Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De mirabili victoria

Opus quoddā collatiuū de qͣdā puella olī in frācia eqͥtauitcuius editio magr̄o Ioh̓i de Gerſon aſcribit̉/ ſꝫ magis apparet ſtilus mgr̄i Henricide Gorckheym. Ad gloriaꝫ bn̄dicte trinitatis/ gl̓ioſeqꝫ ſemꝑ v̓ginis dei matris actotius curie celeſtis.ꝯUlit me dn̄s ſeq̄rer gregeꝫ dixit mihi/ vade ꝓph̓a adppl̓m meum iſrl̓. Amos. vij.Ppl̓s iſrl̓ ppl̓s regni francie incōgrue pōt ſpūalit̓ nuncupari/ quē fide dei cultū xp̄iane religiōiſnotū ē ſꝑ floruiſſe. Ad huiꝰ regni filiū que iuuēcula/ paſtoris cuiuſdā filia/ ip̄agregē ouium ſecuta fert̉/ acceſſit. aſſerēs ſemiſſam a deo qͣtinus ip̄aꝫ dictū regnū adeiꝰ obediētiā reducat̉. Ne atip̄iꝰ aſſertio putet̉ temeraria etiā ſignis ſuꝑnaturalibꝰ vtit̉ſicuti reuelare occulta cordiū futura ꝯtingētia p̄uidere. Refert̉ īſuꝑ ſit raſa capitead modū viri. volēs ad actꝰ bellicos ꝓcedere veſtibꝰ armis virilibꝰ īduta/ aſcēditequū. in eqͦ ē ferēs vexillū. ſtatī mirabili viget īduſtria qͣſi ꝑitꝰ dux exercitꝰ ad artificioſaꝫ exercitꝰ inſtitutōꝫ. Tūc qͦꝫ ſui efficiunt̉ aīoſi. Ecōtra ꝟ̓o aduerſarij timidi/ qͣſiviribꝰ deſtituti. Ubi āt de eqͦ deſcēdit/ ſoli hītū muliebrē reaſſumēs/ fit ſimpliciſſima negocioꝝ ſeculariū qͣſi innocēs agnusīꝑita. Fert̉ etiā vixit in caſtitate ſobrietate/ ꝯtinētia. deo deuota. ꝓhibēs fieri occiſiōes. rapīas. ceteraſqꝫ violētias oībꝰ hisad dictā obedientiā ſe volūt exhibere. Propter hec ſil̓ia ciuitates/ opida/ caſtra ſeſubmittūt regio filio fidelitatē ſibi ꝓmittētes. Quo ita vt p̄fert̉ ſe hn̄te nōnulle q̄ſtiones emergūt/ ad ſui declarationē doctasaīas alliciunt. Uerbi gr̄a. An credi debeatvera nature hūane puella. an in ſil̓eꝫ effigiefantaſticā trāſformatā? Scd̓o an ea fac̄poſſint hūanitus fieri ab ip̄a. an ab aliqua ſuꝑiori cauſa? Tercia ſi ſuꝑiorē cāman̄ bonā .ſ. ſpm̄ bonū. an̄ malā. vtputaſpm̄ malū? Quarta an eius vbis fiducia ſitexhibēda eius oꝑa tanqͣꝫ diuinitus factaſint approbanda. an phitonica illuſoria? Quia ꝟ̓o circa has aūt ſil̓es q̄ſtiunculasalij alij/ alit̓ alit̓ ſentiūt/ qͣtinus vtriqꝫſua defenſiōe valeāt ex ſacris lr̄is teſtīoniaꝓferre. pn̄s opuſculū aſſerēdo ſꝫ collatiue dictādo/ offert qͣſdā ꝓpoſitōnes vna

parte. Rurſus qͣſdā alia. ꝓbieumatico/ ꝓuocās ſubtiliora ingenia/ ad intelligētiā ꝓfundiorē. Hoc tn̄ memoriter cōmendādo ad ſentētiandū aliqͥd ſecure in hacmateria/ neceſſe ē huius puelle mores/ v̓baoꝑa. ceteroſqꝫ geſtus tam qͦs hꝫ ſolitaria qͣꝫeos quos habet alijs in publico ceteras ſue vite circūſtantias ad liquidum p̄agnoſcere/ an ea que reuelat p̄nunciat ſemper vera inueniant̉. Uerum in ſequentibꝰponenda accipi debent iuxta cōmunis fame relationē a pluribus fidedigniſ ad haspartes tranſſatam.Prima propoſitio. Hanc eſſe verā puellā verā nature hūa­ Pne ꝑſonā eſt ſimpl̓r aſſerendū. Hec ꝓpoſitio patet. quia nedum ph̓oꝝ regula canit oꝑatio arguit formā/ qͥnimmo et ſaluator noſter teſtat̉ ex oꝑibus cognitioneꝫ eſſeaccipiendā. quia igit̉ hec iuuēcula inuenit̉ꝯtinue ꝯformis alijs hoībus in actibꝰ humanis. loquēdo. eſuriēdo. comedēdo. bibēdo. vigilando. dormiendo. ceteris hmōiquis dicere audeat non fore verā naturehumane ꝑſonā qͣꝫ de alijs cōicātibꝰ ſecū inſil̓ibꝰ hūane nature ſignis. igit̉ ⁊c̄.Secūda propoſitio Ordinatū ꝓph̓ie tp̄s fuit an̄ xp̄i aduentūdurans in exordio naſcentis eccleſie operatione miraculoꝝ. Hec ꝓpoſitio a ſacrisdoctoribꝰ declarat̉ ex eo totum veteris teſtamenti tempus fuit figurale ad p̄nūcian xp̄i aduentū corꝑis ſui myſtici futurūſtatū. Sil̓r in pͥmitiua eccl̓ia plures leguntur fuiſſe ꝓphete. Et qꝛ ea tūc p̄dicabant̉ īomnē humāe facultatis cognitionē trāſcēdunt. neceſſariuꝫ fuit adhibere ſigna opera miraculoſa quibus hmōi dicta ꝯfirmarent̉. Alioquin minus ſufficienter fuiſſetuiſuꝫ ſaluti humani generis. iuxta quod aitGrego. planta recenter terre infixa indiget frequenti irrigatōie vt bn̄ radicata conualeſcat. igit̉ ⁊c̄.Tercīa propoſitio. Currentibus diebus indigne cenſetur interdū qͣſdam ꝑſonas ſuſcitari adphetie ſpm̄ moueri ad oꝑationem miraculoꝝ. Hec ꝓpoſitio ē Auguſtini in de ciuitate dei. etiā extrahi pōt ex doctrīa Gragorij. Cuius declaratio etiam ex eo patꝫ qꝛ

d