Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Franci et AngliIIII

fuerunt deputati qͥnqꝫ tractatores ꝯcluſerūt treugā ad annuꝫ vnū. debuerūt regesmittere qͥnqꝫ norabiles ꝑſonas. ex ꝑte pape duos cardīales ad ciuitatē Attrabaten̄. qͥcqͥd illos ſeu duas ꝑtes illoꝝ eēt factūratū māeret atꝫ firmū/ iterī vti poſſidebatqͥſqꝫ poſſideret. Sꝫ finalit̓ in dicto ꝑlamēto nihil fuit ꝯcluſuꝫ culpa anglicoꝝ ꝑtinaciū. Demū rex āglus ordīauit feſtuꝫ in dieGeorgij ordinē de Iarretiere. xl. militibus. xl. ſcutiferis regīa pn̄te. ccc. dn̄abus vl̓ domicell̓ īductis eadē liberata. Anno. ccc. xliiij. Et demū anno. xlvi. poſuit obſediū an̄ calayſiū ꝓpt̓ qd̓ rex frācie venit adleuādū. qꝛ potuit trāſire obtulit bellū. rogauit regē anglie vt ſil̓ puguaret. qd̓ refutauit. ita ſine fructu retroceſſit/ ꝓpt̓ qd̓rex āglie habuit calayſiū ſine miẜicordiaillos ſeueritate tractauit āglicis populauit. Ml̓ti guerre actꝰ ſecuti vſqꝫ ad annūliiij. fuerūt in Auinione ad tractādū pace. anno. lv. pͥnceps de Gal̓. deſcēdit eo anno rex āglie vſqꝫ ad calayſiū inde adlocū de Hedin cui rex frācie venit obuiā etobtulit bellū dicto āgloꝝ regi. illud renuit ꝯfuſiōe retroceſſit. Demū āno. lvi. ꝯͣpͥncipē deRex Io. frāciā venit habuerūt belluꝫ ꝓpe ciuitatē Pictauien̄in ꝓchdolor ml̓ti nobiles hīcinde occiſi fraci ſuꝑati. ſꝫ rex Ioh̓es fuit reputatusſtrēnuior miles illiꝰ belli quē vos āglici honoraſtis. ſꝫ finalit̓ poſt ml̓ta ip̄m occidiſtꝭ. tātoꝝ maloꝝ fuiſtis actores deū debetis timere vltorē. Ecce iniuſticiā ſeu iniqͥta vr̄aꝫ. An̄. Aliter dixit mihi pōtifex meIus. Fr. Dic p̄cor qͥd dixit? An. Dixit iuſtificatōe ſua obtulit rex nr̄ ſtaxe ꝯſilio generali qd̓ frācie rex renuit/ quod nonrenuiſſet ſi de iure ſuo ꝯfidiſſet. Fr. Perp̄miſſa tibi liquet ſatis rn̄ſio/ nōne q̄ſtio ſopita ſi eſſet ꝯſenſuꝫ regis regnicolarūfactū tātis deliberatiōe dilatōne omīapotuerūt rex regnicole. ſinguli āt.igit̉ rex tuus ꝓceꝝ regnicolaꝝ ꝯſilio regi frācoꝝ homagiū fecit regē agnouit/ etapprobauit quo ꝯͣ ꝓpriū iuramētū homagiū fidelitatis ſacr̄m venire verent̉ anglixi. Nōne felloniā cōmiſit rex veſter/ īmoleſit maieſtatē dn̄i ſui? Nonne iſta exceptioalias elidit. quō igit̉ debuit frācie indubitatus cōpromittere de tāto regno in homīespauci em̄ reꝑiunt̉ hodie a ppl̓o auꝝ ſpernētes. dic̄ em̄ Salomon oīa obediūt pecu

nie. alius dic̄. Audito numo qͣſi qͦdā pͥncipe ſūmo. Reſiliūt value nihil audit̉ niſiſalue. Nonne de dicta fellonia ip̄e rex iudexcōpetēs tāqͣꝫ dn̄s feudi ſaltē paribusquō ſūmittere debuit/ vel potuit aliēo iudicio nūqͣꝫ fec̄ nec facere debuit. nec legi fuiſſede actū. Pret̓ea q̄libet ꝓucīia ſubditaimꝑio pōt ſibi regē eligere/ vt frācia Hyſpania ſubdite iꝑio. igit̉ deficeret. inregno frācie filiꝰ pͥmogenitꝰ/ alij capacesin ſanguīe in ꝓpͥetate p̄cederent. qͣre potuerūt illū ſibi eligere regē iudicio electōepariū magnatū ꝓut fecerūt illu victorioſum Philippū cui īerat ſplēdor nobilitatꝭregie/ cuiꝰ vocē intelleximꝰ barbaꝝ ſeuanglicū vel ſaxonē/ cuiꝰ vocē intellexiſſꝫppl̓s frācus. erat em̄ dn̄s Philippus ꝓpiqͥor. ideo naturalit̓ in regno ſuccedat̉naturalit̓ in regno natura imitet̉ ab eaſeꝑari poſſit iuxta doctoꝝ approbatasſnīas. Nec etiā ꝓceꝝ ſuoꝝ ꝯſilio dictus rexanglicus ꝯͣ fidelitatē homagiū p̄fatū venire p̄ſumpſiſſet/ niſi de facto ad ſuggeſtio dyabolicā medio illiꝰ dyabolici Roberti de artoys īpij qͣſi indignatiōeꝫ deſperati illi tyrones iuuenes poſt vinū dn̄a ꝑſuaſiones vocati illa vota de faciendoguerrā in frācia. fatue in ſuaꝝ aīaꝝ ſalutꝭdetrimētū emiſiſſent. Nec ābigēdū qͥn ꝓceres ſi ꝯſulti fuiſſent regnū ſuū ducatu acqͥtanie alijs ꝑtinētijs maluiſſent pacifi/ ſub federe regie frācoꝝ maieſtatis/ qͣꝫſe tot tātis guerre diſcrimībꝰ īmiſcerenil ſecuꝝ ſꝫ oīa ꝯtētioſa āglicis inutiliadānoſa ſaluis dei offenſis ꝓxīoꝝ ꝯtūelijs extimatōeꝫ recipiūt. qͥbꝰ media illiꝰ anglie regni ꝑs peſte et gladio depopulata ethoībꝰ viduata. ſi dāna dederūt certe maiora repaſſi ſunt. Quid plura? Certe iuſteoſſidebāt pacifice/ nūc tyrānice felloniā oīa cōmiſerūt pacis fructū amiſerūt.Malū igit̉ iuuenile ꝯſiliū impiū minꝰ ſalubre vtile⁊ honeſtuꝫ. Nec video vob̓ remediū hoībꝰ deſtitutis niſi habita diſpēſatōe viduas vr̄as deſpōſetis dei homi pacē q̄ratis. An. Dolendū mirādū. ſꝫde aſſertis ſi ꝟitati īnitant̉. Frā. Ita ponunt hn̄t cronice qͣs vidi. An. Nōnetreuge vel pax expoſt facte: F. Multe ſꝫnulla efficax nec tēta. An. Cuius culpaꝫ F. Ur̄a ꝓut audiſtis. An. ꝑpendi culpā nr̄aꝫ. F. Culpā noto ꝯtinuāp̄miſſam/ qꝛ ex malo pͥpcipio malus finis

nN 4