In die ſancti Anthonii

taris effectū qͦ debriatꝰ hō nō memīt regeꝫneqꝫ magiſtratū. Que rō? plane qꝛ facit hominē nō timere eos qͥ corpꝰ occidūt ⁊ poſthec nō habēt qͥd faciāt. Perſpicuū fuit hͦ īAnthonio / qꝛ pͥncipibꝰ ⁊ imꝑatoribꝰ totamentꝭ lib̓tate reſcripſit poſt collaudatiōemꝙ credebāt ī chriſtū eoſdebere remīſci. qm̄ſuꝑ ſe dominū habēt terribilem qui aufertſpiritum principum terribilē apud oēs reges terre. Ueꝝ qͥd loqͥmur de regibꝰ hoībꝰ⁊ magiſtratibꝰ cū nō extimuerit anthoniꝰillū qͥ eſt rex ſuꝑ om̄es filios ſuꝑbie. et cuinō eſt ptās ſil̓is ſuꝑ terrā. qͥ factuſ ē vt nullū timeret. demōis enī certamīa nedū n̄ expauit ſed īſultās ꝓuocauit. Tradit lr̄a anthoniū dū adoleſcēs impugnaret̉ a ſpiritufornicatōis rogaſſe deū vt videret īpugnatorē ſuum. qͥ in ſpecie pueri teterrimi pedibus ſuis aduolutꝰ ē qͣſi blandiēs ⁊ ſupplicans. quē Anthoniꝰ mox irriſit ⁊ cōſpuitdicēs. Abſit deinceps vt vnqͣꝫ te timuerimfediſſime atqꝫ viliſſime. Ol̓ta ſunt hmōiq̄ ſtrēnuitatē on̄dūt anthonij aduerſuſpͥncipes tenebraꝝ haꝝ. nec minꝰ ſolertiā diſcretōis ꝯͣ ſuas inſidias. Agebat id qd̓ alios docuit facere. et qd̓ chriſtꝰ tēptatꝰ egit.adducebat teſtimonia ſcpͥturaꝝ ad omneꝫactōem ſuā. Hoc aūt n̄ faciūt qͥ vel neſciūtvl̓ d̓ſpiciūt ſcripturas ſacraſ. aut qͥ eaſdēteriori ꝑuerſitate corrūpunt. Exēplo eue q̄ d̓p̄cepto dei firmiſſima fide tenēdo dubitāsH ait. ne forte moriamur. ¶ Audiuimꝰ de magnanimitate Seqͥtur ī effectu ſeptīo d̓ magnificētia/ ⁊ oīa ꝑ talēta facit loqͥ. Recte ꝓrſus euenit hͦ in Anthonio/ cuiꝰ mēs ebriavino nuptiali eccl̓e nihil puſillū nihil vilenihil exiguū cogitare dignata ē ſed oīa deceleſtibus qꝛ deſurſuꝫ erat loquebat̉ inſtarapoſtolorū. qͥ vino hoc hauſto repēte loq̄bant̉ magnalia dei. Sūt hec p̄cor magnalia minuta numiſmata ſapīe terreneꝫ nō ſꝫtalenta magna ꝑ q̄ loqͥ facit ſapiētia q̄ d̓ſurſum eſt. efferens īmenſam cordis altitudinem. ſit hoc anagogia de anthonio cui tanta fuit bona generoſi cordis elatio. ꝙ n̄ dignabat̉ adherere vel nubere ſua vis iraſcibil̓ potēti alicui niſi ſūmo. Neqꝫ ſua viſrational̓ nubere ſapiēti alicui niſi ſūmo. Neqꝫ ſua vis ꝯcupiſcibil̓ nubere alicui bononiſi ſūmo. dicēs ex ſentētia. Deꝰ cordiſ mei⁊ pars mea deꝰ in et̓nū. ⁊ iteꝝ. Mihi adherere deo bonū ē. Si loquebat̉ igit̉ ꝑ talētaqͥd mirādū. Si diuitias ⁊ opes heredita-

rias/ ſi vas argenteū. ſi numos oblatos indeẜto ꝯtēpſerit nullꝰ admiret̉. ¶ Sed neqꝫmiret̉ illud qd̓ ſequit̉ octauo. Et nō memīnerūt cū biberīt amiciciā neqꝫ fraternitatē.Quid ita meminerint cū dicat pīcerna vini huiꝰ ſponſus eccl̓ie chriſtꝰ Si qͥs venitad me et nō odit pr̄em ſuū et mr̄em et vxorē ⁊ filios adhuc aūt aīam ſuā nō ē me dignus. Cōpleuit hͦ btīſſimus anthoniꝰ etiam ab adoleſcētia relinq̄ns domū pr̄nam⁊ ſororem velut īmemor carnal̓ amicicie.¶ Cui ꝓpterea ꝯuēit illud qd̓ ſeqͥtur nono.Sed nō poſt ml̓tū ſumunt gladios. qͥdniſic fecerit athleta fortiſſimꝰ Anthoniꝰ habēs in exēplū pincernā et architriclinū vini huiꝰ dicentē. Nō veni pacē mittere ī terrā ſꝫ gladiū. Ueni eī ſeꝑare hoīeꝫ aduerſuspr̄em ſuū ⁊ filiā aduerſus mr̄em ſuā/ et nurū aduerſus ſocrū ſuā. ⁊ inimici homīs domeſtici eiꝰ. Maledicit̉ a ꝓph̓a qͥ gladiumſuū ꝓhibuerit a ſanguine. Hūc gladiū ſūpſit ⁊ exercuit Anthoniꝰ tāqͣꝫ potēs crapulatꝰ a vino. nedū aduerſus carnē ⁊ ſanguinem. et aduerſus ptātes aereas tenebraruꝫhaꝝ. aduerſus etiā paganos ph̓os qͦs mira v̓borū ſubtilitate vincebat. aduerſus inſuꝑ hereticos p̄ẜtim arrianos peſtiferos/dū accerſitus ē a ſua ſolitudīe in alexādriāciuitatē magnā qͣtinus fidē btīſſime trinitatis quā corde credebat ad iuſticiā. ore coram toto ppl̓o ꝯfiteret̉ ad ſalutē. qd̓ ⁊ factūeſt. Quāuis enī docuerit ꝙ monachꝰ extracellā aut ſolitudinē ē ſicut piſcꝭ extra aqͣm.Euicit tn̄ eū zelꝰ fidei et obediētia p̄latis eccleſie debita vt iret alexandriā. in qͣ ciuitatedum p̄meret̉ a turbis certatim irruētibꝰ vtvirū fama noīs celeberrimū apud eos ip̄ivel viſu cernerēt vl̓ manu tangerēt/ timētibus ⁊ ꝯpatiētibꝰ nōnullis vt moleſte ferretfert̉ rn̄diſſe. mihi qͥdem aſſueto turbis īſultibuſqꝫ demonū nihil affert hic populoſuſhoīm ꝯcurſus moleſtie vl̓ turbatōnis. Ecce quō ꝯtēpſit hic onagerſolitariꝰ multitudinē ciuitatis. Quippe tu ſcis o anagogiaqm̄ inter hec oīa tota facilitate ẜuabat anthoniꝰ monitōneꝫ eccl̓ie ſalutarē. ſurſū corda. rn̄ſio populorū eſt. Habemꝰ ad dominū qͥ habent ī patinis vel ad forū. Plane ſicut euenit aliqͥbꝰ vt in vaſta ſolitudine turbulentiſſimā habent cordis inqͥetudinē acmultiplicitatē. ſic ex aduerſo ꝯtulerat Anthonio trāquilliſſimā cordis ſolitudinē inmedijs etiā populorū circūſtrepentiū oc-