Dialogus duoꝝ militum

faciāt ea q̄ nō ꝯueniūt/ certe puniunt̉/ ⁊ dūnr̄a gaudeāt dāna ſua deflēt. Feciſtis viduas ⁊ orphanos in frācia/ certe ⁊ āglia. necati ſunt ex vr̄is centū milia cū ſuis pͥncipibꝰnec qͥ ſunt erūt in nūero. ¶ An. ¶ Fateor dictū Eſaie veꝝ ꝙ indignatio dn̄i. ⁊ nō habemus h̓ manētē ciuitatē ſꝫ futurā inqͥrimꝰ /ſꝫ quō ignoro. ¶ Fr ¶ Quia ex deo nō es/ etinde v̓ba eius nō audis nec attēdis. ¶ AnEſſe volo ex deo. ¶ F. ¶ Celeſtē patriā iubet ille q̄rere qͥ eſt viā ꝟitas ⁊ vita. corporuꝫdeſideria ꝯteri ſiue carnis. a mundi gl̓ia declinare. aliena nō appetere. ꝓpͥa largiri. ſi hͨaudiēs exeq̄ris. dei ciuitatē futurā acqͥres.quā timeo te cū multis tuis amiſiſſe aut ſaltem elōgaſſe. ¶ An ¶ Quare? ¶ Frā. ¶ Quiaantixp̄i veſtigia ſecutus es. ⁊ xp̄i vitaꝫ ⁊ doctrinā deſpexiſti ¶ An̄. ¶ In qͦ? ¶ Fr. ¶ Ferein oībꝰ vijs tuis. ¶ An. ¶ Specifica magꝭ.¶ F. ¶Xp̄s vita ⁊ doctrīa p̄cepit cū hūilitate charitatē ⁊ volūtariā pauꝑtatē. vos aūtꝓpt̓ ſūmā ſuꝑbiā nō ꝯtēti regno opulētiſſimo in libidīe dn̄andi nō timuiſtis mitteremanū vt occideretis xp̄m dn̄i ⁊ mēte ſacrilega deſerētes deū/ ip̄ius mādata ⁊ p̄ceptaoffendētes cūcta nefandiſſima ſcelera ꝑpetraſtis tāqͣꝫ veri mīſtri antixp̄i. ¶ An. ¶ Immo xp̄i. qꝛ ml̓tos facimꝰ martyres ⁊ pauperes qͦs diligit d̓s ⁊ tāqͣꝫ filij hoīuꝫ q̄ramusirā illis vt nr̄aꝫ rēpublicā augeamꝰ. ⁊ hͦ faciēdo in qͦ demeremur? ¶ F. ¶ Neceſſe eſt vtveniāt ſcādala. ve tn̄ illi ꝑ quē/ terraꝫ deditvob̓ d̓s ſufficiētē ingͣtis. cur ꝓ tātis donisimpēſis a deo/ mala repēditis: ¶ An. Quemala? ¶. F ¶ Cūcta homicidia ⁊ alia infinita. ¶ An. ¶ Sine homicidijs n̄ pn̄t fieri bella. ¶ F. ¶ Iō deteſtāda int̓ frēs. ¶ An. ¶ Parit̓ occidimur nr̄a ſorte ¶ Fi Digne vr̄a culpa. qꝛ iniuſte bella ꝓuocatis. nos aūt iuſterepellimꝰ iniuriā. ⁊ iō qꝛ nō timuiſtis mittere manū ad occidēdū xp̄m dn̄i. ſāguis tuſuꝑ caput tuū. ⁊ īclyti iſrl̓ ſupͣ montes int̓ficient̉. ⁊ abijciet̉ clipeus vr̄i antixp̄i. ¶ An.Cur tm̄ deteſtarꝭ hōicidia? ¶ F ¶ Quia vltimū t̓ribiliū ē mors. ⁊ deberēt ſufficere vobis ꝓphanis hoībꝰ alie aſtutie inqͥrēdo vr̄alibidīe faſtuoſa ſine tn̄ ſāguīs xp̄iani effuſion. Nōue oē creatū tēdit ad ſue ſpēi ꝯẜuationē/ cur oībꝰ creatis eſtis crudelioreſ. plāte vegetabiles aīata bruta etiaꝫ ferocia oībus ſuis viribꝰ īgenijs cautelis ſuā ꝯẜuātſpēꝫ. ⁊ cū ab alia ſpē ꝯſumant̉ vl̓ ledant̉ iuuāt ſeinuicē ⁊ cū nō pn̄t ſigͣ doloris on̄dūt

plorāt ⁊ vlulāt. vos āt tanqͣꝫ lupi rapidi famelici ſpēꝫ hūanā qͣꝫtūcūqꝫ decorā/ piā/ catholicā vorare necare nō veremī. Intuerboues feroces porcos ⁊ alia bruta qͣꝫtis viribꝰ ſuā ꝯẜuāt ſpēꝫ. ¶ An. ¶ Prout facimusita ⁊ pr̄es nr̄i fecerūt/ viuimus in lege patꝝ¶ F ¶ Etideo v̓bū dn̄icū ꝑ os ꝓpheticum ꝙͣSamuelis loquentis Hely. ſemel dies veniūt vt p̄ſcindā brachiū tuū ⁊ brachiū domus pr̄is tui vt non ſit ſenex in domo tua⁊c̄. tabeſcat aīa ⁊ magna pars domus tue.¶ An. Oꝑtet ſeqͥ veſtigia patꝝ. ¶ F. ¶ Fateor. ¶ An. ¶ Ergo habeo optatū. ¶ Fran.Quia pr̄eꝫ eqͥuocans loq̄ris de corrupto ⁊mortali. ego āt fateor de veſtigijs pr̄is eterni ⁊ creatoris ⁊ redēptoris qͥ in celis ē/ cuiꝰvtiqꝫ volūtas fiat ſic̄ ī celo ⁊ ī t̓ra nr̄a ⁊ vr̄a.¶ An ¶ Utinā vtinā ⁊ vtinā ¶ F. ¶ Uiderꝭaliqͣꝫtulū reductus cōpūctus. ¶ An. ¶ Sūetem. ſed illū nō cognoſco pr̄eꝫ. ¶ F ¶ Siteip̄m nō cognoſcis/ quomō illum cognoſces? ¶ An ¶ Rogo igit̉ quis ſum dic? ¶ F.¶ Uas ſterquilinij/ concha/ putridus plenus ſtercore ⁊ horrore/ cecus/ pauper nudus/ ignorans introitum tuum et exitum.cuius vita ſicut vmbra que qͣꝫto magis creſcit/ tanto decreſcit ⁊ tanto magis ad mortem ꝓperat/ tante ſubiecta mutabilitati / vtvna nō maneat hora in eodem ſtatu. ſed esmiſerior: qꝛ lꝫ nihil certius mortē. tn̄ illiꝰ hora nil incertius/ ⁊ tn̄ illa nō ꝓuides. ſed ſpevana q̄ tibi caduca blandit̉/ falleris. ¶ An.¶ Si tam vilis ſum quō deū videbo ⁊ patrem vocare p̄ſumā nō videbo. ¶ F. Quiaes in tenebris. ¶ An Exire cupio. ¶ FrāClama igit̉ ad lucē. ¶ An̄. Quō? neſcio qͥddicā. ¶ Fr ¶ Dic veni claritas q̄ illuminasoēꝫ hoīeꝫ venientē in hūc mundū/ ſꝫ nō diligentē. qꝛ qͥ diligit mundum inimicus lucis efficit̉ et obfuſcat̉. Et iteꝝ dic. Illuſtraoculos meos lux incōp̄henſibilis/ fulgurachoruſcationes ⁊ diſſipa eos vt nō videātvanitatē. Et iteꝝ clamā. Tribue lux inextīguibilis dum te videaꝫ/ crea nomen alphacū odore vite qͥ poſt te in odorē vnguētoꝝtuoꝝ currat. guſtē ſana q̄ ſapiaꝫ cognoſcā ⁊diſcurrā qͣꝫ magna eſt multitudo dulcedinis tue quā abſcōdiſti timētibus te. Et iterū magis cōpunctus dic. Cur faciē tuā abſcondis. Forte dicis. dn̄e. Non videbit tehō ⁊ viuet. Eya dn̄e moriar vt te videam ⁊videā vt h̓ moriar/ ⁊ ignoſce ſeruo tuo quip̄ſumit loqui dn̄o ſuo/ calamitas qua pati-