Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In die ſancti Anthonii

fortiſſime ml̓ieres. Ueritas tn̄ eſt ſuperoīa vincit p̄cipue veritas fidei de Iohānes. Hec eſt victoria vincit mūdū fidesnr̄a. Uincere mundū ꝓfecto ē ꝑua victoria. Sctī ꝟ̓o fidem vicerūt regna. fortes facti ſunt in bello. caſtra v̓terūt extero. Et quoniā (put antea notatuꝫ ē) dieshodie celebris agit̉ de gl̓ioſiſſimo matriseccl̓ie filio btīſſimo anthonio victore ſtrēnuiſſimo. Placet ex oꝑbꝰ eiꝰ tradidit nobis lr̄a. p̄terea moralitas nouit et docuit. tandem anagogia profecit/ ducēs ſuꝑexcelſa Placet inqͣꝫ etiā exemplū īducereſe ſufficientiſſimū etiā ſi aliud deeſſet quofortitudinē vini huiꝰ ſacre ſapiētie ꝯcludeD refas nobis eſt. Forſitan inqͥres vn̄ beatiſſimꝰ anachoritarū Anthoniꝰ habuit vi tale lr̄as didicit? Rn̄det Augꝰ prohemio de doctrina chriſtiana. ex hoībus neqꝫ hūanū lr̄aꝝ ſtudiū hauſit illd̓;ſed diuine reuelatōis infuſiōe ſibi collatū ēCuiꝰ odor vini mīſtratus lr̄am geſtorūſuorū qͥd in Auguſtino fecerit accipe. Inebriauit qͥppe pia ſobrietate mox ī vi alterū mutatꝰ eſt. fugit ab eo ſollicitudo vite p̄terite. tandē velut luce qͣdā ſecuritatis infuſa poſt egeſtū torrētē lachrymaꝝſolidatus ē in ip̄a lege xp̄i. Dicebat qͥd agimus? ſurgūt indocti et celū rapiūt. nos au ſciētijs nr̄is ſine corde ⁊c̄. Quiſqͥsigit̉ recogitat admirat̉ gaudet auguſtinūtibi tradituꝫ o ſctīſſima mater eccl̓ia. gaudeat oꝑtet congͣtulet̉ gr̄as agat Anthonio. Quare? quoniā ip̄e eximiū p̄clariſſimū doctorē Auguſtinū tibi dedit/ et hocꝓpter teſtatiſſima (ſicut idē Augꝰ loquiturin ꝯfeſſionibꝰ ſuis) eiuſdē anthonij miracula. propt̓ admirabilē inſuꝑ vite ſctītatē. qꝛdeniqꝫ ꝯſiderauit dotes variaſ eccl̓ie ī hocvno collectas fuiſſe qͣles noueꝫ enumeratapl̓s ad Choꝝ. Sermo ſapiētie. ẜmo ſciētie. fides. gͣtia ſanitatū. operatio virtutumī demonijs eijciēdis. ꝓphetia. diſcretio ſpirituū. genera linguaꝝ. interp̄tatio ẜmonū. in epl̓a p̄ſentis dn̄ice ad Rhomanos ſumunt̉ decē et octo/ quoniā fuit Anthoniꝰtribuēs in ſimplicitate. p̄ſidens ī ſollicitudine. miẜicors ī hilaritate. diligens ſine ſimulatōe/ odiens malū. adherēs bono. caritatē fraternitatꝭ diligens. honore ceteros īueniēs. ſollicitudīe piger. ſpū feruēſ. domino ſeruiēs. ſpe gaudēs. in tribulatōe patiēs. oratōi inſtās/ neceſſitatibꝰ ſctōꝝ ꝯmu

nicans .ſ. ſpiritalibꝰ. hoſpitalitatē talibꝰ ſectans apud frēs ſuos. Benedicēs ꝑſeq̄ntibus/ bn̄dicens maledicēs. gaudēsgaudentibꝰ. flens flentibꝰ. alta ſapiēſſed hūilibꝰ cōſentiēs. Hec oīa oꝑatꝰ ē vnꝰet idem ſpūs in anthonio. quē figuralit̓ vidit Ioh̓es in Apoca. filium eccl̓ie raptū īcelū a facie dracōis. de quidē eccl̓ia premittit̉. ſignū magnū apparuit in celo mulier amicta ſole iuſticie luna totiꝰ mutabilitatis ſub pedibꝰ eiꝰ. et in capite eiꝰ corona ſtellaꝝ. xij. que ſūt vel. xij. apl̓i. vl̓. xij. articuli fidei/ vel vniuerſitas gr̄aꝝ. Libet Eexclamare felix iſta dies tāti patris anthonij. in natus eſt olim illuſtriſſime memorie philippus dux qͦndā burgūdie pͥncepſpacis prudentiſſimꝰ memorādꝰ reuerēti ſꝑ ſuſpirio. nedū mihi ſed toti gallie. īmo eccl̓ie. p̄dicaui ſepenūero pariſiꝰ in hacdie natiuitatꝭ ſue dicēs inter cet̓a diē hanccelebrē eſſe ſibi debere. qꝛ natꝰ erat īdum filiꝰ ire de matre concepit ī peccatꝭ/ maledicēda potiꝰ exēplo Iob hieremie. recolenda ꝟ̓o dies hec qꝛ baptiſmi regeneratōem qꝛ natꝰ ē denuo meruiſſꝫ. quiarurſus patronū talē et tantū qͣſi peculiarit̓dediſſet in animi ſui deuotōe dn̄s deus nr̄Profuerit tibi tunc nūc tua d̓uotio prīceps illuſtriſſime ad ſalutē aīe ꝑpetuā Profecerit inſuꝑ ad inclite poſteritatꝭ tue bonū acceptū deo ſtatū. Sic opto. ſic p̄cor atꝫdeſidero ſine fictōis aut adulatōis ſpū Teſtis eſt in celo iudex meꝰ. corā eſt om̄e deſideriū meū. ſcis quoniā ita mihi ſū ꝯſciuſin ꝟitate. ꝑeat falſitas ꝟitas vincat. veritatē vinci falſitate peſſima eſt victoriaUn̄ et ſi iubet ꝓximū diligi deꝰ ſic̄ ſeipſuꝫ. ꝟ̓o diligit iniqͥtatē odit aīam ſuā ſeip̄ꝫ;ꝯſeq̄ns eſt ille ꝓximū odit iniqͥtatē ineo nutrit diligit. ꝓut vidit ph̓us in ethicꝭtollēs omnē ab īpio amiciciā/ etiā ſeip̄o Sꝫ videat vn̄ captus ē ſermo/ doceamꝰfortitudinē vini ſacre ſapientie ex effectibꝰqͦs oꝑatū eſt ī Anthonio. itaqꝫ d̓r ī Eſdra ſeducit mentē. id ē ſeorſuꝫ ducit. nūqͥdnon in Anthonio ꝑſpicue monſtratū ē/ad vnicā euāgelici vini p̄guſtationē ad vnam vt dicit̉ guttā. Si vis ꝑfectus vade et vende oīa que habes et da pauꝑibꝰ.ip̄e ꝓtinus a terrēis ad ſpūalia ab imis adſumma. a viſibilibꝰ ad īuiſibilia. a caduciſad eterna ſeorſuꝫ ductꝰ eſt. qm̄ ſedens in ſolitudine leuauit ſe ſuꝑ ſe vſqꝫ adeo vt viuēs