Dialogus duoꝝ militum.
meritis neſcirem iudicare ſꝫ paceꝫ in diebꝰmeis videre deſidero/ vt tuis ꝯſilijs tanqͣꝫaccōmodis acquieſcerē ſalubriter. ¶ Frā.Si temꝑali caremus vtinam ſaltem pacefruamur eterna. Amē.¶ Additio facta poſtbiennale interuallum.Tuxo biēnali ſpacio rediensAnglicus de ſua ꝑegrinatiōefFrancuꝫ repertū alloqͥ q̄rit. etpoſt multa ſubintrat pͥſtinamcollatōꝫ. Cui Frācus. ¶ Frā.¶ Nōne ꝯtritus es ⁊ penitēs de tātis impietatibꝰ/ ꝑ te in xp̄ianiſſimo Frācoꝝ regnocōmiſſis. ¶ An ¶ Nō. ¶ F ¶ Quare? ¶ An.¶ Quia cū iuſticia ⁊ iuſta guerra feci. terrāem̄ nr̄aꝫ q̄rimus nr̄i regis frācoꝝ ⁊ anglorum iuſto mādato ⁊ ita expoſt ꝑ viros magnos ⁊ doctos ⁊ pōtifices ſum melius p̄terito informatus. ¶ F. ¶ Un̄ regis tui iuſticia ꝓceſſit p̄cor dic? ¶ An ¶ Quia in ſucceſſione pͥma cauſa filioꝝ ⁊ liberoꝝ/ ſꝫ rex odoardus hn̄s filiā Hyſabelis regis philippiex ꝑſona illius petijt regnū iure ſucceſſiōisergo cūctis p̄ferēdus. ¶ F. ¶ Filia ē in hͦ regno incapax. ¶ An. ¶ Immo iure diuino etciuili capax. vt habes in lib̓. Deut̓. d̓ filiabꝰAphat ꝓ qͥbꝰ dixit d̓s ad Moyſen. Da eisportōeꝫ hereditatis pat̓ne. ⁊ hͦ ſit tibi iudiciū ſempit̓nū ¶ F. ¶ Illa hereditas plebeianō regnū. ⁊ ſi regnū nō ſil̓e huic in qͦ multaſpūalia. Preterea argumēta legis antiq̄ nōhn̄t efficaciā niſi quatinus redacta ſint admoralia. Sꝫ ſi ita ſit ꝙ ſit capax/ cur igiturvos anglici filiā regis Henrici nupta Gāfrido comiti Andegauen̄. moriente pr̄e ſinemaſcul̓. nō admiſiſtis ad regnū. īmo Stephanuꝫ ex ſorore nepotem p̄tuliſtis. Annodn̄i. M. c. xxxv. Nōne qd̓ qͥſqꝫ iuris in alterum ſtatuit/ eodē iure vti debet? ¶ An. ¶ Dignum ⁊ iuſtū puto ſꝫ hͦ mihi nouū. ¶ Fra.¶ Lege hiſtorias. Licet ſi etiaꝫ regni vr̄i filia capax exiſteret/ nō ideo in frācoꝝ regnocapax eſſet. ¶ An. ¶ Cur tā varie? ¶ Fran.Quia hoc regnuꝫ ab infidelibꝰ cū infinitoxp̄icolaꝝ martyrio q̄ſitū mir̄ādis ⁊ ſingularibꝰ donis ⁊ p̄rogatiuis diuinitꝰ donatiseſt in fide xp̄i edificatuꝫ talit̓/ ꝙ nr̄is caruit⁊ hereſibꝰ teſte Gregorio. Un̄ Clodoneo liliū angelitus miſſum cū ampulla ſacra beato Remigio ꝓpinata / vt illū ⁊ ſuos in dicto lilio ſucceſſores/ illius ſanctiſſime cha-
ritatis oleo inūgeret. ⁊ inde poſt illā ſacroſanctā vnctōeꝫ/ paulominus ab āgelis rexquicūqꝫ frācoꝝ inūctus veſtigia illius approbatōis retinēs ſolo tactu manuū infirmos certa īfirmitate curat/ teſte notoꝝ etate. Nec huius rei mulier capax cenſet̉/ cū āſacroꝝ miniſtratōe/ īmo interdū certo tēꝑeab ingreſſu eccl̓ie ꝓhibita. Quare nō idemſicut in alijs regnis in qͥbus mulierē credocapacē. ¶ An. ¶ Immo ⁊ in regnis ſucceſſerūt ⁊ ſuccedūt. ¶ Frā. Nō francoꝝ. ⁊ ſi inalijs ꝯſuetudo admittit illas ex ꝯſenſu totius ppl̓i. frācis aūt ꝯſuetudo ⁊ ppl̓i conſenſus in euuꝫ cōtradixerūt. Quid plura. Nōne deus diſtinxit dominia ⁊ terrā inhabitari fecit ꝑ diſtinctōeꝫ linguaꝝ in turri ꝯfuſionis. cū oēs in lingua vniformes ꝑ linguarum ꝯfuſionē ⁊ diuiſioneꝫ mundū inhabitauit ⁊ gētes diſperſit/ quō vos barbari qͦꝝvocē nō intelligimus moribꝰ vita ⁊ linguaprſus differētes nobis frācis cupitis peſſe. ¶ An. ¶ Etiā Hercules cū hac diuerſitate Hyſpanias q̄ſiuit ⁊ habitauit. Nōne etiam Romani vniuerſis linguis pͥnciparūtcur nō anglici eq̄ frācis pͥncipari pn̄t: ¶ F.¶ Quia indigni/ tā pie/ tā xp̄ianiſſime nationi p̄eſſe. defende iuſticiā allegatā ⁊ non tyranniā. allega iuſtos reges ⁊ nō tyrannos.¶ An ¶ Reges Hyſpanie ⁊ Nauarre qͥin lingua dn̄ant̉ ducē Britanie ⁊ regēUngarie/ qͦ duodeciꝫ linguas hꝫ in regnodifferētes. Ungaros. Theutonicoſ. Sclauos. Tartaros. Philyſteos. Cōmannos.Frācoſ. ⁊ alios ꝓ nūc a mēoria mea lapſoſ.¶ FHoc qꝛ ppl̓s aſſentit ſubijci. qꝛ mīorꝑs dꝫ maiori ⁊ digniori cedere/ ⁊ regeꝫ alienū ſibi aſſumit. nos āt nō ſic. īmo vos anglici dicte q̄rele ꝑ te p̄miſſe de filie ſucceſſione/ exp̄ſſe renūciaſtis/ ⁊ regē Philippū approbaſtis. ¶ An ¶ Nō credo. ¶ F Errasin facto/ vel ignoras rei geſte notoriaꝫ. Un̄ꝑ tua veridica informatōe ſcias ꝙ āno dn̄iM.cclxxxv. dn̄s Phuippus rex francorūobijt. relictis Philippo/ Lebel ⁊ Iſabele.que fuit nupta regi angloꝝ Odoardo. qͥ qͥdē Odoardus ip̄aꝫ reginā/ ipie p̄ſumptōibus cuiuſdā fui ꝯſiliarij Huele deſpenciertractauit. intm̄ ꝙ frāciā aufugere oꝑtuit. ettandē poſt multa fuit cōpulſa redire inuitaque p̄ſidio ⁊ ope dn̄i Ioh̓is de Hannoniacū. cccc. nobilibꝰ retroceſſit/ ⁊ a caſu deo diſponente applicuit in portu de pͥſto. vbi ſuibeniuole adueniētes cū potētiacob̓
C