In die ſancti Anthonii
aliqͥs qͣle ꝯuiuiū habēt he nuptie? Habentqͣſi prandiū matutinū ī ꝯuiuio euchariſtievbi ē vinū aīe puriſſimū ſanguis xp̄i ꝯuerſiōe mirabili. Un̄ Dauid exultabūdus ī figura gl̓iabat̉ Paraſti in ꝯſpectu meo menſam. Seqͥtur. ⁊ calix meꝰ inebriās qͣꝫ p̄clarꝰē. Habent cenā veſꝑtinā indeficiētē in cōuiuio celeſtis gl̓ie. vbi beati ſunt (ꝓut allegauit anagogia) qͥ ad cenam nuptiaꝝ agnivocati ſunt. Conformiter hͦ ad legiſꝑitū dicētē xp̄o. Btūs qͥ comedit panē in regͦ deivbi etiā vinū bibet̉ nouū/ teſte chriſto. duꝫtorrēte voluptatis tue potabis eos domīe¶ Pergebat meditatio cordis mei/ allegoria duce latius diſſerere de nuptijs iſtꝭ eccleſie ob reuerētiā huiꝰ ſacroſancti general̓concilij dum affluit ſtudioſitas ſpecl̓atrixvna ex ancillis ſapiētie familiari dilectōneſibi gͣtiſſima. Hec tota videbat̉ alacris etleta. eam qͥppe nouit̉ introduxerat rex et architriclinus in cellā vinariā. de qͣ ꝓclamāsinuitat ſapiētia. Bibite amici et inebriam īchariſſimi. Iſtic biberat ſtudioſitas ſobriam ebrietatē ſpūs q̄ more ſuo ml̓ta ꝯqͥrenſnominatim ſuꝑ his nuptijs hodierne dieinūc a lr̄a nūc ab allegoria nūc a moralitate. nunc ab anagogia in modum tetralogi¶ Stetit tandē magis qͦniā ita me velle cōſpexit in allegoria. cui v̓bū dirigens dic inquito doctrix optima. Primū quibꝰ adornata eſt dotibꝰ eccl̓ia ſponſa a chriſto ſponſo ſuo? Deinde qͣlis eſt habitudo xp̄i ſponſi ad eccl̓iam ſponſam? Rurſus viceuerſaqͣlis eſt habitudo ſpōſe huiꝰ ad ſponſū ſuū⁊ ad eiꝰ vicariū quē appellamꝰ ſummū pōtificem? Amplius qͣrto qualiter ⁊ qͣꝫ vtilit̓deus carnale coniugiū voluit huiꝰ ſpūaliſſignū eſſe? Subinde qͦ pacto moralis eccleſia ſpūaleꝫ ſignificat. ſic vt mutuas ſibilaudes ⁊ noīa ꝯmūicent? Demū ſexto qͥbꝰmodis et locis ſacre ſcripture figurant̉ henuptie chriſti ⁊ eccl̓ie. Quibꝰ expeditis ꝑgam ad reliqͣ. ¶ Uerū recte āmones o religioſa deuotio celebritas ē hodie glorioſiſſimi et toto orbe famatiſſimi patris Anthonij. cuiꝰ vita tot admirādis ornata v̓tutibus fulſit. vt magna ſit inſtitutio/ magnuꝫexemplar ⁊ forma bone vite ⁊ fidei Anthoniū ſcire qͥs fuerit. Quāobrem interſeras p̄cor/ non dicā om̄ia (hoc itaqꝫ fieri nequit) ſꝫvel pauca laudū ſuaꝝ p̄conia / vt in tali filio glorificet̉ mater eccl̓ia/ in cuiꝰ mirificationē manifeſtauit gl̓iam ſuam chriſtꝰ ſpō
ſus eccl̓ie. ¶ Habet ſcio lr̄a geſtorū ſuoꝝ q̄ſtiones nō inutiles nec infimas qͣs ꝑſcrutatura ſum ego ſtudioſitas ſi ⁊ dū vacauerit. ſicut de cōparatiōe vite ſolitarie ⁊ heremitice cū laudibꝰ ſuis ad cenobicā. et viteactiue ad cōtemplatiuā/ et p̄latice ad religioſā. Si beatus Anthoniꝰ ſacerdos fueritSi ſubiectus in ordīe hierarchico prelatiſmaioribꝰ ⁊ minoribꝰ/ ſicut tradere videturDionyſiꝰ in eccl̓iaſtica hierarchia. Habetpinde dubiū ſi diſcrete ſumit̉ heremi ſolitudo in feruore nouicio/ qui eſt ſicut vinū nouum ſine ſpiraculo. Hec enī reprobaſſe vident̉ ſancti patres/ qm̄ plurimū habꝫ hecvita ſolitaria aduerſarie ⁊ īpugnatorie temptatōis/ ꝓut ex his que paſſus es didiciſtio athleta ſtrēnuiſſime ſacer Anthoni. nuncin flagellatōe etiā viſibili demonū. nunc inmille inſidijs aſtutiarū ſuaꝝ. ſuper quibusaſtutijs infallibiliter agnoſcēdis et diſtinguēdis ſi dabilis eſt ars certa dignū eſt inquiſitōne. Habet rurſus queſtionē litterade hypocentauris et ſatyris. Satyri ſunt qͥpedes habēt caprinos. frontē cornutā. nares aduncas. hos inueniſſe memorat̉ beatus Anthoniꝰ dū ad viſitationē pͥmi heremite Pauli ſolus ꝑgeret ꝑ vaſtā illam heremi ſolitudinem. dij fuerint vel beſtie/ vl̓monſtra heremi. vel calodemōes/ aut cacademones iuxta platonicorū locutōes/ authomīes/ ſuadet̉ hoc vltimū/ quoniā ip̄i ſtridore quodā frēdentes ſe in chriſtū crederecōfeſſos Hieronymi refert narratio. ¶ Sꝫ Ahis interim ⁊ ſimilibꝰ ſilentio preſſis q̄ſtionibus illo ꝑgas oro quo ſanctificata es ordine/ o allegoria. Quod annuēs ip̄a/ delector inquit in pͥmis o ſtudioſitas cultrix ſapiētie/ ꝙ fidem. ꝙ religionē. ꝙ deuotōeꝫ tuam. ꝙ zelū ſciēdi ſedula mōſtras. nihilominus qͣꝫ arta ſit hora loq̄ndi vides. Expediam de ꝓpoſitis quantū dabit̉. Reliqua vero que iam apud me dictata teneo ſcriptꝭ īterſeram. ¶ Habꝫ igit̉ prima queſtio tua qͥbus adornata eſt dotibꝰ eccl̓ia ſpōſa a chriſto ſponſo ſuo? Et dotes offerūt ī munere¶ Offert ſe dos iugis fecunditatis/ ita vt n̄deficiat vſqꝫ in finē generatio ſua. Iurauithoc chriſtꝰ. Amē qͥppe dico vobis nō p̄teribit generatio hec donec oīa fiāt. loqͥtur d̓apoſtol̓ et diſcipul̓ qͥbꝰ et aſcēdens in celūdixit. Ecce ego vobiſcū ſum vſqꝫ ad ꝯſummatōnem ſeculi. ¶ Dos altera eſt plenariepoteſtatis/ tante ſiqͥdem ſi credis auguſtīo