In decretis facta Pariſius
LII.
ratio. ¶ Dn̄s voluit ita theologiā a cāonibꝰſeꝑari/ vt tn̄ maneret vſus termīoꝝ theologicoꝝ incōfuſus. ¶ Scīa em̄ q̄libet īferiorſc̄ ſumit pͥncipia ſua a ſuꝑiore alt̓nāte eaꝫ.ſic vt termīoꝝ ſuoꝝ ꝓpͥetatē obẜuet neceſſeeſt. alioqͥn fieret velut altera ꝯfuſio babylonica ꝑ diuiſionē linguaꝝ. nec mutuo ſe ītelligerēt theologus ⁊ iuriſta. ¶ Qua ex re ptꝫꝙ vbi d̓ iſtꝭ termīs hereſis ⁊ hereticꝰ/ ſymonia ⁊ ſymoniacꝰ ⁊ ſil̓ibꝰ/ fit mētio. recurſuseſſe pͥncipal̓ dꝫ ad vſum quē theologꝰ ẜmohꝫ. ẜm quē dic̄ Augꝰ. ꝙ nob̓ ad certā regulā loqͥ fas ē. ¶ Ac ꝑinde pꝫ ꝙ expoſitio bulle mēdicātiū reqͥrit exponi ꝑ ius euāgelicū¶ Decīanona ꝯſideratio. ¶ Dn̄s noluit vtẜm ius canonicū regularet̉ īmobilit̓ de neceſſitate totus eccl̓ie ppl̓s ſic̄ oꝑtet ip̄m regi ſtabilit̓ ⁊ īmobilit̓ ꝑ ius euangelicū ⁊ diuinū. ¶ Tollit hec ꝯſideratio temeritatē aliquoꝝ vel igͦrantiā qͥ ſuis iuribꝰ poſitiuis/ īmobilitatē ⁊ indiſpēſabilitatē talē tribuūt⁊ parē vī obligādi qͣlē hꝫ ip̄m ius euangelicū ⁊ diuinū. Ac ꝑīde qͦt heu ſcandala qͦt ꝑturbatōes in euāgelico regimīe p̄dem ortaſint ⁊ qͦtidie ſuccreſcāt legi fas ē in exꝑiētielibro. Tales nimiꝝ intractabiles. qͦs ph̓sappellat īmāſiuos/ neqꝫ epykeiā/ neqꝫ bonā eqͥtatē recipiūt. adherētes traditiōibꝰ ſuis ſic̄ euāgelio. īmo ꝓpt̓ traditiōes ſuas (ſic̄ꝯq̄rit̉ xp̄s) faciētes irritū mādatū dei. Mathei. xv. ¶ Applicauimꝰ al̓s ꝯſideratōꝫ hācp̄cipue vtilē ad materiā reductōis grecoꝝſꝫ nūc omittamꝰ. ¶ Clauis ē hͨ ꝯſideratio ꝓinueniēdo ꝯſequent̓ naturā ⁊ ꝯditōeꝫ totiꝰeuāgelice hierarchie. Et quō regimē eiꝰ monarchicū ē ⁊ regale qͦ ad ſpūalia ex īmobiliinſtitutiōe xp̄i. Utꝝ v̓o ſit exiſtimādū qͦ adtꝑalia etiā eccl̓e dedicata non ita ē manifeſtū. Scitis ꝯcertatōes iſtic īnūeras eſſe dicētibꝰ alijs ꝙ eccl̓ia nihil hꝫ tꝑale niſi adiuinis pͥncipibꝰ. alijs ꝟo in oppoſitū certātibꝰ ꝙ oīno ſūt eccl̓e/ ſꝫ lites has vl̓ nūerare h̓ vel dirimere nō nr̄m ē. ¶ Uiceſima ꝯſideratio. ¶ Dn̄s voluit eruditis in ſacris canonibꝰ licētiā doctoralē īꝑtiri. qͣtinꝰ hr̄entᵈex hͦ autoritatē nō ſolū docēdi ip̄oſ cāoneſſꝫ eos doctrinalit̓ īterp̄tādi/ exponendi/ vl̓gloīandi. Hoc int̓ cet̓a maxīe oꝑat̉ licētiadoctoral̓ ⁊ illud rōnabilit̓. nō em̄ potuit oīhora fieri recurſus ad ꝯditorem canonum.Propt̓en eruditis ⁊ approbatis ꝯferendafuit tal̓ autoritas doctoral̓. Nō ſolū ip̄is ſꝫetiā pͥncipalibꝰ theologis. p̄ẜtiꝫ vbi dubie-
tas oriret̉ ex his ⁊ circa ea q̄ ius euāgelicuꝫpōt ad elucidatōꝫ deducere. ⁊ quēadmodūarchitectonica pͥncipat̉ ſubalt̓nate ſcīe. ⁊ ſicut ex pͥncipijs ꝯcluſiōes examīant̉ ⁊ ꝓbāt̉ſi recte ſūt. ¶ Deniqꝫ cauſas alias lumīe doctoral̓ eſſe dicimꝰ qͣtinꝰ euitet̉ ꝯfuſio in politico regimīe. ⁊ ne inſufficiēs vel īmeritusad hͦ ip̄m ſe īgerat. qꝛ poſtrēo honor alit artes dicit Cicero. ⁊ oēs accedunt ad ſtudiaꝓpter gl̓aꝫ. ¶ Poſtulemus tādē/ vt dn̄s pr̄familias ſup̄mus nos ita ſolui ⁊ ad ip̄m deduci p̄cipiat iuxta figurā aſine ⁊ pulli eiusꝙ ad Hierl̓m celeſtē ip̄o ſedēte ⁊ dirigente ꝑueniamus.Finit.¶ Incipit tractatuseiuſdem de nobilitate.mo qͥdā nobil̓ abijt ī regionē lōgīquā acciꝑe ſibi regnū.Quiſ hō iſte nobil̓ niſi xp̄s ieſus xp̄s nobiliſſimi regis dauid īclyta ꝓles. De qͦ ꝑ allegoriā Eccl̓s aitBtā terra cuiꝰ rex nobil̓ ē. Et ī laudē ſapīeait idē in ꝑabol̓. Nobil̓ in portiis vr̄ eiꝰ. cūſederit cū ſenatoribꝰ t̓re. Qui p̄terea d̓ ſe loq̄bat̉ ſamueli. Qui me ꝯtēnūt/ erūt igͦbiles.¶ Dicamꝰ igit̉ aliqͣ de nobilitate. ſumentesoccaſioneꝫ ex pr̄e militis egregij dn̄i woilh̓.ſanet. ⁊ nobilitate cōpoſiti. Nobilitas ꝟ̓odeſcribit̉. Scd̓o diuidit̉. Tercio igͦbilitaspādet̉. Quarto corollariū qͣdruplex eliciet̉.Obilitas ē eminētia q̄dā vel pͥncipalitas/ vel excellētia int̓ alias resAſui generiſ/ hn̄s facultatē aliquā inillas p̄ẜtim ꝓpinqͣs influēdi. Nobil̓ idcirco dr̄ h̓ acciꝑe regnū ſibi ſiue regimē aliqd̓alioꝝ ꝓpt̓ influxiuā ptāteꝫ. ¶ Nobilitas ſicdeſcpͥta ꝯuenit cū lib̓tate q̄ ē dignitas aliqͣſuijp̄ius nō alteriꝰ gr̄a. Determīatio ptꝫ .i.poli. ml̓ta ꝑ exempla qm̄ in oī genere dn̄at̉aliqd̓ vnū qd̓ in illo genere pͥmū eſt ⁊ nobiliſſimū/ tā in aīatis/ qͣꝫ in aīa carētibꝰ. Hecdeſcpͥtio ꝑ ſequētia ꝑſpicua magis eſt.Obilitas ſic accepta generalit̓ reꝑiItur ī maiori mūdo. ⁊ ſil̓r in minorimultis modis. quēadmodū varieſūt hierarchie ⁊ pͥncipatꝰ qm̄ nō ē nobilitaſſine pͥncipatu qͦdā. ¶ Nobilitas in pͥmis ēſuꝑeminent̓ nec extra in ip̄a trinitate btā/ q̄ad ſanū intellectū dr̄ ſuꝑceleſtis hierachia.Eſt em̄ in pr̄e fōtal̓ nobilitas ſeu dignitasvl̓ autoritas que notificat̉ ꝑ duas natiōesiſtas. Innaſcibilitas. ⁊ pͥncipiū d̓ nō pͥnci
iM 4