Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo factus in die

bis. Iſta nōne ſunt viſcera miẜicordie deinoſtri in qͥbus viſitauit nos oriēs exſalto.In qͥbus apparuit gr̄a dei ſaluatoris noſtri hodie circūciſi. Amplius ꝟo dn̄a natura vt hūano more loqͣmur qͣꝫuis in ſuocreaturaꝝ ſpeculo pulcherrimo in libro capaciſſimo in carmine ſonoro armonicomonſtraret potentiā dei efficientē ſapientiā exemplantē bonitatē cūcta finientempͥmū ex vnitate. ſcd̓m ex veritate. terciū exbonitate creaturaꝝ. Rurſus pͥmū ex earūmodo. ſcd̓m ex ſpecie. terciū ex ordine. Smiliter ex creaturaꝝ menſura potentiā. Exeaꝝ numero ſapīaꝫ. Ex pōdere trahente inſuos fines bonitatē/ vt quodaꝫ circulo intelligibili ex ip̄o creante/ ip̄m exemplantem/ in ip̄o finiente ſint oīa nihilominusmūdus hanc ſapientiā dei potentiā bonitatē cognoſcere hn̄s glorificauit deūneqꝫ gr̄as egit. Sꝫ voluerāt ſibi oīa obſcuratū factū eſt inſipiens cor eoꝝ / defecerunt ſcrutātes ſcrutinio. Quamobrē ordinauit deus facere opus noue gr̄e ſupra naturam vt eſſet gr̄a dn̄a reginaqꝫ nature.gratia eius miſericordia ſuꝑ omīa oꝑaeius. Que gr̄a licet ſuꝑboꝝ oculos ſua luminoſitate cecauerit. illuſtrauit mentes humiliū ſicut exultans ieſus in ſpū. Cōfiteorinqͥt tibi pat̓ celi et terre qm̄ abſcōdiſti heca ſapientibꝰ prudentibꝰ reuelaſti ea paruulis. Ita pater qm̄ ſic placitū eſt apud tePlacitū non meritū. vt gloriet̉ ante euꝫſtulta p̄ſumptio oīs carnis in ſapīa deū cognouit. Ideo placuit ſtulticiā p̄dicationis noue gr̄e ſaluos facere credentes.Hoc aūt opus gr̄e apparuit manifeſte ineo verbū caro factū eſt/ vbi totum operatur gratia/ totum ſibi dat̉. Nil aut paucuꝫhabet natura neqꝫ ex radice ſuꝑioꝝ aſtroꝝ ꝯſtellationū ſicut impietas quorundamfinxit. Neqꝫ ex actōne inferiori elementoꝝſaltē ad modū ſubitus fuit. Ubi p̄tereapatit̉ miſericors miſerator dn̄s vt ſaluet̉ regnet p̄uaricator reus. Apparuit ergo benignitas hūanitas ſaluatoris nr̄idei vt alibi gaudet apl̓s. Apparuit inquāmyſtice hec hūanitas vt ſignū magnuꝫ incelo celoꝝ deo. ſibi hypoſtatica vniōeꝯiūcta eſt/ et hec qͣſi ml̓ier amicta ſole iuſticie. qꝛ plena gr̄e lumīoſe/ et luna totiꝰ mutabilitatis nature ſub pedibꝰ eius/ rōe auc̄tiſimꝑioſe corona ſtellaꝝ duodecim ſuntduodecī p̄rogatiue ſingulares ī capite ciꝰ/

ex dn̄atōis ſublimitate. benigna humanitas dei ſaluatoris nr̄i vniuerſū mundum ſpūaliū eternarūqꝫ creaturaꝝ purgatilluminat ꝑficit. ſuꝑior eis in ordine hierarchico ſtabilita vt ſol qͥdam eternitatis.Imꝑiū qͦꝫ poſſidet ſuꝑ vniuerſum materiale atqꝫ corporeū vt ex miraculoꝝ oꝑatiōemonſtratū eſt. Duodecim poſtrēo p̄rogatiuis qͣſi totidē ſideribꝰ coronata refulget. qͣttuor in comꝑatiōe ad diuinitatē. totidē incomꝑatiōe aīe ad carnē. rurſus totidē incomꝑatōe ad totā reꝝ vniuerſitatē. Conſidera hūanitatē huius pueri hodie circūciſi in ordine ad diuinitatē/ inuenies inea tanqͣꝫ in oꝑe p̄clariſſimo ſuꝑ aliud om̄ecreatū relucent qͣttuor attributa. ſunt deiꝰpotētia/ dei ſapīa. dei iuſticia. ſuꝑeminenter dei gr̄a circulo quodā ſpūali infimuꝫſummo iūgit. pacē oꝑans in terris in celo. Conſidera aīaꝫ in ordine ad carnē. inuenies carnē ab ea qͣdruplici dote decorariAgilitate. ſubtilitate. impaſſibilitate. claritate. Et ī via ita fiebat. hoc erat ſpeciale diſpenſatōis diuine miraculū. Deinde ſi ꝯſideraueris hūanitatē huiꝰ pueri inordine ad creaturā vniuerſam videb̓qͣꝫ inſtrumētū diuītatis hr̄e oēm ptātē ī celo et ī terra/ ī mari ī oībꝰ abyſſis. btōs illumīat et ꝑficit ī celo. viatores iuſtificat interra. alios plene iuſtificatoſ dimittitvl̓ alibi ī mari purgatōnis. Alios obſtinatos dānat deturbat ī abyſſū damnatōis At ꝟo qꝛ multꝰ ē ſermo ad interp̄tan difficil̓ orō nr̄a ad alia ꝓperās expediri deſiderat/ coartemꝰ infra limitesſentis celebritatꝭ. Et duobꝰ qͣſi gͣdibꝰ itinere breuiato decurrat. Et dicamᵐ apparuit gr̄a dn̄i pͥmo in hūili ſubiectōe ſua adlegē circūciſiōis. Poſtqͣꝫ impleti ſunt diesocto vt circūcideret̉ puer inqͥt euāgeliſta.Apparuit ſcd̓o in ppl̓i redēptōe ẜm nomēſaluatōis. vocatū ē nomē eiꝰ ieſus qd̓ voca ē ab angelo pͥuſqͣꝫ in vtero ꝯciꝑet̉. Cauſam reddit angelꝰ apud mattheū. qm̄ ſaluūfaciet ppl̓m ſuū a pctīs eoꝝ. Hoc euāgeliū epl̓a ſociātes vtrūqꝫ alterutrumdeducamꝰ ſub duobꝰ tm̄ gr̄e dei ſignis.ſunt hūanitas ſeu hūilitas pͥmū ſignū. etſecūdū benignitas ſeu charitas. Unū ī circūciſiōe. In noīatōe alterū. vt veꝝ ſit apparuit hūanitas ī pͥmo myſterio. benignitas ī ſcd̓o. gr̄a in vtroqꝫ dei ſaluatorꝭ nr̄i. Itaqꝫ qͥs fidelium ꝑſpicuū habeat