Conſiderationes

dn̄o. Nonne in noīe tuo ꝓphetauimꝰ. ⁊ innomine tuo v̓tutes multas fecimꝰ ⁊c̄. quibus dicet̉. Neſcio vos? Rn̄ſio ꝙ nemo p̄tdicere dn̄s ieſus niſi in ſpūſctō illuſtranteintellectū. ſicut nec aliqua ꝟitatē. vel ip̄o ſimul mouēte affectū et illuſtrāte intellectuꝫvt in bonis. Ꝙ autē mali faciūt miracl̓a;hoc eſt ꝑ poteſtatē publice iuſticie in atteſtatōem veritatis. Propt̓ea nō ſufficiūt on̄dere aliquem ſanctū niſi comes fuerit hūilitas ⁊ ſctītas. Hec v̓o gratia miracl̓oꝝ iōdatur qn̄qꝫ reprobis ad ip̄orū ꝯdemnationem/ ne iuſti ꝓ magno deputēt ſi vl̓ habeant vel nō habeāt hāc gr̄aꝫ. Nolite inquitchriſtꝰ gl̓iari ꝙ ſpūs vobis ſubijciunt̉ ⁊c̄.Ꝙ ſi ſigillū et ſignū ꝓpriū diuīe poteſtatꝭquod eſt miraculū adhiberi q̄rat̉ ī teſtimoniū falſitatis/ deus hͦ nunqͣꝫ ꝑmittit qͥn reclamauerit vl̓ reclamet quēadmodū predixit ne credamus ſignis antichriſti. Et hoceſt ad ꝓbatōeꝫ electorū. ¶ Properabat rurſus q̄rere ſtudioſitas. Cur nō mō fit baptiſmus vt olim in noīe ieſuꝫ et cur nō ad īuocatōem eius dant̉ genera linguaꝝ ⁊ oꝑatōnes miracl̓oꝝ ⁊ ſil̓ia?Dū hec interloq̄ndūſuꝑirruit zelꝰ feruidꝰ/ filiꝰ caritatis/ abſcede hinc. ait o ſtudioſitas ſpeculatrix. nō eſttēpus diſputandi ſꝫ plorādi. nā ſi ꝓpt̓ea deus appellatus eſt ieſus. ſi in hoc apparuitgr̄a ip̄ius vt ſaluemur. vn̄ tot nobis malatot incōmoda qͥ in ip̄m credimꝰ ip̄m īuocamꝰ? Ecce īminuti ſumꝰ ex ira dei effuſaſuꝑ nos/ plꝰ qͣꝫ gentes q̄ nomē dn̄i nō nouerūt neqꝫ inuocauerūt. Et vt alia p̄tereā ecce qͣꝫ execrādo ſciſmate eccl̓iaꝫ ſponſaꝫ ſuāꝯcuti ſinit/ deijci ꝓteri/ rumpi/ lacerari. Etvbi ſunt miẜicordie tue antiq̄ dn̄e? vbi eſtilla quā apl̓s tuꝰ ſcribit apparuiſſe gratia?vbi ē nomē ſanctū tuū atqꝫ glorioſum / qꝛinuocatū eſt ſuꝑ nos? Cur derelinqͥs nosdn̄e deus nr̄? Ubi abūdantia illa pacꝭ quāoriturā aſſeruit ꝓph̓a in diebꝰ tuis. ⁊ quaꝫangeli cecinerūt dicētes. Gl̓ia in excelẜ d̓o⁊ in terra pax hoībꝰ bone volūtatis? ¶ Sve tibi mala voluntas. volūtas ingͣta. Tuiſtā a nobis dei gr̄am abſcōdis. Tu diuinū illud carmē obturbas diſſonis moribꝰtuis. Tu ſurripis gl̓iaꝫ deo ꝑtē ſuā. Quidni pace ſpolieris ꝑte tua? Tu igit̉ bn̄ viuere docēda eſſeſ nō acute diſputare neqꝫ fortaſſis tꝑus docēdi ſed faciēdi. qm̄ mala radicata q̄ in mores abierūt nō ꝟ̓boꝝ fomētis ſed factoꝝ ſecuribꝰ atqꝫ ferramētiſ extir

pare neceſſe eſt. ¶ Sed aſſit potius tꝑs miſerēdi dn̄e ieſu. tēpus miſerēdi eius qꝛ vēittēpus. ſuccurrat gr̄a tua. Appareat illa miſeris. qꝛ adiutor es in oportunitatibꝰ in tribulatōe. Impera vētis/ ⁊ ceſſabit qͣſſatio.et aura ſeuerior et aſperior. Recorderis gr̄etue antiq̄ dn̄e. Recorderis īfantie ſuſcepteꝓpter nos. ſed et circūciſionis tue ⁊ nominatōis ſalutifere memor eſto. Benedic pͥncipio anni benignitatꝭ tue. quod pͥncipiuꝫtu corona miẜicordia ⁊ miſeratōibꝰ. quoniam illud tibi dedicamꝰ. nō fabuloſo Ianobifronti. ſcientes qm̄ beatus eſt vir cuiuseſt nomē dn̄i ſpes eius. et nō reſpexit in vanitates ⁊ īſanias falſas. Tu ſummꝰ es pōtifex noſter/ des in nouitate ortus tui et coronatiōis tue gr̄aꝝ vbertatē/ et īdulgētiaꝝplenitudinē elargire. Signare dignet̉ gratua nr̄as expectatiōes ad p̄bendas celeſtisilliꝰ et cathedralis eccl̓ie tue magne hierl̓meccl̓ie triūphantis ad quā tendimꝰ/ quamtota deuotōe cupimus. expectātes beatamſpem. Non cōfundas nos ab expectatōne.quia ve patiētibꝰ repulſam. ſi vel in ſignation vel in bullis vel ꝓceſſu vel poſſeſſionedefecerint. Sit hodierna ſanguīs tui effuſio expectationū nr̄aꝝ valida ſignatio. ſiteternū ſalutare. vt vbi iniqͥtas abūdauit ſuꝑabundet et gͣtia. ¶ Talis erat in meditation mea zeli plāgor querulꝰ ꝯmouēs orās⁊ obteſtans. vt ſublata mala volūtate d̓ medio noſtri (illa enī ſola pacē cogit in exiliū.illa ſciſma parit. fouet et nutrit) nos coadiutores gratie dei ſumꝰ. que pijs conatibꝰnō deerit. ¶ Cui ſtudioſitas. ⁊ cur ait nō inquirit clerus cū prelatis ſuis. qualibꝰ vijsoccurrere cōuenit tantis et tot incōmodisSeu ꝑ ꝯgregatōem factā in nomīe ieſu/ qͥaderit in medio. Seu ꝑ ſedule diſputatōisofficiū. tendentis nō ad cōtentionē ſed veritatis inquiſitōem. Seu ꝑ inueſtigatōemcriminū regnantiū ī chriſtianitate vt euelli cognita poſſent. Et eſſet clerus exēplo ieſu populi ſaluator. nō lupꝰ diſſipator. Expedit ne me ſtudioſitatē in talibus occupari? ¶ Cui zelus. Expedit qͥdem ⁊ iā multaa tuis ſectatoribꝰ conſcripta ſunt/ vt om̄iarite p̄parent̉ que agenda fuerint in cōcilio.Alioqͥn ferēdū ē ne ſciſmati radicatōꝫ afferret exemplo grecoꝝ. et ne ſciſſuras (qd̓ auertat d̓i gr̄a) ml̓tiplicaret amplioreſ. qͣlia nūcoīa dicere r̄clamat vt videſbreuitatꝭ amor⁊ ſubdola blādaqꝫ adulatio cōtradicit. Ni-