De pace
et qͣꝫtū a ſciſmatis obſtinatōe ꝓcul exiſtatvbi q̄ſita ē hactenꝰ pax ſalutifera tanto labore/ tot expēſiſ/ tot legatōibꝰ/ aſſiduiſqꝫ cōſilijs ¶ Nec ē ꝙ aliqͥs opponat qͣſdā vl̓ zizanias vel paleas malaꝝ actionū in qͥbuſdāortas inter hanc v̓tuoſe oꝑatiōis ſegetem.vel ꝙ nō ſatis efficaciter diligentia reſpondit ad votū. Aſcribat̉ hoc hūane fragilitati. Raro enī naſcit̉ granū virtutis ſine palea aliqͣ defectuoſitatis. Nihilominꝰ habꝫꝓfecto plus vere laudis zelus ille diligensqꝫ aliorū negligēs torpor. qm̄ ſciſma ſi dimittit̉ abſqꝫ agitatōe/ proferet radices malas altiꝰ et ineuulſibiles ⁊ ꝓductas roborabit. Nam mala ꝑ longas ꝯualuere moras.Doceat nos ſciſma grecorū qd̓ iā nō curatur. nemo nō deſꝑat. ¶ Quo in loco gͣndisoffert̉ ad loquēdū materia ſuꝑ laudibꝰ pariſien̄. vniuerſitatis p̄clariſſime ſtudioꝝ ſuꝑ zelo feruido ip̄ius/ que nō ceſſauit hactenus eniti pedibꝰ vt dicit̉ et manibꝰ. alit̓ qͣꝫdeſides aliqͥ ⁊ inutiles qͥ facere nihil volūtvel neſciūt. obſtrepūt tn̄ facientibꝰ ſolis cōtumelijs fortes ⁊ armati. Sed ſilētiū imperat/ tū benignitas/ tū modeſtia/ ne in eiꝰlaude videamur ꝓpriā querere. ¶ Ecce autē quis eſt qui nō dicat qͥ nō clamet/ paxpax. fiat pax. pacē volo. pacē ſuꝑ om̄ia cōcupiſco. Atuero nōne irridet̉ deus/ quoniam ſil̓e eſt pacē nō velle/ ⁊ illā vel inutiliter⁊ deſidioſe velle/ vel impoſſibiliter velle. hͦeſt medijs ad eā impoſſibilibꝰ cōtēdere. vtſi querat̉ vnio aliqualiter qualit̓ haberi nōvalet/ neqꝫ via debellatōis/ neqꝫ via ratōisſeu reductōis/ neqꝫ via anathematizatōisſeu ſeꝑatōnis/ neqꝫ via cōdeſcenſionis autſimiliter. Cūqꝫ itaqꝫ paſtor teneat̉ non minus reuocare oues quas iudicat errantes;qͣꝫ ſeruare nō errātes. nōne debet vt fiat vnū ouile modū poſſibilē et veriſimilē hocagendi velle ꝓſequi/ etiā cū dimiſſiōe gregis proprij et obedientis / ſi per hoc ſeruat̉et vnit̉ grex vterqꝫ. Nec eſt hoc deſerere gregem more mercēnarij et fugere ſed ſaluare.⁊ vt vere ſic dicamꝰ fugiēdo manere. Sꝫhec ceſſio dicit aliquis fieret ꝑnitioſuꝫ poſteris exēplū? fatemur id poſſe ꝯtingere. nāquibus rebus nō contingit abuti. attamēpro incerto malorū euentu nō eſſet tā certum et optandū p̄ſentis pacis bonū repudiandū vel negandūConſideratio qͣrta
Antū eſt pacis ſalutifere bonuꝫ Pvt pro eius adeptōe neqꝫ mūdanus honor/ neqꝫ ſtatus/ neqꝫ gͣdus/ neqꝫ ꝓpria vtilitas debeātaliquem deterrere/ et nihil prorſus niſi peccatu cōtra legem dei eternā. Hec conſideratio poſita eſt cōtra illos qͥ dicunt. Obſeruetur honor partis noſtre. habeamꝰ victoriā/ cōfuſionē euitemꝰ Ecce qualia ſuſtinuit obprobria ſummꝰ pontifex chriſtꝰ vt faceret vtraqꝫ vnū. recōciliās in ſuo ſanguīeea que in celo ſunt et in terra. factus obprobriū hominū ⁊ abiectio plebis. et nō dicēſ.ſeruetur honor meus. Sufficiebat ei teſtimoniū bonū cōſciētie ad deū. Igit̉ vt paxhabeat̉/ nulla plane via repudiāda ē q̄ p̄tabſqꝫ peccato deduci. et quāto breuiꝰ tātoſalubrius. Quanto inſuꝑ patentius tantoacceptius apud om̄es/ quoniā res tangitom̄es / ⁊ veritas lucē amat ¶ Quocirca vieꝑ dominū noſtrū oblate (proferā hoc ſineadulatōis oleo quo nō indiget et ſalua pace omniuꝫ) quia nunqͣꝫ mihi viſe ſunt iuridiuino palā contraire. nunqͣꝫ viſe ſunt ſimiliter penitus reprobāde/ niſi forte ſtruaturcalūnia ex iuramēto ſuo/ et ex totiꝰ obediētie ſue cōſenſu iudicio ⁊ requeſtis aliorū tēdentibus. ¶ Propterea rurſus nō improbabile videt̉ attētis circūſtantijſ offerētibꝰſe in p̄ſenti ſciſmate ſi pars iuſta poſſit a iuris ſui ꝓſecutiōe deſiſtere vt ad iniuſtā iusſuū tranſferret ⁊ fieret iuſta. ſeu ꝑ nouā electionē intruſi. ſeu ꝑ aliam viā in iure ſcpͥtonō habitam dūmodo ius diuinū vtrobiqꝫ īuiolatū remaneret. ⁊ hec via ꝓpt̓ timorem inhonoratōis mūdane nō eſſet penitꝰabhorrēda. Nam qͥcqͥd a maliuolis interp̄tibus diceret̉; deſuꝑ reſideret inſpector cordiū deus. et iudex veritas et charitas abūde remunerās Nōne laudata. nōne victrixeffecta ē mr̄ illa vera infantis apud ſalomonē. q̄ filiū maluit ītegꝝ abijcere illoqꝫ carere qͣꝫ diuiſus ī ſuā cederet portiōeꝫ? Deniqꝫin laude Q. fabij maximi p̄clariſſimā dixitEnnius ꝙ nō ponebat rumores an̄ ſalutēNōne ſanctius eſt vltro dare gr̄e. dare charitati fraterne. ⁊ paci honorē ſuū caducuꝫ.īmo vitā ꝓpͥam cuꝫ merito qͣꝫ ſine laude etpace mox natural̓ neceſſitas vtrūqꝫ diripiat? Cōcedat̉ gͦ libēter gr̄e id qd̓ velit/ nolitobtinens/ ꝓtinꝰ relinquet̉ nature. ¶ Amplius nō videt̉ īprobabile qͥn expediat ī caſueccleſiā ad tēpus ſummo paſtore carere vt