EccleſiaſticaIIII
Dedit deus ptātem hoībꝰ in edificationeꝫnon in deſtructionem eccleſie. Nihil poſſumus contra ꝟitatē. Plenitudo legis atqꝫ finis eius ē dilectio. Dilectio ē cā vniōis atqꝫpacis. Dilectio nō q̄rit q̄ ſua ſūt. Finis oīsptātis ⁊ hierarchie eccl̓iaſtice ē dilectō pax⁊ vnio. Finis īponit neceſſitatē his q̄ ad finē ſunt. id ē ẜm exigētiā finis cetera dn̄i moderari. Neceſſitas nō hꝫ legē. Felix neceſſitas q̄ ad meliora ꝯpellit. Bonꝰ paſtor pōiaīam ſuā ꝓ ouibꝰ ſuis puniēdis ⁊ ſaluādisInimici hoīs domeſtici eiꝰ .i. carnales ſenſus. Spūalis hō oīa dijudicat. Mediū v̓tutis accipiēdū ē vt ſapiēs iudicabit Uimvi licet repellere. Fas ē vnicuiqꝫ ſe tueri ⁊ rēſuā defēdere ꝯͣ vim īiuſtā. Qui ſuo iure vtit̉nemini facit iniuriā. Deteriora ſunt aīarumqͣꝫ corꝑaliū vel reꝝ exterioꝝ detrimēta. Depoſitū nō eſt reddēdū ī depoſitarij vl̓ reipublice detrimētū. Salubriꝰ panis aut veſtꝭaut gladius abuſiuis ſubtrahit̉ qͣꝫ doneturUnicuiqꝫ mādauit deꝰ de ꝓximo ſuo. diliges inqͥt ꝓximū tuū ſicut teip̄m. Qd̓ ꝓ charitate inſtitutū ē ꝯͣ charitatē militare nō dꝫSi pes tuus aūt manꝰ ⁊ ita de capite ſcandalizat te ꝓijce abs te. Qui eccl̓iaꝫ nō audierit ſit ſicut ethnicꝰ et publicanꝰ. Tolerādaſunt zizania ne ſil̓ eradicet̉ et triticū. Cōmunis error facit iuſ. Nō ꝑiurabis. Reddes altiſſimo vota tua. Om̄e iuramētū et votumqd̓ ſine detrimēto ſalutꝭ p̄t cuſtodiri ẜuādūeſt. Cuiꝰ ē ꝯdere vel doctrinal̓r vel iudicialiter/ eiꝰ ē ſil̓r interp̄tari. Intelligētia dictoꝝs aſſumēda ē dicēdi ⁊ ſil̓ia multaCōſideratio terciaNītas eccl̓ie ad vnū certū xp̄i vicariū dū ꝓcurat̉ ꝑ epikeyā ſeu bonā eqͥtatē nō exigit ī ſic epikentibuſſeu legū poſitiuaꝝ interp̄tibꝰ ꝙ habeāt euidentiā mathematicā ſeu demōſtratiuā. ſedſatꝭ ē ſi certitudinē moralē ſeu ciuilē ⁊ politicā attulerīt. ¶ Cōſiderat qͥppe bonꝰ epikeyeſcircūſtātias oēs ꝑticl̓ares/ qͣles nō potuitlegiſlator p̄uidere nec expͥmere. qͥbꝰ attentisaſpicit finē qͥ ſeq̄ret̉ rigorē lr̄alis exp̄ſſionisobẜuaret/ qͥ dū videt ex hac obẜuatōne leſurā fore ex legibꝰ diuīs vel et̓nis/ ꝯͣ intentōeꝫdebitā legiſlatorū dictat vel doctrinalit̓ velauctoritatiue/ ꝙ lex ſcpͥta ſic vl̓ ſic applicanda eſt ſeu deſerēda ẜm imaginationē ph̓i deregula leſbia q̄ erat plūbea et nō ferrea .i. flexibilis nō īmutabilis. ¶ Cōſtat aūt ꝙ d̓ cir
cūſtantijs moralibꝰ nō p̄t hr̄i certitudo niſimoral̓ ẜm ph̓i ſnīam in ethicis. Exēpli gr̄aTyrānus ꝑſeq̄t̉ rēpublicā cautel̓ doloẜ/ ſicut lupus rapax. nihilominꝰ ip̄e teget ſe veſtimētis ouiū. q̄ ſūt tā v̓ba qͣꝫ facta apparēter ſctīſſima. in quibꝰ eſt freq̄nter eqͥuocatiovl̓ hypocriſis. Ago inqͥet iſta ꝓ republica.ago ꝓ ſalute ppl̓i/ ꝓ qͥbꝰ ꝑatꝰ ſū etiā morinec dicētibꝰ oppoſitū quōlibꝫ fides detur.Ita mentiet̉ tyrānꝰ ⁊ ml̓tos ex ſimplicibꝰſeducet. Prudentes ꝟo et iudices quoꝝ eſtepikeya vti legent ī oꝑbꝰ ſuis oppoſitū ẜmartē xp̄i. Ex oꝑbꝰ eoꝝ cogͦſcetꝭ eos. ¶ Uultdicere ꝯſideratio ꝙ prudētibꝰ ip̄is credēdūeſt/ etiā ſi neſciuerint rōes euidētes ⁊ incalūniabiles adducere. alioqͥn ꝑiret ꝯfeſtim oīspolitia. Deniqꝫ apte ſunt hͦ loco parabolicenarratōes de lupo et oue/ quā lupus diuerſis fraudibꝰ nūc on̄dendo ſil̓itudinē ⁊ amiciciā nūc falſam imponēdo calūniā q̄rebatfallere vt voraret. ¶ Propt̓ qd̓ monuit xp̄sAttendite a falſis ꝓphetisCConſideratio qͣꝛtaNitas eccl̓ie ad vnū certū xp̄i vicariū nūc ꝑ ꝯciliū pyſanū dn̄o ꝯcedēte ꝓcurāda debꝫ ſolidiꝰ inniti ſentētijs ⁊ deliberatōibꝰ hmōi concilij et ſapiētūin eo vēturorū/ etiā ſi nō offerāt ratōes euidentes qͣꝫ allegatōibus vel aſſertōibꝰ vel excuſatōibus aut iuſtificatōibus vel cōtendētium de papatu vel fautorū ſuorū. ¶ Deducitur faciliter ꝯſideratio ex hͦ ꝙ mediū v̓tutis accipiendū eſt vt ſapiēs iudicabit. ⁊ vtſpiritualis qui om̄ia dijudicat dicet nō vtcarnal̓ hō qͥ non ſapit q̄ dei ſunt ſibi fingit.¶ Quis enī dubitauerit qn̄ pl̓es cauſe ꝯcurrere habeāt ꝓ omnibꝰ de ꝯcilio vt eis fidesdet̉ qͥ laborat ad vnionē dādā/ qͣꝫ ꝓ alijs cōtendentibꝰ ad ſuā p̄ſidentiā talē qͣlē occupādā. ¶ Amor qͥppe nimiꝰ et carnal̓ ad ſeip̄ꝫ etad ſuos nōne fallere ſolet ⁊ in errores īꝑioſtraducere etiā vſqꝫ ad imitatōem luciferi vtadorari velint ſicut dij neqꝫ reputēt ſe ſubditos eē cuiqͣꝫ/ ſicut filij belial ſine iugo necſibi poſſe dici. cur ita facis. qͥ nec deū timētnec hoīem reuerent̉/ cū tn̄ huiliores eſſe debeant/ ⁊ ad ẜuiendū ꝓmptiores ex p̄latiōismunere qͣnto ſe obligatiores eē ꝯſpiciūt inreddēda ratōe. ¶ Poſtremo tn̄ hͦ ſummoꝑecauendū ē iudicibꝰ ne vſus epikeye paſſim⁊ abſqꝫ manifeſta ratōe fiat/ trāſmutādo legem ſcriptā Alioqͥn tolleret̉ ꝓtinus a legibꝰ