Epiſtola ad ducē Aurelianenſem
interim ꝑ tractatū vel alit̓ adeptio pacꝭ celerior hr̄et̉. Ꝙ ſi canōes oppoſitū ſanxer̄tlex diuīa nō diſſonat. Nā ex dicto p̄t abſqꝫpapa mortali ſtare ſalꝰ. Ꝙ ſi timet̉ īfamatio ꝑtis illiꝰ vel illius. iā rn̄ſum poſuimus.Q ¶ Conſeq̄nter deducimꝰ ꝙ ꝓpter timoremſuccūbendi aut inhonoratōes hūane/ quevtiqꝫ vicioſa nō ſūt/ ꝯciliū generale vniuerſal̓ eccl̓ie nō videt̉ repudiādū. ſꝫ piū ē credere ꝙ in tractatōe p̄ſentꝭ mat̓ie nō erraretAudiamꝰ rōem. ꝯſtat itaqꝫ ꝙ in materijsfidei terminādis error nō cadit ī generaliꝯcilio. Rōem dāt doctores ex ſpēali aſſiſtētia ſpūſſancti ⁊ chriſti regētꝭ eccl̓iam. nec ꝑmittentꝭ errare ī his ad q̄ hūana īueſtigatio ꝑuenire non p̄t. Secꝰ in his q̄ vel factiſunt vl̓ hūana rōe t̓mīari pn̄t. Nūc auteꝫſciſma p̄ſens qͣꝫqͣꝫ ī his q̄ facti ſunt pl̓imuꝫhereat/ eius nihilominꝰ t̓mīatio tā ꝑplexacernit̉/ tāqꝫ difficil̓ vt ſupͣ hoīm vires īgenia īuentōes ⁊ ꝯſilia videat̉. Ubi ꝟo deeſthūanū/ p̄t ⁊ dꝫ abſqꝫ temeritate diuinū auxiliū etiā miraculoſum expectari. Ita eī deſortibꝰ mittēdis ī caſu det̓mīat Aug. dū ſeuiētibꝰ tyrānis inqͥrit̉ qͥs de multis p̄latisꝓ gregis ſalute remanebit qͥ recedēt? Nonne igit̉ abſqꝫ ꝑiculo cauſa illa ꝯmitti deo ⁊vniuerſali ꝯcilio poſſꝫ abſqꝫ formidine qͣꝫmaior ꝑs vinceret ſi eſſꝫ īiuſtior ⁊ maximein ꝑniciē eccl̓ie. qd̓ addo qm̄ ī caſu cōiſ error faceret ius/ p̄ẜtim error facti vl̓ ex factoortū habēs. Auxiliū tale miraculoſū nōnein bello corꝑali iudas machabeꝰ. nōne moyſes. nōne fideliū alij talit̓ expectauer̄t / qn̄ꝑſequebat̉ vnꝰ mille/ et duo fugabāt deceꝫmilia? qͣnto ſecuriori fide ꝓ hͦ ſciſmate finiēdo p̄t ī opitulatōis diuīe aſſiſtētia ſpēali/ ꝑtractatū vniuerſal̓ ꝯcilij ſpes hr̄i. Et quisobſecro tāte p̄ſūptōnis inueniri poterit/ vtdetermīatꝭ ꝑ tot viros celeberrimos/ ꝓpriam opinionē vl̓ p̄ferret/ vel eoꝝ dictamē n̄imitaret̉? Piū qͦꝫ ſentire ē vt nō niſi viammediā/ viā pacificā ⁊ vtrobiqꝫ honorabilēſentētiaret ꝯciliū. Nec tn̄ ignoro ml̓tas circa hec ⁊ alia ſuboriri difficultatū nebulas.Sed eas oēs lux diuīe legis ſuis radijs faciliter eijceret/ ſi nō vltra ceruicoſa ꝯͣdicendi libido obſtiterit. Si ocl̓os rōis neqꝫ ſegnicies inqͥrēdi clauſerit. neqꝫ ruditas obtuderit. neqꝫ eos lippitudo carnalitatis. neqꝫ curaꝝ puluis. neqꝫ fumꝰ p̄ſūptōis ſuffoderit. neqꝫ poſtremo malicia cecauerit quominuſ apparere poſſit gr̄a dei ſaluatorꝭ no
ſtri. ¶ Ita ſtudioſitas ꝑ zelū ſtimulata ꝑgebat in lōgius. Cuius ego ſermonē interrūpēs et finiēs/ exclamaui. Appareato vtinā bone ieſu pax nr̄a. ſalus nr̄a. appareattādē aliqn̄ gr̄a tua. vt pꝰ illuſtratōꝫ ſincerā⁊ agēda videamꝰ/ ⁊ ad ea q̄ viderimꝰ īplenda ꝯualeſcamꝰ. Res qͥppe ī obſcuro nimiſdemerſa ē. nā et nobis caligīes/ puluereſqꝫdifficultatū ambulādo ſponte ſuſcitamusDeeſt inſuꝑ apud multos gr̄a humani auxilij / que ſimul apparere et cooꝑare debuerat gr̄e dei. Obfuſcat eā p̄terea vel abſcondit amor ꝓprius q̄rens q̄ ſua ſunt. et incircūciſo corde ambulāſ poſt deſideria carnalia atqꝫ ſecularia neqꝫ ſobrie/ neqꝫ iuſte neqꝫ pie viuens in hͦ ſeculo. quaſi nō expectaret beatā illā ſpem que ſola deſiderāda ē. ſola velut enceniū diuine gͣtie iugiter poſtulāda. Prouideat meliora vicinioraqꝫ ſaluti gͣtia eadē dei et ſaluatoris nr̄i hic nos iuſtificans. glorificās in futuro Amen¶ Finit ſermo de circūciſione corā papaapud Taraſconā. Anno. M. cccciij.Epiſtola eiuſdeꝫ addn̄m aurelian̄. de ẜmone p̄cedenteEreniſſimo principi et militi. gregiſ poli dn̄o aurelian̄. SuIus Iohānes cancellarius eccleſie Pariſien̄. indignus/ obſequiū humile. paciſqꝫ p̄ſentꝭcum eterna donū feliciter adipiſci. Multahactenus ſcripſi ſtrēnuiſſime dn̄e. Plurīadixi que ad eccleſiaſticā pacē vtilia videbātur/ proſequēs pacē exulantē/ latratu qͦ potui/ ego de genere catulus. offerēs inſuꝑ ꝓvirili portōe ad opus tabernaculi dei cumhomībus ea que de manu ſua videbar ſuſcepiſſe. Nec ignoro poſſe ea a tot capitibꝰin varias facile traduci ſentētias. ⁊ forſanaduerſas. que tn̄ oīa ſi cum diſtinctōe tēporū circūſtantiarū quoqꝫ ſeſe offerentiū ml̓tiplicitate pēſari digna fuerint/ arbitror eainuenturi nexu cōcordi veritatis inter ſe iūcta eſſe vtpote que circa idē centrū eundeꝫqꝫ cardinē pij deſiderij voluebant̉. Uiā itaqꝫ ceſſiōis bene practicatā ego breuiſſimaꝫet optimā cenſui iudicans ad eius receptionē ẜm p̄paratōnem animi ambos ꝯtēdētes de papatu iure diuīo conſtrictos. Necerat ꝙ allegarent coactōnem. Uellent itaqꝫcogebat neo. Porro in ꝯcluſione ſubſtra-