EccleſiaſticaIIII
aut ī eccleſie ꝑniciē. aut in hoīs liberi ẜuitutē/ aut ꝯͣ caſtitatē alicuiꝰ et vitā. ⁊ ſi qua ſūtſil̓ia. Dl̓tas aūt exceptōes hmōi ꝯͣ ꝯtēdentiū quēlibet int̓uenire videre facile eſtꝯͣ octauaꝫCōſideratio. lC. allegatōeꝫNitas eccl̓ie ad vnū certū xp̄i vicariū videt̉ meliꝰ ꝓcurāda ſi neqꝫ an̄Iꝯciliū neqꝫ ī ꝯcilio neqꝫ poſtmodūq̄rāt̉ fieri iuſtificatōes vl̓ iniuſtificatōes eorū q̄ hincinde facta ſūt. vt de intruſiōe huiꝰvl̓ illiꝰ ī papatū. de ꝓceſſibꝰ pͥmo fulmīatisī alt̓utꝝ. de violatōe iuramētorū et votorū.de ſubtractōe aut neutralitate. vel libertatiſeccl̓iaꝝ ꝑticulariū reductōe. De īputatōneſciſmatū vel hereſū. de adheſiōe reprobādavel laudāda alteriꝰ ꝑtis obediētie. De ſentētijs excōicatōnū aūt aliaꝝ penarū. ¶ Ceſſētqͥppe talia/ ⁊ iuxta ratōes ꝓ via ceſſiōis etpͣcticā eiꝰ al̓s pluries on̄ſam ꝓcedat̉ auferēdo ꝓceſſus factos et iuſtificādo vl̓ ratificādo aut etiā tolerādo p̄terita/ ꝓut reꝝ qͣlitaspatiet̉. aut pl̓ima ad ſtatū qͦ pͥus erat an̄ ſciſma p̄ſens/ abſqꝫ alia diſcuſſiōe reponēdo.ꝓuidēdo rurſus ambobꝰ ꝯtēdentibꝰ de ſufficiēti ſecuritate ⁊ ſtatu pꝰ ceſſionē. ſi eā ꝑ ſevel ꝓcuratores legitimos vltro facere etiaꝫſero voluerint. q̄ ceſſio eis ꝑ ꝯciliū ꝓ purgatōe omniū pͥus impoſitoꝝ tanqͣꝫ ſufficiensreputet̉ valitura.ꝯͣ ſeptimā et quinOIIALCA. . tam allegationemNitas eccl̓ie ad vnū certu xp̄i vicariū tāto zelo q̄rēda eſt vt vix poſſitſobria eſſe/ ⁊ nō temeraria reputatioalicuiꝰ xp̄iani ꝙ ſufficiēter ad hͦ d̓bitū ꝑegerit. qͣꝫto minꝰ hͦ quiſpiā audere dꝫ aſſerere iuramēto/ p̄ẜtim vbi hoīm maxima multitudo reputat ꝯͣriū. hͦ enī qͥd aliud eſt qͣꝫ ꝑtinaciter et incorrigibiliter talē in erratis ꝑſiſtere? ¶ Rurſus occurrere pn̄t caſus multi ī qͥbus ꝓ adeptōe pacis publice aut iuſte defēſionis ſicut vim vi repellēdo. Liceret a riteelecto ī papā ſubtrahere obediētiā. Liceretin neutralitate manere. Liceret ip̄m corꝑaliter incarcerare. Liceret ei admīſtratōꝫ oēꝫpublicā int̓dicere. Liceret ꝑ appellatiōemaut ſil̓e remedium ſibi r̄ſiſtere Fieretqꝫ ſic eiobediētia vera potiꝰ qͣꝫ ꝯtradictio vel reſiſtētia. Liceret p̄miſſas ſnīas ſuas qͣleſcūqꝫ nōtimere nec timēdas aſſerere ſꝫ lacerare eaſ ⁊in caput ſuū retorq̄re. Liceret p̄terea accuſare eū de ſciſmate vl̓ hereſi. Tā doctrina-
liter in locis publicis ꝑ theologos et ſapiētes qͣꝫ ſecrete in correctōe fraterna. cui ſubijcit̉ tanqͣꝫ pctōr ī foro penitētie ⁊ iuridice corā tota eccl̓ia. cui ſimiliter ſubiectꝰ eſt tanqͣꝫdeuiabil̓ in d̓uiabili. Liceret ꝯciliū generale eo inuito celebrare. Liceret tādē ip̄m adceſſionē ꝯpellere vel renitentē deijcere ab oīhonore et gradu/ īmo et vita priuare ¶ Hecomnia deniqꝫ talit̓ licere pn̄t ſub tali iure diuino et naturali ꝙ aduerſus hāc ꝟitatē nulla lex vel ꝯſtitutio puri hominis cuiuſcunqꝫ ſine noua autorizatōe dei fieri debꝫ. quinerrorꝭ intolerabilis dānāda ſit. An vero predicti caſus in ſciſmate p̄ſenti ꝯcurrerūt diſcutiēdo nequaqͣꝫ aſſumimꝰ/ cū diſtinctōesparticulariū caſuum omitti debere magiseſtimemus.ꝯͣ octauaꝫOAAeralio. Cl. aliegatōeꝫNitas eccleſie ad vnū certū chriſti Evicariū nō reqͥrit vt errantes p̄ſertim in dubio ꝓbabili circa obedientiā veri pape penitere nō poſſint. nec eſſe inſtatu ſalutis. niſi exp̄ſſe ⁊ abſolute confiteāt̉erratū ſuū. cū ſepe in talibꝰ penitētia vel abſolutio ꝯditionata ſufficiat. Sed nec oꝑtꝫoēs inculpare de ſciſmate. qui in tāta iurispapalis dubietate ꝯſurgēte ex factis dubijſet varijs/ certā vero pape nō p̄ſtiterūt obedientiā. Sicut nēpe verus papa potuit īſciſmatꝭ culpam labi ſi ꝑtinax fuerit in recuſando ea que pacē vniuerſalē habebāt reducere vt conciliū generale. vel ꝓmptitudinēanimi ad viā ceſſiōis iurate ⁊ voti complementū. Sic excuſari poterūt multi aduerſantes ei/ ſi fuerit hoc zelo vniōis habende.ſi fuerit ex dubio ꝓbabil̓ ignorātie. duꝫ tn̄ꝑatos ſꝑ audire eccl̓iam exhibuerint ſemetip̄os/ et obedire cognite veritatiConſideratio. xli.Nitas eccl̓ie ad vnū certū xp̄i vicariū ſicut inchoada īpetrādaqꝫ eſt ꝑorōes deuotas/ et moꝝ correctōeꝫ.ſic in eius reformatōe a ſūmo vſqꝫ deorſumꝑ oēm ſuorū mēbrorū pͥncipaliū vel n̄ principaliū iuncturā/ dꝫ cū facta fuerit ſtudiuꝫvehemētiſſimū ⁊ ꝯtinuū adhiberi ne iuſtode i iudicio deteriꝰ qͥd cōtingat ſi poſt ꝯceſſam dei miſcd̓iam vniōis ſalutarē recidiuatio pͥor fiat. ¶ Qualia ꝟo in eccl̓iaſtica politia veniāt reformāda. poterūt docere tam libri exꝑientie/ qͣꝫ multiplices cartule/ iā ſuꝑ