De pace
hilominus obſecratōne facta ꝑ gratiā domini nr̄i ieſu xp̄i et ꝑ me zelū domꝰ dei / vttꝑs modicū det̉ veritati ⁊ eius inqͥſitōi. ꝓpulſo omni mordacitatis deſiderio. qd̓ lōgiſſimū frequenter vanitati dat̉ ⁊ fabulationi. Dic tu ſtudioſitas radices aliqͣs ex iure diuino ſub generalibꝰ pͥncipijs vtiles adſedandū peſtifeꝝ ſciſma. qm̄ illd̓ pͥmum etpͥncipaliꝰ occurrit in eccl̓ia reformandū¶ Tūc ſtudioſitas viſa eſt quedā aꝑire ſubconſideratōe quadruplici/ que qͣlia ſunt veſtrū erit iudicium.¶ Sequunt̉ quattuor cōſideratōnes de pace p̄dicate TaraſconeCōſideratio primaInis policie eccl̓iaſtice et cuiuſſibet legis eam regulantiseſt pax ſalutifera. Hoc ſatꝭ exp̄ſſit diuinus nr̄ ph̓s paulusqui finē legis et p̄cepti/ nūc dilectionē eſſe dixit/ nūc ieſū. intelligens in dilectōne pacē. in ieſu ſalutem.vt ſit finis pax ſalutaris. Neqꝫ opus ē anxia d̓ductōe alia/ cū natura nos doceat enſquodlibet nō minus ſuā vnitatē ⁊ pacē appetere/ qͣꝫ entitatē/ ẜm deductōem diuini dionyſij Auguſtini et boctij. ita vt pax ſit bonū quod om̄ia appetūt. adeo ꝙ ꝑticularisordo nature plerūqꝫ īmutat̉ in rebꝰ vt vnitas conſeruet̉. Manifeſtat hͦ aſcenſus grauis ſurſum/ et leuis deorſū. Si in corꝑe vero/ cur nō in myſtico pōt viciſſitudo tal̓ q̄ri. vt ꝓ pace retinenda. fiat deorſū qd̓ ſurſūeſt vt pax ꝑmaneat? Cū igit̉ ẜm exigentiāfinis cetera debeāt moderari. et finis eſt qͥimponit neceſſitatē rebꝰ. neceſſitas vero legē nō habet/ ꝑſpicuū eſt ꝙ nulla lex habeataliqͥd firmitatis ſi paci faciēde vl̓ ꝯẜuādeinuenit̉ contraria. ſed debꝫ interp̄tari vt ſeuiat paci/ vel penituſ aboleri. alioqͥn iuxtadictū comici/ ſūmū ius ſūma ē malicia cōformiter ad iuſſionē ſapiētis. noli eſſe iuſtꝰnimis. Sic atheniēſes fecerūt ad tꝑus leges lycurgi nō eſſe vt ſemꝑ eſſent. et naſicaſcipio/ dū conſul inquit iuris ordinē ſequitur id agit vt cū om̄ibꝰ legibꝰ romanū corruat imperiū. Nullo pacto igit̉ ẜuat̉ lex nōobẜuato legis fine qͥ eſt pax Sic̄ in ſil̓i xp̄ianam doctrinā ſcribēs Augꝰ deducit ꝓ regula memorāda ꝙ nullus textus ſacre ſcripture in ſua expoſitōe retinet ſenſū ſpūſſancti niſi ille caritatē edificet. Et qm̄ huiꝰ ſci
ſmatis tam extranea videt̉ eſſe peſtis vt tale nūqͣꝫ viſum fuerit minus habens ꝓuiſionis humane remediū/ docēte hoc ſua īdiesradicatōe/ expedit ad eius expulſionē inſtitutio nouoꝝ canonū/ cū ea que de nouo emergunt nouo egeāt auxilio. vl̓ iā ꝯditorūneceſſaria ē moderatio. Sꝫ qͣlis et ꝑ quidmoderatio? Sane ꝑ regulā infallibilē ⁊ inobliquabilē legis diuine/ cuius ſectatoribus et amicis pax ml̓ta eſt/ ſi ꝓphete creditur/ et nō eſt illis ſcandalū. ¶ Ex qͥbus elicitur ꝯcluſio ſaluberrima/ ꝙ nulla via ꝓficiens ad ſedationē ſciſmatis repudiāda eſt/qͣntūcunqꝫ iura vel leges hūane videāt̉ opponi. vt de electōe ſūmi pontificꝭ ꝙ eſt ſic⁊ ſic celebrāda/ et ſimiles. dūmodo diuinūmandatū vl̓ ius maneat inuiolatū. Qd̓ ſcire ad illā ſpectat ſcientiā ꝑ quā legū ꝯditores iuſta decernūt/ legem eternā imitātes.Hec eſt lex euāgelica/ q̄ ſi cōtemnat̉ ab aliqͥbus illi ſūt inepti pacis eccl̓iaſtice tractatores. quēadmodū inutiles ſunt hoīes itaadherētes nudis textibꝰ/ vt epikeyam hͦ ēeqͥtatē ignorēt. quales Ariſto. noīauit īmāſiuos in opinionibꝰ ꝓprijs. ¶ Ex his deniqꝫ qͥs nō videat/ qͣꝫ impiū eſt p̄ẜtim apudeos qui ſe eccl̓iaſticos dici volūt/ ſi ꝑitosī euāgelica lege vl̓ n̄ cōſultare vel abijcere/vel maiori ſacrilegio habere ꝓbro ꝯgnoſcātur hinc errores hinc p̄ſumptuoſe aſſertiones hinc ꝑplexitates inexplicabiles hincobſtinate defenſiōes adinuentionū hūanarum in ꝑniciem eccl̓ie ⁊ pacis ſalutifere finis ſui ſurgūt. vt ꝙ nō licet diſputare d̓ potētia pape. ꝙ nō poteſt ſibi dici/ cur ita facis? cum tn̄ ſit peccabil̓. ꝙ nō pōt ī aliqͦ caſu eccl̓ia ſine eo cōuocari vl̓ aggregari. ꝙ h̓eſt fidei articulus. Bn̄dictꝰ ē papa (exēpligr̄a) ꝙ non pōt in aliqͦ caſu ad ꝯciliū papavocari. Ꝙ abſqꝫ eo nō ſtat ſalꝰ. cū tn̄ ſaluſeccl̓ie in ſolū deū ordinet̉ abſolute ⁊ eſſentialiter/ et in hominē chriſtū de ordīata lege.ſed accidentalit̓ ordinat̉ in papā mortalē.alioquin dum vacat ſedes ꝑ mortem papevel naturalem vel ciuilē. vtputa ſi ſit hereticus depoſitus quis hominū ſaluus eſſet?Alij papā p̄dicant impeccabilē. alij omnipotentē. alij ſine vlla exceptōe credūt extraſalutis ſtatū quēlibet ſue parti nō obedientem. Quod quanta temeritate dicat̉ ip̄i viderint aſſertoresConſideratio cd̓a