Trilogus
hiſtorie. tū romanorū d̓ duobꝰ decijs ⁊ curcio. tū exterorū d̓ codro. Ip̄oſ ſubīde martyres nr̄os. qꝛ ſinguli ſingulas aīas ſuas ꝓfide eccl̓ie tradentes ſaluauerūt. nos ī mortali deuotōis titulo tēplis extollimꝰ Quidde labore illo qͦ nō vna aīa nō pauce ſed totū eccl̓ie corpus p̄ſēſ et futuꝝ ſua ſalute poX tiet̉. ¶ Diſcretio ¶ Tace frater obſecro ⁊ feruentiorē iuſto ſpm̄ cōprime. Caueto tu ſciens ⁊ vidēs ne nos et te in aꝑta ꝑicl̓a mittas. Egiſti hͦ pluries dū ſuccēſus qͥſpiā feruido ſpū tuo ſe mediū ſe veluti ꝯtētōes ſedaturū int̓ pugnātes vtrīqꝫ ꝯflictuſ oppoſuit. ita chriſtu ꝯmedit zelꝰ domꝰ dei dummortuꝰ ē vt faceret vtraqꝫ vnū. Sic apudpoetā ſenior ille galeſuſ occubuit. dū medium pati ſe offert iuſtiſſimꝰ vnus qͥ fuit ⁊c̄.Et piꝰ eneas/ dextrā tēdebat inermē paceꝫacclamās dū iaculo femur trāſfixus ē. hactu recogitatōe deterreri potueraſ vt ſapiētꝭvſus ꝯſilio n̄ miſceres te rixe aliene/ ne ve te⁊ nos om̄es morſibꝰ ſeuis odioꝝ ⁊ īfamielacerādos abiectares. lacerādos dixerī autabaltera partiū ſeu (vt freq̄ns eſt) ab vtraqꝫvulgati dicti meminerꝭ. natans inter duasaqͣs in vtraqꝫ ſubmergit̉ Iā exꝑientia ꝓpͥahͦ te docere et ſi cetera deeſſēt debuerat. Nōne tutius erat ꝯſiliū ꝓpheticū Amos. virprudens in illo tꝑe tacebit qꝛ dies mali ſt̓.Nonne p̄terea ſalubriꝰ id qd̓ ezechiel̓ viſiohabꝫ/ lugere ⁊ gemere ſuꝑ cūctis abomīationibꝰ q̄ fiūt. vt cū Ieremia ſedere triſtē autcū regio ꝓph̓a optare pennas ſicut colūbevolare ⁊ reqͥeſcere et in ſolitudīe ſaluū fieria puſillanimitate ſpūs ⁊ tēpeſtate/ dū eſt ꝯͣdictio ī ciuitate vbi ſine paſſionū tumultibus ſe audiāt ſemet intelligāt. ſe corā videant. fallit me expectatio mea. ſi nō ꝓtinꝰ abiectis armis ambulabāt in domo dn̄i cumꝯſenſu aūt on̄ſo ſigno ad ſagittā hͦ eſt ſinedebito ip̄m ſine diuīatōe īprouida mediuꝫꝟitatꝭ attingēt. aut ſi pugnādū fuerit argumentatōibꝰ ip̄i exemplo iſraelitaꝝ ibūt oēsanīo pacifico ad p̄liū. ¶ Zelus ¶ Quid meaſpicitis o ſorores/ gͣndia videor polliceri.ſed gͣndiora fides pōt. amor audet. doloriſmaterni neceſſitas inuitat. ¶ BeniuolentiaMagna ꝓrſus repromittis frater. ſꝫ maior ī exoluēdo difficultas reponit̉. tot ſapiētes hucuſqꝫ neq̄unt id facere qd̓ attētas ſolus et iuſtꝰ ita ne tot animorū varietates.tot votoꝝ mille ſpecies adunab̓ qn̄ idē hōplerūqꝫ ſecū diſſidet ⁊ in eadē domo rixe re
gnāt incōpeſcibiles. ¶ Quid ages p̄ſertimvbi aīo deliberato placet error. placet diuiſio. pax ſola voce nō corde ꝯqͥrit̉. vbi deniqꝫ tāta qͣꝫta eſſe pōt finiū varietas inuenit̉.¶ Zelus. ¶ Noli tandē obſecro o germana Ybeniuolētia. noli moleſtū ſilentiū tā ꝑtinaciter indicere. ꝑmitte me ꝯfabulari in amaritudīe aīe mee. ſine illud qd̓ me p̄mit euomere. dolor īcluſus vrit acrius. Ego ſalteꝫlitterulis infodiā q̄ ſentio nullū ibi diſcrimē formidat̉. ¶ Diſcretio. ¶ Age gͦ frater ſidetīere nō poſſumꝰ ꝑmittimꝰ interī ſcriberete oīa q̄ ī aīuꝫ venerit. tm̄mō ab īiurioſa temeritate ab irreuerētia qͣlibet abſtīeto. Caue deſeras ne germanas tuas. beniuolētiā⁊ diſcretōeꝫ qͣtnꝰ beniuolꝰ ſit ⁊ diſcretꝰ ſermo tuus. nec accuſans nec excuſans aliosplꝰ debito ſꝫ aurea mediocritate ſꝑ in te ornatꝰ effulgeat ⁊ placeat mordaci odioſa dicacitate eiecta. ¶ Zelus. ¶ Faciā qd̓ hortaris ſoror diſcretio. Nā ⁊ tu beniuolētia ſignificas te huiꝰ eſſe ſnīe. vis em̄ oīa int̓p̄taribeniuole. ſꝫ in nomē tuū nō tn̄ ita beniuoleꝙ ledat̉ ꝟitas/ ſꝫ vt charitas nutriat̉. ⁊ veniat dies qͣ exultātes canere fas ſit canticiiſtd̓. Miẜicordia ſeu beniuolētia ⁊ veritasobuiauerūt ſibi iuſticia ⁊ pax oſculate ſuntBēuolētia Aſſētio fr̄ nil alid̓ ſane magꝭexpoſtulo. ſꝫ ip̄m agere ſuꝑnꝰ arbiter deꝰ cōceſſerit. Comitabimur gͦ te tu id qd̓ ſuggeſſerimꝰ tuis v̓bis expͥmito. at ꝟo ſuꝑ oīa vide ne ſis zelus talis qͣlem apl̓s noīauit nōẜm ſcīam. quē p̄terea dixit zelū ꝯtentōnis.qꝛ vicꝫ nec diſcretiōꝫ nec beniuolentiā germanas tuas audiebat zelꝰ talis ¶ ZelusFiet vtiqꝫ ne dubites. ⁊ qͥcqͥd in vtrāqꝫ ꝑtē dicēdū videbit̉ illd̓ deliberato ſꝫ breuilibramīe rōis explicabo Nūc alloquēs oēs īcōe/ nūc ad ꝑticl̓ariora me deflectēs ꝙ ſi pꝰfinito v̓bo dep̄hēderitꝭ me p̄uaricatorē pacti huiꝰ vr̄a erit correctio ⁊ meū vltro ꝑcerecorrigētibꝰ. Ul̓ta tn̄ (id aduertite) locuturꝰſuꝫ noīatī ſub mō triplicꝭ epl̓e qͣlia loqͥ velpoſſe l̓ debere ꝑſonas ītroductas n̄ me lnīa ⁊oratoria ꝯiecturate. ¶ Et ī pͥmis oēs in cōeꝯueniā. Si ſnīe diuerſe ſint int̓ vos vt hūana fert fragilitas qm̄ īcerte ac timide ſūt ꝓuidētie nr̄e. Preẜti vbi variat̉ narratio ī eiſī̄ facta ſunt. Nūqͥd ꝓpt̓ea ꝯtentōes odioſeregnabūt inter vos? nunqͥd exemplo muliercularum res iniurijs ꝑaget̉? Nonne ſalubriꝰ ē ⁊ xp̄iano digniꝰ vinci a bono qͣꝫ malo vincere. īmo hͦ peſſimū eſt illud optādū.