Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Re cōmendatio licentiandoꝝ

temerario ꝯͣ articl̓os ſic explicatos dogmatizare p̄ſumerēt. Hec āt adiectio cāonū penaliū ſic̄ ē de iure poſitiuo. ſic eaꝝ cognitioſpectat ꝓpͥe ad decretoꝝ vl̓ legū facultates Decimaqͣrta ꝯſideratio. Dn̄s ſic̄ in vnocorꝑe naturali. diuerſa mēbra ſingulis officia cōſtituit/ ne ſit ſciſma int̓ ea ſic in corꝑemyſtico diuerſos voluit eſſe doctores varietate doctrinaꝝ legū vel iuriū. Hac ꝯſideratōe p̄ſuppoſita ex pͥoribꝰ/ pꝫ ꝯſequēteriniuſta ꝯcertatio vl̓ q̄rela eoꝝ. extollendo ſcīaꝫ theologie illā decretoꝝ vituperātvel ecōtra. Hoc em̄ agere qͥd aliud ē qͣꝫ ſioculꝰ dicat naribꝰ/ oꝑa tua agēda. Rurſus ē p̄ſumptio eoꝝ ex neceſſitate ſue ſcīenitunt̉ extollere arguere ceteris oībꝰfectiorē. dicat ph̓s de methaphiſica Neceſſarios qͥdē om̄s digniores/ ꝑfectior vonll̓a. p̄terea videt̉ in corꝑe naturali/bra turpiora infirma plus hr̄e neceſſitatꝭqͣꝫ pulchriora ꝑfectiora qͣlia ſunt oculusauditus. Deniqꝫ māifeſtū ē ex his ad quāfacultatē ſpectat iudicare de hereſibꝰ hereticis. Cōſtat ad theologiā. modū v̓o puniēdi magis determīat facultas decretoꝝſꝫ executōꝫ iudices cliētes ſeu bodelli magis ſciunt. Exēplū de iudicio falſe monetecuius falſitatis cognitio ſpectat ad cāpſores. punitōis modus ad legiſtas. executioad iudices bortelles. Potuerat applicatio fieri de examīe bulle illius mēdicātes extorte. ſꝫ omitto. Decīaqͥnta ꝯſideratio. Dn̄s hꝫ opus ſic̄ theologis canoniſtis/ ſic hoībꝰ inferioris ſcīe vel ordīs adcognitōeꝫ traditionū humanaꝝ. Cōſulamus exꝑiētiā videbimus vltra ſcīaꝫ iuris diuini/ cāonici poſitiui/ ml̓te ſunt ꝑticulares leges ꝯſtitutōes poſitine. neceſſarie in iudicijs qͣles oꝑtet ſcire ip̄os ꝓcuratores cliētulos alios inferioris ordinis. Si āt q̄reret aliqͥs/ qͥſnā vtilior ſit eccl̓iedei/ vel eruditus in his legibꝰ vltīs ꝓcuratoꝝ ꝓmotoꝝ. vel in ſacris canonibꝰ poſitiuis? Puto ꝯfeſtī ridebit̉ irridebit̉. īmoſpernet̉ a dn̄is cāoniſtis talis inqͥſitor iure qͥdē. Sꝫ a ſil̓i ꝑgūt aliqͥ curioſe (ne dicamus fatuoſe) cōꝑare ſcīaꝫ canonū poſitiuoꝝ eccl̓aſtico regimine ad ſcīaꝫ euāgeli/ ip̄i viderint. Exēplo ſil̓i dubitaret aliqͥsqͥs hn̄dus ē dignior in cura corꝑis vel medicus. Sil̓r qͥs p̄ferēdus ē vl̓ eruditus inꝯſtitutōibꝰ poſitis ſue religiōis aut in ſynodalibꝰ ſtatutꝭ. vl̓ an p̄cellat iuriſꝑitus/ tn̄

ad hoꝝ ꝑticulariū cognitōeꝫ deſcendit? Ceſſent igit̉ deīceps hmōi ꝯꝑatōes odioſe curioſe. fatuoſe īmo faſtidioſe. nec ſitſciſma ī ip̄o corꝑe eccl̓e. ſꝫ ābulet qͥſqꝫ vocatione vocatus ē. gr̄aꝫ quā accepit cōicaſſine inuidia in alterutꝝ āminiſtrās. De Bcimaſexta ꝯſideratio. Dn̄s opus hꝫ decretiſtis ſolū ꝓpt̓ rōnes ſumptas ex multitudīe cāonū poſitiuoꝝ ꝯcernētiū ſpūale regimē/ ſꝫ etiā regulatōneꝫ tꝑaliū maxīe poſtdotatōeꝫ eccl̓ie in bn̄ficijs in alijs abūdefactis. Neqꝫ em̄ euāgelica lex dedit exp̄ſſas de tꝑaliū regimīe ꝯſtitutiōes ac ꝑindetheologica ꝯſideratio/ ſꝫ ad eas ꝑticularit̓cogͦſcēdas/ neqͣqͣꝫ extēdit. Uident̉ aūt ſufficere leges hūanitus tradite. ſed ſi notauerimus aliā eſſe rōnē de his mere tꝑalia ſūt/nec dedicata diuīs vſibꝰ. aliā eoꝝ cultumdei reſpiciūt in decimis oblatōibꝰ in bn̄ficijs atꝫ ſil̓ibꝰ/ nemo mirabit̉ ſi legibꝰ alijsvti cōgruū fuit his illis quēadmodūdoctrīe pure moral̓/ īſufficiēs fuit lege reuelāda. qͣꝫuis in obſequiū ſuū poſſit. Decimaſeptīa ꝯſideratio. Dn̄s ita diſtinxit theologiaꝫ a ſacris cāonibꝰ ecōtra/ qͥnvirilit̓ ſalubrit̓ poſſint ab eodē hoīe qͣꝫtūſibi ꝯcedit̉ īueſtigari. Si em̄ reꝑti ſūt vltra cāones ſacros/ legibꝰ hūanis dederuntſtudiū ſuū ecōtra/ ꝓfecerūt in vtriſqꝫ. ſivltra ph̓iaꝫ metaphiſicā ml̓ti qͦtidie ī theologia ſe vehement̓ exercēt. Hoc ꝯueniētiꝰhꝫ fieri / theologus deſcēdat ad inſpicien cāones ſacros tanqͣꝫ ꝯcluſiōes elicitasex ſuis principijs theologicis deducere. Sic erit tal̓ ābidext̓ theologus cāoniſta cāoniſta theologizās. qͥs ē laudabimus? Quid at faciliꝰ ē ex ābobꝰ/ auttheologia .ſ. cogͦſcere cāonicā ſcīaꝫ vel econtra. Exiſtimo pͥmū ſic̄ facilius ē ordīatius deducere ex pͥncipijs cōcluſiōes/ qͣꝫ exꝯcluſionibꝰ ad pͥncipioꝝ noticiā deuenire.Addito agibiliū iſtoꝝ vehemēs ꝯſideratio a puericia vel ab adoleſcētia tm̄ erudit neqꝫ clarificat ingeniū/ qͣꝫtū exercitatioin ſpeculabilibꝰ pͥncipijs. Potuerat inſeri q̄rela frequent̓ incidēs nr̄o tꝑe theologis ad ſpeculabilia q̄dā paꝝ vtilia/ curioſiores exiſtūt debito nolētes ad ꝯſiderationē agibiliū tanqͣꝫ ſuo ingenio indignaꝫ rudē declīare. Rurſus inculpādi ſunt iuriſte illi ꝑticularibꝰ ꝯcluſiōibꝰ iuriū ſic adherēt vtvel ad pͥncipia reſolutōis aduertūt. Decimaoctaua ꝯſide