Propoſitio in cōcilio ꝯſtantien̄.
nō exemplo chriſtianiſſimi regꝭ vt p̄fert̉. ſinō ad publicā huiꝰ ſacri ꝯcilij iuſſionem.quāqꝫ velut e celo ſonantē libēs accipio. ſinō inquā nūc agam diſſimulāter circa proprias iniurias/ qͣtinꝰ illas dei ac fidei moroſius et eo efficaciꝰ qͦ patientiꝰ poſſim ꝓſeqͥ. Decreui p̄terea nō īſiſtere circa relationē eorū q̄ ſunt in facto. de qͥbꝰ cōſtare poterit ⁊ poteſt qͥs vera vel falſa dixerit ī ꝓſpectu tā ſacri cōcilij. Nā conari oīa falſa refellere. ⁊ mordētes remordere. ꝯtētio potiꝰcanina ē. ml̓iebris ꝓcax ⁊ īdigna qͣꝫ grautas xp̄iana. Xp̄s iā dixi ⁊ repeto/ cū malediceret̉ non maledicebat cū pateret̉ nō cōminabat̉. vbi ſatis qͥd ſeqͣmur admonuitlegi/ qͥ dixit. v̓ba iniqͦꝝ p̄ualuer̄t ſuꝑ nosSequit̉ fructꝰ. ⁊ īpietatibꝰ nr̄is tu ꝓpiciaberis. Fructꝰ plāe ſalubris ⁊ vberrimꝰ fuit ni fallor rex dauid cuiꝰ hec v̓ba ſūt qͥ cuꝫmalediceret̉ a ſemey dixit ad abyſai volētēeuꝫ ꝯfodere. Dimitte vt maledicat mihi ſiforte reddat mihi dn̄s bonū ꝓ maledictōehodierna. Porro ſi quē v̓bis ꝯſtringā/ puſilluꝫ vel magnū/ neqꝫ em̄ glorior me ꝑfectū eſſe qͣlē iacobꝰ loquit̉ dicēs. qͥ v̓bo nōoffendit h̓ ꝑfectꝰ ē vir. veniā ſupplex petoDeniqꝫ qͣli zelo vel intētōe materiā hāc fidei/ caſtiſſima mētis ītegritate tractādā ꝓſecutꝰ vſqꝫ mō fuerī ſcis o cordiū deꝰ īſpector/ teſtīoniū mihi ꝑhibente ꝯſcīa ꝙ nihilmihi ꝯſcius ſuꝫ aliud intēdiſſe pͥncipaliterdeliberato ⁊ recollecto ī ſe aīo niſi dilectōeꝫ⁊ emēdatōeꝫ hoīuꝫ/ cū odio ⁊ extirpatōnevicioꝝ ⁊ erroꝝ. etiā vſqꝫ ad certa diſcrimīacorꝑis ⁊ vite. Hoc odiū hēbat qͥ dixit. ꝑfecto odio oderā illos. Glo. ꝑfectū odiū ē diligere naturā vel ꝑſonā/ culpaꝫ odiſſe. Sꝫqͥd ſequit̉; inimici facti ſunt mihi. ꝓptereaſi tale mihi ꝯtigerit āmirari nō debeo. Uetus em̄ ⁊ tritū vulgo ꝓuerbiuꝫ ē. Ueritasodiū parit. ꝙ ⁊ ſi nihil mihi ꝯſciꝰ ſū nihilominꝰ ꝓclamo tremēs ⁊ pauidꝰ cū apl̓o. ꝙnō ī hͦ iuſtificatꝰ ſuꝫ. Nā qͥ me iudicat dn̄seſt/ dn̄s ille magnꝰ ⁊ t̓ribil̓ an̄ cuiꝰ tribūaſtabimꝰ oēs. Illic aꝑte videbit̉ qͦ qͥs zelo qͣſinceritate ⁊ ſimplicitate fidē ac legē ſuamẜuauerit/ defēderit/ ⁊ ꝓ ea certauerit. Felixqͥ tūc dicere poterit ex vero corde. Feci iudiciū ⁊ iuſticiā. Felix qͥ imitatꝰ fuerit mō qͦp̄diximꝰ xp̄m/ ꝓpͥas tolerādo ⁊ diuīas abſqꝫ vlla miſeratiōe īiurias ꝑſequēdo. Felixdeniqꝫ cui ꝓ zelo domus dei dici potuerit.Iſte ſctūs pro lege dei ſui certauit vſqꝫ ad
mortē. ⁊ a v̓bis īpioꝝ nō timuit. fundatusem̄ erat ſupͣ firmā petraꝫ. ¶ His itaqꝫ p̄lo Rcutis liberatꝰ videor ab oneroſiſſima īutili⁊ forte ꝓbroſa ꝯtentōe rn̄dēdi pūctualitervel articulatī ad oīa q̄ ſūt in facto circa ꝓceſſum reuerēdi pr̄is ep̄i Pariſien̄. ⁊ inqͥſitores heretice pͣuitatis in toto regno francie/ qͥ ꝓceſſus ſi ſit in hac ciuitate Cōſtan̄.poſtulamꝰ atqꝫ reqͥrimꝰ ꝙ ponat̉ in manibus ꝯcilij. ꝯſtāter affirmo ſalua cuiuſcūqꝫreuerētia ⁊ honore/ ꝙ alit̓ p̄die multa dicebant̉ qͣꝫ hēat in ſe verus ꝓceſſus. qͣlē autenticatū ſperamꝰ in breui reciꝑe. Proinde qͦad ꝓceſſus alios h̓ hītos intēdimus duꝫpoſtulatos iudices habuerimꝰ copiā petere ac deīde ꝓcedere. ⁊ cauſā inſtruere ꝓ ꝑtexp̄ianiſſimi regis/ ꝓut rōnis ordo poſtulabit. ⁊ cū oīuꝫ debita celeritate/ qꝛ ꝓcraſtinationes nō q̄rimꝰ ſꝫ qd̓ iuſtū eſt q̄rimꝰ iuſtefieri. qd̓ iuſtū ē (inqͥt lex) iuſte exeq̄ris. Credite ꝙ talis obinde fuit ad deū dep̄catio p̄miſſa. Deꝰ iudiciū tuū regida. Uerū ſubmiſimus ex ꝑſona regis eiuſdē. Feci iudiciū et iuſticiā nō tradas me calūniātibusme. Illis itidē addidimꝰ. Redime me a calūnijs hominum vt cuſtodiā mādata tua¶ Suꝑſūt itaqꝫ pl̓imi ſcd̓aꝫ fouētes calūniā/ vt interim de pͥma ſileamꝰ. cuiꝰ impugnatio lr̄is iſtis īſerit̉. Hec ē calūnia ſicutaudiuit cetus iſte ſctīſſimꝰ ꝙ ꝓpoſitōꝫ defendentē Ma. Ioh̓. parui/ et aſſertōes nouē excerptas ab ip̄a/ rex idē chriſtianiſſimꝰnō recte dānari ꝑ ordinarios iudices fideifecit/ ꝑmiſit vl̓ approbauit. Que qͥdē propoſitio iuſtificare nitit̉ mortē fratris ſui/ iubente dn̄o duce burgūdie ꝑ alios inflictā.Qua ſuꝑ re ꝯq̄rit̉ ip̄e rex in his patētibꝰ litteris. Teſtor attamē deuꝫ in pͥmis/ me nōleto ea ſed meſto ore recitaturū q̄ continet.niſi ꝙ ita fieri defenſio cauſe regꝭ/ īmo catholice ꝟitatis et fidei nūc impellit. Proteſtor igit̉ ꝙ nō ad iniuriā cuiuſcūqꝫ. nō īcauſam criminalē vl̓ ꝑſonalē recēſebo vnap̄ſentiū lr̄aꝝ ꝑticulā/ qͣ ſic habet̉ ex ꝑſona regis/ ſubinde inqͥt. Quid iniuſtiꝰ iuſtificatōe crimīs? et tal̓ criminis in qͦ qͥd laudemus. qͥd remuneremꝰ ꝑpēdite. Nūqͥd autorē laudabimꝰ? ſed in eo defuit iudicialisautoritas. et regiā nr̄am ſpernēs. inualidaqꝫ p̄dicans/ et enormit̉ ledens vſurpauit.tot abutēs bn̄ficijs/ tot neceſſitudībꝰ qͥbꝰmaieſtati nr̄e etiā ip̄o iactāte tenet̉ obnoxiꝰNunqͥd mīſtros laudabimꝰ? Sed eoruꝫ