Tractatus de nuptiis

carnibꝰ/ caſtitatē veneris non vtentē criminant̉ abbreuiatiōis vite. īmo ⁊ qn̄qꝫ mortis cauſas eſſe in religione viuentibꝰ. Proinde notet̉ hoc ⁊ maneat alta mente repoſitum. nemo tā pctōr eſt qͥ veniā n̄ ꝯſeqͥ quinō ſaluari poſſet ſi ꝯuerſionem haberet addeū pauculo temꝑe vel momēto qͣlem velut aſſidue ꝑ tot annos habuit Antonius.Ex qͦ ꝑpendite qͣꝫtus in eo fuerit cumulusmeritoꝝ in via/ qͣꝫtus mō p̄mioꝝ in patriaO viri num p̄cellet vinū qd̓ ſic cogit facerevel ꝓut habet altera lr̄a. O viri num p̄celletvinū qͥ ſic cogitat facere ſicut Antonius. hͦeſt vinū diuine ſapiētie/ vinū fidei. Non illud infame qd̓ fabulā ⁊ ꝓuerbiū fecit in hͦꝯcilio ſed vinū fidei p̄cioſiſſimū qͦ dotauiteccl̓iam xp̄s ſponſus ſuuſ in nuptijs hodiernis ſi ad myſticū ſenſū traduxeris. Quodiuxta p̄miſſa ⁊ tanti pr̄is Anthonij certiſſimū documentū ſi rite ꝓpinatū fuerit nō īaureo calice babilonis terrene aīalis et diabolice ſapiētie ẜm traditiōes hoīm vitateꝫin mēdacio detinentiū. ſi pia cū ſobrietatebibitū extiterit/ mentes potātiū ſeducit primo hͦ eſt ſeorſum ducit. qd̓ hūiliat. qd̓ aſſecurat quod iocundat qd̓ honeſtat. qd̓ datmagnanimitatē quod ꝯfert magnificētiā.quod tollit amiciciā noxiā. quod attulit inſtrēnuitatē mirabilē Et tandē poſterioꝝ cogens obliuiſci extēdere ſꝑ in anteriora mētes facit. ¶ Erubeſcāt igit̉ detractores ſacre ſcpͥture qͥ vinū ſuū miraculoſe mīſtratum nuptijs eccl̓ie p̄ẜtim die pēthecoſtesqn̄ docti ſunt apl̓i oēm v̓itatē nō volūt pͥmū poni/ ſꝫ illud vel abominant̉ ⁊ nauſeātvl̓ ſpernūt vel negligūt. aut certe miſerabilit̓ dū biberūt in furorē ſuū ⁊ inſaniā v̓tūt.quemadmodū videre ē in febricitantibꝰ/ qͥbus vinū qͦ meliꝰ eo nocentiꝰ. febris aūt altera qͣlis eſt deterior ip̄a pctī malicia? De qͣſapiens. ⁊ excecauit illos malicia eoꝝ. neqꝫſperauerūt mercedē iuſticie. ¶ Erubeſcāt p̄terea qͥ laudibꝰ tuis o gl̓ioſiſſime ⁊ vſqꝫ advltimū terre noīatiſſime pr̄ Anthoni nonapplaudūt ſꝫ detrahūt. qͥ mīſtros tuos vl̓nō reuerēter ſuſcipiūt/ vl̓ irridētes abijciūtmiſcētes ꝯtumelijs ſuiſ impietatē hereticāſi ꝟitatē habꝫ accuſatio q̄ iudicialit̓ facta ēnuꝑ in hͦ ſacro ꝯcilio. inuenimꝰ alium tibifuiſſe deuotiōis honorē o ſacroſctā mr̄ caput et mgr̄a fideliū omniū romana eccl̓iaq̄ ꝯſtituiſti vt vnꝰ ſꝑ eſſꝫ ordīs btīſſimi patris anthonij. qͥ romanā curiā ſeq̄ns ip̄e ⁊

fragmenta a mēſa pape colligat in elemoſynā paupeꝝ / et curatus ꝓpriꝰ ⁊ qͣſi parochialis omniuꝫ qͥ vulgari vocabulo curtiſaninomināt̉ exiſtat. Mouit ad hͦ pius religionis chriſtiane ſpūs recogitās qͦt miraculis in vita qͦt poſt mortē bn̄ficijs et opitulatōibus refulſit idē anthoniꝰ/ p̄ẜtim ī hacqͣdam ſpeciali p̄rogatiua. ꝙ ignē ſacrū fugat ex corporibꝰ in ſignū ꝙ ignē ꝯcupiſcētie libidīoſe ꝑnicioſiorē inuocatꝰ refrigeratin cordibꝰ. Exclamat ad ardorē ignis huius infernal̓ temptatꝰ. O ſacer anthoni adiuua me. Cōfutauit hereticos anthoniusiā dictū ē ⁊ repeto. qͥ ſenex et ſolitariꝰ neqꝫpopulū habēs ſubditū/ neqꝫ lr̄as didicerat exiuit heremū et venit ad alexādrie ciuitatis magne conuētū. Attēdant obſecro(p̄cor et obteſtor) in ſpū lenitatis attēdantexēplū hͦ ꝓfunda cogitatōe qͥ ꝯſtituti ſunthabere curā gregis dn̄ici habere ſublimitatem ſimul cū obligatiōe paſtoral̓ officij. qͥqꝫ ſalutē animaꝝ/ qͥ pacē regnorū/ qͥ pullulantiū aſſidue corū extirpationē/ qͥ catholice ꝟitatis elucidatōeꝫ q̄runt. qui p̄terea robur/ decus ⁊ honorē huiꝰ ſacroſctē ſynodicupiūt integrū ẜuare. cupiūt ab hereſibꝰ inſinu ſuo qͦtidie naſcētibꝰ obuiare. ꝓuideātceleriter ne pontifices ſui/ ne doctores ⁊ vocem habētes vel de ignorātia ſi neſciāt vl̓de culpabili vecordia ⁊ acceptiōe ꝑſonarūſi negligant arguant̉. ¶ Urgebat hͦ loco ze­ Clus domus dei zelꝰ eccl̓ie. zelus honoris ⁊debiti huius ſacri ꝯcilij. fortitudo vini nuptialis. declamatoriā/ īmo ſatyricā vl̓ tragicam inuectōem in hereſes ⁊ errores cū ſuis defenſoribꝰ/ cū diſſimulatoribꝰ/ qͥ nō minus dānoſi qͣꝫ culpādi ſunt delatrare. Sꝫaſtitit moderatrix ſobrietas/ expectet̉ ait tēpus alid̓ oportuniꝰ/ locꝰ alter aptior ⁊ actꝰcapacior. Neqꝫ enī deſperādū īmo ſperandū eſt equanimit̉ ꝙ hec ſacroſctā ſynoduſꝓut cepit hereſes extirpare ſic et ꝑficiet queradicē doctrine peſtifere ſuccidēdo dedit ītelligi ꝯſeq̄nter ramorū adulterina noxiaqꝫgenimina debere ſuccidi. Propt̓ea comprimat̉ vt ꝓpoſuimꝰ ſermo nr̄ ne vel loquacior effluat/ vel ꝓlixior attediet/ vel mordacior et ſatyricus cxacerbeſcat. Nā qͥd opuſteneres mordaci radere verū auriculas/ aitꝑſius. Succenſeat licꝫ oſtentatrix ſui iactātia ſubmurmurās illd̓ eiuſdē ſatyrici. Scire tuum nihil ē niſi te ſcire hoc ſciat alter.¶ Feret nihilominꝰ equo animo ſtudioſi-