Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vnius obedientie

et ita in ſuo honoris gradu/ iure/ aut ſaltimmiẜicordia remanere. Ceterū ab alijs ſecūda fieret obiectio cōtra ſecūdū expediēs.Crimina inqͥunt ita generaliter remanere debēt impunita. alioqͥn incentiuū tribuerēt delinquēdi. Sed nec ſalua ꝯſciētiaforſan poterit dn̄s Bn̄dictus ea ratificareaut infringere facta ſunt/ niſi p̄ſertimveniā/ noua cōfirmatiōem ſinguli pro ſepetant. aut niſi de nouo habilitent̉ ordinent̉. Sed reſpondemꝰ freq̄nter p̄cipuen delictis tāgētibꝰ ꝯmunitatē aut homīeſrādis ſtatus/ cōſultiꝰ tolerant̉ erroresnunes qͣꝫ vindicari ſeuero rigore q̄rerent̉.Nunqͥd non tolerat eccl̓ia meretrices?ne hec eſt exp̄ſſa prudētiſſimi Aug. ſentētian ſcriptis ſuis multis cuiꝰ dicta ſicut necaliorū hic inſerimꝰ. qꝛ a clericꝭ ſatꝭ conoſcunt̉. qꝛ inſuꝑ magis ratōem qͣre taliadicta ſunt qͣꝫ vbi dicta ſunt nūc al̓s offereconamur. Non deeſſent rōes et exemplaiſi breuitatis amor obſtaret. ſi exꝑientia doctrice pateret veritas. Preterea qd̓addit̉ de ꝯſcientia dn̄i Bn̄dicti ſatis diſſoluit̉ hoc idem dictū etiā vbi fuiſſēt mala ꝑpetrata illa pōt ſalua cōſcientia bonovtilitate tāti negocij ꝯplēdi tolerādo diſſimulare. Sicut regularit̓ veꝝ eſt p̄latur ſolū pōt/ īmo debꝫ aliqͣ agere vel omittere ꝓpter generalē inclinatōem ſubditoꝝ.vbi etiā qn̄qꝫ mala eſſꝫ al̓s agere vl̓ omittere in graue d̓lictū ſibi verteret̉. Iuxta qd̓nferūt aliqͥ etiā vbi via ceſſiōis minusona fuiſſet/ tamē attētis d̓liberatōibꝰ omliū ſubditorū ſuꝑ poſtulatōe huiꝰ vie/ doninꝰ Bn̄dictus illā acceptare tenebat̉/ ſic̄nunc acceptauit/ quātūcūqꝫ al̓s ad accetandā fuiſſet artatus vel artādus Sꝫhoc omittamꝰ. volumꝰ enī nihil diſcuti defactis hactenꝰ vel inde. Rurſus ea factaſunt in ꝓmotionibꝰ ſil̓ibꝰ/ durāte ſubtractōe autorizata ſunt ordīarios locoꝝ/ adquos de iure cōmūi ſpectabāt talia. Curergo poterit dn̄s Benedictꝰ p̄ſumere illos a ſe aut p̄deceſſoribꝰ ſuis fuerant adhec electi et ꝓmoti/ īmemores fuiſſe ſueſalutis. quare neqͥbit abſqꝫ ſcrupulo tolerare/ ne dicamꝰ approbare facta ſūt? Deniqꝫ quod ſubiungit̉ de venia ſingillatimpoſtulāda magis ad v̓ecundā multoꝝ turbatōem qͣꝫ ad trāquillitatē et pacē/ ſatꝭ eſſedebebit poſtulatio venie general̓ modishoneſtis executa. Facit p̄dictis oīa

ſacramenta niſi forte penitētia vim ſuā habent/ vt collatio ordinū/ baptiſmꝰ et ſil̓ia.qͣꝫtūcunqꝫ fuerīt a pctōribꝰ diſtributa. ſtāte tamē debita intentiōe faciēdi eccl̓ia facere ītēdit. p̄cipue vbi ex affectata igͦrantia iuris/ ſed ex facti inſcitia peccatumexortū eſt. ꝓpterea erūt reordinādi iamordinati. Deinde tercio obijcient alij con Utra idem ſecūdum terciū expediēs/ et dicent implicatio eſt in termīs / vt dn̄o benedicto fiat obediētia tāqͣꝫ ſūmo pōtifici.nihilominus coartet̉ eius ptās ad certa/ ceteros modos. ſibi coadiutores ſocient̉. Sed reſpōdemꝰ pͥmo iuxta poſitionem illorū ſubtractōem licite fieri potuiſſet ꝯfirmāt. ſicut reuera aūt in ī iſto autin multis caſibꝰ poteſt euenire. Dicimꝰ itaqꝫ papalis dignitas extollentia autfauore ꝑſone ſed eccl̓ie vtilitate a chriſtoſtatuta eſt. qͣꝫobrem ẜm exigētiā vtilitatꝭ eccleſie/ tanqͣꝫ finis debꝫ hec dignitas agibilia ſua moderari p̄ſertim ī eis ſunt exp̄ſſa ī iure diuīo. Hoc enī dicere eſſꝫ de iure naturali cuiuſlibꝫ policie qd̓ violaripoteſt aut mutari. Si ꝯtingit p̄dicta fieri ſit expediēs eccl̓ia/ attētis circūſtātijſnegocioꝝ/ aut vicꝫ ꝓpter culpā dn̄i Benedicti ſeu aliqͣs eius ꝯditōes minus ciuileſ vtiles eccl̓ie. etiā vbi eſſent culpabileſ.aūt ꝓpter generalē affectōem deliberatōꝫomniū ſubditorū/ etiā vbi errarēt minusbene iudicarēt dicimꝰ ſolū iſta licere fieri. īmo poſſe ꝯſurgere obligatōem ad agē. Neqꝫ in derogat̉ auctoritati papalineqꝫ plenitudini ptātꝭ ſue collate ſibi a xp̄oſed implet̉. poſſe mala inexpediētiaeccl̓ie facere qͥs diceret eſſe poſſeꝫ qͥs crederet a chriſto collatū extitiſſe? Porro iſtꝭtꝑalibꝰ admīſtratōibꝰ eccl̓iarū poſſeſſionūiuriū bn̄ficiorū ſimiliū chriſtꝰ ſeip̄m īmediate nullatenꝰ ſe intromiſit/ nec ordinare curauit. ſciēs volēſ talia eſſe variabiliaẜm exigentiā tēporū ꝑſonaꝝ locoruꝫ/ adꝯmune eccl̓ie vtilitatē. ad vniꝰ aut paucorū ſingularē pompā/ aut inutilē vanitatem ſiue voluntatē. Ratio poſtulat nec negamus/ vt dn̄o pape et ſuis cardinalibusfiat ſufficiens prouiſio de bonis eccleſiaſticis. ſicut olī ſūmo ſacerdoti inferiores ſuasdecimas offerebāt. Sed hec ꝓuiſio nōnepot̓at adīpleri abſqꝫ neceſſe ſit ex totoius ordīarioꝝ caſſari vl̓ ſuſpēdit ꝓfecto ſic Poſtrēo dicent alij hec via d̓r media X