De concilio generali
vniōis tm̄ modo reꝑtiuū. Ratō eſt qm̄ materia hmōi iam totalit̓ aꝑta eſt et diſcuſſa qͦad poſſibilitatē viarū ⁊ rōnabilitatē vl̓ irrationabilitatē eaꝝ. et nō reſtat niſi ꝯuenire iſtā obediētiā cū altera in aliqͣ viarum.Hoc aūt fieri pōt ſi vnqͣꝫ debeat fieri abſqꝫ tali concilio huiꝰ obediētie. qm̄ nō videtur ꝙ alia cōcluſio ibidē ꝯcluderet̉/ qͣꝫ ꝙ ſūmarent̉ aduerſarij de aliqͣ via aſſumenda.ſi enī vna particularis via limitaret̉ incideS remus in incōueniēs quale patimur. ¶ Exhis oībꝰ nō determīatiue poſitis ſed tātūmodo examīatiue videt̉ ſeqͥ ꝙ nullo modoexpedit nūc cōciliū iſtiꝰ obedientie fieri niſi forte ſolū ad habendū liberaꝫ ī ꝯſulendodeliberatōnem / et plenā ꝯcordiā capitis etmēbroꝝ ad inuicē ſuꝑ modo ⁊ forma vniendi hanc obediētiā ſecū ⁊ cū alia/ ⁊ hancvnionē ꝯcordit̓ ꝓſequendi. ¶ Ad qd̓ āpliꝰdeclarandū poſſent adduci ꝑticulares circūſtantie ſuꝑ diuerẜ affectōibꝰ ⁊ intentōnibus diuerſoꝝ. et ſuꝑ ꝑiculo maximo nouarū diſſenſionū ſuboriendaꝝ/ et vix vnqͣꝫ ſopiendaꝝ in ſpūalibꝰ et tꝑalibꝰ. Niſi priꝰ ante om̄ia limitarent̉ ea q̄ tractāda eſſent ī cōcilio ſuꝑ quibus fieret. Niſi p̄terea fieret talis ꝓuiſio ſuꝑ p̄miſſis nō determinādis q̄tangūt fidē et vniuerſalē eccl̓iam ꝙ ꝯuocato ꝯcilio nulli ſuꝑ ip̄a diſceptare aut ſalteꝫdetermīare p̄ſumerēt. Deniqꝫ ꝯſtat aliquoſaffectare totalē penitus deciſiōem bn̄dicti⁊ alij penitus hͦ nolūt. ſed totis viribꝰ obniterent̉. nec eſt ratio patēs ad ſui deſtitutionē ſtatim ſic inueniēda vt dicūt. ¶ Reſtatigit̉ ꝯmuni ⁊ ꝯcordi ꝯcilio vl̓ deliberatiōetm̄modo q̄rere cū alijs viam aliquā ī quanobiſcū ꝯueniāt ꝓ vniēdo eccl̓iaꝫ ſiue viailla ſit ꝯuentio ſiue ꝯpromiſſio/ habēs vimꝯcilij generalis in modificatōe ſua/ ſiue cōcilium generale formaliter/ ſiue ceſſio/ ſiueomnes vie in vnū ſi debeat ꝑfectus hr̄i finis ꝓut multi doctores opinant̉. Naꝫ ⁊ ceſſio vt dicūt fieri neqͥt que vnionē det verāin eccl̓ia ſine cōcilio generali. et ꝑ ꝯſequēsneqꝫ abſqꝫ ꝯuentōe/ et p̄ẜtim renuente cedere altero cōtendentiū quoniā ꝑ ꝯciliū taliter artabit̉ quilibꝫ aut artari poterit ꝙ reqͥret̉ eoꝝ ꝯſenſus. Nā ſi diſſenſerint obedireꝯcilio erūt palā ſciſmatici. ⁊ ſi ſciſmatici erunt deponēdi. Quibꝰ depoſitꝭ ꝓcedēduꝫerit ad nouā electōeꝫ libere fiendā/ ſicut eiſa vita ſeꝑatis aut libere cedētibꝰ. ¶ An ꝟoiſta ſola cauſa vltimo tacta ſit ſufficiēs cau
ſa ad hoc ꝙ expediat aut de neceſſitate celebrādū ſit huiuſmodi conciliū cōmune iſtius obediētie attēta difficultate in ꝯuocando/ et expenſis et ꝑiculis incōtinuādo/ iudicent illi ad quos ſpectat ⁊ in cōuenientibus maioribꝰ prudēter ocurrāt. ¶ Ut veri Ttatꝭ flāma ex diſcuſſiōis ventilatōne clarior emergat ꝓponemus ⁊ ſoluemꝰ obiectōnes contra viā mediā/ que ꝓut expedit tacta eſt ¶ In primis dicēt aliqͥ cōtra ſecundū expediēs ꝙ abſqꝫ diſcuſſiōe eoruꝫ quehactenus facta ſunt nō poteſt ſincere ⁊ procōſciētiaꝝ ſerenatōne illud fieri quod ꝓponit̉. Nā ſi bn̄dictꝰ ex vna ꝑte cū ſuis adherētibꝰ aūt alij ex alt̓a fiūt culpabiles d̓ ſciſmate aut hereſi vel de rebelliōe aut alio tali vicio. qualiter tales abſqꝫ recognitōne propͥeculpe et poſtulatōe venie indulgentiā apd̓deū ⁊ homines merebunt̉ nō remittit̉ pena niſi confiteat̉ culpa? ¶ Sed reſpondemus ꝙ hec abiectio friuola eſt ⁊ ſophiſticaatqꝫ fieri poſſet in omni materia dubia/ ſic̄fieret ad impediendū viā ceſſionis libere/abſqꝫ diſcuſſiōe iuſticie. Dicimꝰ igitur ẜmcatholicā veritatē ꝙ in dubijs poteſt fiericonfeſſio ſub conditōe/ et ex tali cōfeſſioneveniā abſolutā peccator ꝯſequet̉. Addimꝰad hec ꝙ omnia ⁊ fere om̄ia dici pn̄t dubiain foro exteriori que nōdū ſunt iudicialiterdiffinita. Propterea nullus erit ſcrupulusobediēdo dn̄o Benedicto etiaꝫ vbi fuiſſethereticꝰ aūt ſciſmaticꝰ ſi reſipiſceret/ vel ſi hͦnō conſtaret ꝑ diffinitiuā ſententiā eccleſieSimiliter de ſubditis rebellantibꝰ ſi quifuiſſent diceretur. Quis neſciat multa apd̓antiquoſ patres ⁊ nūc quotidie tolerari. vtde ſymonijs et alijs. que ſi iudicialiter eēntvētilata et cōuicta tolerari nō poſſent. Suꝑaddimus ꝙ tota res p̄ſens magnis dubiorū inuolutris contecta eſt ⁊ vtriuſqꝫ colorata. Sed nec ſūt aliqua que ꝓprie et nude tangant oppoſita fidei/ quin magꝭ in factis diuerſis et diuerſimode receptis/ qͣꝫ iniure cōſiſtūt. Nulli idcirco poſſunt aut vixpoſſunt de ſciſmate et hereſi ꝑtinaces conuinci in hac parte Deniqꝫ dicimus ꝙ regula magiſtralis theologie nō dꝫ nos ſcrupulis inquietare vt fiat diſcuſſio illa. ſcꝫ regula/ ꝙ ſi illud ſit dubiū an liceat an̄ nō liceatillud fieri. ſi fiat/ certū eſt illud eſſe peccatū/qm̄ ꝑ p̄dicta nō habebit̉ rōnabilit̓ dubiuꝫde eis q̄ fuerint concordata/ et p̄ſupponet̉qͥlibet aūt nō erraſſe/ aut de erratꝭ penitere.