Franci et Angli
LII
Nō minus ardedūt qͥ cuꝫ multis ardebūt.¶ An ¶ Anguſtie vndiqꝫ. ¶ F ¶ Utere igit̉ſilio Suſanne. Sis innoces ſanguinisiuſti/ ⁊ reſide cum xp̄o. nec xp̄iani nomen ꝑdas: nec ꝑuipēdas militie gradū. ¶ An.Nō ꝑuipēdo ſed ꝑ militia exercēda mortime expoſui. ¶ F ¶ Immo potētia tua abuteris. qꝛ militaſti ꝑ hͦ ad dei offenſam ⁊ ꝓximi. ¶ An ¶ Quid vis me factuꝝ? ¶ Fran.Seruatuꝝ legis dei p̄cepta/ ⁊ ſit tua militia ꝯͣ infideles ⁊ dei p̄cepta nō obẜuantes.militare ꝓ fide xp̄i ⁊ eius eccl̓a quā tuēdaꝫſuſcepit militia. deſiſtas a ſacrilegijs ⁊ rapinis/ ꝓtege pup illos ⁊ viduas ⁊ aduēas. nemine opprimas. ¶ An. ¶ Uiduas ⁊ orphanos facit guerra/ quō ꝓtegā? ¶ F ¶ Deſiſteab illa ⁊ milita ꝓ xp̄o ⁊ defenſione naturaliad iniuriā ꝓpulſandā ꝑmiſſa. ſed nō offendas. ſi ſic feceris fructuꝫ felicitatis p̄mij ac.fame gl̓oſe reportabis. de ꝯͣrio penalē atrocitatē ⁊ eternā ignominiā ac ꝑpetuā aggregabis. ¶ An. ¶ Cōſiliū lꝫ videat̉ ſalubre tn̄qꝛ frācus qͥ mihi ſuſpecti/ qꝛ forte ad nr̄amrepͥmēdā militiā hec dicunt̉ illā timens nemagis noceat. ¶ Fr. ¶ Deū timeo cui nihilpōt latere nō vos āglicos iniqͦs frācie ꝑſecutores. ¶ An. ¶ Immo tortores vr̄os ꝓpt̓iniqͥtates vr̄as. ¶ Fr. ¶ Immo ꝑſecutoresqꝛ ꝓpter iuſticiā patimur. btī ſumus ⁊ magna erit merces nr̄a. regnū nr̄m ab infidelibus/ cū multo q̄ſiuerimus martyrio ⁊ illd̓a deo cognouimus/ qꝛ ſꝑ miſericordes fuimus nō violēti tyrāni. vos aūt anglici xp̄ianos impugnatis ⁊ occiditis vt infidelibꝰvires augeatis/ ⁊ ſic iuſticia nr̄a et iniqͥtasvr̄a notiſſima deo ⁊ mūdo. Nō gͦ ꝓpter iniqͥtatē nr̄aꝫ a vob̓ torq̄mur ſi ꝓpter iuſticiāpatimur ⁊ ita beati. Rex aūt veſter ꝯtēnesdei mādata ſicut pͥmus in throno/ ſic et inpenis pͥmatū obtinebit. ¶ An. ¶ Cuiuſculpa q̄rit̉? ¶ F. Oiīuꝫ vr̄m tyrānizantiū in libidine dn̄andi ⁊ voluptate dn̄andi tyrannica a deo ⁊ eius mādatis apoſtatantium.¶ An. ¶ Ergo regꝭ p̄cipiētis nō militie obediētis ¶ Fran. ¶ Nō teneris ꝯͣ deū obedire.¶ An. QQuis pōt regē nr̄m corriꝑe/ emendare ſeu retrahere? nō nos ſubditi. ¶ Frā.Oēs ſil̓ vniti poſſetis diſſentire. ⁊ qꝛ oēs aſſentitis. oēs eſtis rei. ¶ An. ¶ Quis regeꝫ etnos poſſet corriꝑe? ¶ F. ¶ Nullꝰ p̄ter ſūmūvnicū ⁊ īdubitatū pōtificē. Ergo ille ī culpa hoꝝ ſcādaloꝝ videt̉. ⁊ illi pōt dici quodj. Cuſtodi vi
hūc ⁊ ppl̓m iſtū. qm̄ ſi de manu tua lapſusfuerit/ erit aīa tua ꝓ aīa illius. Scire em̄ ipſe ⁊ qͥcūqꝫ regēs dꝫ ꝙ ſic̄ in throno pͥmꝰ cōſtitutus ē/ ſic ⁊ in penis (ſi neglexerit iuſticieoꝑa ⁊ p̄cepta exercere) pͥmatū habiturus ē.Et alibi v̓bū dn̄icū ⁊ ꝓpheticū. ille qͥdē inſanguīe ſuo moriet̉. ſanguinē āt eius d̓ manū ſpeculatoꝝ reqͥrā. ad hͦ em̄ officiū ē p̄poſiti vt nō ꝑcat obiurgādo pctā. Nec ē a culpa alienꝰ qͥ lꝫ p̄poſitꝰ nō ſit qm̄ ml̓ta arguēda vel monēda nouit ⁊ negligit illoꝝ vitāsoffenſiōes/ nullū em̄ timere p̄ter deū. ¶ An.¶ Forte vobis ſumus flagellū vt corripiamini tanqͣꝫ v̓ga directōis. ¶ Frā. Non nego. ⁊ forte mala v̓ga directōis/ peioribꝰ virga ferrea. bonis aut ad examen v̓tutis ſepep̄ſſura. ſicut ſepe vidi ex eodē igne auꝝ rutilat/ palea fumat/ cibꝰ coquit̉ homo ꝯfortatur. alius exuſtione ledit̉. Itaqꝫ vna ꝟ̓tusirruens. bonos ꝓbat ⁊ purificat/ malos dānat/ vaſtat ⁊ exterminat. ⁊ in eadem affliction mali deum deteſtant̉. boni ꝟ̓o deū laudant ⁊ p̄cant̉. Uel forte tanqͣꝫ ſuos corrigitnos quos diligit medēdo. qꝛ multis nocuit aduerſario caruiſſe. ſicut de Romanoruꝫmonarchia ſcribit̉. Orbem deuictū victoꝝvictrix vlta eſt luxuria. Et forte nobis patientibus ꝓſunt ſcandala. ve tamen illis perquos ſcandala veniūt. Unde Gregoriusin moral̓. exponens illud Iob. xxvi. Gigātes gemuerūt ſub aquis maiores potentesaltiores populo ab humero ſurſū ſicut ſcribitur de Saul. i. Regū. x. Gemuerunt ſubaquis/ ſub pondere populi ¶ Anglus. Sideo non placeret/ nō tamdiu pateretur hecfieri/ īmo puniret aliquos. ¶ Fran. ¶ Immo ſi omīa punirent̉ nihil ſeruaretur futuro iudicio/ ⁊ ſi nihil puniret̉ / nulla diuīa ꝓuidentia crederetur. ⁊ vere multi ex vr̄is offenſis puniunt̉. Naꝫ ſiue male ſiue proſpere ſuccedat punimini. quia malus in ſua felicitate punit̉. quia felicitate magis corrūpit̉. bonus aūt nec bonis extollit̉/ nec malis frangit̉. Punit̉ etiā/ qꝛ ꝑ que peccat hō⁊ ꝑ illa torquet̉/ nec eſt impijs gaudere dic̄dn̄s. ſed ⁊ hec vicioꝝ pͥmogenita que ſuntoblectamēta pctī deo ſunt iuſticia illos puniendi. ideo dicit apl̓us ꝙ euanuerūt in cogitationibꝰ/ induratū ē cor inſipiēs. ꝓpterqd̓ ⁊ deus tradidit eos in deſideria cordiseoꝝ ⁊ ī īmūdicia vt afficiāt ꝯtūelijs corꝑaſua. ⁊ ſic̄ ꝓbauerūt nō hr̄e deum in noticia/tradidit illos deus in ſenſum reprobuꝫ vt
nN