Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Propoſitio in cōcilio ꝯſtantien̄.

cluſione iuſtificāda īmo ſic actū eſſe bisaut ter forſitā īueniet̉ teſtīonio fide digno. Fuit āt vna variatiōis occaſio ꝓpoſitiofacta Pariſiꝰ in caſtro lupare ꝑte dn̄e tūcduciſſe Aurelianen̄. ad īpugnatōneꝫ p̄fateꝓpoſitōis Ioh̓is parui. ita ē veꝝ ſalua pace dicētis illa ſua ꝓpoſitio fuerit ip̄o viuēte quōlibet īpugnata. Cur aūt dānata iudicialit̓ fuerit pl̓ima dici poſſent/ ſꝫ amica breuitas loquēdi ſobrietas patit̉. Notū ē illd̓ Ciceronis. Inter arma ſilent leges/ audit ītelligat. Deniqꝫhāc pͥoribꝰ calūniā/ vnū v̓bū diſſoluit.qꝛ nihil actū eſt/ nihil ꝓceſſum iudicialit̓ꝯꝑſonā aliquā. ſꝫ dūtaxat ꝯͣ qͣternū iſtū alios ſil̓is tenoris. dānādo doctrinā in eis peſtiferā/ aſſertiōibꝰ iſtis nouē alijs illicpoſitis. qͥſqͥs autor vel non autor extiterit. Calūnia. iiij. Sequit̉ alioꝝ calūnia qͣrta. Ueritatē inquiūt hn̄t aſſertōes iſte ſpāliter pͥma pͥncipalis in caſu diuine reuelatōiſ. Sꝫ facilis ē rn̄ſio dicere doce mede reuelatōe. abſurdū blaphemie ꝓxi eſt detorq̄re diuinā reuelatiōeꝫ paſſimin caſſibꝰ aſſertiōis illius. Bullas ē cel̓ ſuꝑhoc recepimꝰ/ ſꝫ in oppoſituꝫ ſcpͥturasde cel̓ habemꝰ autenticas. Calūnia. v.Ueniamus ad alterā calūniā qͥntā. Aſſertiones iſte (dicūt multi) vere ſunt in caſu ineuitabilis neceſſitatis. Hic ē pͥncipalis locus refugij ꝑtis aduerſe deliteſcūt in antro ſubdole oberrāteſ ratiocinationū vulpecule. Docuit lectura qͣternoꝝ allegationū fulcire conantiū ꝑtē iſtā. In locopublice ſeſſionis ꝯuincunt̉ inſpectionē oīuꝫ fere ſcēdulaꝝ rōcinantiū verificatōe hmōi aſſertionū. At ꝟ̓o credite patres orthodoxi. defecerūt ſcrutātes ſcrutinio/ meditati ſunt inania. Repetemus hpauca pl̓imis aduerſus calūniā iſtāallegata ſcpͥta ſunt. Sūt nimiꝝ aſſertōesiſte p̄ter octauā vniuerſalit̓ poſite neqꝫ adcaſuꝫ ineuitabil̓ neceſſitatis coartate/ īmopotiꝰ excluſe caſu etiā īeuitabil̓ ncc̄itatiſnegaremꝰ eas ex forma loquēdi veras eſſe .ſ. meritoriū eſſet nedū occidere ſꝫ occidifacere inſidias villane ſine diffamatiōe⁊c̄. Omiſſa ꝟo ꝯtentiōe ſuꝑ ꝯſtat vtdiximus aſſertiōes iſtas octo ſumēdas vniuerſalibꝰ ex qͣdruplici radice. Primoex vſu cōi vulgaris acceptōis. Scd̓o exforma ſue locutōiſ. Tercio ex ſyllogiſtice applicatōis. Et qͣrto ex theologicis ſer-

monibꝰ ac moralibꝰ regul̓ in quibꝰ indefinita vniuerſali ſolet poni. declamatiōesomittere faſtidij timor cogit. in primamultiplex diſtributōis ſignū ponit̉ aitLicitū eſt vnicuiqꝫ ſubdito ⁊c̄. Sed qͣꝛta palā eſt vniuerſal̓ dicēs qͥlibet tyrānꝰdebet interfici inſidias ⁊c̄. Porro qͥd dicemus de nona ſic habꝫ. In caſu ſocialitatis/ iuramēti ꝓmiſſiōis ſeu ꝯfederatōisfactarū ab vno milite ad alteꝝ qͦcūqꝫ modo id fiat aut fieri poſſit. Si ꝯtīgat iſtd̓vtatur in p̄iudiciū vniꝰ ꝓmittētiū autfederatorū/ ſponſe ſue aut ſuorū liberorū.ip̄e de nullo tenet̉ eas obẜuare. Oro quidvniuerſaliꝰ ac ꝓinde qͥd abſurdiꝰ. qͥd falſius qͥd dementiꝰ dici p̄t? Sed minusinepta ē defenſio qua dicunt aliqͥ iſtā ideoverā eſſe/ quia p̄iudiciū capit̉ tm̄mō prop̄iudicio aīe. qd̓ eſt peccatū mortale vl̓ veniale. At ꝟo forma ꝓpoſitōis vulpeculā hācint̓imit. qm̄ iurat in p̄iudiciū aīe vxoris ſue vel liberoꝝ. Cōfutat̉ ex ꝯmūiloq̄ndi apud vulgꝰ apud iuriſtas et iudices. Un̄ Papias dicit p̄iudiciū impedimētū ī cauſa. Rurſus eq̄ turpis et friuola eſt fuga dicēdo p̄iudiciū analogice dicit̉ de p̄iudicio ſpūali tꝑali. Poſtreo etiāvbi p̄iudiciū concederet̉ poſſe dici niſide p̄iudicio anīe qd̓ eſſꝫ cōtra ius. Uerūta conẜuatiōe iuramēti deberet huiuſmodi p̄iudiciū qͥdeꝫ facere ſꝫ ab aliofactū pati ꝯẜuatōe iuramēti. ptꝫ in iuramētis mētū extortis. Quanta eſt igit̉ oſalutifer xp̄e ſcandali materia aduerſusconciliū conſtituētes ip̄m/ bonos et graues lr̄atiſſimos et ꝑitiſſimos vtroqꝫ iure. vndecim mēſes vel eo circa ventilari viſa ē hec doctrina patent̉ hereticalisīmo et ſacrilega. tanqͣꝫ de ꝓpoſitōe dubitabili vel opinabili/ aut forſitan vera ſecularibus illr̄atis nedū chriſtianis ſed iudeis/ paganis et barbaris debꝫ eſſe notiſſima. ꝓut in his patentibꝰ lr̄is rex ꝑorauit. Haberet hoc loco paruitas mea iuſtiſſi/ X inuehendi cauſam aduerſus famoſosqͦſdam libellos innitētes ſuꝑ caſu ineuitabil̓ neceſſitatis/ qui traditi ſunt pͥmuꝫex iudicibꝰ in iudicio. ꝓtinus data copiaeſt habere volentibꝰ. In quibꝰ qͦt atrocesiniurie dicant̉ aduerſus conciliū ſuꝑdēnatōe errorū aduerſus chriſtianiſſimūregē francorū/ enormit̉ ſupͣ modū aduerſus p̄fulgidū illud iubar eccl̓ie Pariſienẜ