiqꝫ ſubdito ⁊c̄. Sed ⁊ qͣꝛta palā eſt vniuerſal̓ dicēs ꝙ qͥlibet tyrānꝰdebet interfici ꝑ inſidias ⁊c̄. Porro qͥd dicemus de nona q̄ ſic habꝫ. In caſu ſocialitatis/ iuramēti ꝓmiſſiōis ſeu ꝯfederatōisfactarū ab vno milite ad alteꝝ qͦcūqꝫ modo id fiat aut fieri poſſit. Si ꝯtīgat ꝙ iſtd̓vtatur in p̄iudiciū vniꝰ ꝓmittētiū aut cōfederatorū/ ſponſe ſue aut ſuorū liberorū.ip̄e de nullo tenet̉ eas obẜuare. Oro quidvniuerſaliꝰ ac ꝓinde qͥd abſurdiꝰ. qͥd falſius qͥd dementiꝰ dici p̄t? Sed nō minusinepta ē defenſio qua dicunt aliqͥ iſtā ideoverā eſſe/ quia p̄iudiciū capit̉ tm̄mō prop̄iudicio aīe. qd̓ eſt peccatū mortale vl̓ veniale. At ꝟo forma ꝓpoſitōis vulpeculā hācint̓imit. qm̄ hō n̄ iurat in p̄iudiciū aīe vxoris ſue vel liberoꝝ. Cōfutat̉ ⁊ ex ꝯmūi mōloq̄ndi apud vulgꝰ apud iuriſtas et iudices. Un̄ ⁊ Papias dicit p̄iudiciū eē impedimētū ī cauſa. Rurſus eq̄ turpis et friuola eſt fuga dicēdo ꝙ p̄iudiciū analogice dicit̉ de p̄iudicio ſpūali ⁊ tꝑali. Poſtreo etiāvbi p̄iudiciū concederet̉ nō poſſe dici niſide p̄iudicio anīe qd̓ eſſꝫ cōtra ius. Uerūtamē hō ꝓ conẜuatiōe iuramēti deberet huiuſmodi p̄iudiciū nō qͥdeꝫ facere ſꝫ ab aliofactū pati ꝓ ꝯẜuatōe iuramēti. ptꝫ in iuramētis ꝑ mētū extortis. ¶ Quanta eſt igit̉ oſalutifer xp̄e ſcandali materia aduerſus hͦconciliū ⁊ conſtituētes ip̄m/ bonos et graues lr̄atiſſimos et ꝑitiſſimos vtroqꝫ iure.ꝙ iā ꝑ vndecim mēſes vel eo circa ventilari viſa ē hec doctrina tā patent̉ hereticalisīmo et ſacrilega. tanqͣꝫ de ꝓpoſitōe dubitabili vel opinabili/ aut forſitan vera q̄ ſecularibus illr̄atis nedū chriſtianis ſed ⁊ iudeis/ paganis et barbaris debꝫ eſſe notiſſima. ꝓut in his patentibꝰ lr̄is rex ꝑorauit.¶ Haberet hoc loco paruitas mea iuſtiſſi/ Xmā inuehendi cauſam aduerſus famoſosqͦſdam libellos innitētes ſuꝑ hͦ caſu ineuitabil̓ neceſſitatis/ qui traditi ſunt ꝑ pͥmuꝫex iudicibꝰ in iudicio. ⁊ ꝓtinus data copiaeſt habere volentibꝰ. In quibꝰ qͦt atrocesiniurie dicant̉ aduerſus hͦ conciliū ſuꝑ cōdēnatōe errorū aduerſus chriſtianiſſimūregē francorū/ ⁊ enormit̉ ſupͣ modū aduerſus p̄fulgidū illud iubar eccl̓ie Pariſienẜ