Cuiuſdam ꝑuelleL.
LIII
babilitas ſi recte fundata ſit ⁊ rite intellectanō ē dicēda error vel erronea niſi ꝑtinaciterextēdat̉ aſſertio vltra termīos ꝓbabilitatꝭ.Rō huius ē. qꝛ ꝓdabilit̓ loquens fundat ſein hͦ ꝙ rōnes ⁊ apparētias hꝫ ꝓ ꝑte ſua. Ethoc vtiqꝫ veꝝ ē niſi ſit penitus īprobabile.Ueꝝ ē ſil̓r de ꝑte oppoſita ꝙ ad eā ſunt rōnes ⁊ apparētie ſeu veriſil̓es ꝯiecture. Et hͦſil̓r pōt eſſe ⁊ ē ſepe veꝝ/ nec iſta ꝯͣdicunt ſicexpoſita. ¶ Attēdendū ē tercio ꝙ aliqͣ ꝯcernētia fidē ⁊ bonos mores ꝯſiderant̉ in duplici dr̄ia/ qͣꝫtū ſpectat ad pn̄s. Aliqͣ em̄ dicunt̉ de neceſſitate fidei. ⁊ in iſtis nō lꝫ dubitare vel ꝓbabiliter opinari iuxta illd̓ vulgatū. Dubius in fide infidelis ē. ⁊ de talibꝰiuſta eſſet ꝯqͣſtio. neqꝫ lex illa ciuilis barbarus/ hꝫ locum. neqꝫ in talibꝰ cōis error faceret ius/ īmo tāto deterior/ qͣꝫto cōior. eſſꝫdeniqꝫ ferro ⁊ igne exterminādus iuxta eccleſiaſticas ⁊ ciuiles cēſuras ꝯͣ hereticos latas. locū etiā hꝫ illud metricuꝫ ſalubre. Nōpatit̉ ludū fama fides oculus/ īmo ⁊ ꝓ taliludo in his que ſunt fidei/ poſſꝫ euocari ſiciocās ad iudiciū fidei/ tanqͣꝫ de errore ſuſpectus in fide. ¶ Cōſiderandū ē ꝓ altera differētia eoꝝ q̄ ſunt ī fide vel de fide/ ꝙ illa vocant̉ de pietate vel deuotōe fidei/ ⁊ nll̓o mōde neceſſitate. De qͥbꝰ ſolet dici vulgariternele arit ilueſt pijs dāpne. ¶ Spectat āt adpietatē fidei tres ꝯditiōes in ſpali. Prīa. ꝙͣfaciāt ad excitatōeꝫ deuotōis ⁊ pie affectionis circa deū ⁊ diuina. qꝛ .ſ. reſonant in laudem diuine potētie vel clemētie in miracul⁊ veneratōeꝫ ſctōꝝ. Altera ꝯditio ē ꝙ habeatur circa talia ꝓbabilis aliqͣ cōiectura velcōi relatōe. vel ex fideliū atteſtatiōe qͥ dicūtſe vidiſſe ⁊ audiſſe. Suꝑaddit̉ tercia cōditio/ cū diſcretōe pēſanda ꝑ viros in theologia ⁊ bonis moribꝰ eruditos ꝙ in hmōi relatōibꝰ eoꝝ q̄ dicunt̉ de pietate fidei nō includat̉ vel immiſceat̉ aliqd̓ falſum vel erroneum qd̓ manifeſte ſit in detrimentuꝫ fideivel bonoꝝ moꝝ directe vel indirecte/ palaꝫvel occulte. Suꝑ qͣ cognoſcenda vel determināda nō ē fas cuilibet palā ⁊ paſſim ferre ſnīas ⁊ reprobatōes/ īmo nec approbationes ꝯtētioſas. maxime qn̄ tolerant̉ ab eccleſia ſen p̄latis eccl̓ie in vna ꝓuincia vel inmultis. ſꝫ iudiciū ⁊ determinatio debēt deferri ad eandē eccl̓am ſeu p̄latos eius ⁊ doctores. ¶ Poſſent h̓ notari ml̓ta in ꝑticularibꝰ. vt de materia ꝯceptōis btē ꝟginis. vtde opinionibꝰ ꝓbabilibꝰ inter doctores. vt
de indulgētijs quo ad circūſtātias ml̓tas.Sic de veneratōe reliquiaꝝ in vno loco etalio. īmo in diuerſis ſimul. quēad modū fuit nuꝑ ꝯtētio in parlamēto Pariſien̄. ſuperveneratōne capitis ſctī Dionyſij in eccleſiaPariſien̄. ⁊ ī abbatia ſctī Dionyſij ꝓpe Pariſius. ¶ Cōcludendū ē tandē ex p̄miſſis ꝙꝑie ⁊ ſalubrit̓ pōt de pietate fidei ⁊ deuotionis ſuſtineri factum illius puelle. circūſtātijs attētis cū effectu patēti/ p̄ẜtim ex cauſafinali/ q̄ iuſtiſſima ē .ſ. reſtitutio regis ad regnum ſuū/ ⁊ ꝑtinaciſſimoꝝ inimicoꝝ ſuoꝝiuſtiſſima repulſio ſeu debellatio. ¶ Additopreterea ꝙ in obſeruationibus ſuis hec puella nō reꝑit̉ vti ſortilegijs ab eccl̓ia ꝓhibitis. Neqꝫ ſuꝑſtitionibꝰ palam reprobatis.Neqꝫ cautelis hoīuꝫ fraudulētis. Neqꝫ adq̄ſtū ꝓpriū. vel aliqd̓ tale ſubdolū/ cū in atteſtatiōeꝫ ſue fidei exponat extremo ꝑiculoſuū corpus. ¶ Poſtremo ſi multi multa loquant̉ ⁊ referāt ꝓ garrulitate ſua ⁊ leuitate/aut doloſitate/ aut alio ſiniſtro fauore/ velodio/ ſubuenit illd̓ Cathonis. Arbitrij noſtri nō ē ꝙ qͥſqꝫ loquat̉. eſt tn̄ arbitrij nr̄i qͥdcredat̉ ſeu teneat̉/ ſeruata modeſtia ⁊ contētione ſeu ſeditione ꝓcul pulſa. quia ſicut dicit apl̓s. Nō oportet ſeruū dei litigare/ nosinquit talem ꝯſuetudinem non habemus/vt ſcꝫ litigemus. ſed tolerare oportet/ vl̓ adſuꝑiores ſicuti p̄miſſum ē determināda referre. Ita em̄ fuit in canonizationibus ſanctorum primarijs/ quales canonizationesvt in pluribus q̄ legunt̉ nō ſunt de neceſſitate fidei ſtricte loquendo. Sed de pia deuotione/ que non eſt paſſim ꝑ quoſlibet reprobanda irridenda vel repudianda ⁊ minus (ceteris paribus) qͣꝫ alia ſine canonizatione vulgata. ¶ Iungantur ad cauſam no⁊ſtram iſte circunſtantie. Una ꝙ conciliumregis ⁊ gentes armorum potuerunt induad vocem illius puelle taliter credere etobſequi/ ꝙ ſub ea vel cum ea expoſuerunt ſeconſpirato animo ad bellica pericula/ dedecore omni procul pulſo quod euenire poterat/ ſi ſub vna muliercula militātes victi fuiſſent ꝑ hoſtes procaciſſimos/ ⁊ irriſi apudomnes qui audiſſent. ¶ Altera ꝙ exultatiopopularis cum pia credulitate tāta ſubſeqͥcernit̉ ad laudem dei ⁊ hoſtium cōfuſionē.¶ Altera ꝙ latentes inimici/ etiam magnireferunt̉ in timores varios/ immo ⁊ in languores quaſi ꝑturientis cecidiſſe iuxta imprecationem cantici illius a Maria ſorore