De victoria cuiuſdam puelle
moyſi tympanizati in choro ludentiū. Cātemꝰ dn̄o gl̓oſe cāticū ⁊c̄. Seqͥt̉. irruat ſuꝑeos formido ⁊ pauor. Uideat̉ ⁊ cū deuotione facto nr̄o ꝯſona recolat̉ ⁊ cātet̉. ¶ Pōderāduꝫ ē ad extremū ꝙ hͨ puella ⁊ adherētesſibi militares/ n̄ dimittūt vias hūane ꝓuidētie. faciēdo .ſ. qd̓ in ſe ē/ ꝙ apꝑeat tēptarideus vltra qͣꝫ neceſſe ē. Un̄ ꝯſtat hāc puellā nō eſſe ꝑtinacē in adheſiōe ꝓprij capitisvltra qͣꝫ reputet a deo ſe hr̄e monitōnes ſeuinſtīctus. ¶ Poſſent īſuꝑ ſuꝑaddi ml̓te circūſtātie de vita eiꝰ a puero q̄ int̓rogate ſūt ⁊cognite/ diu ⁊ multū ⁊ ꝑ multos. De qͥbꝰ h̓nil īſerit̉. Exēpla pn̄t īduci de barbara ⁊ d̓ſctā Ratherīa in ꝯuerſiōe nō minꝰ miracl̓oſa rhetoꝝ ⁊ alijs ml̓tis/ vt d̓ iudith ⁊ d̓ Iuda in qͥbꝰ vt cōit̓ miſcet̉ ſꝑ aliqͥd naturale.Neqꝫ ſeqͥt̉ ſꝑ poſt pͥmū miraculū qͥcqͥd abhoībꝰ expectat̉/ vl̓ expectabit̉. Pret̓ea ſi fruſtraret̉ ab oī expectatōe ſua ⁊ vr̄a (qd̓ abſitp̄dicta puella nō oꝑtebit ꝯcludere ea q̄ facta ſūt a maligͦ ſpū vel nō a deo facta eſſe. ſꝫvel ꝓpt̓ nr̄aꝫ ingͣtitudinē vel blaſphemiasaut aliūde iuſto dei iudicio lꝫ occulto poſſꝫꝯtīgere fruſtratio expectatōiſ nr̄e in ira deiZ quā auertat a nob̓. ⁊ bn̄ oīa v̓tat. ¶ Suꝑaddunt̉ qͣttuor ciuilia ⁊ theologica documenta. Unū cōcernit regē ⁊ ꝯſanguineos regiedomꝰ. Scd̓m militiā regꝭ ⁊ regni. Terciūeccl̓aſticos cū ppl̓o. Quartū puellā ip̄am.Quoꝝ documētoꝝ iſte vnicꝰ ē finis. bn̄ viuere/ pie ad deū/ iuſte ad ꝓximū/ ⁊ ſobrie hͦeſt v̓tuoſe ⁊ tēperant̉ ad ſeip̄m. Et in ſpāliꝓ qͣrto documēto ꝙ hec gr̄a dei on̄ſa ī hacpuella nō accipiat̉ ⁊ traducat̉ ꝑ ſe vel aliosad vanitates curioſas nō ad mūdanos q̄ſtus. nō ad odia ꝑtialia. nō ad ſeditōes ꝯtētioſas. nō ad vindictas de p̄teritis. non adgl̓iatōes īeptas. Sꝫ in māſuetudīe ⁊ or̄onibꝰ cū gr̄arūactōe/ cū liberali p̄terea tꝑalium ſubuētōe qͥlibet laboret in idip̄m. qͣtinveniat pax in cubili ſuo/ vt de manu inimicoꝝ nr̄oꝝ liberati/ deo ꝓpicio ẜuiamus illiin ſctītate ⁊ iuſticia/ cora ip̄o oībꝰ diebꝰ noſtris ⁊c̄. A dn̄o factū ē iſtud ⁊c̄.Sequit tripiex veritas ad iuſtificatōꝫ electe puelle/ de poſtfetātes accepte/ vtētis veſte virili. ¶ Prīa ꝟitaſ.Lex vetꝰ ꝓhibens mulierē vti veſte virili ⁊viꝝ veſte ml̓iebri/ ꝓ qͣꝫto ē pure iudicial̓/ nōobligat in noua lege. qꝛ ẜm ꝟitatē tenēdā d̓neceſſitate ſalutꝭ iudicialia ātiq̄ legis abla-
ta ſunt. nec obligāt in noua vt talia ſūt/ niſinouit̓ ꝑ ſuꝑiores ea īſtitui ſeu ꝯfimari cōtingat. ¶ Scd̓a ꝟitas. Lex hmōi ꝯtinebataliqd̓ morale qd̓ ſtabile ē in or̄lege. ⁊ illudpoſſumus expͥmere ꝓhibitōꝫ indecētis habitus tā in viro qͣꝫ in muliere ꝯͣ mediū v̓tutis qd̓ obẜuare dꝫ circūſtantias oēs/ vt qn̄oꝑtet cur oꝑtet/ qͣlit̓ oportet/ ⁊ ita de reliqͥsvt ſapiēs iudicabit/ de qͥbꝰ nō ē h̓ declarandū ꝑ ſingl̓a. ¶ Tercia ꝟitas. Lex hmōi necvt iudicialis ē nec vt moralis dānat vſumveſtis virilis ⁊ militaris in puella nr̄a virili ⁊ militari/ quā ex certis ſignis elegit rex celeſtis oīuꝫ/ tāqͣꝫ vexilliferā ad ꝯterēdos hoſtes iuſticie/ ⁊ amicos ſubleuādos/ vt ī manū femīe puellaris ⁊ v̓ginis ꝯfūdat fortiainiqͥtatis arma auxiliātibꝰ āgelis qͥbꝰ v̓ginitas amica ē ⁊ cognata ẜm Hiero. ⁊ in ſacris hiſtorijs frequent̓ apparuit. Sicut incecilia viſibilit̓ cū coronis ex roſis ⁊ lilijs.¶ Rurſus ꝑ hͦ ſaluat̉ attōſio crinium quamapl̓us ꝓhibere videt̉ in femina. ¶ Obſtruat̉igit̉ ⁊ ceſſet os loquētiū iniqͣ/ qꝛ vbi diuinaꝟtus oꝑat̉. media ẜm finis exigētiā diſponunt̉. ita vt nō iā ſit ſecuꝝ detrahere vel culpare auſu temerario. ea q̄ a d̓o ſunt ẜm apoſtolū ordinata ſunt ¶ Deniqꝫ poſſent ꝑticularitates addi multe/ ⁊ exempla d̓ hiſtorijsſacris ⁊ gentiliū. Sicut de camilla ⁊ amazōnibꝰ. Sicut p̄terea in caſibus vel neceſſitatis/ vel euidentis vtilitatis/ vel approbate ꝯſuetudinis/ vel ex autoritate ſeu diſpenſatione ſuꝑioꝝ. Sꝫ iſta ꝓ breuitate ſufficiant ⁊ veritate. Tantūmodo caueat ꝑs hn̄siuſtā cauſam ne ꝑ incredulitatem ⁊ ingratitudinem/ vel alias iniuſticias/ faciat irritūdiuinum/ tā patenter ⁊ mirabilit̓ auxiliū inchoatū. ꝓut in Moyſe ⁊ filijs iſrl̓ poſt collata diuinitus tot ꝓmiſſa legimus ꝯtigiſſeDeus em̄ ⁊ ſi non ꝯſilium/ ſnīaꝫ tn̄ mutatꝓ mutatione meritoꝝ.Secūda pars opeꝝdn̄i Iohannis Gerſon Cancellarij Pariſien̄. doctoris chriſtianiſſimi reſolutiſſimiqꝫ ꝯtinens opuſcula ad mores accōmodata. ¶ Finit feliciter. Anno nr̄e ſalutis. M.ccccxciiij. Idibus Decembrise2