Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De pace

et qͣꝫtū a ſciſmatis obſtinatōe ꝓcul exiſtatvbi q̄ſita ē hactenꝰ pax ſalutifera tanto labore/ tot expēſiſ/ tot legatōibꝰ/ aſſiduiſqꝫſilijs Nec ē aliqͥs opponat qͣſdā vl̓ zizanias vel paleas malaꝝ actionū in qͥbuſdāortas inter hanc v̓tuoſe oꝑatiōis ſegetem.vel ſatis efficaciter diligentia reſpondit ad votū. Aſcribat̉ hoc hūane fragilitati. Raro enī naſcit̉ granū virtutis ſine palea aliqͣ defectuoſitatis. Nihilominꝰ habꝫꝓfecto plus vere laudis zelus ille diligensqꝫ aliorū negligēs torpor. qm̄ ſciſma ſi dimittit̉ abſqꝫ agitatōe/ proferet radices malas altiꝰ et ineuulſibiles ꝓductas roborabit. Nam mala longas ꝯualuere moras.Doceat nos ſciſma grecorū qd̓ curatur. nemo deſꝑat. Quo in loco gͣndisoffert̉ ad loquēdū materia ſuꝑ laudibꝰ pariſien̄. vniuerſitatis p̄clariſſime ſtudioꝝ ſu zelo feruido ip̄ius/ que ceſſauit hactenus eniti pedibꝰ vt dicit̉ et manibꝰ. alit̓ qͣꝫdeſides aliqͥ inutiles facere nihil volūtvel neſciūt. obſtrepūt tn̄ facientibꝰ ſolistumelijs fortes armati. Sed ſilētiū imperat/ benignitas/ modeſtia/ ne in eiꝰlaude videamur ꝓpriā querere. Ecce au quis eſt qui dicat clamet/ paxpax. fiat pax. pacē volo. pacē ſuꝑ om̄iacupiſco. Atuero nōne irridet̉ deus/ quoniam ſil̓e eſt pacē velle/ illā vel inutiliter deſidioſe velle/ vel impoſſibiliter velle.eſt medijs ad impoſſibilibꝰ cōtēdere. vtſi querat̉ vnio aliqualiter qualit̓ haberivalet/ neqꝫ via debellatōis/ neqꝫ via ratōisſeu reductōis/ neqꝫ via anathematizatōisſeu ſeꝑatōnis/ neqꝫ via cōdeſcenſionis autſimiliter. Cūqꝫ itaqꝫ paſtor teneat̉ non minus reuocare oues quas iudicat errantes;qͣꝫ ſeruare errātes. nōne debet vt fiat v ouile modū poſſibilē et veriſimilē hocagendi velle ꝓſequi/ etiā dimiſſiōe gregis proprij et obedientis / ſi per hoc ſeruat̉et vnit̉ grex vterqꝫ. Nec eſt hoc deſerere gregem more mercēnarij et fugere ſed ſaluare. vt vere ſic dicamꝰ fugiēdo manere. Sꝫhec ceſſio dicit aliquis fieret ꝑnitioſuꝫ poſteris exēplū? fatemur id poſſe ꝯtingere.quibus rebus contingit abuti. attamēpro incerto malorū euentu eſſet certum et optandū p̄ſentis pacis bonū repudiandū vel negandūConſideratio qͣrta

Antū eſt pacis ſalutifere bonuꝫ Pvt pro eius adeptōe neqꝫ mūdanus honor/ neqꝫ ſtatus/ neqꝫdus/ neqꝫ ꝓpria vtilitas debeātaliquem deterrere/ et nihil prorſus niſi peccatu cōtra legem dei eternā. Hec conſideratio poſita eſt cōtra illos dicunt. Obſeruetur honor partis noſtre. habeamꝰ victoriā/ cōfuſionē euitemꝰ Ecce qualia ſuſtinuit obprobria ſummꝰ pontifex chriſtꝰ vt faceret vtraqꝫ vnū. recōciliās in ſuo ſanguīeea que in celo ſunt et in terra. factus obprobriū hominū abiectio plebis. et dicēſ.ſeruetur honor meus. Sufficiebat ei teſtimoniū bonū cōſciētie ad deū. Igit̉ vt paxhabeat̉/ nulla plane via repudiāda ē p̄tabſqꝫ peccato deduci. et quāto breuiꝰ tātoſalubrius. Quanto inſuꝑ patentius tantoacceptius apud om̄es/ quoniā res tangitom̄es / veritas lucē amat Quocirca vie dominū noſtrū oblate (proferā hoc ſineadulatōis oleo quo indiget et ſalua pace omniuꝫ) quia nunqͣꝫ mihi viſe ſunt iuridiuino palā contraire. nunqͣꝫ viſe ſunt ſimiliter penitus reprobāde/ niſi forte ſtruaturcalūnia ex iuramēto ſuo/ et ex totiꝰ obediētie ſue cōſenſu iudicio requeſtis aliorūdentibus. Propterea rurſus improbabile videt̉ attētis circūſtantijſ offerētibꝰſe in p̄ſenti ſciſmate ſi pars iuſta poſſit a iuris ſui ꝓſecutiōe deſiſtere vt ad iniuſtā iusſuū tranſferret fieret iuſta. ſeu nouā electionē intruſi. ſeu aliam viā in iure ſcpͥto habitam dūmodo ius diuinū vtrobiqꝫ īuiolatū remaneret. hec via ꝓpt̓ timorem inhonoratōis mūdane eſſet penitꝰabhorrēda. Nam qͥcqͥd a maliuolis interp̄tibus diceret̉; deſuꝑ reſideret inſpector cordiū deus. et iudex veritas et charitas abūde remunerās Nōne laudata. nōne victrixeffecta ē mr̄ illa vera infantis apud ſalomo. filiū maluit ītegꝝ abijcere illoqꝫ carere qͣꝫ diuiſus ī ſuā cederet portiōeꝫ? Deniqꝫin laude Q. fabij maximi p̄clariſſimā dixitEnnius ponebat rumores an̄ ſalutēNōne ſanctius eſt vltro dare gr̄e. dare charitati fraterne. paci honorē ſuū caducuꝫ.īmo vitā ꝓpͥam cuꝫ merito qͣꝫ ſine laude etpace mox natural̓ neceſſitas vtrūqꝫ diripiat? Cōcedat̉ libēter gr̄e id qd̓ velit/ nolitobtinens/ ꝓtinꝰ relinquet̉ nature. Amplius videt̉ īprobabile qͥn expediat ī caſueccleſiā ad tēpus ſummo paſtore carere vt