In materia ſciſmatisVIII
animꝰ errabit (vt ſolet) a vero ſeu det̓minādo q̄ falſa ſūt. aut q̄ nō expediūt ſeu repudiando ea q̄ ab alijs ꝟe determīata cognoſcētur. Ceteꝝ a nōnullis pugnat̉ velut ī tenebris/ ita amicos nō ſecernūt ab hoſtibuſ.ita qͥd feriēdū qͥd ve īpugnādū ſit n̄ vidētocl̓os petere habēt ⁊ feriūt tales palpātesvelut ceci. ⁊ ambulātes ī circūitū. Exēploqͦꝫ eoꝝ qͥ domū loth circūuallabāt ip̄i tanqͣꝫ acriſia ꝑcuſſi. viā neqꝫ egrediēdi neqꝫ ingrediēdi inueniūt. Ip̄i rurſus machinasmagnas gͣuiſſimaꝝ infamiaꝝ ꝯgerūt ex iuriū allegatōe generali. Sed infirmo vl̓ deficiēte ꝟitatis fundamēto ī eis qͥ facti ſuntnutabūde reddunt̉ he machine. īmo corruunt ⁊ in eis edificātes ⁊ egeſte eoſdē ꝓpriamole ſternūt. talis ē de gigātibꝰ poetica fabula hodie p̄terea velut olim in ip̄a babilonice turris edificatōe fit ī eccl̓ia ꝯfuſio linguaꝝ. vt ſe nō intelligāt hi qͥ vel edificāt vl̓edificare ſe dicūt turrī eiꝰ. ¶ Quid acturusſum miſer hec aſpiciēs? qͥd moliar hec aduertēs/ obſiſtere neqꝫ fas neqꝫ vires habeonō moueri īpoſſibile. ¶ Sic lugebā meſtꝰ.ſic anguſtiabar anxiꝰ. ve ⁊ ve crebris plangoribꝰ ingemināſ dū ex ſecreto mētis triclinio due comites germāe cū fr̄e vterino aſtitiſſe mihi viſe ſunt. familiarit̓ ſatiſ note. nōmen fratris zelꝰ cuiꝰ habitatio ī camerulairaſcibll̓. nomē vniꝰ ſororis beniuolentia.cuiꝰ locꝰ ē ī ꝯcupiſcibili. Alt̓a vocat̉ diſcretio reſidēs ī rōnali. he ſibi mutuo dateⁿʳ erātin adiutoriū tāqͣꝫ vno germanitatis nexucircūplectētes ſe cū fratre. qm̄ zelꝰ abſqꝫ beniuolētia nimiū rigidꝰ ē. gͣuis et auſterus.Beniuolētia abſqꝫ zelo mollis ⁊ languida.zelus demū ⁊ beniuolētia ſunt abſqꝫ diſcretione ad ſeductōeꝫ errorēqꝫ valde ꝓne Porro abſqꝫ eis diſcretio qͥd poſſit/ qͥd ꝓdeſtꝫHectrina ſocietas die noctūqꝫ pluries altercata eſt intra ſecreta domus mee cubicula. meū qͦꝫ freq̄nt̓ rupit ſilentiū. zelꝰ p̄cipuecuiꝰ aliqn̄ vehemēs adeo īprobuſqꝫ fit impetus vt nūc v̓bis nūc ſcriptis erūpere geſtiret extrīſecus nō hͦ non illd̓ diſcrimē aduertens neutri ꝑti ſatis parcēs. dūmō paxpax fiat acclamaret. At ꝟo beniuolētie tractus qͣſi ꝯtrariꝰ/ et ſi ſuauior nō ml̓tominꝰvalidus erat ad ignoſcēdū oībꝰ et de eis fauorabili īterp̄tatōe iudicādū. Quibꝰ ſic decertantibꝰ diſcretō ſe mediatricē moderatricēqꝫ p̄bebat. Operoſū magꝭ ꝟo īpoſſibilemihi eſſet hͦ certamen deſcribere. nihilomi
nꝰ aliqͣ ſtilo mādare curaui/ tū ad obliuiavite ſollicite etenī dulce loqͥ miſeris vetereſqꝫ euoluere q̄ſtus. tū p̄terea ad exercitiū qͣlecūqꝫ ocioſi ſtudij hͦ mihiſi dabit̉ ſatis erit.⁊ ſi nemini ex alijs ſim allaturus qͥppiamcōmodi. attamē ſi qͦs iuuat adeſſe niſi pauliſper ſecedāt a me. ⁊ zelū beniuolentiāqꝫ etdiſcretionē nō me loqͥ putent/ zelū in pͥmis¶ Zelus ¶ Quid ſuꝑeſt ꝯſilij o ſorores. qͦuſqꝫ nō pudebit inertie. vſqꝫ qͦ tādeꝫ mensplacida ꝯtenta qͥete eſt. Quale quantūqꝫ ſitconcordie bonum qua parue res creſcuntſicut diſcordia maxime dilabunt̉? dū etiamatqꝫ etiā recogito/ qͥbus nō anxietatius vrgeor/ quibꝰ nō mordeor doloribꝰ/ qn̄ ꝑ qͣttuor luſtra et ampliꝰ ꝓpriam ego matremintueor. Et o qualē matrē chriſte illā tuaꝫſponſam vnicā eccl̓iam intueor (dico) nonin vna ſui ꝑte nō vno letali vulnere ſauciatam/ qͥn inſuꝑ eamip̄am nō barbarica tm̄debachatōe ledi ꝯſpicio/ ſed ꝑ ſuos introrſum in viſceribꝰ ſuis eo acerbius quo delicatior locꝰ eſt video (heu) his oculis/ ꝑ ſciſmaticam beluā infinitoꝝ capitū/ illā piaꝫmr̄em deijci lacerari/ et ꝑ omnes artꝰ truculēta rabie ac plꝰ qͣꝫ beluina feritate diſcerpi/ ferre nequeo credite ⁊ ſi ferreꝰ eſſꝫ animꝰ.ſi naturales affectus etiā in beſtijs. ſi paſſiones vicioſe in reprobis tanta audent qͣnta recenſere ſtupor ſit nō minas nō ictus/nō v̓bera nō fuſtes nō igneſ nō ip̄a demūmortis īmania imminētis horrēda diſcrimina pauēt. dū ſequant̉ qua ſua voluptasquēqꝫ trahit. vel ſua paſſio rapit. horū exēplatū in aīalibꝰ reſpectu fetuū. tū in hominibus philocaptis in auaris in vaneglorioſis in iracūdis et ceteris hmōi quotidiana cernunt̉. Si hoc (inqͣꝫ) ita in furore velvicio? quid audere dꝫ pietatis? quid poſſevirtutis affectio? quā tanto vehementiorēad bonū eſſe ꝯuenit/ qͣꝫto diuiniorē ⁊ ex cōſequēti fortiore illā eē ꝯſtat. ꝓpterea nēo dinūerauerit qͥn verus mr̄is eccl̓ie zelator neqꝫ incedat quam ſibi mōſtrauerit vel ratiovel ꝯſcīa vl̓ auctoritas vel īſpiratio vel tādē ip̄a neceſſitas ad liberatōeꝫ ſue mr̄is abhac mortifera peſte ⁊ a voracibꝰ beſtie huiꝰſciſmatice faucibꝰ. ꝙ ſi ꝓdeſſe ſorſ acerba vetuerit. tū pulcherrimū erit ꝓ mr̄e ꝓ pace/ ꝓlibertate tali occumbere morti ſed neqꝫ hocmagnū nobis qͥbꝰ ꝓ p̄mio ſpes fida regnādi ꝓmittit̉ qn̄ gētes q̄ ſpeꝫ nō hn̄t ſpontanee neci ſeſe deuouiſſe/ celebres collaudant