⁊ eccleſie
tirca bibite amici clamat ſapiētia ⁊ inebriamini cariſſimi. Obediuerat aīa que gloriabūda dicebat in epithalamio ſpōſi ⁊ ſpōſe.Introduxit me rex in cellā vinariā. ⁊ propheta. Calix meꝰ inebriās qͣꝫ p̄clarꝰ ē. Hīcdemū eſt illud eccl̓iaſticū in ꝑſona fideliū.bibamus ſobriaꝫ ebrietatē ſpūs. Biberathanc ebrietatē Petrus in monte. qͥ factꝰ ēinde neſciēs qͥd diceret. Bibebāt hāc apl̓idie penthecoſtes in taberna cenaculi grandis ⁊ ſtrati. dū ſuꝑabūdantiſſimo ꝑfuſi ſūtvino ſuꝑnatural̓ ſapiētie omnē edocti veritatē ſalutarē. Sed ſtulta gens muſto madere deputat qͦs ſpiritus repleuerat. Uis ſcire qͣntū in vmbra figuralit̓ docuerit moyſes p̄ponendū eſſe vinū decalogi/ quod eſtvinū fidei. Cuſtodite inqͥt mandata domini dei veſtri que p̄cipio vobis. Seqͥt̉. heceſt enī vr̄a ſapiētia et intellectus corā populis vt audiētes vniuerſa p̄cepta hec dicāt.En populꝰ ſapiēs ⁊ intelligens/ gēs magͣ.Preclare qͥdem et diuina voce fert̉ vnus īqͦdam generali ꝯcilio reſpōdiſſe dū q̄rerentur ꝯſtitutōes noue fieri. Quid ſibi vult inqͥt conſtitutionū talis multiplicatio ceruicibꝰ imponēda fideliū euāgelio nec cognito nec obẜuato. ſciat̉ in pͥmis et ſeruet̉ euāgeliū. Quid ſonat aliud obſecro dictū taleqꝫ iſtud. Omnis hō pͥmū bonū vinū ponit vere ſic eſt. ſic agere cōuenit eccl̓ie ſynodaliter cōgregate. ¶ Dicet aliqͥs. reprobasgͦ decretales et decreta ſūmorū pontificuꝫꝯſtitutiōes ſynodales dyoceſanorū. ⁊ ita d̓reliquis? Non reprobo fateor/ ſcio dictū eēꝑ chriſtū. Qui vos audit me audit. ſcio legem euangelicā ſtabilitā. Inſuꝑ naturalibus pͥncipijs et in regulis vniuerſalibꝰ reliqͥſſe particulariū agibiliū determinatōesapl̓is ⁊ diſcipul̓ ſuiſqꝫ ſucceſſoribꝰ Nūc vero qualis inſania eſt deſerere legē regis. deſerere fontē vini ſapientie ſalutarꝭ. vt ſtabiliat̉ pͥmitus lex ſubditorū et ante mīſtreturNon dicā vinū qͣlecunqꝫ ſed aqua ſapiētieanimalis et terrene Unde fit plerūqꝫ irritūmandatū dei/ ꝓut ſe conformās chriſtusEſaie verbis phariſeos arguebat. Inuenies apud eos qͥ nomē ſibi religiōis appropͥarunt/ plus puniri trāſgreſſiōes hūane cōſtitutōis ſatis friuole ſuꝑ delatione veſtishuius vel illiꝰ. ſuꝑ vſu cibi talis aut talis.qͣꝫ ſi blaſphemādo qͥs deum negauerit deierauerit violauerit ſabbata eius ⁊ vniuerſa decalogi p̄cepta. Quid ꝟ̓o de p̄latis ſen
tire debeas curias ſuas ītra ſynodalia ꝯcilia lites punitōes excōicatōes te docebūt.Quid ꝙ faſtidiunt vinū iſtd̓ ſacre ſcpͥtureꝯqͥſitores huiꝰ ſecl̓i/ qm̄ aīalis hō nō ꝑcipit q̄ dei ſunt. ſtulticia eī ē illi. et ſicut guſtato ſpū deſipit caro. ſic carne guſtata d̓ſipitſpūs. ⁊ fit velut in occaſu lumīoſe ꝟitatis.qm̄ p̄terea tumēs ꝑ arrogātiā animꝰ dedignat̉ captiuare intellectu ꝓpriū ī obſeqͥuꝫfidei. qꝛ rurſus videri refugit qͣſi diſcipulꝰſub magiſterio theologoꝝ. qͦs iō deſpicit/ne dū ignorare cōſcius ē que ſciūt ip̄e minus ſapiēs appareat in ocul̓ ſuis vl̓ aliēiſ.ita ꝙ ī theologie ꝯtēptū ſuā igͦrātiā ꝯſolāt̉.Cōſideratio ſecūda¶ In nuptijs creſcētis eccl̓ie dū vinū ſacre Tſcripture ſeu theologicū ꝓpinabat̉ diſcūbētibꝰ pͥncipibꝰ ⁊ alijs ab architriclinis quifuerūt doctores theologici/ tūc eccl̓a dotata fuit ampla tꝑalitate. ſic formidādū ē excontemptū vini huiꝰ ne tollāt̉ aut notabiliter minuant̉ dotes hmōi tꝑales ab eadeꝫeccleſiaCōſideratio tercia¶ In nuptijs eccl̓ie nunqͣꝫ deeſſe poterit vinū theologicū qd̓ eſt vinū fidei vſqꝫ ad cōſūmatōem ſecl̓i. poterit tamē apud pl̓imoſdiſcūbentiū ⁊ miniſtrātiuꝫ in his nuptijsverti vinū iſtd̓ vel in cōtemptū vl̓ ī nauſeāvel in morbos varios. in inſaniā ⁊ ī mortē. ¶ Has conſideratōnes vt in p̄dicto ſermone latius exponerē nec omitterē ꝑurgebat zelꝰ domus dei/ zelꝰ fidei. zelꝰ p̄ſentꝭ cōcilij zelus ꝓfeſſiōis theologice qui videbatur tanqͣꝫ potēs crapulatꝰ a vino nil metuens ſed obuia q̄qꝫ vicia vel errata ꝑſeqͥ nitens. ¶ Sobrietas ꝟo moderatrix expectetur ait tꝑus aliud locꝰ alter ⁊ actus. meliꝰ ēnihil qͣꝫ ꝓ rei magnitudine pauca dicere.Multis aūt dicēdis vt vides hora n̄ ſuꝑpetit. ſimul obẜuandū ē illud ſaluſtij a hieronymo cōmemoratū/ fruſtra niti/ neqꝫ aliud ſe fatigādo qͣꝫ odiū querere extreme dementie eſt. ¶ Quo contra zelus ī ſpiritu vehementi neqꝫ tardandū eſſe/ neqꝫ diſſimulandum/ ſed importune et oportune ingerendam etiam nolentibꝰ eſſe doctrine veritatem. Liberet animā ſuam quiſquis eſt īductus p̄dicator aut doctor in cathreda n̄peſtilentie ſed religionis chriſtiane. Quidmihi detractōes? quid odiat̉ qͥd irriſiōes?