Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In materia ſciſmatisVIII

Credite mihi pax male ſciſmata q̄rit̉ nonvtiliter īiuria iniurijs. ſic nec calliditas calliditate. nec morbꝰ morbo repellit̉ aut ſanatur. Si p̄terea ꝯtētiōes et rixe ſint int̓ vosnōne carnales eſtꝭ. ego qͥdem dico qd̓ vnuſqͥſqꝫ veſtꝝ dicit. Ego ſum bn̄dicti. ego ſubſtractōis. ego neutriꝰ. qd̓ venire ſolet int̓oues ceca nocte p̄dator lupꝰ irruerit fugiūt/ ꝑs hec fauces lupi neſcia īcurrit. hecin oppoſitū parietē īpingit. hec nll̓o incerto vagat̉ attonita. alit̓ ſpiritu qͦdā v̓tiginis agitat̉ cetus eccl̓ie/ ꝑs palpat velut ītenebris ignorās petat. ꝑs ambulat ī cicūitu/ ꝑs ſiſtit expectās lucē ꝟitatis certaꝫde tenebris ſplēdeſcere. Pars neqꝫ ſcit neqꝫnouit qͥcqͣꝫ agere. Nihilominꝰ ip̄a agēteſvtrinqꝫ ridens dijudicat. Alios rapiunttrāſuerſos agūt paſſiōes varie peſſime ꝯſiliatrices. ira. odiū. inuidia. cupiditas. ambitio timor ſil̓es. adeo vt ꝑſonis ꝑſeq̄n ſincerꝰ amor pacꝭ ſereniſſima vitatisamicicia deſerant̉ aut impugnēt̉. facinore qͣle aliud execrabiliꝰ cogitari poſſit neqͣqͣꝫ inuenio. Per tales ſi obuiatū extiteritexponet̉ fides diſcrimī. ſi ſuis lr̄is fidenteſ.ſi eas īſtrumētū ſuaꝝ paſſionū efficere moliētes determinauerit aut aſſeruerīt leuiusdebito ī hāc vel illā ꝑtē ea meliꝰ intractata manerēt. vt ſi diceret̉ papā eſſe caput̓vniuerſale eccl̓ie iure diuīo. papā expedire eſſe vnicū eccl̓ia. pape paſſim ī faciereſiſtendum eſſe paſſim ab eo appellādūvel ex aduerſo ſi qͥs aſſereret in nll̓o caſupape dicere liceret. cur ita facis ſimilia. Quoſdā p̄terea videre ē tāta anīoſitateſuis aut ceptis aut ꝯſultis inherēt vt nulliſad oppoſitū rōibꝰ nulla incōmodoꝝ experiētia flecti poſſint. Malunt oīa ſecū ruereoīa frangi vl̓ turbari. qͣꝫ pedē retroflectere via ſua etiā inuia. ob via/ qm̄greſſui obſtare reꝑiunt̉. vel ſpinaꝝ ē viciorū ſepes horrida/ vel foſſatorū ē cordiūꝓfunditas incognita / vel latrūculoꝝ malignitas vl̓ comitū mutua īpugnatio/ vl̓ viarū diſtrictus hūiles qͦs ceruicoſa turgidaqꝫ p̄ſumptio neqͥt p̄tergredi qꝛ neqͥt huiliari. Iraſcunt̉ deniqꝫ tales odio īmortalitra oēs qͦs viderint vl̓ audierīt. dicā aduerſari ſibi ſꝫ plenis vocibꝰ totꝭ aſſentire ſentētijs. Alios ad oēꝫ vētū īſtar arūdinis videmꝰ mutabiles/ buccella panisiuſticiā deſererēt. Alios tadē īuēimꝰ (et vtiniā ml̓tos) ꝑati ſt̓ obedire vitati cognite.

ſeqͥ p̄terea qd̓ ſeqͥ licebit vl̓ expediet. ml̓ta.qͥdē licēt expediūt. Hi nll̓os odiunt.nullos ꝑſequūt̉. qͦſ abſqꝫ malignitatꝭ ad mixtione puro ſimplici ocl̓o ꝟitatē q̄rereꝯgnouerit. etiā ſi datū fuerit īuenire. Remīſcunt̉ paulꝰ et barnabas abſqꝫ peccato diſſenſerūt. ita vt diſcederēt abinuicem.nullo tn̄ odio ſeip̄os ꝑſecuti ſūt. null̓ maledictꝭ īiurijs ſe inuicē ꝯſecͣtati legūt̉. Quain re vident̉ egiſſe ſatꝭ beniuole nec diſcrete (ne loqͣmur acerbiꝰ) illi ſub nomīe venerabil̓ vniuerſitatꝭ tholoſane/ qͣndaꝫ nuꝑepl̓aꝫ gͣndē ſereniſſimo frācoꝝ regi trāſmiſerūt plenā maledictꝭ pūgētē īiurijs/ corruptā obprobrijs. in illos oēs ſecū ſentiunt/ ſubſtrahēdo ſecū ī obediētia (vtdicūt) debita ꝑſeuerāt. Ueꝝ ſepoſitꝭ interiꝫꝓprijs ad ſeip̄os affectiōibꝰ odijs ad alios (obnubilāt enī iſta veri iudiciū) aīaduertāt qͥd ex oppoſito ſubſtrahētes pn̄t reſcribere noīatim illi alma vniuerſitate pariſienſi/ ꝓfundiori nota q̄runt̉ inuri. Exēplar lr̄aꝝ reſponſiuaꝝ ex ꝑſona vniuerſitatis pariſien̄. ad epl̓am tholoſonāOſtulata ī pͥmis rex xp̄ianiſſimemaieſtatꝭ tue licētia ꝯuertit ſe hūi 6lis filia tua rn̄dere tholoſanisbuſdā epl̓aꝫ tali ſob̓etate qͣleꝫ tedecet audire et nos loqͥ ꝯtextā qͣlit̓ meruerāt hi maledictꝭ īprobis execrandis execratōibꝰ īfamare regiā dignitatēgenerali ꝯcilio ſuo conati ſūt. rupto repēte diutino ſilētio. Loqͥmur ſic ad eos rexſereniſſime te audiēte te iudice. Ea fratreſſuꝑ qͥbꝰ accuſamur a vob̓ ſi talia erāt qͣliaexaggerādo declamat (īmo ſatyrica dicacitate mordet) caritatiua illa epl̓a vr̄a niſi canina potiꝰ appellāda erat. ꝓfecto veſtꝝ voſaccuſat qͣdriēnale ſilētiū. Cur tūc ꝯfeſtiꝫvt nūc ſero neqꝫ arguiſtꝭ neqꝫ ſtatuiſtꝭ ꝯͣ faciē nr̄aꝫ nos frēs vr̄os manifeſta ſacrilega īpietate vr̄is iudicijſ errabamꝰ. ſedꝑtinaces nos ac deſꝑate errātes linq̄batisQuo pacto igit̉ nūc fruſtra nos īpetitꝭ / ſitales iudicamur a vob̓. aut ſi ad regē veſtꝝet noſtꝝ dūtaxat ẜmo veſter ē rōe ip̄m etoēs generoſo ſanguīe ſuo ꝓtinꝰ ab errore r̄uocaſtꝭ qͦs iuratꝭ vos ſcire. voſfirmit̓credere neqͣqͣꝫ ꝑtinaces ī ſb̓ſtractōe eoseffecta. ſic palā effecta vt nll̓a poſſit tergiuerſatiōe negari teſtꝭ es o rex eoꝝ dicimꝰ. igit̉ vl̓ īfidelitate vl̓ īertia monuiſtꝭ eoſꝯtinuo ſi certo ꝓbroſo ſciſmatꝭ anathe