Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus de conſiderationibus

ri microcoſmus appellat̉. Suꝑeſt t̓ciodicere breuit̓ igͦbilitate ſui deſcpͥtōꝫ⁊rij ſatis emīet. Reꝑit̉ qͦꝫ p̄cipue in ꝑuerſismoribꝰ iuxta gͣdꝰ ml̓tiplices vicioꝝ. Primus igͦbilitatis gͣdus ē in demōibꝰ dānatis. Alt̓ in beſtialibꝰ ex corruptiōe vicioſarōnis ſub aīalibꝰ brutꝭ. ſic̄ eleuat ſuꝑ hoīeꝫꝟtus heroica. Terciꝰ gͣdus ē in ītꝑatisvidelꝫ ex hītu electōe certa malicia peccāt gl̓iantes malefecerīt. Quarti ſūt īcōtinētes renitētes paſſiōibꝰ/ ſꝫ firmocorde vl̓ aīo tādē ab eis victi ſuccūbūt Exꝑte ꝟo corporis bonorūqꝫ fortuitoꝝ igͦbilitas ꝯſurgit tripl̓r. aut ex carētia clare ꝓpagatōis. aut ex defectu ꝓpͥe īduſtrie amico ꝓmotōis. aut qꝛ placet pͥncipibꝰ eoshonorare/ ditare/ vl̓ nobilitare. Tales dicūtur aggreſtes vl̓ ẜui naturales/ vl̓ barbarivl̓ biſſani vl̓ obſcuri vl̓ ruſtici. Det̓mīat ātph̓s .i. pol̓. illos hoīes eſſe naturalit̓ ẜuos igͦbiles deficiūt in rōe corꝑe robur habēt. quēadmodū nobilitas ꝯſiſtit in claraillumīata rōne. lꝫ corpuſſit debile. De dr̄.ꝯſilio pollet cui vim natura negauit.Olligamus proꝑpte qͣrta qͣdruplex ex p̄miſſis corollariū. Primū pulchritudo totius vniuerſitatis ꝯſiſtit in ꝯẜuatōe nobilitatis. ita illud pulchꝝ ē qd̓ cuſtodit ordinē ẜuatqꝫ naturā. Sic̄ ecōtra turpis ē ꝑs ſuocōgruit vniuerſo. Quid āt videre pot̓it ordinatius qͣꝫ maioris huiꝰ mūdi ſpēꝫ ꝯcathenatōes duaſ aureā ſpūaliū cauſaꝝ. argēteā corꝑaliū ẜm nobilitatē influēdi a ſuperioribꝰ ad īfima media. Corrollariūſcd̓m. Pax/ ſanitas ſalꝰ lib̓tas cuiuſlibetpolicie reſidet in ꝯẜuatōe honoratōe nobilitatis. Ecōtra nihil magꝭ aduerſuꝫ pacinihil āplius cauſatiuū ſciſmatis diſcidijqͣꝫ nobilitatꝭ vilipēſio iuxta v̓bū ꝓph̓e.tuml̓tuat̉ igͦbil̓ ꝯͣ nobilē. dūqꝫ nobiles abijciūt pͣuis moribꝰ ꝯſilijs ꝓpriā nobilitatēquā ſic̄ nec libertatē nemo bonus niſi cumvita ꝑdit. Corollariū terciū. Lib̓tas/ ſalus/ ſanitas microcoſmi reponit̉ et ſaluatur in trāqͥllitate nobilitatꝭ ſue mēs ſup̄ma pͥncipat̉ rōni/ ſenſualitati/ ſenſualitatis ꝑtes nobiliores ſuas abſqꝫ īpedimēto v̓tutes exercēt. ſint ip̄e naturales. ſint vitales. ſint aīales. Hꝫ em̄ ꝯditio nobilitatꝭ ꝓpriū vt ſenitat̉ diffundere cōicare ſeqͦdāmō dare. Ex aduerſo āt ruſticitas

dr̄ a rure ſꝫ a ruditate ſatagit raꝑe ad ſeeſſe. Propt̓ea recte paulus īducit eſſe beatius ita nobilius dareqꝫ acciꝑe. Et ꝓindedānatius ſic igͦbilius diriꝑe eſt qͣꝫ ꝑdere. Corollariū qͣrtū. Nulla res pōt ita degenerare qͥn nobilitatē aliquā retineat. ſic̄ entitatē. ita nobilitas ē in demonibꝰ dānatiſ tn̄ ideo dicunt̉ ꝓprie deteriores ex deiꝯtēptu blaſphemijs. ſic̄ ꝓportōnabiliterapd̓ viatores blaſphemos/ homicidas/ raptores dei deniqꝫ ſue legꝭ ꝯtēptores/ eaꝓpt̓ igͦbiles ītellige. ſꝫ ē in oībꝰ māifeſtūPropt̓ea nobilitas vna vl̓ altera colit̉ honorat̉/ qͦuſqꝫ ille qͥdā nobil̓/ in celi longinquā abijt regionē acciꝑe regnū pr̄is/ reuertet̉ ad iudiciū/ manifeſtaturus abſcōdita cordiū. alligabit reges p̄uaricātes incōpedibꝰ/ nobiles degeneres in manicisferreis/ vbi ſempit̓nꝰ horror inhītabit. Nobiles v̓o meritꝭ gr̄a p̄ditos/ vocabit dicēſUenite bn̄dicti pr̄is mei/ ꝑcipite regnū qd̓vob̓ ꝑatū ē ab origīe mūdi. Plēa ꝓrſus et̓na iocūdiſſimaqꝫ tal̓ erit nobilitas. Finit Sequit tractatuseiuſdē de ꝯſideratōibꝰ qͣs dꝫ hr̄e pͥnceps.Laro eruditori ꝯfeſſori/ ſere Iniſſimi pͥncipis/ dn̄i karoli ſeptimi/ gr̄a dei/ frācoꝝ regꝭ Iohānes gerſon ſalutē. adfulgidū ſapīe culmē ꝓlē regisīclytā ꝓuehere Si laudabil̓ meritoria ēpueri cuiuſlibet eruditio ad religionē v̓tutes ( ſtulticia colligata ſit in corde eiꝰ ſenſuſqꝫ cogitatio ꝓna ſint ī malū) qͥs videat qͣꝫ laudabilioris ſupͣ modū meriti ſitagere ī filio regis. regͣturus gub̓naculūſeū clauū claſſis totiꝰ reipublice/ moderaturus expectat̉. Age itaqꝫ qd̓ agis vir ornate. deerit petitōibꝰ tuis mea qͦad potuerit ſedulitaſ. En opuſculū triū dieꝝ ſuſcipe(qͣle tu puto q̄ſiſti) cōplectēs in ſe ꝯſiderationes ſeu meditatiōes aliqͣs ex ꝑſona pͥncipis noīati Quē tecū bn̄ valere deſidero qm̄in ſalute eiꝰ nr̄a reponit̉. Uale. circumſonātes ꝓcelloſe curie fluctꝰ/ tu ex ſubliminis arce vl̓ ſpecula/ tāqͣꝫ ex alta rupe/ īꝑturbatus circūſpice. Finit ꝓlogus.rima particula inqua ꝯtinet̉ or̄o recognitōe ꝓprie ꝯditionis gr̄arumactōe/ petendo ſapīaꝫ ex verbis Salomonis.