Quas debet habere princeps L
LII
Ex regū ih̓u benigniſſime pͥnVceps pacꝭ ꝑ quē reges regnāt⁊ in cuiꝰ māu ſunt oīa iura re-gnoꝝ. deꝰ vnꝰ in trinitate ꝑfecta cū pr̄e ⁊ ſpūſctō initiū ⁊ finis euiuſqꝫ rei. creator ⁊ amator generꝭ humanit atꝫ ip̄iꝰ poſtqͣꝫ ꝑierat miẜicordiſſimꝰꝑ paſſionē ſuaꝫ reꝑator deꝰ miẜicordiaꝝ ⁊totius ꝯſolatōis. d̓s meꝰ ⁊ rex meꝰ. Recordor obſecro in gr̄arūactōe quēadmodū liberaliſſimo ꝓuidētie tue dono ſapiētiſſimoꝓuidentie tue ꝯſilio digͣtus es formare meportōꝫ aliquā creature tue cū nō eſſet. ⁊ educere gemētē ⁊ nudū exytero mr̄is mee ācille tue. Dans poſtea renaſci denuo feliciꝰ ingremio eccl̓e ſpōſe tue mr̄is oīuꝫ pie viuētiū. ⁊ hͦ ꝑ lauachꝝ regeneratōis ī baptiſmate. faciens de filio ire filiū adoptōis ⁊ gr̄e ꝑīfuſionē ſpūſſctī ī fide ſpe ⁊ charitate cū ceteris v̓tutibꝰ ⁊ donis aīaꝫ meā ornātibꝰ atꝫfirmatibꝰ. Dediſti p̄terea mihi pupillo ⁊ aduene tuo in loco ꝑegrinatōis huiꝰ velociſſime trāſeūtis/ corpuſculū vegetū ⁊ ſanū/ cūintegris ſenſibꝰ ad ſubẜuiēdū aīe capiti ſuiip̄ius. ꝓ ꝯſecutōe finis ſui in diligēdo te extoto corde tota mēte/ totaqꝫ v̓tute ꝑ obedientiā mādatoꝝ tuoꝝ. Originē īſuꝑ tribuiſti regalē atꝫ clariſſimā iuxta nomē magnorū qͥ ſūt in t̓ra/ ⁊ ẜm fugitīos ſcl̓i ꝑeūtis honores. deducēs ad me iura pͥmogeniture ꝓregnādo tādē ſucceſſiōe legitīa apud xp̄ianū ppl̓m frācie qͦ tibi ē int̓ cet̓oſ cultū qͦdāſacratiore dicatꝰ. Et qͥbꝰ hͨ meritis meis talia tātaqꝫ ſuꝑ cet̓os hoīuꝫ ꝯſodales ⁊ frēsmeos? Tu ſcis dn̄e d̓s meꝰ ⁊ rex meꝰ qm̄ exſola digͣtōe miẜicordis gr̄e tue. Nā qͥd meruiſſeꝫ dū nō eſſeꝫ/ vel dū īfans eſſem? ¶ Etecce nūc ꝓut ꝯfitebat̉ tibi rex ſalomo pacificꝰ qͦndā amabil̓ tibi ⁊ ſortitus aīaꝫ bonāego ſuꝫ puer ꝑuulꝰ ⁊ igͦrās egreſſuꝫ ⁊ introitu meū. ⁊ ẜuꝰ ī medio ppl̓i quē elegiſti ppl̓iinfiniti ⁊ qͥ dinūerari nō pōt ⁊ ſupputari p̄ml̓titudīe. Dab̓ gͦ ẜuo tuo cor docile vt poſſit iudicare ppl̓m tuuꝫ. ⁊ diſcernere int̓ bonū ⁊ malū. qͣs em̄ iudicare pōt ppl̓m iſtuꝫ.ppl̓m tuū hūc ml̓tū? Deus gͦ patꝝ meoꝝ ⁊dn̄e miẜicordie qͥ feciſti oīa ꝟbo tuo ⁊ ſapīatua ꝯſtituiſti hoīem / vt dn̄aret̉ creatura q̄ ēa te facta. vt diſponat orbē t̓raꝝ in eqͥtate etiuſticia. ⁊ ī directōe cordis iudiciū iudicet.da mihi ſediū tuaꝝ aſſiſtricē ſapīam. ⁊ nolime reprobare a pueris tuis qm̄ ẜuꝰ tuꝰ egoſuꝫ ⁊ filiꝰ ācille tue hō īfirmꝰ ⁊ exigui tꝑis ⁊
mīor ad ītellectū iudicij ⁊ legū. Et ſiqͥs eritꝯſūmatꝰ int̓ filios hoīum/ ſi ab illo fugeritſapīa tua/ in nihilū cōputabit̉. tu āt elegiſtime futuꝝ regē ppl̓o tuo ⁊ iudicē filioꝝ tuorū ⁊ filiaꝝ. Mitte gͦ ſapīaꝫ de cel̓ tuis ſctīs⁊ a ſede magnitudīs tue. vt mecū ſit ⁊ mecūlaboret ⁊ ſcīā qͥd acceptū ſit apd̓ te ſꝑ. AmēScd̓a particula ꝯtīnēs ꝯſideratōeꝫ exhortatoriā ſuij p̄iꝰ velutad aīaꝫ ſuā vt ſe ſtatūqꝫ ſuū recogitet.Cuoca nūc teip̄aꝫ o aīa mea aīaad imaginē dei facta aīa p̄cioſaxp̄i ſanguīe redēpta. Cōſtitue tecorā ocul̓ tue ꝯſideratōis/ in lumine rōnis ⁊ catholice charitatis. dum adpn̄s ſola es. dū nō circūſtāt nec int̓turbātꝯcurſus ppl̓ares. Cōfabulare mō tecuꝫ inſecreto thalami tui int̓rogās temetip̄aꝫ qͥdtu es ⁊ ad qͥd tu facta eſ. Quid te agere qͦ tēdere ꝯueniat? Qm̄ ſi te ꝯditōeꝫqꝫ ꝓpriā neſciueris vt regas te ⁊ ſaluas te. Quid ꝓderit ſi vel alia cogͦueris vl̓ rexeris; Atuero bn̄eſt ſatis ꝙ moneo. ¶ Sed rn̄de p̄cor qͥd dicis de te aīa mea? Quid vides? Nonne tuocul̓ tue ꝯſideratōis hac illacqꝫ circūuolūtis vides qͣttuor regna. Unū ſupͣ te ad qd̓aſpirare. Aliud circa te qd̓ honorare. Terciū inter te qd̓ moderari. Quartū ſub te qd̓tueri poſita es? Magnum ꝓfecto/ magnuꝫvalde negocium arduum difficile īmo ſinecoadiutrice gr̄a dei impoſſibile tibijp̄i ſi vigilanter attenderis cōmiſſum eſt. Nullusꝓpterea tibi deinceps diſſimulādi/ nullusnegligent̓ agēdi locus relinquit̉ o aīa meane pereas ab hͦ regno qͣdruplici. ſed toto viriuꝫ conatu tendas ad regnū celeſte ſupͣ tecolas regnum eccl̓ie iuxta te. modereris regnū ꝑſonale intra te. ꝓtegas regnum tꝑaleſub te. O te felicē qͣterqꝫ btāꝫ ſi hec ita ꝑegeris. ſi ſub rege regū dn̄o ieſu xp̄o talit̓ regnaueris ¶ Uides itaqꝫ regnum celoꝝ ſupra teillud em̄ tibi purum fidei lumen oſtēdit. dequo tanta glorioſa ꝑ os loquit̉ ꝓpheticum⁊ apl̓icū. ꝙ nec oculus vidit nec auris audiuit nec in cor homīs aſcēdit q̄ p̄parauitdeus diligentibꝰ ſe. Quidni igit̉ te totā adhoc regnū dei pͥmo querendū ⁊ iuſticiā eiꝰextēderis vt cetera oīa adijciant̉ tibi? Illiopatria tua eſt. illic portus placida manensqͥete. Illic triumphalis aula quā incoluntciues ſctōꝝ ⁊ domeſtici dei pr̄es tui/ ⁊ ꝯſodales futuri. Ad hoc em̄ cōdita es vt poſt
M