Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Circūciſionis domini

comꝑtū gr̄am dei hodie apparuiſſe/ attendit ip̄e legis ꝯditor duro ſe legis vinculo qͣſi ẜuus aſtrīgit. et fit ſub lege velut īfans. velut īpotēs et pctīs obnoxius. Adqͥd iſta? Nimirū vt ingͣtitudo nequā p̄ſumptōis hūane ꝯfunderet̉ et erudiret̉/ intam ꝓrupit audaciā/ magis ꝟo amentiaꝫ/vt diuītatis maieſtatē appeteret volēs eſſeſicut deꝰ. ſciens bonū et malū. ꝓpt̓ea deusmedicamentū ꝯͣriū hūilitatis oppoſuit deſcendēs a ſūmo ſue maieſtatis ad ima viliſſima nr̄e hūanitatis. Sic aduerſus auariciā pͥmi hoīs ip̄e ſummā libertatē. Sic aduerſus gulā eius ip̄e ſummā frugalitatemSic aduerſus ingͣtitudinē nimia ip̄e gͣtiaꝫoſtendit infinitā erudiēs nos facto certiſſimo/ vt abnegātes impietatē malā hoſpitē ſodalē ꝑfidiā/ et ſecularia deſideria megunt in iteritū. ſobrie iuſte et pie viuamꝰin hoc ſecl̓o. Sobrie ad nos. Iuſte adꝓximos. Pie ad deū et ſctōs. Humiliemus igit̉ aīas nr̄as legi imitātes hūc pue/ et circūcidamꝰ diſcipline cultrū viciorū ſuꝑfluitatē a nobis ſenſibꝰ noſtrꝭ Circūcidat̉ cor a p̄ſumptōis p̄putio/ ne plꝰ ſapiat qͣꝫ oꝑtet. nec prudētie ꝓprie innitatur.Circūcidat̉ ip̄ꝫ ab om̄i carnalitatꝭ exceſſu. ſine ſordibꝰ et colluuie voluptatis ſit pu et mundū. Circūcidant̉ oculi ne videātvanitatē/ os et lingua ne loqͣnt̉ mendaciū.aures ne audiāt detractōeꝫ. tactus et guſtꝰab om̄i lubricitate. totū corpus a rebellioon cōtra animā ꝯtumaci. Ut ſobrie viuamus in noſmetip̄is. Uiuamꝰ et iuſte apd̓ꝓximos/ reddētes vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. cuivectigal vectigal. cui honorē honorē. Uiuamꝰ tandē pie deo adherētes fidē ſpeꝫ charitatē/ circūcidentes omnē errorem ſuꝑſtitōem fidē omnē deſꝑatōem preſumptōem ſpem. om̄e odiū cupiditatē charitatē. Sit in nobis fides vera et viua ẜm vim rōnabilē ex recognitōe īmēſe ſapitie. Sit ſpes certa ẜm vim iraſcibilē exꝓfeſſiōe ſūme eiꝰ potētie. Sit charitas feuida ex ꝯſideratōe ſūme beniuolētie gͣtie. apparuit hodie in circūciſiōis hūiliatōeHoc ſobrie intra nos/ iuſte iuxta nos. pie ſupͣ nos viuemꝰ in ſecl̓o. Sed vetibi peſſima. ve tibi nequā ingͣtitudo cordis hūani/ cordis incircūciſi certe inhūani. ad tantā gr̄am notiſſimā dei tuicorrigeris emolliris flecteris. Hūil̓eſt ip̄e eſt deꝰ bn̄dictus in ſecula. tu cer

uicē erigis. tu ſuꝑbis terra et cinis. Tu ſordida pellis inflaris tēderis. Tu inqͣꝫ īflaris et tēderis ſordida pellis/ ſaccꝰ ſtercoꝝ ꝟmiū. Hūilis eſt ip̄e legiſlator tuꝰ obſeruans legē tuā. et tu quotidie legis ſue iugūſuaue et leue ꝯtumaciter excutis et ꝯfrīgisHumil̓ poſtremo inuenit̉ piꝰ ergate miſericors et benignus. tu plenꝰ impietate errores fingis. ſeq̄ris ſuꝑſtitōes. de eo quoqꝫ vl̓ ſuꝑbe p̄ſumis vel deſperas ſuꝑbiꝰ.Ad ip̄m deniqꝫ nullo pietatꝭ. nullo dilectōnis affectu moueris. Pudebat fortaſſis inſeqͥ hūilē hoīeꝫ. vſqꝫ pudebit hūileꝫ chriſtu imitari. Uide ſtupēdū et horreſce. flagellat̉ in circūciſiōe leo tribu iuda / vt humiliet̉ canis mortuꝰ. filiꝰ hoīs putredo etvermis. Circūcidit̉ in carne puer ieſus vtabſqꝫ p̄pucio nos in corde et ſenſibꝰ maneamus. vt abraam nos filiū vnigenitum tota familia et vernacul̓. hoc ē ſpm̄ nr̄m affectōibꝰ et cognitōibꝰ vniuerẜ circūcidere diſcipline cultro nequaqͣꝫ omittamꝰ.ſed tollamꝰ obprobriuꝫ egypti. ſi neqꝫ ꝑirede ppl̓o neqꝫ fedus dei irritu efficere voluerimꝰ. Oēs qͥdē agere cōuenit/ cleꝝ p̄cipue ſicut ip̄e ceteris in dn̄i ſortē electus ēExultet igit̉ tremore hūili/ gr̄as agatet appareat in eo gr̄a dei et ſaluatoris nr̄i. Sed heu clerus hodie quē maiori gr̄agr̄e viciſſitudinē r̄pēdere dignū fuerat/ plꝰalijs replet̉ ingͣtitudine p̄puciū ſibi fecitimpietatibꝰ et ſecl̓aribꝰ deſiderijs/ neqꝫ ſobrie neqꝫ iuſte neqꝫ pie viuēs in hoc ſecl̓o. Ita ꝑgebā in meditatōe mea. ſatirā in cle declamare. Neqꝫ enī ī vberi indignatōis materia deeſſe v̓ba potuerāt. ecceſtudioſitas ſpeculatrix importunitate qͣdāſua grandē q̄ſtionū ſpeculatiuaꝝ ſiluā apponere videbat̉. vt plus ſibi qͣꝫ edificatiōideẜuirē. Dic inquit ſi chriſtꝰ circūciſuseſt an circūciſus reſurrexit ī gl̓ia diſpartibus factus? Ita mepie tenere reſpōdi adhonorē eorū ex qͥbus chriſtꝰ fuit ẜm carnēqui eſt deus benedictus. ad ꝑuerſoꝝ ꝯfuſiōem. Dic ꝑticulam illā carnis virgineevt multi ferūt dimiſit in terrꝭ. Et talis deeffuſo tūc ſanguīe queſtio ē? Rn̄di qͣſdampartes eſſe de ītegritate hūane nature neceſſitate/ ſine qͥbus ſubſiſteret. Quaſdāde ꝯgruitate ſine qͥbꝰ neqꝫ ꝑfecte neqꝫ decēter exiſteret. Quaſdā de ſuꝑfluitate. Primedue reſumpte ſūt ſicut in alijs reſurgētibuſfiet. oportꝫ hoc de reliqͥs. Si qͥs igitur