In decretis facta Pariſius
II
quō nō ſuꝑfluo/ adiūcta dicet̉ hec facultasdecretoꝝ cū ſuis ꝓfeſſoribꝰ ⁊ ſtudioſis de qͥbus aſſeris/ qm̄ dn̄s his opꝰ hꝫ. fruſtra qͥtHe fit ꝑ plura qd̓ pōt fieri ꝑ pauciora additio igit̉ facultatis decretoꝝ/ neqꝫ neceſſitatē hēbit neqꝫ vtilitatē. ¶ Et inquiūt ꝙ remſuā tꝑalē vnicuiqꝫ tribuere docēt ſufficient̉leges hūane fundate in ph̓ia morali q̄ cuilibet naturalit̓ imp̄ſſa ẜm qͣs leges inſtituitur ⁊ regit̉ ad plenū in tꝑalibꝰ ſuis vita pn̄ſ.Per has ꝟo canonicas traditōnes viſa eſtalias plus turbari ⁊ litibꝰ affligi policia eccleſie qͣꝫ trāqͥllitate letari. ¶ Et rurſus ꝙ reliqua tria q̄ vel ſpūalē ꝯuerſatiōeꝫ hoīuꝫ int̓ſe vel emēdatōeꝫ ꝓpͥe ꝯſcīe cuilibet in ſe. vl̓cultū latrie ad deū reſpiciūt/ ſunt in ſacrislr̄is abūde tradita. alioqͥn xp̄s hō ⁊ idē decuius ꝑfecta ſunt oꝑa (vt dic̄ Moyſes) inſtituiſſent minus ꝑfecte eccl̓iaſticā domuſuā. q̄ nec ſuo nec lōgo poſtmodū tꝑe canones iſtos habuit. Alioqͥn inſuꝑ lex euāgelica traderet inſufficient̓ mādata de qͥbꝰ dn̄saſſerit. Si vis vitā ingredi ſerua mādata.Et iteꝝ. hͦ fac ⁊ viues. ¶ Ad ſummā gͦ redithec calūnia. dn̄s inquiūt ꝓ regimine ſue familie in tꝑalibꝰ dedit leges ciuiles. ꝓ ſpūaliū gubernatōe tradidit euangelicos canones. aliā ꝟo nō eſt inuenire vitā niſi vl̓ tꝑalem q̄ ꝑ leges regit̉. vel ſpūalē quā euāgelica lex ſufficient̓ inſtituit. Nōne hͦ ꝯcluderelicet ꝙ nequaqͣꝫ dn̄s his .i. canoniſtis ophr̄et? ¶ Sꝫ qͥd dicemus ad hec doctiſſimi⁊ ſapiētes viri pr̄es ⁊ frēs. qͥd huic calūniern̄debimus? Rn̄debimus ꝑ ꝯſideratōnesaliqͣs geometrico ⁊ doctrinali ordine poſitas ẜm qͣs patebit a radice neceſſitaſ ⁊ opꝰdn̄oꝝ iuriſtaꝝ. Patebūt inſuꝑ diſtinctōesaliq̄ de iuribꝰ canonibꝰ ⁊ legibꝰ. Iſte em̄ doctrine moralis modus optimus ēdū fit reſolutio ad certa. dūqꝫ ſeꝑat̉ p̄cioſum a vili⁊ qͣſi ſub oculis vnūqd̓qꝫ ſeꝑatū ab alio reponit̉ qd̓ ꝯfuſe cōpoſitū fallere poterat inſpiciētes. ¶ Potuerat̉ cito induci declamatoria ⁊ velut oratoria cōmēdatio ſuꝑ vr̄isp̄conijs ſingularibꝰ. attn̄ excitatio ſtudioſa vicit iubes talia ſingularia ad veſperiasſinguloꝝ linqͥ ⁊ ea nūc dicere q̄ plus eruditionis ſcholaſtice noſcuntur ꝯtinere. ¶ Inueſtigamus igit̉ a fundamēto cauſas neceſſarie inſtitutōisqͣre dn̄s hisopꝰ hꝫ. Et ꝓ hͦ ſit hec pͥma ꝯſideratio incipiēs ex alto. ¶ Prima ꝯſideratio. ¶ Dn̄s ꝑſuū velle imꝑioſum ⁊ ptātiuū eſt pͥmū radi
cale fundamentū omīs legis vel canonis.¶ Hoc Ambro. in examē. ſecutus Baſiliūpoſuit dicēs/ ꝙ pͥma lex oīuꝫ ē diuina ptāsUolūtas illius ius ſuū vnicuiqꝫ tribuēs.nullius āt ē ꝑpetuū ⁊ ꝯſtās voluntas niſidei. ¶ Scd̓a ꝯſideratio. ¶ Dn̄s indidit cuilibet rei tātū de lege/ qͣꝫtū de entitate ⁊ bonitate. ¶ Oīa em̄ fecit in nūero/ pōdere ⁊ mēſura. ⁊ ita ſub lege certa ait Boe. qͥppe. Sicut fecit oīa ꝓpt̓ ſe ⁊ ad ſe ſic oībꝰ dedit vitā certā tēdētiū ad ſe q̄ dr̄ appetitꝰ vl̓ amor⁊ pōdus/ trahēs rē ad ſuū dn̄atiuū ⁊ initisle pͥncipiū qd̓ ē ip̄e vt ſit ip̄e alpha ⁊ o pͥncipiū ⁊ finis. ¶ Potuerat h̓ fieri longa deductio de legibꝰ varijs reꝝ/ tā in celo qͣꝫ in terra/ aut in mari ⁊ in oībꝰ abyſſis/ in volucribus celi/ ⁊ qͣdrupedibꝰ terre/ ⁊ piſcibꝰ marꝭ.Sed omittamus hec ⁊ dicamus ꝓ terciaꝯſideratōe. ¶ Tercia ꝯſideratio. ¶ Dn̄s ſic̄fecit hoīeꝫ/ vt ſiō̓i ſoli ſubiectus dn̄aret̉ ceteris rebꝰ mortalibꝰ/ ita ſibi indidit p̄ ceterꝭrōnē tāqͣꝫ legē intimā ⁊ viuā/ neqꝫ em̄ ꝓpt̓aliud dr̄ hō factus ad imaginē ⁊ ſil̓itudinēdei/ niſi qꝛ ſui capax ꝑ rōne effectus eſt ẜmAugꝰ. ⁊ expoſitores catholicos. ¶ Hoc viderūt ph̓i qͥ naturas aliaꝝ reꝝ dixerūt regia rōne ſeꝑata/ velut ab intelligētia nō errante. hoī ꝟo rōnē ꝓpriā ꝯiūxer̄t quā dixer̄t reginā in ſuo microcoſmo. quēadmodū (ſuomō lōge tn̄ excellētiori) dn̄s ī macrocoſmopͥncipat̉. ¶ Quarta ꝯſideratio. ¶ Dn̄s indiderat hoī rōnē integrā ⁊ purā/ tanqͣꝫ ſufficiens pͥncipiū regitiuū ſuip̄ius ⁊ qͦ ad deū ⁊quo ad ꝓximū/ ⁊ qͦ ad corpus ꝓpriū/ ⁊ adaliud qd̓libet inferioꝝ. ¶ Alioqͥn quō verūeſſet illud Moyſi iā allegatum. Dei ꝑfectaſunt oꝑa Quō p̄terea veꝝ eſſet illud phiſicū. Deus ⁊ natura nō deficiunt in neceſſarijs/ ſi mox ab exordio nō dediſſet deꝰ hoīſufficiēs pͥncipiū ſuijp̄ius regitiuū ⁊ ordinatiuū atqꝫ regulatiuū? Dedit ꝟo dū hominē inſtituit ſub regula rectiſſima quam appellamus originalē iuſticiā. q̄ ꝑ omīa ꝯformis erat qͣꝫtū oꝑtuit ip̄i pͥme ⁊ ꝯſtāti iuſticie q̄ deus ē. ꝑ quā reddidiſſet hō vnicuiqꝫius ſuū .i. qd̓ ſuū erat. deo videlꝫ reuerentiāſine ꝯͣdictōe. ꝓximo amiciciā ſine diſſenſione. corꝑi obedientiā ad rōnē ſine rebelliōe.Ceteris inferioribꝰ dn̄atōneꝫ regitiuā ſineimpugnatiōe. ¶ Quinta ꝯſideratio. ¶ Dn̄snō habuiſſet opus legiſtis vel canoniſtisin ſtatu nature pͥmitus inſtitute. ſic̄ nec habebit opus in ſtatu nature gl̓ificate. Qua-
iM 2