De nuptiis chriſti
ſitum volūtatis ſue diſpoſuerat celebrare.Ita vt iure dici poſſet. vinū non habēt/ habebant nec negamus pauciſſimi admodūvinum iſtud ſapientie ſalutaris. Sꝫ quidinter tot ⁊ tantos illd̓ erat? potabāt paſſiꝫplurimi vinum ꝓſtitutionis de aureo calice babylonis quo meretrix illa magna vanitas ſecularis in apocalypſi inebriabat reges terre. De quo apud Moyſen. Fel inqͥtdraconum vinum eoꝝ ⁊ venenum aſpidūinſanabile. Et antea. Uua eoꝝ vua fellis ⁊botrus amariſſimus. Uinū iſtud ſi neſciseſt ſapientie terrene animalis ⁊ dyabolicemixtum erroribꝰ impijs hereſibꝰ ⁊ blaſphemijs quaſi totidem reptilibꝰ venenatis. cūius toxicata fex nō eſt exinanita/ bibent exeo oēs pctōres terre. Atuero dum aduenitxp̄s cum diſcipulis ſuis ad myſticas eccleſie nuptias/ dum affuit ibi mater Ieſu queilluminata vel illuminatrix interp̄tat̉. ꝓpinatum eſt vinum bonum ſapientie que deſurſum eſt ꝑ reuelationem habitū quod reſeruatuꝫ eſt vſqꝫ adhuc. id eſt dum aduenitplenitudo temꝑis quādo gratia ⁊ veritasꝑ Ieſum xp̄m facta eſt/ quando p̄terea triſticie ⁊ tribulationis aquam ꝯuertit in vinum leticie ſpiritualis. Audi quomō? Sꝫquia inquit hec locutus ſum vobis/ triſticia impleuit cor veſtrum/ ecce ydrias plenas aqua vſqꝫ ad ſummum. Sequitur admiranda conuerſio dum ſubiungit. Sectriſticia veſtra conuertet̉ in gaudium hocantea p̄dixerat ip̄e dum ait. Beati qͥ lugēt/qm̄ ip̄i ꝯſolabunt̉. Hūc autē luctū has lachrymas inducit vinū ſacre ſapiētie ꝯpunctiuū. eo ꝙ in multa ſapiētia ml̓ta ſit indignatio/ ait Eccl̓iaſtes. ⁊ qͥ addit ſapientiaꝫaddit et laborē Oſtendit qͥppe ſapiētia ⁊ ſaꝑe facit quemadmodū naſcimur natura filij ire/ filij mortis eterne. neſciētes introitūet exitū noſtrum. qꝛ nemo ſcit an amore velodio dignꝰ ſit in hac valle lachrymarū/ qͣntūcunqꝫ aſcēſiones diſpoſuerit ī corde ſuoUerū ſunt hec abſcōdita a ſapiētibꝰ ⁊ prudentibꝰ huius ſccl̓i. ꝓpterca ducunt in bonis dies ſuos. q̄runt hic conſolatōeꝫ ſuaꝫ.ideo ſeqͥtur quod eſt oīm peſſimū atqꝫ miſerrimū. trāſierūt in affectū cordis/ dū dulceſcit iā in eis acerbiſſimū iniqͥtatis vinū.doctrinas bibūt erroneas īpias ⁊ blaſphemas ꝓ veris quibꝰ aque furtiue hereticorūdulciores ſunt/ ⁊ panis abſcōſus qͥ ſe palāR ꝓdere nō audet ſuauior. ¶ Nunqͥd iſtud ē
vinū ſuꝑ cuiꝰ defectu ꝯqueſta es o miſericordiſſima mr̄ ieſu dicens et inſinuās. vinū nō habent? nō vtiqꝫ/ ſed poſtulabas vinū aliud ꝓ nuptijs chriſti filij tui et eccl̓ie.vinū ſacre ſcripture. vinū theologicuꝫ. qd̓ab initio ꝓpinauit eccl̓ie ſue filius tuꝰ frat̓⁊ ſponſus. ¶ Sed ecce ꝓchdolor vinū iſtd̓euangelice doctrine merū factū eſt qͣſi plenū mixto multiplici mixtiōe. Miſcet auaricia turbidā et ſcenoſam aquā ſapiētie terrene/ quā exquiſierūt filij agar/ ẜm traditiones hominū. Hec eſt ardens cautela ⁊ aſtutia ꝯquirēdi diuitias accumulādo ſibi dēſum lutū in auro et argento/ iure vl̓ īiuria.ſubẜuientibꝰ ei dolis/ fraudibꝰ/ ꝑiurijs vſura/ ſymoniacaqꝫ pͣuitate. Hanc aquā qͥ biberit ſitiet iterū vehementius qͥdem ⁊ acrius. Cauſat eī ydropicā ſitim auaricia. apd̓quā ꝓfecto quo plꝰ ſunt pote plꝰ ſitiunturaque. ¶ Miſcet luxuria fedā bituminoſamatqꝫ ſulphureā aquā ſapiētie animal̓ que ēardens aſtutia ꝑtingendi ad illecebroſascarnis voluptates nō extīguētes ſed augētes ſitibūdā carnis pruriginē. ſicut dypſasſerpens que medijs ſitit in aquis/ ait Lucanꝰ. ¶ Propinat et miſcet ſuꝑbia aquā ſapientie diabolice que ē curioſa libido cogͦſcendi ſubtilia. ſed inutilia. ſed ſuꝑuacua. ſꝫnociua. qm̄ inflat talis ſcientia violento potu ſuo generatqꝫ torſiones ⁊ enecat cordaſuꝑborū. hinc excogitatio magicaꝝ artiuꝫ.hinc adinuētio et defenſio nouaꝝ ꝑegrinarūqꝫ doctrinaꝝ. Quo cōtra vinū ſacre ſcripture liberat a curis. ideo liber dici poteſt.Puriſſimū eſt mūdans ab inqͥnamētis. ſobriū ē ſupprimēs omnē ſuꝑbiā mentis dūin obſequiū fidei omnē captiuat intellectūDe quo vino terminet̉ ſub ꝯſideratōne triplici q̄ſtionis prime ſolutio.Cōſideratio prima¶ In myſticis xp̄i et eccl̓e nuptijs debꝫ vi Snū theologicū tāqͣꝫ optimū atqꝫ ſalubriterinebrians anteponi. Rationē dat architriclinus in euāgelio. vt cū inebriati fuerintnō curent neqꝫ q̄rant id quod deterius eſt/cōtenti ſuauiſſimo pͥoris vini guſtu/ quodſatiat. quod letificat qd̓ in ꝯſolatōem etiaꝫamara cōuertit. Iuſticie enī dn̄i recte letificantes corda. Senſerat hͦ ſapiēs qui ait.Nihil ē dulcius qͣꝫ reſpicere in mādatꝭ domini. Hinc eſt illa ꝓphete exclamatio/ qͣꝫdulcia faucibꝰ meis ſuꝑ melori meo. Quo