Sermo factus Conſtantie

docuerit nō eſſe ꝑfectā orationē que nō itaraꝑet̉ in deū ꝙ ſuip̄ius nequaqͣꝫ memīeritNōne bona tibi videt̉ ⁊ optāda mētꝭ hecſeductio hec ſeorſuꝫ ductio quā inducit ſapiētie ſacre vinū? Tradidit ſuꝑ hac mentꝭſeductōe doctrinas ⁊ induſtrias diuinꝰ dionyſiꝰ in de myſtica theologia. memorabile eſt id qd̓ lr̄a refert de anthonio. qͥ occurrente ſole faciē v̓tebat ad orientē/ vbi tā diufixus ſtabat ſuſpēſus mentē ad celeſtiauſqꝫ ſol oriens feriret radijs ocl̓os eiꝰ. qd̓anthoniꝰ moleſte ferens qͥd impedis o ſolmentē meā celeſtia ꝯtēplari. teſtis eſt huiꝰanagogia ſoror nr̄a/ quoniā ea duce cernebat in ſpiritu lucē. De qua Boetiꝰ. hāc qͥſqͥs poterit notare lucē cādidos phebi raFdios negabit. ¶ Sequit̉ alter effectus vininuptialis et theologici / qꝛ regis ⁊ orphanifacit mentē vanā. alia lr̄a vnam. Itē ſerui ⁊liberi/ pauꝑis ⁊ diuitꝭ. Tollit̉ hic acceptioꝑſonaꝝ. qꝛ puſillū et magnū fecit deꝰ. Nūquid ſoli diuites euāgelizant̉? euangelizantur et pauꝑes. Unde in Heſter nuptijſdabat̉ vnicuiqꝫ vinū ẜm magnificentiā regiānō iuxta diuitias ſedentiū vel pauꝑtatem.¶ Eſt autē vanitas aliqua mala vt ibi. vani ſunt om̄es hoīes in qͥbus nō ē ſapiētiadei. hanc nō affert ſꝫ tollit ſapiētia et additvanitatē laudabilē que ex hūilitate fundatur. quēadmodū tu felix heremi cultor ⁊ incola Anthoni ſuꝑfuſuſ hͦ vino ſapiētie tetereputaſti quaſi nihilū ⁊ inane in conſpectudiuīe maieſtatis ex cōſideratōe ꝓprie fragilitatis dicens cū pͣs. Ego ad nihilū redactus ſum. ⁊ iterū. ſubſtātia mea tanqͣꝫ nihilū eſt ante te. Beata ꝓrſus et rara vanitashmōi. quā docet tradit et efficit ꝑ vinuꝫ ſacre ſcripture ſummꝰ pincerna chriſtꝰ. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ hūilis corde. Alioqͥn euenit illud de marie cantico. Diſꝑſitſuꝑbos mente cordis ſui. Eſt aūt hec hūilitas parens diſcretōis ⁊ cuſtos dū nō ꝓprio quaſi vano ſꝫ ſanctorū patrū credit iudicio. De qͣ diſcretione ſaluberrimū eſt anthonij documentū ꝯcluſum ex mutua patrū collatōe ꝙ ip̄a eſt directrix aurigaqꝫ ꝟ̓tutum. qua derelicta v̓tutes cetere vix alid̓oꝑantur niſi p̄cipitiū caſum vel interitumHinc eſt illud Anthonio miſſuꝫ celitꝰ oraculum. dum aſpiciēs mirabiles mūdi laq̄os exclamaſſet Dn̄e qͥs euadet illos? Rn̄ſūeſt/ hūilitas. Conformit̓ ad illud pſal. Humiliatus ſuꝫ et liberauit me. ¶ Seqͥt̉ terciꝰ

effectus vini qd̓ loqͥmur. omnē mentē conuertit in ſecuritatē ⁊ iocūditateꝫ/ iā idip̄min Auguſtino memīmus. Hoc in Anthonio tradit lr̄a fuiſſe quē nō prius cognitūnouiter aſpiciētes agnoſcebāt inter ceteroſpatres ex qͣdam angelica vultꝰ iocūditate.⁊ frontis oculorūqꝫ ſerenitate. quēadmodū cernere eſt carnaliter ꝙ hō potus vinobono fit hilarior atqꝫ iocūdior. et vt apudcomicū eſt videt̉ aquile iuuentꝰ Propt̓eaiubet in myſterio Salomō merētibꝰ ⁊ hisqͥ in triſticia ſunt dari vinū. ¶ Quocirca ſb̓ditur qͣrtus effectus/ et nō meminit ⁊c̄. nōmeminit omnē triſticiā et debitū. Quo pacto ſic? certe qm̄ vinū illd̓ letificat cor hoīſ.⁊ exclamare facit cū ꝓph̓a. ẜm multitudinem dolorū in corde meo conſolatōes tueꝑ vinū ſapiētie letificauerūt aīam meam.Sed qͥd de debiti memoria vl̓ exactoris?Audiat̉ dn̄s ad Iob myſtice loq̄ns de ſolitario (qualiū pater dux et velut initiū fuit.Anthonius) loqͥtur ſub onagri ſil̓itudineQuis dimiſit onagrū ſuū liberū/ ⁊ vincl̓aeius quis ſoluit? Cui dedi in ſolitudīe domū et tabernaculū eius in terra ſalſuginis.ꝯtemnit multitudinē ciuitatis/ clamorē exactoris nō audit. circūſpicit mōtes paſcueſue ⁊ virentia queqꝫ ꝑcurrit. Preclara eſt ⁊accōmoda ꝓpoſito beati Greg. ſuꝑ hūc locū expoſitio lata. ¶ Sꝫ ad quintū vini trā Gſeamus effectū. et om̄ia p̄cordia facit honeſta. qͥppe nihil coinqͥnatū eſt vbi ē ſapientia. nihil impurū ſordidū vel verecunduꝫ.Hinc tu lacerationē tuā. hinc denudatōeꝫꝑ demonū rabidos inſultus nō erubuiſtiagoniſta fortis Anthoni. Propt̓ea nomīatu eſt nomē tuū iuxta ꝓmiſſionē boni Ieſu in vniuerſo mūdo. Propterea rurſus dici potes martyr qui tormēta ꝑpeſſus es eocrudeliora quo truculētior erat tortor demon inferēs ea. Spectaculū igit̉ (ꝓut loqͥtur apl̓s) factꝰ es angelis dei et hoībꝰ. īmo⁊ demonibꝰ. nec erubuiſti tanqͣꝫ bn̄ ebriuſſicut nec chriſtꝰ nudꝰ crucē. nec hypolituſꝓpriā nuditatē. neqꝫ Noe in myſterio. necapl̓i vl̓ martyres erubuer̄t vincl̓a carcereꝫ⁊ ludibria. Liceat hic carmē eccl̓ie ſophicū de Ioh̓e factū dicere iubilo cordis adAnthoniū qͥ ſil̓ fuit virgo martyr ⁊ vatesOnimis felix meritiqꝫ celſi neſciēs labemniuei pudoris. p̄potens martyr heremiqꝫcultor maxime vatū. maxīe qͦ ad ꝯſiderationes aliqͣs. ¶ Ueniamꝰ ad ſextū vini ſalu-