Dialogus duoꝝ mintum
ſpectādus. qͥcqͥd expoſt bellis iniuſtis impijs ⁊ iniqͥs fortunā dedit ſuo iure. illd̓ vr̄aimpietate culpa ⁊ malicia venit. multi eniꝫtractatus iniciati cuꝫ illo illuſtriſſimo dn̄oIoh̓e de frācia qͥ ꝓ ꝯſūmatōe tractatus redijt angliā ⁊ ibi occiſus. ⁊ lꝫ habueritis hominē redemptōeꝫ hr̄e vel petere nō veremini in gladij viribꝰ qͥbꝰ plures ex vr̄is qͣꝫ exnr̄is interempti/ ⁊ lōge plures habetis viduas ⁊ orphāos qͣꝫ nos dei miẜicordia habeamus/ iuſtiſſimo dei iudicio illud diſponēte/ vt qͥ ſanguinē ſititis/ ſanguinē patiamini ⁊ bibatis. Uoluiſtis em̄ Nini aſſyrioꝝ regis/ magis qͣꝫ xp̄i imitatores eſſe. qͥ annoꝝ. l. ſpacio ꝓpagāde dn̄atōis libidine arma ferrea extulit ⁊ cruentā vitā ꝑ totā aſyābellis egit ⁊ in mari rubro vſqꝫ ad luxinuꝫpontū ꝑdomuit. Barbarāqꝫ adhuc ībellētorpentē excitauit ſeuitiā/ ⁊ iā cō pecudū ſꝫſanguinē hoīuꝫ bibere. ¶ An. ¶ Nō oēs eiuſdē fuerūt nec ſunt opinionis. ¶ Fr. ¶ Certefateor nec natōneꝫ totā accuſo. ſꝫ auctoribꝰtātoꝝ ſceleꝝ culpā do. Proceres em̄ ⁊ prudētes pacē ꝯcluſerāt/ quam tyrones ⁊ iuuenes incōſulti ad ſolaꝫ dicti dn̄i Roberti deartoys ꝑſuaſionē infregerūt/ ⁊ guerrā cruētā inchoarūt. Multiqꝫ ꝓbi viri pacē q̄ſierūt. ſꝫ illoꝝ opinio ꝓchdolor nō inualuit/⁊ ita ſcua lōgo vſu tātoꝝ p̄ẜtim p̄latoꝝ vr̄orū autoritate cōprobata īnoleuit/ qͣſi in naturā ꝯuerſa ⁊ vtinā ſolos maiores nō īſontes pēa ſeq̄ret̉. ¶ An ¶ Qn̄ fuerūt illi tractatus int̓ nos qͦs aſſeris? ¶ F¶ Circa annuꝫM.ccc. lxij. in qͦ rex Ioh̓es fuit liberatꝰ anno. lxij. viſitauit papā in Auiniōe/ ⁊ annoiteꝝ lxiij. ꝓ ꝯſummatōe tractatus redijt angliā/ ⁊ ibi mortuus. Ex qͥbꝰ orta ē q̄ſtio ⁊ finalit̓ āno. lxviij. in ꝑlamēto Pariſien̄. ſentētiatū eſt ꝙ appellatiōes dn̄oꝝ de acqͥtaniaa rege anglie deberēt recipi ꝑ dictū ꝑlamertū/ ⁊ ita fuit ſignificatū regi anglie qͥ ml̓taallegauit a rōnis tramite multū diſſona ſꝫnec minus rex nr̄ tāqͣꝫ iuſtificatus ex abundanti obtulit ſtare iudicio eccl̓ie Romane/⁊ dn̄i nr̄i pape qd̓ rex veſter renuit. ¶ AnDifficile ē mihi credere. ¶ Fr. ¶ Quare credis de pace cū illius fueritꝭ ſꝑ inimici ⁊ ruptores/ tāqͣꝫ nō hoīes bone volūtatis/ qͥbꝰſolis pax a xp̄o legata. ¶ An. ¶ Immo ſꝑ q̄ſiuimus ⁊ q̄rimus pacē. ¶ F ¶ Quare igitoccidiſtis illū piū regē vr̄m Richardū cuius medio pacē ꝑpetuā ſi illa digni fuiſſetꝭq̄ſiueratis. ¶ An Lōga ē hyſtoria. ¶ Frā.
Immo breuis in effectu. ¶ An. ¶ Quarebreuis? ¶ F ¶ Quia tāqͣꝫ paciſ inimici/ eſtꝭaſſueti dn̄os ⁊ regeſ occidere. ¶ Anc Quos⁊ qͦt? ¶ Fr. Cū ip̄e melius ſcire debes qͣreregē ſctm̄ Rinicū danoꝝ ⁊ angloꝝ regē cuius regis danoꝝ eſtis tributarij/ occidiſtisinfra eccl̓iaꝫ cathedralem in ciuitate Ottonien̄. in regno Dacie ⁊ Pheonia īſula/ ⁊ ibiſctūs martyr ſepultus. In cuius rei mēoriā ſagitte ſignū vr̄i geſtare ſacerdotes in caſulis debēt dū celebrāt. quā poſſeſſionē impie ꝯtinuaſtis vſqꝫ ad aliū ſctm̄ martyremſctm̄ Thomā Cātuarien̄. ꝓ iuſticia cuiuseſtis inimici morientē ⁊ vſqꝫ ad dictū piuꝫregē Richardū ꝓ pace vob̓ q̄ſita tāqͣꝫ indignis interfectus. Que igit̉ maior demētiaqͣꝫ nobiſcū ꝯtēdere niſi gladio/ ſi dn̄os naturales ⁊ ꝓpͥos occidiſtis. vijs īpijſſimisopinionibꝰ diſſentiētes quō alienis paceꝫvl̓ iuſticiā ſeruabitis? ¶ An ¶ Nunqͣꝫ audiui anglicos reges interfectos. ¶ Fr. ¶ Egolegi p̄dictos ⁊ alios etiam tꝑe antiqͥſſimo.¶ An ¶ Dic q̄ſo vnū. ¶ A Dicam plures.¶ An. ¶ Rogo dic. ¶ F. Anno dn̄i. d̓c. lxij.Oſuas rex Anglie occiſus eſt. Anno. dc. li.Oſini rex occiſus. Anno. dc. lxviij. Elſinꝰrex occiſus. Anno. dc. lxxx. Egriſtus Rardahūbroꝝ rex occiſus ē. āno. dc. xcviij. vrēhered dux regni Mordamibroꝝ int̓fectꝰ ēAnno. dcc̄. xvi. Obred rex Mordamibrorum interfectus ē/ ꝓut veſter Beda venerabilis in angloꝝ hyſtoria/ late deſcribit. Deillo āt martyre gl̓ioſo ſctō Rinito Dacie etAnglie rege/ ponit Danoꝝ hyſtoria. ¶ An.Illi tūc infideles. ¶ F. ¶ Sꝫ vos tūc infideliores. ¶ An ¶ Bonū fecerūt/ qꝛ ſctōs etmartyres hoīes mortales fecerūt. ¶ Frā ſSi bonū nō tn̄ bn̄ fecerūt. ⁊ deus remūerator aduerbioꝝ non noīuꝫ. ¶ An. ¶ Fortecū iuſta cauſa fecerūt. ⁊ ita bn̄. ¶ F ¶ Uolētibꝰ nō abeſt occaſio iuſta vl̓ iniuſta. ſumūtem̄ occaſionē iniqͥ qꝛ corrigi deſpiciūt ⁊ bn̄ꝓlata crimīant̉. Ualde em̄ inſolēs ⁊ intolerabile exiſtimāt qͥcqͥd illd̓ nō ſonat qd̓ intꝰamāt. ¶ An. Dum mēte reuoluo q̄ audiui)malo tacere qͣꝫ loqͥ. Uīcit em̄ omīa ꝟitas. ⁊certū qd̓ in diebꝰ meis vidi nob̓ pacē q̄ſitāmedio illiꝰ boni regis Richardi d̓ cuiꝰ morte ⁊ cauſis illiꝰ ſatis īpijs/ taceo de tā ātiqͥsignoro. hͦ ſaluo ꝙ int̓ nos fama aſſerit̉ Normaniā nob̓ ꝑtinere ⁊ in hͦ nos iuſtā vos iniquā fouere cauſam. ¶ Frā ¶ Salua pacenō eſt veꝝ/ nil citra mare habetis niſi ꝑ ty-