Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In decretis facta Pariſius

LI.

los qͥbꝰ dicit xp̄s. Qui vos audit me auditNihil igit̉ āmirādū ſi ad eoſdē ꝑtinebat cog̓nitio legiſlatio ꝯcluſionū illaꝝ canoniDꝝ/ ad qͦs ꝑtinebat noticia pͥncipioꝝ. In ē illud qd̓ ſapīa dicit de ſeip̄a. Per me reges regnāt ⁊c̄. Undecima conſideratio. Dn̄s ꝓpt̓ multiplicatiōeꝫ hoīuꝫ ſub legeſua euāgelica p̄uaricātiū ea multis modisvoluit hmōi canones multiplicari. Et itaopus habuit canoniſtis. etiaꝫ in regimineſpūali. qꝛ ꝓpͥe dicti theologi neqͣqͣꝫ ſufficiebāt. Notemus ad declaratōeꝫ āplioreꝫ theologi ꝓpͥo noīe dicunt̉ hi noticiāfitent̉ hn̄t eoꝝ ꝓpͥe dicunt̉ eſſe de theologia ē de iure diuīo ſeu euāgelico qd̓ idēeſt. illud ſciūt elucidare/ defendere roborare. Sūt āt qͣttuor genera taliū ꝓpriedicunt̉ ad ius diuinū euāgelicū ꝑtinere.Primū genus ē eoꝝ ꝯtinent̉ exp̄ſſe in textibꝰ cāonice ſcpͥture vt in pͥncipio fecitdeus celū terrā. Scd̓m ē eoꝝ ꝯſequunt̉ꝯſequent̓ clare in ꝯſequētia neceſſaria euidēti/ apud oēꝫ vtētē rōne ex eis ibidē ꝯtinent̉. Terciū ē eoꝝ lꝫ non ſequant̉ in ꝯſequētia clara apud oēs vtētes rōne vel aliūde doctos. tn̄ apd̓ exercitatos in ſacris lr̄isꝯſequētia iudicat̉ optīa vel ſeq̄la. Quartuꝫeſt eoꝝ reuelatōeꝫ factā eccl̓ie ꝯſtāt.vel exp̄ſſe et manifeſte ꝓph̓ias ſeu miraculoſas atteſtatōes/ vel īplicite cōeꝫ atteſtatiōeꝫ totius eccl̓e vel ꝯcilij generalis eaꝫſufficient̓ repn̄tātis. ac ſucceſſionē legiti deriuata ad poſteroſꝑ eos tales reuelatōes habuerūt manifeſte. Ueritates oēsalie/ tāto dicunt̉ magis ꝑtinētes vel īꝑtinētes ad theologiā ſuos ꝓfeſſores qͣꝫto ꝓximius vel remotius pn̄t inferri ex p̄dictis. Progrediētes igit̉ vltra dicamus p̄terhas ꝟitates ſeu regulas oꝑtuit multas explicari ad regimē eccl̓iaſtice familie/ nonpoterāt exp̄ſſe deduci ex ſacra ſcpͥtura. ſꝫ oꝑtuit fieri limitatōeꝫ autoritatē humanaꝫ.Recte eo vltra pͥncipia iuris moral̓natural̓/ ꝯcluſiōes euident̓ neceſſario ſequētes ex eiſdē/ oꝑtuit addi ml̓tas inſtitutiones. neqꝫ clare diſſonas/ neqꝫ tn̄ euidēterſequētes ex dictis pͥncipijs autoritatepͥncipū vel cōitatū qͥbꝰ reſpublica regendaſubdebat̉. Exēplū in vno qd̓ ſciat̉ in ceteris. Cōfeſſio ſacr̄alis/ ē de lege euāgelicaꝓpͥe dicta. ſꝫ fiat tꝑe vel illo/ apd̓ ſuūcertū ſacerdotē/ vel apud illū ē de iure poſitiuo qd̓ nec clare ſequit̉ ex lege euāgelica

ſic debeat fieri/ nec tn̄ eſt repugnās. Taliaſunt ſine nūero in reliqͥs ꝯcernūt dei cultum charitatē erga ip̄m ꝓximū noſtrū. Duodecima ꝯſideratio. Dn̄s opus habuit canoniſtis/ nedū ꝓpt̓ multiplicatōesqhmōi canonū poſitiuoꝝ/ ſꝫ etiā ꝓpt̓ incorrigibilitatē ſubditoꝝ. Oder̄t peccare mali formidīe pene. ait Oratius. vt igit̉ penevarie varijs delictis ferrent̉ neceſſe fuit.quemadmodū diuerſitate morboꝝ/ ordinant medici diuerſitatē remedioꝝ ꝑticulariuꝫ vltra ea cognoſcūt ex pͥncipijs ph̓ienaturalis/ vel ſue medicine general̓. Conſtat aūt inſtitutōnes hmōi arbitrarias eſſevt plurimū/ lꝫ inſtitutiōes ꝯformitatemqͣꝫdā habeāt ad legē diuinā in ei palam diſſonant alioqͥn eſſent iniq̄. nihilominus ita ꝑtinēt ad/ qͥn alie pene poſſēteqͣlit̓ ſtātibꝰ illis pͥncipijs ꝯſtitui. ē iusqͣle appellamus pure poſitiuū vel hūanū. Amplius ꝟo ſi repugnātia ſit/ vt theologus ſciat hmōi ꝯſtitutōes penales ſimiles de iure poſitiuo. qꝛ tn̄ hūani capacitas īgenij/ multū finita ē nec ad tot ſuffic̄.dn̄s habuit opus vl̓ voluit diſtīctos in eccleſia doctores īſtruere. qͦſdā ad ius euāgelicū ꝓpͥe diuinū qͦſdā ad poſitiuū ſciēdūdedicatos. Et ex his īueſtigamus inuenimus puto cōmoditatē diſtinctōis int̓ hasfacultates theologie decretoꝝ. dn̄s inhꝫ opus decretiſtis. Tredecīa ꝯſideratio Dn̄s inſtituit reponi ea ꝓpͥe ſunt fidei in textibꝰ canonū vel decretoꝝ vn̄ dicūtur cāoniſte vl̓ decretiſte/ tanqͣꝫ illa ſe pͥncipalit̓ ꝑtineāt ad facultatē decretoꝝ. Hecꝯſideratio rn̄det his poſt facultatē decretoꝝ ſic inſtitutā ꝯtēdere vellēt ſuꝑfluaꝫ eſſetheologoꝝ facultatē. Hēmus inquiūt articulos oēs fidei catholicas ꝟitates. qͥd egemus theologiſ? Sꝫ videat̉ cur illic ponant̉ tales ꝟitates/ īuenimus ſunt tanqͣꝫarticuli certi eliciti ex theologia qͦꝝ declaratio ſpectat ad eādē. quēadmodū etiā factūeſt in legibꝰ pͥncipū catholicoꝝ ad illas leges directo ſpectēt ſic̄ nec eoꝝ declaratio. quēadmodū nemo diceret declaratio ſymboli apl̓oꝝ vel niceni ꝯcilij ad ſimplices ſpectet. qͥbꝰ tn̄ illud indicit̉ explicatur dat̉ ad credēdū. Quo pacto igit̉ q̄reret aliqͥs/ reponunt̉. in facultate decretoꝝvel in facultate legū tꝑaliuꝫ/ ad theologieꝑtinēt facultatē? Facilius ē rn̄ſio. Reponūtur itaqꝫ vt addant̉ pene varie ꝯͣ eos auſu

iM 3