Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De vnitate

Hoc nimirū dictat nature lex vt ꝑs q̄libꝫſuo toto ſaluādo ſe det et exponat. ſi qͥsꝯtendentiū iuſtificare ſe ſeu iniuſte ſecū agiꝯtēderit dicat̉ ei. tu te tuaqꝫ oīa debes eccleſie/ tu paſtorē te noīas qͣꝫtūcūqꝫ ſis innocēs debes ea vl̓ ſaluāda vl̓ vniēda vel.gͣuiter ſcādalizāda ꝑatus eſſe ponere vitamꝓpͥam. qͣnto magꝭ quālibꝫ dignitatē q̄rēdo ſunt ieſu xp̄i. hoc ẜm dictamē ꝓpͥuꝫvel carnale. ſed publicū incorruptū ſpūale/ ꝓut ꝯcilium qd̓ vtiqꝫ ſapiēs ē iudicabit.Neqꝫ ꝓrſus agēdo deſeres gregē ſed paſces vnies et manere diceberis Conſideratio. V.Nitas eccl̓ie ad vnū xp̄i vicarium habꝫ neceſſe nūc ꝓcuret̉ ẜuādo termīos lr̄aleſ/ aut cerimonialeſiuriū poſitiuorū/ aut ꝓceſſuū ordinariorū/in euocatōibꝰ/ accuſatōibꝰ/ dilatōibꝰ aūt ſil̓ibus. ſed ſūmarie de bona groſſaqꝫ eqͥtatep̄t ꝓcedere ꝯciliū iſtd̓ generale. In reſidebit ſufficiēs auctoritas iudicial̓ vtēdi epikeya .i. interp̄tādi oīa iura poſitiua. ad fi celeriorē et ſalubriorē habēde vniōis eadem adaptādi/ aut ſi opꝰ fuerit relinquēdi.Qd̓ enī eccl̓iaſtica pace ſalute inſtitutūeſt/ ſi rite et tyrānica malignitate fuerit īſtitutū dꝫ ꝯͣ eam militare. ne ptās datavideat̉ ꝯſtitutōibꝰ hūanis in deſtructōꝫ eccleſie in eiꝰ edificatiōeꝫ. Auc̄tas ꝟo doctrinal̓r vtendi epikeya reſidet pͥncipaliterapud ꝑitos ī theologia ē architectoria reſpectu aliaꝝ Et ꝯſeq̄nter apd̓ ꝑitos ī ſcīa iuris canonici et ciuil̓ ꝓut ex pͥncipijs iurꝭ diuini et natural̓ habēt acciꝑe fundamēta.ꝯͣ qͣrtā alCōſideralio. Vl. iegatōeꝫNitas eccl̓ie ad vnū certū xp̄i vicariū videt̉ ꝯciliū nūc celebrandū(ſic ꝓcurāda/ primo det̉ ſecuritasta pͥncipes qͣꝫ alios qͦſcūqꝫ duobꝰ ꝯtēdentibꝰ ſi voluerit ꝯparere ꝓcedēdo ad implēdū iuramēta ſua atꝫ vota. ſi noluerītꝯfidere q̄rat̉ ab eis ceſſio ꝓcuratores legitimos. ſi vtrūqꝫ ꝯtēpſerint ꝓcedat̉ ꝯtēptis ambobus cōtendētibꝰ ad electōeꝫ vnius cōmunem aſſenſum totiꝰ cōcilij roborantis et approbātis illud qd̓ duo de collegio dn̄orū cardinaliū aut eorū pars maior et ſanior ꝯſtituerīt aut fecerint. ſi voluerint aliqui ꝑtinaciter adherere alteri ꝯtēdentiū nec inſequi ſententiā concilij qd̓

eſt leuiter p̄ſumendū/ viderint ip̄i de ſaluteſua. quia cōcilium iſtud et ſequaces eiꝰ ſe apud deū et homines a ſciſmatis imputation liberauerint.ꝯͣ t̓ciā alCōſiderato. Vll. iegarōe.Nitas eccleſie ad vnū certū chriſtivicariū ſic pͥuilegiata ſancta ē/ vt ſincero zelo q̄rētes/ nullo debent reputari a ꝯtēdentibꝰ ſui aduerſarij. ſꝫamiciſſimi in chriſto ceſſionem ip̄orumvolūtariā q̄rūt/ vel eiſ nolētibꝰ cedere petūtdeiectōem/ quatinus vt ſpūs eorū ſaluꝰ fiat nec eccl̓ia diutiꝰ ꝑturbet̉. Agūt qͥpperem ip̄oꝝ contendentiū qͣꝫ id qd̓ qͥlibꝫ xp̄ianus agere debꝫ. Immo iuſſionē dei habētin tam deſꝑato et inueterato mr̄is cōmūismorbo. Hec eſt radix inuiolāda ſufficiēspie neceſſitatis et neceſſarie pietatis/ ī quachriſtianiſſimꝰ rex francorū/ vere innocentiſſimus. nec q̄rens que ſua ſunt. nec quēpiam odio habēs/ fundauit hactenꝰ oēm agibiliū varietatē laudabilē circa pacis reductōnem. ſicut lr̄a ſua patens indicat/ cuiusinitiū eſt poſt ſalutatōꝫ. Pax eccl̓iaſtica ⁊c̄.Preclara itaqꝫ attulit excuſatōem Cicero īphilippicis. dum incōſtans in amicicia ceſaris variꝰ fuiſſe culparet̉. cuiꝰ eſt hec ſententia/ qꝛ v̓ba habeo. Ceſarē ait nūqͣꝫ dilexi niſi qͣnto diligere viſus eſt rēpublicā mutauit amorē ad eandē rēpublicaꝫfactus tyrannus. ego ꝯſeq̄nter aduerſusamiciciā ꝯmutaui.ꝯͣ terciam alCOſdera. Ulll. iegationem.Nitas eccl̓ie ad vnū certū xp̄i vicariū debꝫ īpedire ꝓpter reſtitutōnem obedientiarū ambobꝰ contendentibꝰ tanqͣꝫ ſpoliati ſint pͥus faciendam.Nam iniuſtus detentor vel predo ſpoliatus ſit reſtituēdus/ eſt magꝭ ex inſtitutōnepoſitiua iudiciaria pure naturali vl̓ diuina. Propt̓ea tenet in ſolis caſibꝰ exp̄ſſis.nec ī p̄iudiciū iuris diuini/ natural̓ boni ꝯmūis eſt aliqͣtenus obẜuāda. Neqꝫreſtitutio dꝫ fieri (exēpli gr̄a) hereticis neqꝫſciſmaticis manifeſtis neqꝫ furioẜ ebrijsin ſui ꝑniciē. neqꝫ intruſis in papatuꝫ. neqꝫpetētibꝰ vxorē deſponſabilē. aut affineꝫin gradu ꝓhibito iure diuino. neqꝫ petentibn̄ficiū qd̓ tenere potuit. alio exn̄te legitimo poſſeſſore. neqꝫ poſtremo volēti rebus detētis abuti in contumeliā creatoris