Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Decreta concilii

cōpleri nō poteſt abſqꝫ cōcilio huius obedientie generali. ⁊ ita cadit in illd̓ qd̓ videt̉velle fugere. Hic reſpōdemus ꝙ ſi ꝯciliuꝫgenerale nō quereret̉ fieri niſi ſub modificatōibus tactis ī hac via media. nō videret̉incōueniens aut periculū celebrare hmōiconciliū. Ceſſarēt enī om̄ia que ꝯtra ip̄iusvtilitatē audiuimꝰ allegari. Nihilominusillud ꝯciliū nequaqͣꝫ iudicamꝰ neceſſariuꝫꝓ ꝯplemēto celeriori et faciliori huiꝰ vie. etabſqꝫ impenſis īnumeris ⁊ tractu tꝑis. qꝛnunc interim priꝰ qͣꝫ iſta ꝯcordata ſint dubia q̄dam orirent̉ ſuꝑ cōuocatōne cōcilij/ ⁊qͥbuſdā ſimilibꝰ/ que h̓ ceſſant. Dubitabitforte aliꝰ ꝙ dn̄s Benedictꝰ audita iſta viaillā aut impediet/ aut nō ꝯcordabit. Propterea forte tutiꝰ ē/ vt ante om̄ia ſecrete qͥntū fieri poterit habeat̉ ꝯſenſus maiorū omniū iſtius obediētie/ aut ſaltē principaliuꝫ/vt cōmuni ꝯſenſu totius ſue obediētie fiatoblatio tal̓. cui vniuerſali ꝯſenſui ſi renuataſſentire. quis nō videbit tunc eiꝰ moduꝫꝓcedendi penitꝰ improbabilē eſſe? quis nōiudicabit ab eo iure recedēdū fore? Nō enīpoterit aliqͣ tergiuerſatōne fautoria ſciſmatis et ſubuerſiōis eccl̓ie d̓negari. Ꝙ ſi qͥſad extremū dubitauerit ſimilit̓ de pͥncipibus alijs ꝙ nō approbabūt viā hanc mediā/ fatemur hoc nō vſqꝫ qͣqꝫ certū eſſe/ niſiꝓut in moralibꝰ ſumenda ē certitudo ex hiſque vt in pluribꝰ ẜm veriſil̓es et ꝓbabilescōiecturas eueniūt. Si in omnibꝰ p̄dictavia nihil petit difficile aut oneroſū vel īhoneſtū/ querit̉ ꝓpter quid pͥncipes et p̄lati d̓beāt īprobare/ maxime ꝓ tāto bono reunitionis obediētie huius totalis obtinendoQuid enī graue erit ꝙ om̄ia indulgeant̉ p̄terita/ ⁊ nō diſcutiant̉/ ꝙ dn̄s Benedictushabeat bonos ꝯſiliarios nō ſuſpectos cuicūqꝫ parti/ ẜm quoꝝ iudiciū agat qd̓ acturus eſt/ ꝙ ip̄e a vindicādo ꝓpͥas aut aliēaſiniurias īmunis ſit ⁊ deo cōmittat. aut certe vniuerſali bono eccl̓ie et pacis illas donet. Idē dicimus de ſubditis qͥbuſcunqꝫerga dominū Benedictū. Profecto nihiliſtorū difficile eſt niſi forte apud illos apd̓quos hūilitas et charitas ⁊ eccl̓iaſtica vnitas fuerint oneroſe. ſcꝫ qui turbatōibꝰ gaudent et querūt que ſua ſunt nō que ieſu xp̄iAut qui ſuis ſentētijs ceruicoſa animoſitate nimis credūt. Aut ſi difficilia eſſe iſta qͥſqͣꝫ cōtēderit/ anīaduertat ille obſecro ſi plures ſint in alijs vijs difficultates et amba

agere neceſſe ſit pergat nobiſcū in hāc ſententiā ⁊ attēdat/ quid plus habeat damnipro eccleſia/ vel ſic ſtare. īmo quotidie magnis lapſibꝰ corruere/ et dominū Benedictū incarceratū eſſe/ et cardinales ſuis honoribus ſpoliatos/ et principes ad contentionē ꝑiculoſam diſpoſitos videre. aut ꝙita p̄paremus nos per hanc reunitōem primā et totalē huiꝰ obediētie/ ꝙ cū alia celeriter et vtiliter tractare valeamᵐ. ⁊ qualiter (ſiquis queſiuerit) iā in parte reſpōſū eſt/ et aprudentioribꝰ erit diligentiꝰ inqͥrendū ⁊ inueniendū facilius. Finit Decreta in ſeſſione publica concilij general̓ Conſtantienẜ.die ſabbati. ix. Octobris Anno. M.cccc.xvij. Et primo ꝓhemiū ſuꝑ futuris concilijs celebrādis/ ⁊ ꝓuiſiōe aduerſus futuraſciſmataRequens generaliū conciliorū celebratio agri dominici p̄cipua cultura eſt que vepresſpinas et tribulos hereſuꝫ erroruꝫ et ſciſmatū extirpat. exceſſus corrigit. deformata reformat. et vineā dn̄i ad frugē vberrime fertilitatis adducit. Illorū vero neglectꝰ premiſſa diſſeminat atqꝫ fouet. Hec p̄teritorūtempoꝝ recordatio/ et p̄ſentiū cōſideratioante oculos nr̄os ponūt. Eapropter hͦ edicto ꝑpetuo ſancimus decernimꝰ atqꝫ ordinamus/ vt āmodo generalia ꝯcilia celebrētur. Ita ꝙ primū a fine huiꝰ concilij in qͥnquenniū īmediate ſequens. Secūdū veroa fine illius mediate ſequētis concilij in ſeptēniū ⁊ deinceps in decenniū ꝑpetuo celebret̉ in locis que ſummꝰ pontifex ꝑ menſem ante finē cuiuſlibet cōcilij approbante⁊ cōſentiente cōcilio/ vel in eiꝰ defectū ip̄mꝯciliū deputare et aſſignare teneatur. vt ſicper quandā continuationē ſemꝑ/ aut conciliū vigeat/ aut per termini prouidentiaꝫexpectetur. Quem terminū liceat ſummopontifici de fratrū ſuoꝝ ſancte romane eccleſie cardinaliū ꝯſilio ob emergētes fortecaſus abbreuiare. ſꝫ nullatenꝰ ꝓroget̉. Lo-

ges/ aut viā aliquā omni difficultate carentē afferat in mediū nos letis animis cōplectemur. Ꝙ ſi hoc vel facere nō vult/ vl̓ qd̓magis credimus nō pōt. tūc cum aliquid