Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Franci et Angli

IIII

or/ me cogit exclamare/ cecꝰ ſuꝫ ad lucē ꝓpero/ tu es medicꝰ lux vera via vita fonsmiẜicordie miẜere mei. An. Pctōr ſumforte exaudiar. Dic dn̄e peccaui etfaciēdo nihil factꝰ ſuꝫ nihil. ita ꝯfiteor/ qꝛꝯreſſio ē vta ad te quā egrediar de limo etredibo ad te viā. qꝛ v̓bū dixit. Ego ſum viaꝟitas vita. ſeꝑatꝰ a te factꝰ ſine via. qꝛ ſineip̄o factū ē nihil. qꝛ nullū bonū ſine ſūmobono qͦtiēs a te ſūmo bono deuio nihil efficior. Uidit em̄ d̓s cūcta fecerat erāt valde bōa. malū āt factū ſine ip̄o v̓bo nihil aliud eſt qͣꝫ pͥuatio boni/ ſic̄ cecitas pͥuatio viſus. Et iteꝝ dic. Dn̄e null̓ meritis p̄cedētibus placuit tue ſūme miẜicordiſſime bonitati. ad eſſe me ꝑducere ſꝫ magꝭ viuereſentire paulominꝰ ab āgel̓ ītelligere. qꝛ illa faciē tuā hn̄t. ego āt ſpeꝫ ſpeculū inenigmate. obſecro regat me tua miẜicordia cogat te pietas ad ſaluandū/ te vicit adcreādū. qꝛ nihil odiſti eoꝝ feciſti. An.Arta ē via. qꝛ qͥcqͥd in mudo ē/ aut ē ꝯcupiſcētia carnis/ aut ocl̓oꝝ/ aut ſuꝑbia vite. nimis peccaui deū mūdo poſtponēdo/ diffido exaudiri. Fr Audis v̓bū ꝯſolatiōisdicēs. Dedit eis ptātē filios dei fieri hiscredūt in noīe eiꝰ/ ex ſanguinibꝰ neqꝫex volūtate carnis/ neqꝫ ex volūtate viri/ ſꝫex deo nati ſunt. An Quō pot̓o redirefiliꝰ effici? F. dixi ꝯfeſſionē/ pnīaꝫſatiſfactōeꝫ. An. Difficile ē. Fra. Immo facile volenti. fec̄ te d̓s digniſſima creaturā lꝫ ſis capax āgel̓. qͦdāmō par potes v̓bū effici. qꝛ potes eqͣlis fieri filiusadoptiuꝰ vnigenitū v̓bū quē hēmꝰ acceſſuꝫ. Oīa em̄ ſub pedibꝰ hoīs ſubiecit d̓svt ſolꝰ totꝰ deo ſubijceret̉ totꝰ eſſet ẜuꝰ/cūctis dn̄at̉. exteriora cuncta corꝑeſunt creata. ip̄m v̓o corpꝰ aīa/ aīa ꝟo d̓ovt illi ſoli ẜuiat illū poſſideat ad ſolatiuꝫ.Cogita ſi tāta tibi ſolatia in hac die lachrmaꝝ/ qͣꝫta in die nuptiaꝝ. ſi delectabilia īcarcere qͥd in ꝓpͥa pria ꝯferet diligētibꝰ:qꝛ ē nūerꝰ benignitatꝭ ſue. An. Intelligo aſſerta vera. ſꝫ mihi ignaro laico difficilia. Fr. Immo groſſa breuia. An.Dic igit̉. F Dilige deū ꝓxi. An. Diligo deū. Qui diligit me ẜmonē meum ẜuabit. An. Sermo ē mihi ꝓlixusignotus. F. Immo breuiſſimus reſolutus ad dilectōneꝫ dei ꝓximi. An Indilectōe dei heſito. qꝛ ſumma eſt. Sꝫus ſit ꝓximus intelligo niſi miſericor

diā in me agit vt ꝯͣ alios ſine dei legis offenſa poſſim dimicare/ ſic̄ antiqͥ pͥncipes ꝓph̓e ꝯtextū ſacre ſcripture dimicarūt/ ſtrennue militarūt. Frā Xp̄i actio tuadꝫ eſſe inſtructio ꝑſecutoribꝰ orauit.dixit. Niſi iuſticia vr̄a abundauerit pluſqͣꝫſcribaꝝ phariſeoꝝ intrabitis in regnūceloꝝ. Qui āt dixerit fratri ſuo racha/ reuseſt ꝯcilio/ aūt dixerit fatue/ reus ē gehēneignis. Dictū ē antiqͥs in lege antiqͣ quā algas. occides/ xp̄us aūt vult ꝓximūꝯtriſtari v̓bo nec effectu/ ſꝫ mutua charitate/ ſic̄ ip̄e dilexit nos/ diligere ꝓpt̓ ip̄mqͣꝫ frēs in Adā. frēs in xp̄o. frēs in eccleſiaIllud fuit xp̄i teſtamentū. Pacē meam dovobis/ pacem meā relinqͦ vobis/ in terrapax hoībꝰ bōe volūtatis. Noli igit̉ ꝓximuꝫdeſpicere nec ꝯtriſtari ſi xp̄ianus miles cupis nūcupari. ſalua iuſta moderata defenſiōe inculpat tutele. An Si tibi credāꝑibit in me ſtrēnuitatꝭ p̄terite fama gl̓ioſa.ero fabula gentiū. parentū opprobriuꝫ qd̓abſit. qꝛ crudelis famā negligit. Frā.Crudelior ē aīaꝫ ꝑdit/ eterna amittitcaducis. An. Q Quid p̄ferēdū putas gl̓ie fame bōe. nōne illa militamus oēs militeſ? F. nob̓ dn̄e nob̓. ſꝫ nomī tuoda gl̓iaꝫ. Gl̓ia deo debet̉ in excelſis. in terra pax hoībꝰ bōe volūtatis. Dyabolus ſibigl̓iaꝫ q̄rit de oꝑbꝰ diuinis. tu illi ſil̓is fures latro q̄rēs deo furari gl̓aꝫ ſibi immēſis bn̄ficijs debitā. Noli gl̓iari in vēto fabulis/ mitte nautis ventū. gl̓iaꝫ deo/ ſperne caduca fallaciſſima guſta ſapora eterna. An Quid eqͥ/ qͥd ſocij/ qͥd tyrones/qͥd arma qͥd caſtra q̄ſita peculiū euenirētſꝫ reſpublica illius pͥncipes qͦꝝ gr̄aꝫ q̄ſiui/ qͥd erūt facturi? Peribūt tu illis ſic̄ granū qd̓ in petra tua ſemīaui/ fructū emiſit nec emittet. An. Nolo perire īmo pacē vel fedus velleꝫ int̓ nos inirevt honore ſaluo/ poſſem tuis ꝯſilijs acqͥeſcere. F Nob̓ tāqͣꝫ hoībꝰ bōe volūtatispax debet̉ iure teſtamēti quā vos illis quaſi miniſtri antixp̄i rapuiſtis illius obtinende capaces. An. Deus ſupplebit defectꝰnr̄os. F. Magnipotens cuius oculusſuꝑ filios Ade a die natiuitatis vſqꝫ in exitum / vt reddat vnicuiqꝫ ẜm oꝑa eoꝝ bonavel mala cūcta cernēs/ cui nihil latere pōtſupplebit iuſticie huius ſeculi defectus/ etvos nr̄os efferos ſue pacis crudeles ꝑſecutores puniet iuxta demerita. An. De

nN 2