Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De nobilitate

LII.

tium/ ꝑfectoꝝ. quaꝫ Areſto. ſoluit. ſubalijs lꝫ terminis ponens inter hoīes qͦſdaꝫꝯtinentes vel incipientes. alios temꝑatostanqͣꝫ ꝓficientes. tercios heroicos tanqͣꝫfectos aut diuinales. De quoꝝ numero hector erat/ videbat̉ homīs mortalis eſſe filius ſꝫ dei. Fuit tēꝑe Ciceronis Saluſtij ꝯcertatio ſuꝑ hac nobilitate/ quā Cicero dicebat ſe virtutibꝰ meritis acqͥſiſſe.Erat em̄ arpinas ignobilis vel obſcurus/ſꝫ lumē p̄deceſſoribus qͣꝫ poſteritati ſue.Saluſtius vt opponit ꝯͣ fecit tenebras dedecoris nigerrimas pͥoribꝰ ſuiſqꝫ ſequentibus. Sūt īſuꝑ apd̓ Saluſtiū de bello iugurtino mordaciſſime acerbiſſime declamatōes marij haud nobil̓ parentele/ aduerſus nobilitatē voluunt̉ circa nūc dicacardinē criminatōis ꝓprioꝝ in nobilibusfacinoꝝ flagitioꝝ dedecorūqꝫ moꝝ. Quidꝓdeſt illi quem mores ſordidāt/ generatioclara. Aut qͥd nocet huic generatio vil̓ quomores adornāt. Prodeſt ẜm Areſto. ad politice felicitatis qͦddā decus. qꝛ oīno felixē/ ẜm ſpecie turpiſſimus ē/ igͦbilisſine ꝓle. Nobilitas ꝟo pōt ẜm theologosmagis euchi. vt ſit vna ꝑfectiſſimoꝝ ẜmtres theologicas v̓tutes militātiuꝫ. Alterāin celeſti felicitate ꝑpetuo regnantiū. Sicem̄ d̓s legit̉ feciſſe xp̄ianos genꝰ electū regale ſacerdotiū. Reges īſuꝑ regnū tanqͣꝫnobiliſſime regnātes ſuꝑ oīa p̄ẜti in pleniſſimo ꝓprij corꝑis dn̄io de Sene. imꝑareſibi maximū imꝑiū ē. Oratiꝰ. Latius regnes/ fragilē domādo ſpm̄ qͣꝫ ſi libiā remotis gadibꝰ iugas. vterqꝫ peius ſeruiet vni.Cōſonat Claudianꝰ. Tūc oīa iure teneb̓ poteris rex eſſe tui. Deniqꝫ Salomon.melior ē ſapiens viro forti dn̄at̉ aīo ſuoexpugͣtore vrbiū. Quos om̄s xp̄i ſuꝑat autoritas. Qui fac̄ pctm̄/ ẜuus ē pctī/ ita ſeruus viliſſime rei. īmo nihili. cum nihil fiāthoīes peccāt. Ilid̓ inqͣꝫ nihil de Ioh̓.Sine ip̄o factū ē nihil. Glo. i. pctm̄. qͥd ātmagis alienū ab omni nobilitate. quid ꝓrſus aduerſum ſorori ſue libertati/ qͣꝫ ignobiliſſimum ſeruitutis tale iugū qͣꝫ eſſe mancipium impuꝝ abominandū deteſtabile. Poſtremo deducere cōbinatōnes comparatōes oīuꝫ qͣs numerauimus nobilitatum/ ſtudioſe meditatōi relinquat̉. occaſionem dediſſe ſuffecerit ad cognoſcendūcipue ſpēs ſex nobilitatū in noībꝰqꝫ magisin Sōi tradunt̉ ītellectu. ſunt natural̓/ pa-

rētalis/ honeſtal̓/ vtualis/ heroycal̓ ſuꝑnatural̓. Quaꝝ ſingularū talis eſt deſcriptio. Nobilitas natural̓ ē eminētia q̄dā notabilis hoī ꝓueniēs ex ꝑſpicaci iudicio rōis.Hec āt ſe ē moralit̓ vel meritorie laudabilis. nec ex electōe liberi arbitrij dr̄ laudabilis hec. Et poſtmodū/ qꝛ teſte ph̓o. ij.phiſicoꝝ. Qd̓ modicū ē nihilo reputat̉.Tales ſi de iure nobiles ſunt. ſerui de facto ſepe fiūt. Nobilitas parētalis ē peminētia q̄daꝫ notabilis hoī ꝓueniēs ex laudeꝯditōis parētalis. qͥdē ex pͥmis parentibus/ qꝛ cōis ē ad oēs. Hec ſil̓r ē ſe moralit̓ laudabil̓. qꝛ ab extrinſeco venit. nec exelectōe qͣꝫuis ꝓbabil̓ ē (vt ait Areſto.) bonis bonos naſci. appropͥat̉ apd̓ nos velut āthonomatice/ militāti in armis ſtatui. Nobilitas honeſtal̓ ē eminētia q̄dā notabilis hoī ꝓueriēs ex bn̄placito honeſtātisip̄m vel honeſtantiū. vel filialē adoptōeꝫa pͥncipe vel ꝓmotōeꝫ ad dignitatem aliquā vt fit nouit̉ multis modis. Hec ſil̓r.eſt de ſe moraliter laudabilis/ qꝛ venit ab extrinſeco. nec ex electione ꝓpͥa vt ſic. hec confert vt ſit caput pͥncipiū generis ſubſequentis. ſic̄ degeneres fiūt ſui generis cauda vel terminꝰ. Hec poſſet dici ꝑſonal̓ veladuenticia. qm̄ aduenit ꝑſone ꝯſtituteextēdit̉ ad eminētiā vnā notabilē eccl̓iaſticā qͣꝫ tꝑalē vel ciuilē magis qͣꝫ nobilitasparētal̓. Nobilitas v̓tual̓ ē eminētia q̄dānotabilis hoī ꝓueniēs ex aſſuefactione velhabituatōe v̓tutū moralium. Hec qꝛ venitab intrinſeco electiōe de ſe laudabilis eſt. Nobilitas ſuꝑnaturalis ē eminētia q̄daꝫnotabilis hoī ꝓueniens ex charitate ſuꝑnaturalis gr̄a eſt. quam fit adoptōꝫfiliuſdei. fit aīa ſpōſa xp̄i. fit tēplū ſpūſſctī.ſine nobilitates cet̓e nihil ſunt nihil ꝓficiūt. Obſunt potius aliqn̄. qꝛ qd̓ altū ē hominibꝰ. abominatio ē apud d̓cū. Remanetqͦꝫ filius vas ꝯtumelie apud interitūeternū. ideo deterioris ꝯditiōis ſunt brutis. Propt̓ea nulla nobilitas eligibilior eſtnulla dignior qͣꝫ eſſe xp̄ianuꝫ re noīe. itap̄clariſſimus in rege francoꝝ titulus eſtxp̄ianiſſimus nominet̉.Ubſequent̓ poſt dataꝫ nobilitatisdeſcriptōeꝫ generalem/ ꝑticulariritaliū modificatōibꝰ appoſitis vt tactu ēbus pōt adoptari. paucꝭ diuīaꝝ ſpienūeramꝰ īſuꝑ de nobilitate diſtinctōesin maiori mūdo macrocoſmꝰ/ qͣꝫ in mīo-

in M 5