In die ſancti Anthonii
tuo hodierno more iudeoꝝ et pene om̄igēſiū ſolēniter celebrate qd̓ vtiqꝫ faciendū eēvidet̉. Non enī fuit clādeſtinū mr̄imoniuꝫſed legitimū. Itaqꝫ Ioſeph poſt deſpōſationeꝫ marie in hieruſalē pͥmo ſuſcepit eam.Poſtmodū in familiarē ꝯuictū more gētiſſue ſecūdo. deinde tercio poſt annūciatōeꝫangelicā ioſephſuꝑ ea certificatꝰ a Maria⁊ ab angelo ī ſomnis/ fecit iuxta textū euāgelicū ſicut p̄cepit ei angelus/ ⁊ accepit mariā cōiugē ſuā. accepit intellige ritu ſolēninuptiarū. que acceptio dicit̉ ꝯuentio illa d̓qua Mattheꝰ. Anteqͣꝫ ꝯuenirēt inuēta eſtnō dubiū qͥn a Ioſeph) habēs in vtero deſpūſancto. Non qͥdem ex vteri tumore cognouit hͦ Ioſeph/ eorū honore ſaluo qͥ oppoſitū ſcripſiſſe et pinxiſſe vident̉. Quid eīſcandaloſius apparuiſſet iudeis ꝯueniētibus ad celebritatē nuptiaꝝ marie/ qͣꝫ videre tumeſcentē eius vterū. Sed hec in epl̓aquadā ſuꝑ celebratōe virginal̓ cōiugij Ioſeph ⁊ marie latiꝰ notata ſunt. Poſtremo q̄redicit̉. hoc initiū eſſe ſignorū q̄ fecit Ih̓snūquid ante caruiſſe miracul̓. nūquid ocioſus fuiſſe credendꝰ eſt? ¶ Littera virgo ſꝑintegerrima/ qꝛ ſemꝑ veriſſima/ ceteris autoritate pͥor. qͣ vacillāte reliq̄ nō ſubſiſterētcōquirere ſuadebat hec et ſil̓ia/ dū ſoror eiꝰallegoria ꝓfundiſſimo intelligētie ſpū plena ſubintulit. p̄ferēde ſunt (crede mihi) ſpūales ſacramentaleſqꝫ nuptie/ q̄ ſunt chriſtiſpōſi ad eccl̓iam ſpōſam. quaꝝ fit ꝯuiuiuꝫin tēplo eccl̓ie ꝯmūione panis et vini in ſacramēto altaris. He fuerūt initiate in primo inſtāti incarnatōis ī thalamo vteri virginalis. ratificate ī inſtanti mortꝭ chriſti ꝑaquā et ſanguinē. ⁊ cōſūmabunt̉ in inſtātieternitatꝭ ꝑ felicitatē ꝑpetuā. Unde ſic̄ resꝑfectior eſt qͣꝫ ſit ſignū eius. ſic has nuptias digniores eſſe qͣꝫ corꝑales fateri neceſſeeſt. Unde qͥd dicit apl̓us de corꝑalibꝰ nuptijs audi. Sacr̄m īquit hͦ magnū ē ſignū.ſignū ſcꝫ rei ſacre. ſed qualiter et quō? ī chriſto dico et eccl̓ia. Figurat̉ celebriter hec deſponſatio in ſolēnitate dedicatōis tēpli materialis/ et exprimit̉ a Ioh̓e in Apocal̓. dūdicit ſe vidiſſe hieruſalē nouā deſcendenteꝫde celo tāqͣꝫ ſpōſā ornatā viro ſuo. ¶ Qualiter autē matrimoniū ade ꝓ ſtatu innocētie ſi nō peccaſſet. quō p̄terea v̓ginale coniugiū Ioſeph ⁊ marie nūqͣꝫ ꝯſūmatū p̄ſignauerint ſacramētaliter mr̄imoniū chriſti cūeccl̓ia docere ꝑatus ſum dicit allegoria/ ſi
⁊ dū ſtudioſitas ſpeculatrix familiarꝭ noſtra q̄ſiuerit. Pauſare videbat̉ allegoria dūverbū ſumpſit ſoror eiꝰ moralitas prudentiſſima ⁊ tota ẜm nomen ſuū morigera ſuadens cōmemorari debere nuptias ſenſuales. Non qͥdem vt exerceant̉ (procul hec īpietas) ſed vt fugiant̉ ab hominibꝰ/ que inabominabili ꝓſtibulo cōcupiſcētie ⁊ ī volutabro luti carnal̓ fediſſimo ſpurciſſimoqꝫ fiunt/ dū ꝯtrahit aīalis hō cum ſenſualitate ſeu cōcupiſcētia ſenſuali. Initiat̉ auteꝫmatrimoniū hoc adulterū in illecebroſa cogitatione. Ratificat̉ in ꝯſenſu vero vl̓ īterptatiuo. Cōſūmat̉ in oꝑe voluptatꝭ libidinoſe/ q̄ feda ē/ q̄ deformis feral̓ ⁊ ſordida. exoſa tandē ⁊ penoſa Propt̓ea ſingularit̓ p̄cepit Iſaac iacob filio ſuo ne acciꝑet vxoreꝫde genere chanaan. Chanaan īterp̄tat̉ erubeſcēs. ⁊ qͥd erubeſcendū q̄ſo magꝭ ip̄a libidinū vili voluptate. cuius ſunt exitꝰ odioſi. triſtes et amari. qͥ plus aloēs qͣꝫ mell̓ habent. Figurat hͦ nobis Amon qͥ nimio amore ſororis ſue Thamar ſuccenſus ꝓcurauit eius ꝯcubitū. ſed nefario oꝑe ꝯſūmato audi quid ſequit̉. ⁊ exoſam habuit eā. itavt maius eſſet odiū qͦ eam oderat amore qͦeam dilexerat. Fugiendas igit̉ doce tu nuptias iſtas inqͥt moralitas. quoniā euenitſemꝑ in eis illd̓ Machabeoꝝ. Cōuerſe ſūtnuptie in luctū. et vox muſicoꝝ in lamētū.Ecce tn̄ ꝙ repleuerūt mūdū ſordibꝰ ſuis.qm̄ corrupit oīs caro viā ſuā. ita vt que īaꝑto et que ī occl̓to fiūt turpe ſit dicere. itavt vix etiā in cōfeſſione poſſint extorq̄ri niſi obſtetricante manu dn̄i coluber tortuoſus extrahat̉ a corde. Cur enī zodoma int̓p̄tatur muta. niſi qꝛ mutos ſine cōfeſſioneꝯſueuit p̄cipitare in ſtagnū ſulphuris ardētis. cuiꝰ fumus tormentoꝝ aſcēdit in ſecl̓aHas a puero nuptias ſordidas libidīs execratus Anthoniꝰ ſuſpirauit cū pͣs. Quisdabit mihi pēnas ſicut colūbe et volaboet reqͥeſcaꝫ. Ecce elōgaui fugiens (ſecure ſane ſicut Ioſeph ꝓcacē fugit egiptiā) ⁊ māſi in ſolitudine. ¶ Ad hanc de Anthonij ſolitudine cōmemorationē qui totiens ī anagogicos raptus eſt mentis exceſſus/ exorſa eſt quarta ſoror anagogia nil mortale ſonans et diuinā in facie mōſtrans origineꝫ.hec ad celeſtia librās ocl̓os tracto ex imopectoris deuoto ſuſpiria ſuggerere mihi videbat̉ et dicere. Eya quid heſitat animustuus/ qͥd facillat dubiꝰ an ī pͥoribꝰ nuptijs.