Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus de vnitate eccleſiaſtica IIII

Incipit tractatus Ioh̓. de gerſon vnitate eccl̓iaſticaNitatis eccl̓iaſtice tractatoribus/ vnꝰ ex zelatoribꝰ eiuſdeꝫpacis viā felicit̓ inuenire. Etſi alligatū corpus vincul̓ occupationū teneat̉ ne ꝑgat adſacꝝ ꝯciliū Piſiſd̓o auſpice celebrādū. nihilominꝰ v̓bū dei (ſicut dicit apl̓s) eſt alligatū. Propt̓ea decreuit ſpūs ꝓmptus/ etpacis auidiſſimꝰ verbū aliqd̓ dei litterul̓ inſertū quaquauerſum ſpargere qua infirmaneqͥt irecaro. Non qͥdē ad det̓minandū abſit hec temeritas ſꝫ ad examinādū dāduꝫſapiētibꝰ occaſiōeꝫ offerēdū in tabernaculo dei hoībꝰ id qd̓ ex talento qualiſqꝫ ſciētie cōmiſſum eſtNitas qͥppe eccl̓iaſtica ad vnū cer xp̄i vicariū/ ſtantibꝰ terminis inqͥbꝰ eſt eccl̓ia Anno dn̄i. M.ccccxl.xxix. Ianuarij eſt retardāda ꝓpt̓ allegatōes qͣſdam ex iuribꝰ poſitiuis/ ſūptas ꝯtracelebrationē ꝯcilij general̓ aut viā ceſſiōisvt ꝯciliū p̄t celebrari ſine aucͣte pape ſpoliatus an̄ oīa debet reſtitui. recuſandi ſunt tanqͣꝫ inimici ſubtraxerūt ſe abobediētia. Et allegari p̄t iuſtꝰ metꝰ. pape nemo dicere p̄t. cur ita facis? p̄ẜtim ſiſit exp̄ſſe errans cōtra articl̓os fidei. a nemine valeat iudicari/ nemini ſit ſubiectusnec poſſit effici ſciſmaticꝰ. ꝑicl̓oſum eſtpaſtori deſerere gregē ſuū cedēdo. Rurſuſqͥlibet fecit debitū ſuū eccl̓iaſtica vniōe.nec eſt in culpa. Deniqꝫ inqͥrendū ē de iuſticia vere ꝑtꝭ. ſine cuiꝰ cognitōe pn̄t hi errauerūt penitere. ſi ſūt ſil̓ia. Ponūtur igit̉ aduerſus iſta ꝯſideratiōes. xij. generales/ quoꝝ explicatio ſpecial̓ ſufficiet ſtudioſis iſta reuellere.onſideratio .i.Nitas eccl̓ie general̓/ ſic̄ īpedita ēdiuiſiōes filioꝝ ſuoꝝ tāqͣꝫ mēbroꝝꝑutreſcētiū/ ꝯͣ deū peccantiū. naꝫpctā nr̄a iuxta verbū ꝓpheticū diuiſerūt inter nos deū. Sic vnionē oppoſitā .ſ.recōciliatōem cuiuſſibꝫ ad deū corrigendopͣuos mores hūiliādo ſe et orādo rurſuſ dꝫhec vnitas impetrari. Alioqͥn manēte ſciſmatis qͣlis de ſua ceſſatōe poterit ſpes hr̄iniſi tm̄ in pura gr̄a dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. imme

nus coadiutores eiꝰ eſſe nos oꝑtꝫ. nūc p̄cipue qn̄ pacis inimicꝰ ſeuiet acriꝰ/ qͣꝫto reditus pacꝭ ꝓpinqͥor apparet/ īmittet qn̄ ſi poterit validiſſimū ad ꝯtinuatōeꝫ ſciſmatꝭ impedimētū diuiſiōes .ſ. int̓ eos ꝓſecut̉i ſūtvniōꝫ mīſterio ſuꝑbie cupiditatꝭ aut īuidieprimā alCOſideratio. ll. iegationemNitas eccl̓ie eſſential̓ ſꝑ manet ad Bchriſtū ſpōſuꝫ ſuū. caput eccleſie xp̄s in ſumꝰ oēs vnū ẜm apoſtolū. Et ſi hꝫ vicariū/ .ſ. mortuꝰ ē corꝑaliter vel ciuilit̓. vel qꝛ ē ꝓbabilit̓ expectādū vnqͣꝫ ſibi vl̓ ſucceſſoribꝰ ſuis obediētia p̄ſtet̉ a xp̄ianis/ tūc eccl̓ia diuīo qͣꝫnaturali iure cui nullū obuiat ius poſitiuūrite ītellectū/ p̄t ad ꝓcurādū ſibi vicariū v certū ſemet ꝯgregare ad ꝯciliū generale repn̄tās. ſolū auc̄te dn̄oꝝ cardīaliū ſꝫ etiā adiutorio et auxilio cuiuſcūqꝫ pͥncipis vl̓ alt̓iꝰ xp̄iani. enī hꝫ corpꝰ eccleſie myſticū a xp̄o ꝑfectiſſime ſtabilitū minꝰius robur ad ꝓcuratōeꝫ ſue vniōiſ qͣꝫ corpus alid̓ ciuile myſticū vl̓ naturale verumNeqꝫ enī ē īmediato ac īmutabili iure diuino vl̓ naturali/ eccl̓ia ſe poſſit ꝯgregare vnire ſine papa aut ſine aliqͦ ꝑticulariſtatu vl̓ collegio. vbi in caſu cadere p̄t morſvel error.ꝯͣ ſcd̓aꝫ alCONderatO. It l. iegationeꝫ.Nitas eccl̓ie ad vnū certu vicariūxp̄i/ qd̓āmō accidētal̓ atꝫ mutabilis ē dꝫ īpediri mīme vl̓ differripter ꝯtētiōeꝫ duoꝝ papatu aut fautoꝝ ſuorū ſi q̄rāt ſic manere allegatōes iuriū poſitiuoꝝ. iuſtificatōes varias ꝯq̄ſtiōesſūt ſpoliati. debēt an̄ oīa reſtitui vl̓ aliūde. Sꝫ videt̉ expediēs ea r̄tro ſūt obliuiſcētes iſti ꝯcilio/ ī anteriora ſic̄ apl̓s loqͥtur/ ſe extēdāt. vt iuxta narratōeꝫ ab Aug.ꝯmēoratā/ plꝰ q̄rat̉ quō liberabit̉ eccl̓ia abhac ſciſmatꝭ fouea ꝓfundiſſima qͣꝫ qͣlit̓ et aqͥbꝰ in eam eſt ꝓlapſaꝯͣ ſextā alCōſideratō. Illl. iegarōemNitas eccl̓ie ad vnū certū xp̄i vicariū ſic amāda ē/ vt ſua adeptōnepoſſint ratōnabiliter plurima malaſingulariū ꝑſonaꝝ dimitti/ nunc vel in poſterū ſine pena. Et quedā vera ſingularia iura poſſunt differri. ſic fiat ceſſatio volūtaria de eiſ. vel etiā coacta auctoritatē ꝯcilij