Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus

pio. Sil̓it̓ in filio reſpectu ſpūſſctī. nec dr̄igͦbilitas idcirco in ſpūſctō. qͦꝝ declaratiotheologꝭ remittat̉ Nobilitas ē in āgel̓ ẜmtriplicē hierarchia celeſtiſ appellat̉. pͥmāſcd̓aꝫ. t̓ciā. Nobilitas rurſus ē in eiſdē āgelis in iſta qͣlibet triplici hierarchia ẜm tresordīes ꝯtētos in qͣlibet. vt in pͥma cherubīſeraphī throni. Nobilitas ē ī eccl̓aſticaHierarchia ſubceleſtis dr̄ exēplata celeſtē. ẜm tres ſtatꝰ eccl̓e. pͥmos medios infinos. ad qͦs ſpectat ſecularē hierarchiā ī dicta reducere tres actꝰ hierarchicos/ ſūtpurgare/ illumīare/ ꝑficere. In qͥdē ſecūlari policia/ ſigͣbiles ſunt tres ſtatꝰ tꝑaliūregimine ſuo. In cuiꝰ ſup̄mo ſtatu vulgarior vſitatior nobilitas collocata pͥncipat̉. Nobilitas ꝯſequent̓ large ſūpta ponit̉ a ph̓antibꝰ theologis ẜm qͣttuor qͣdcreaturaꝝ qͣꝝ aliq̄ hn̄t ſolū naturale Aliaeſſe viuere. q̄dā viuere ſentire. reliqͣ ſicut hoīes ꝑticipāt eſſe viuere ſentire/ qͥbꝰetiā hoībꝰ ſuꝑaddit̉ ītelligere. Nobilitaspͥmo triplici genere creaturaꝝ ꝯſiderat̉ ẜmp̄eminētiā reꝝ naturaliū int̓ ſe ẜm cauſalitatē effectū. Sic nobiliꝰ ē corpꝰ celi qͣꝫ elemēta. Sic auꝝ gēme nobiliores ſūt plūbo aūt luto. Sic ſol/ lūa venus/ iupit̉. pluſqͣꝫ ſaturnꝰ aūt mars mercuriꝰ in vtroqꝫticipat. Nihil em̄ īpedit qͥn eadē res ſit nobil̓ igͦbil̓ reſpectu diuerſoꝝ ſuꝑioꝝ īferioꝝ cōꝑatōeꝫ. ſic̄ in eadē celeſti hierarchia pl̓ibꝰ alijs ſil̓ibꝰ palā ꝯſtat. Diſtīctio denobilitate ꝑſpicua ē ſil̓r in ſolū viuētibꝰ. vtin arboribꝰ plātis/ qͣꝝ nobilior eſt ꝑfectior. p̄ẜtī in attributōe ad v̓tutes oꝑatiasꝑfectōes. vel ad ſe vel ad alias resª actuandas. Poſtrēo in aīalibꝰ brutis piſcibꝰ etquibꝰ facile ē nobilitatē igͦbilitateꝫ varijsreſpectibꝰ intueri. Sic aqͥla nobilior interaues. ſic cete vel delphīes int̓ piſces. ſic aries int̓ pecudes. ſic leo inter feras ſeu feraleſaīantes. ſic int̓ ſerpētes regulꝰ tn̄ ꝑuerſa ēnobilitas vbi nocētior ē/ pͥncipalior reputat̉. ſic̄ in demōibꝰ reponunt̉ pͥncipatꝰ/ vbinoīs abuſiōe deterior dānatior/ nobiliorint̓ eos dici pōt. ſꝫ ꝟacit̓ igͦbilitas hn̄da eſt. Nobilitas in hoīe tāqͣꝫ in mīori mūdodictis oībꝰ mōis poſt deū/ pot̓it (ſi ſubtilit̓reſpicias) reꝑiri. quēadmodū ꝑticipat iuxta deductōeꝫ Greg. creatura exponētꝭilld̓. Predicate euāgeliū creature. Dr̄ idcirco ꝯtinere oīa. oīuꝫ finis. ad ītellectū īpͥncipio Gen̄. poſitū. Et ad illd̓. Oīa ſubie

ciſti ſub pedibꝰ eiꝰ. Et ad ph̓m. ij. phiſi. Exmoyſen Deut̓. iiij. Nobilitas hoīs reꝑit̉in ſuꝑiori mētis apice/ creatura ē ad imaginē ſil̓itudinē btīſſime trinitatꝭ ẜm trespotētias ī vna eēntia. mēoriā. ītelligentiāvolūtatē ꝯformit̉ ad hierarchias ordīesangeloꝝ. Nobilitas ē iteꝝ in rōne ẜm duplicē portōeꝫ ſuꝑiorē īferiorē. tanqͣꝫ viꝝmulierē Eſt ꝓinde reſpectu rōnis inferioris nobilitas. cōꝑat̉ ad ſenſualitatē taminteriorē qͣꝫ exteriorē. oīno diſſil̓r adhierarchiā eccl̓iaſticā ad tꝑalē ẜm eminētiā pͥncipatuū. excellētiā p̄dictaꝝ viriū adīuiceꝫ/ ſi coaptatio ſollerter fit. Nobilitasin hoīe ad ꝑtes ethrogeneaſ corꝑis vt ſūtmēbra pͥncipalia officialia caput cor epar minꝰ pͥncipalia/ pedeſ/ manꝰ/ īteſtīa / viſcera cōꝑat̉. aūt iuxta triplicē ſpm̄ ꝓcedentē acorde/ tāqͣꝫ īmediatū pͥncipale inſtr̄m aīe.qͦꝝ vnꝰ ē natural̓. aliꝰ ē vital̓. aliꝰ ē aīalis.portōabilit̓ ad illa dicta ſūt de hn̄tibꝰ eſſenaturale ſolū. vel viuere. vel tria ꝑit̓ eſſeviuere ſentire. Nobilitates alie ꝯſiderāt̉ Ccirca hoīeꝫ magis ad cōeꝫ familiarē nobilitate ꝯſideratōeꝫ attēdēdo. Una eſt ꝯcernēs bōa tꝑalia corꝑalia. nature .ſ. fortune. Et iteꝝ tripl̓r attēdit̉. Uno vt habent̉ bōa a ꝓgenitoribꝰ. auis. atauis. inſurſum. Et ē ppl̓aris acceptio qͣſi ſola denobilitate. Scd̓o ꝓut habent̉ bonanouit̓ īduſtriā ꝓpriā auxilio vel ſinerūdā amicoꝝ. Suꝑ iactare ſolent ſe diuites in mobilibꝰ īmobilibꝰ ſupͣ cet̓os ꝯuicinos maxīe vel remotos. Hīc ē illd̓ ſatyrici. Et genꝰ mores regia pecūia donat.pecunie obediūt oīa ſil̓ibꝰ diuitiaꝝ p̄conijs. Tercio ꝓut hr̄ aliqͣ dignitas vl̓cellētia ſuꝑ alios ex ꝯceſſiōe regꝭ alicuiꝰ velīꝑatoris. Sic em̄ ad lr̄am nobilitātur aliqͥpͥus plebei. Sic īduci pōt illd̓ heſter Hochonore dignꝰ ē/ quē rex voluerit honorare.Hꝫ nobilitas ciuil̓ ſuos gͣdus nomīa.Eſt clara p̄clara īclyta generoſa ſpectabilisīgenua/ egregia/ īſignis/ illuſtris regia īperial̓. Nobilitas hūana reſpiciēs pͥncipalit̓ aīaꝫ vel hoīeꝫ vt eſt. magis attēdit̉ aph̓is iuxta illud. Nobilitas ſola eſt aīuꝫmoribꝰ ornat. Hinc p̄terea ẜuitus igbilitas tradit ſcpͥtura de Chā filio Nōe ꝓpterpctm̄ introducta. Hꝫ em̄ nobilitas gͣdusẜm āpliorē vel minorē ꝑfectiōeꝫ in ꝟtutibꝰ/in ſapīa moribꝰ. Quo in loco fas eſt inſeddiſtinctōeꝫ theologicā/ illcipientiū ꝓficiē-