In materia ſciſmatisVIII
Credite mihi pax male ꝑ ſciſmata q̄rit̉ nonvtiliter īiuria iniurijs. ſic nec calliditas calliditate. nec morbꝰ morbo repellit̉ aut ſanatur. Si p̄terea ꝯtētiōes et rixe ſint int̓ vosnōne carnales eſtꝭ. ego qͥdem dico qd̓ vnuſqͥſqꝫ veſtꝝ dicit. Ego ſum bn̄dicti. ego ſubſtractōis. ego neutriꝰ. ⁊ qd̓ venire ſolet int̓oues dū ceca nocte p̄dator lupꝰ irruerit fugiūt/ ꝑs hec fauces lupi neſcia īcurrit. hecin oppoſitū parietē īpingit. hec nll̓o incerto vagat̉ attonita. Nō alit̓ ſpiritu qͦdā v̓tiginis agitat̉ cetus eccl̓ie/ ꝑs palpat velut ītenebris ignorās q̄ petat. ꝑs ambulat ī cicūitu/ ꝑs ſiſtit expectās lucē ꝟitatis certaꝫde tenebris ſplēdeſcere. Pars neqꝫ ſcit neqꝫnouit qͥcqͣꝫ agere. Nihilominꝰ ip̄a ⁊ agēteſvtrinqꝫ ridens dijudicat. Alios rapiunt ⁊trāſuerſos agūt paſſiōes varie peſſime ꝯſiliatrices. ira. odiū. inuidia. cupiditas. ambitio timor ⁊ ſil̓es. adeo vt ꝓ ꝑſonis ꝑſeq̄ndū ſincerꝰ amor pacꝭ ⁊ ſereniſſima vitatisamicicia deſerant̉ aut impugnēt̉. qͦ facinore qͣle aliud execrabiliꝰ cogitari poſſit neqͣqͣꝫ inuenio. Per tales ſi nō obuiatū extiteritexponet̉ fides diſcrimī. ſi ſuis lr̄is fidenteſ.ſi eas īſtrumētū ſuaꝝ paſſionū efficere moliētes determinauerit aut aſſeruerīt leuiusdebito ī hāc vel illā ꝑtē ea q̄ meliꝰ intractata manerēt. vt ſi diceret̉ papā nō eſſe caput̓vniuerſale eccl̓ie iure diuīo. papā nō expedire eſſe vnicū ꝓ eccl̓ia. pape paſſim ī faciereſiſtendum eſſe paſſim ⁊ ab eo appellādūvel ex aduerſo ſi qͥs aſſereret ꝙ in nll̓o caſupape dicere liceret. cur ita facis ⁊ ſimilia.¶ Quoſdā p̄terea videre ē qͥ tāta anīoſitateſuis aut ceptis aut ꝯſultis inherēt vt nulliſad oppoſitū rōibꝰ nulla incōmodoꝝ experiētia flecti poſſint. Malunt oīa ſecū ruereoīa frangi vl̓ turbari. qͣꝫ pedē retroflectereq̄ via ſua etiā inuia. ⁊ ob hͦ iā nō via/ qm̄ ꝓgreſſui obſtare reꝑiunt̉. vel ſpinaꝝ hͦ ē viciorū ſepes horrida/ vel foſſatorū hͦ ē cordiūꝓfunditas incognita / vel latrūculoꝝ malignitas vl̓ comitū mutua īpugnatio/ vl̓ viarū diſtrictus hūiles qͦs ceruicoſa turgidaqꝫ p̄ſumptio neqͥt p̄tergredi qꝛ neqͥt huiliari. Iraſcunt̉ deniqꝫ tales odio īmortali cōtra oēs qͦs viderint vl̓ audierīt. nō dicā aduerſari ſibi ſꝫ nō plenis vocibꝰ ⁊ totꝭ aſſentire ſentētijs. Alios ad oēꝫ vētū īſtar arūdinis videmꝰ mutabiles/ qͥ ꝓ buccella panisiuſticiā deſererēt. Alios tadē īuēimꝰ (et vtiniā ml̓tos) qͥ ꝑati ſt̓ obedire vitati cognite.
ſeqͥ p̄terea qd̓ ſeqͥ licebit vl̓ expediet. ml̓ta.qͥdē licēt q̄ nō expediūt. Hi nll̓os odiunt.nullos ꝑſequūt̉. qͦſ abſqꝫ malignitatꝭ ad mixtione cū puro ⁊ ſimplici ocl̓o ꝟitatē q̄rereꝯgnouerit. etiā ſi n̄ datū fuerit īuenire. Remīſcunt̉ ꝙ paulꝰ et barnabas abſqꝫ peccato diſſenſerūt. ita vt diſcederēt abinuicem.nullo tn̄ odio ſeip̄os ꝑſecuti ſūt. null̓ maledictꝭ ⁊ īiurijs ſe inuicē ꝯſecͣtati legūt̉. Quain re vident̉ egiſſe nō ſatꝭ beniuole nec diſcrete (ne loqͣmur acerbiꝰ) illi qͥ ſub nomīe venerabil̓ vniuerſitatꝭ tholoſane/ qͣndaꝫ nuꝑepl̓aꝫ gͣndē ſereniſſimo frācoꝝ regi trāſmiſerūt plenā maledictꝭ pūgētē īiurijs/ corruptā obprobrijs. in illos oēs qͥ nō ſecū ſentiunt/ qͥ ſubſtrahēdo nō ſecū ī obediētia (vtdicūt) debita ꝑſeuerāt. Ueꝝ ſepoſitꝭ interiꝫꝓprijs ad ſeip̄os affectiōibꝰ ⁊ odijs ad alios (obnubilāt enī iſta veri iudiciū) aīaduertāt qͥd ex oppoſito ſubſtrahētes pn̄t reſcribere noīatim illi d̓ alma vniuerſitate pariſienſi/ qͥ ꝓfundiori nota q̄runt̉ inuri. ¶ Exēplar lr̄aꝝ reſponſiuaꝝ ex ꝑſona vniuerſitatis pariſien̄. ad epl̓am tholoſonāOſtulata ī pͥmis rex xp̄ianiſſimemaieſtatꝭ tue licētia ꝯuertit ſe hūi 6lis filia tua rn̄dere tholoſanis qͥbuſdā ꝑ epl̓aꝫ tali ſob̓etate qͣleꝫ tedecet audire et nos loqͥ ꝯtextā nō qͣlit̓ meruerāt hi qͥ maledictꝭ īprobis qͥ execrandis execratōibꝰ īfamare regiā dignitatē cūgenerali ꝯcilio ſuo conati ſūt. rupto d̓ repēte diutino ſilētio. Loqͥmur gͦ ſic ad eos rexſereniſſime te audiēte te iudice. ¶ Ea fratreſſuꝑ qͥbꝰ accuſamur a vob̓ ſi talia erāt qͣliaexaggerādo declamat (īmo ſatyrica dicacitate mordet) caritatiua illa epl̓a vr̄a niſi canina potiꝰ appellāda erat. ꝓfecto veſtꝝ voſaccuſat qͣdriēnale ſilētiū. Cur eī tūc ꝯfeſtiꝫvt nūc ſero neqꝫ arguiſtꝭ neqꝫ ſtatuiſtꝭ ꝯͣ faciē nr̄aꝫ nos frēs vr̄os qͥ tā manifeſta ⁊ ſacrilega īpietate vr̄is iudicijſ errabamꝰ. ſedꝑtinaces nos ac deſꝑate errātes linq̄batisQuo pacto igit̉ nūc fruſtra nos īpetitꝭ / ſitales iudicamur a vob̓. aut ſi ad regē veſtꝝet noſtꝝ dūtaxat ẜmo veſter ē qͣ rōe ip̄m etoēs d̓ generoſo ſanguīe ſuo nō ꝓtinꝰ ab errore r̄uocaſtꝭ qͦs iuratꝭ vos ſcire. voſfirmit̓credere neqͣqͣꝫ ꝑtinaces eē ī ſb̓ſtractōe ꝑ eoseffecta. ⁊ ſic palā effecta vt nll̓a poſſit tergiuerſatiōe negari teſtꝭ es o rex eoꝝ q̄ dicimꝰ.qͣ igit̉ vl̓ īfidelitate vl̓ īertia n̄ monuiſtꝭ eoſꝯtinuo ſi tā certo ⁊ ꝓbroſo ſciſmatꝭ anathe