Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ex parte regis francieXII

impietate ꝓditōne vecordia crudelitate ſeuicia cupiditate nihil execrabiliꝰ fedius tetrius excogitari pōt. Nunqͥd facti modūlaudabimꝰ? Sed hic p̄meditatas diu īſidias/ confederatōem pluriū/ ſimulatōes blādas/ mille amiciciaꝝ ſigna fallacia/ ad ſubitū fraterni regijqꝫ ſanguīs exitiū tanqͣꝫ de beſtia ꝓceſſum ē. hora tenebrarū. et in tali ciuitate vbi ſecuritas plebeis etiam aduenis eſſe debuerat. Nunqͥd oꝑis ratōnem et cauſas laudabimus?At nihil ibi ꝓbabile prius/ nihil poſteriuſīductū eſt teſtimonio/ tali notorieſtet qualē ẜm leges diuīas et ciuiles neceſſe ē. vbi viliſſimꝰ etiā homo rite vitauat̉. Qualis nempe lex p̄monitū auditū conuictū/ morte dānauerit. ſic̄ aitNicodemꝰ. ſicut et a feſto notatū eſt. Nunqͥd tandē facinoris huiꝰ euentū laudabimus remuneratōe dotabimꝰ? Sꝫ obīdeflorentiſſimū iſtud pͥdem regnū noſtꝝ iaꝫ ſeptenniū tot calamitatibꝰ infandis attri ē. tantū in eo ſanguinis hūani fuſū fuitS vt eſtimatōem omnē effugiat. Hic planeeſt verus caſus pr̄es eqͥſſimi atqꝫ ſapiētiſſimi. hic eſt caſus acuto/ breuis ſꝫ valide reprobatōnis/ telo poſitꝰ autētice. Quocognito qͥd adhuc egemꝰ teſtibꝰ. qͥd ambagibꝰ verborū. qͥd circūitōibus friuol̓ euaſionū fruſtra niti neceſſe ē. vbi mortē hanccomitate ſunt leſa maieſtas regia. aſſiſmo crudelitas impia. iuramentoꝝ violatiofallax blāda. legū omniū diuīe naturaliset hūane p̄uaricatio notoria. deniqꝫ regnitotiꝰ infanda calamitas feda. Nihilominus o mores. o tꝑa ſunt etiā in ſacroconcilio/ tales circūſtantiaꝝ notas vl̓aduertentes vl̓ neſciētes vel diſſimulātes(negari qͥppe non pn̄t) calūnias ſtruereceſſant aduerſus dānatiōem reprobiſſimeiuſtificatōis huiꝰ latā. Calūnia prima.Calūniant̉ aliqui primo dicētes aſſertōesiſtas aſſertore caruiſſe. nec ex ꝯſeq̄nti veniunt iudicio fidei reprobāde. Sꝫ rn̄demuſpͥmo in erroꝝ dānatōe oportꝫ aſſerto dari. vbi notoriū eſt patens ſcādalumex doctrina tali. Et vtinā nec haberent nehabuiſſent hmōi aſſertōes aſſertorē ſꝫ habuiſſe ꝓceſſus indicat. nūc plurimos habere in ſacro concilio aduerſaꝫ pudetpartē gl̓iari. A qua factū eſt vt a loco ſancto et celebri vnde ꝟitatis elucidatio ſperabat̉ inde ꝓchdolor falſitatꝭ tenebre dep̄ſ-

ſiores populū chriſtianū reſꝑſe ſint. Dedit occaſionē decretū publicatōis votorūſeu deliberationū pͥuſqͣꝫ examīarēt̉ int̓ magiſtros. ꝯferrent̉ adinuicē cauſe/ rōneſqꝫdicēdi. Quibꝰ aſpectꝭ libratis/ ꝑs aduerſa nihil ꝓbabilitatꝭ/ nihil ſolidi fundamētinullū deniqꝫ robur auc̄tatis ꝯꝑta fuiſſꝫ habuiſſe. Et ꝑſpicue videbit̉ dn̄o ꝓpicio. ſꝫegre ferimꝰ citius atqꝫ pͥus. Calūnia ſcd̓a Calumniant̉ alij ſcd̓o aſſertōnes iſte ſunt infidelit̓ ꝑperā p̄fato mgr̄oIoh̓i parui emulos attribute Mōſtrāthe lr̄e regis ꝯͣriū. qd̓ monſtrabit̉ in ꝓceſſu.ex ip̄a ꝓpoſitōis īſpectōe liq̄fit quā examinandā et damnādā iudicialit̓ offerimꝰ.Hec illa ē vel ſimil̓ quā in camera ſua ſeſente partim ꝓnūciauit. partim ꝓnunciarifecit multis trāſcribentibꝰ idē Ioh̓es ꝑui. et poſtmodū exēplaria multa venditōipublice fuit expoſita. Ueritas ē nec negamus/ de concluſiōe finali ꝓpoſitōiſ iſtiꝰſceleratiſſime. ꝯcluſio eſt dn̄i ducꝭ Burgūdie. ſicut aſſeruit ſepe et loqͥtur ſingulariter de ip̄o in nullo culpari debꝫ fec̄interfici ducē aurelianen̄. ſūpte ſunt quīqꝫſex ſeptem aſſertōnes ꝓrſus dolo malovel ad ꝟitatis īmutationē. ſed vt honor ipſius ducis burgūdie qͣꝫtū fieri potuerat celādo nomē eiꝰ ſeruaret̉. Quale eſt igit̉ eain obſeqͥum facta ſūt ī maleficiū retorq̄re?Porro non ſecꝰ euenit in ꝯcilio aſſertiones abſqꝫ aſſerētis noīe nūciate ſūt qd̓verſū vidimꝰ in grāde p̄iudiciū cauſe fidei catholice ꝟitatis. qꝛ ita potuit ītelligētia dictoꝝ ex cauſis aſſumi dicēdi. Calū Tnia. iij. Sequit̉ alioꝝ calūnia tercia ideꝫdicētiū qd̓ priores ſꝫ ex alio capite. Cōtendūt em̄ mgr̄m Ioh̓eꝫ parui ꝟitates octoſua maiore poſuiſſe/ ab ip̄is aſſertionibꝰpl̓imū ſūt diſſil̓es. At ꝟo calūnia tal̓ releuat in aliqͦ ſꝫ aggͣuat gladio ꝓpͥo facien iugulat. Prīo qm̄ p̄tēſe ꝟitates iſte q̄daꝫreꝑiunt̉ in fide moribꝰ erronee/ vt terciaqͣrta ſexta ſeptīa. Alie vel falſe vl̓ iniurioſe/ ſcādaloſe piaꝝ auriū offenſiue/ īmo etſacrilege ſi examīatio debita fiat. Fatemurpīde aſſertōes iſtas nouē totalit̓ extractas ex p̄tēſis octo ꝟitatibꝰ. qꝛ ex ꝯcluſiōepͥncipali tres vt p̄mittit̉ ſūpte ſunt. reliqͣsꝟo pl̓ibꝰ alijs ꝯtinēt articl̓i qͣttuor hacillac ſparſiꝫ īducti maiore ſuis ꝓbationibꝰ. Quis p̄terea neſcit potuiſſe ꝓpoſitiones pl̓es varias ſcpͥtas fuiſſe eadē cō-