Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Recō mendatio licentiandoꝝ

re? qꝛ cuilibet fuiſſet lex ſufficiēter inſcriptain li. cordis ſui. nec opus erat vt qͥs doceret iudicia iuſticie. iura vel leges aut canones hūano ſtudio cōpoſitos vel librisaratis qd̓ de futuro ſtatu ſonat illud ꝓpheticum. Dabo leges meas in cordibꝰ eoruꝫ. Sexta cōſideratio. Dn̄s opus habuitiuriſtis legiſtis canoniſtis locutiōisp̄expoſito/ poſtqͣꝫ in honore eſſetintellexit/ cōꝑatus ē iumētis inſipientibꝰſil̓is factus eſt illis. Obſcurato nimiꝝ libro cordis interiori/ velut oblr̄ato male ꝯͣcto diuerſas paſſiones vix poterat legi. vix ab hoīe diſcerni qͥd rectuꝫ ab obliqͦ.quid bonū a malo. qͥd iuſtū ab iniuſto. qͥddaret̉ ergo liber extrinſecus. ꝯtinēs legesp̄cepta/ traditōeꝫ dei hoīuꝫ ſapientioꝝ/quoꝝ lucidiora adhuc erāt corda/ vel diuinā celitus illuſtratōneꝫ/ vel humanādiuturnā inueſtigatōeꝫ/ iuuantibꝰ ad ipſum moribꝰ bonis miro illumināt. ſicut de alijs dictū eſt excecauit eos malicia eoꝝ Aīa em̄ viri iuſti annūciat aliqn̄ vera plus qͣꝫ ſeptē ſpeculatores ꝯſtituti in excelſum ad ſpeculandū ait Sap̄. Potuerāt hic induci ſpeculatōes grate multū/ deobſcuratiōe vel oblr̄atione libri cordis. qd̓eſt ſpeculū qͦddā veritatis/ comꝑatio ad varios modos diuerſos/ qͥbꝰ ſpeculamaterialia diſtorquēt̉ ne reddāt veras: imagines. Has ſpeculatōes poſuit OreſmeZ ꝯfigū. qualitatū. illic videant̉. Septimaꝯſideratio Dn̄s inſtituit pͥmū canoniſtā legiſtā ip̄m Adā. Cōgruebat qͥppe immo opus erat vt Adā qui pr̄ omniū ꝓpagatōeꝫ carnis eſſe debuerat/ fieret etiā pr̄gubernatōeꝫ inſtructōeꝫ. Ac ꝑinde ſicutin artibꝰ corꝑis regimīe neceſſarijs/ adāpoſt pctm̄ fuit diuinā inſpiratōeꝫ eruditus. de neceſſarijs inquā ſolū ad eſſe ſꝫquo ad bn̄ eſſe. qͣꝫto āplius opus erat bn̄eſſe ip̄ius aīe ad ſcīas v̓tutes ip̄m diuinitus illuſtrari. ip̄m pͥores filius eiusde generatōe in generatōeꝫ. Hec eſt traditio ip̄ius Ioſephi in li. antiquitatū. cuiſonat aꝑta. Sic dr̄ Gen̄. dn̄s fecit ip̄iAde tunicas pelliceas. hoc ē vt oꝑi fas eſtfieri docuit. ſicut parare cibos. vti medicīscolere agros. ita de reliqͥs habet̉ palam exiſtis vn̄ pͥma fuit origo. cauſa cuiuſlibetartis inuētio ſcīe facultatis. Octauaꝯſideratio. Dn̄s vltra legē nature ſolūinſtitute de qua dictū eſt. ſed etiā de ſummi

tate deriuate ac in poſteros ꝓmulgate quedr̄ lex antiqua. Fundat̉ hec ꝯſideratio ſicut ſexta. ꝓlabēte em̄ natura de vicio in viciū. ꝓlabebat̉ ꝯſequent̓ ad igͦrantiā maiorēlegū iuriū iuſtoꝝ iudicioꝝ. Addēda fuit igit̉ declaratio autoritatū inſertōne/circa murmuratōeꝫ p̄ceptoꝝ/ generaliuꝫſicut decē p̄cepta/ qͣꝫ ſpecialiū ſicut erāt iudicialia cerimonialia. Et ita dominushabuit opus legiſperitis iuriſtis dicebant̉ doctores ſcribe. meditātes in hac lege die ac nocte vt eam ppl̓o ſimplicioriciarēt ne fierēt ſicut equus mulus qͥbꝰeſt intellectus. ſed approximarēt ad deū/pterea vt in chamo freno certoꝝ p̄ceptoꝝꝯſtringerent̉/ oꝑtuit. Nona conſideratio. Dn̄s vltra legē veterē opus habuit inſtituere legē euangelicā. Siqͥdē ad nihilfectū adduxit lex antiqͣ dicēte apl̓o ad Hebreos. vij. Nihil ad perfectum adduxit lex.Erat em̄ figura vmbra noue legis. Namoīa in figura ꝯtingebāt eis ait apl̓s. Adueniēte igit̉ re vel luce impleta ē lex illa ſoluta. Ac ꝑinde ꝯſtituti ſunt apl̓i diſcipuli euangeliſte tanqͣꝫ doctores huius legisceteri ſucceſſores eoꝝ qͦs theologos nominamus. ẜm corticē lr̄e occidit/ ſed ẜminteriorē ſpm̄ viuificat. Decima ꝯſideratio Dn̄s opus haberet iuriſtis alijsqͣꝫ theologis. ſi hoīes ẜm virtutes theologicas ſunt fides/ ſpes charitas. ſpontevellēt regulari. Sufficere dixit Auguſtinin enchiridiō has virtutes ad ſalutē homini. qͥppe claudūt in ſeip̄is duo illa mandata in quibꝰ tota lex pendet ꝓph̓e. Dili.ges dn̄m deū tuū ⁊c̄. Et ꝓximū tuū ſicut teip̄m. Intereſt aūt theologoꝝ docere ſufficienter ea ſunt fidei ſpei charitatis/ in regulā euangelicā errores inſurgētes cogͦſcere/ cognitos vt caueant̉ ab alijs inſinuare. ea deniqꝫ docere ꝯuenit. quibꝰ hec triplexvirtus gignit̉/ nutrit̉ defendit̉ / roboratur.Sic inſtituta videt̉ gubernata fuiſſe ſufficiēter eccl̓ia pͥmitiua ſub apl̓is. ac deinde ſucceſſiones varias vſqꝫ ad doctores ſanctos incluſiue qͣdringentos annos amplius quibꝰ tꝑalibꝰ erat diſtinctio theologoꝝ canoniſtaꝝ/ lꝫ canones ſacri multieſſent vltra tenorē exp̄ſſi traditū in euangelijs ceteris libris canonicis. Hi ꝟo canones ſi bn̄ inſpiciamus ſunt niſi ꝯcluſiones elicite vl̓ illate ex pͥncipijs theologicisid ē ex euāgelio alijs libris canonicis