Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In decretis facta Pariſius

II

quō ſuꝑfluo/ adiūcta dicet̉ hec facultasdecretoꝝ ſuis ꝓfeſſoribꝰ ſtudioſis debus aſſeris/ qm̄ dn̄s his opꝰ hꝫ. fruſtra qͥtHe fit plura qd̓ pōt fieri pauciora additio igit̉ facultatis decretoꝝ/ neqꝫ neceſſita hēbit neqꝫ vtilitatē. Et inquiūt remſuā tꝑalē vnicuiqꝫ tribuere docēt ſufficient̉leges hūane fundate in ph̓ia morali cuilibet naturalit̓ imp̄ſſa ẜm qͣs leges inſtituitur regit̉ ad plenū in tꝑalibꝰ ſuis vita pn̄ſ.Per has ꝟo canonicas traditōnes viſa eſtalias plus turbari litibꝰ affligi policia eccleſie qͣꝫ trāqͥllitate letari. Et rurſus reliqua tria vel ſpūalē ꝯuerſatiōeꝫ hoīuꝫ int̓ſe vel emēdatōeꝫ ꝓpͥe ꝯſcīe cuilibet in ſe. vl̓cultū latrie ad deū reſpiciūt/ ſunt in ſacrislr̄is abūde tradita. alioqͥn xp̄s idē decuius ꝑfecta ſunt oꝑa (vt dic̄ Moyſes) inſtituiſſent minus ꝑfecte eccl̓iaſticā domuſuā. nec ſuo nec lōgo poſtmodū tꝑe canones iſtos habuit. Alioqͥn inſuꝑ lex euāgelica traderet inſufficient̓ mādata de qͥbꝰ dn̄saſſerit. Si vis vitā ingredi ſerua mādata.Et iteꝝ. fac viues. Ad ſummā redithec calūnia. dn̄s inquiūt regimine ſue familie in tꝑalibꝰ dedit leges ciuiles. ſpūaliū gubernatōe tradidit euangelicos canones. aliā ꝟo eſt inuenire vitā niſi vl̓ tꝑalem leges regit̉. vel ſpūalē quā euāgelica lex ſufficient̓ inſtituit. Nōne ꝯcluderelicet nequaqͣꝫ dn̄s his .i. canoniſtis ophr̄et? Sꝫ qͥd dicemus ad hec doctiſſimi ſapiētes viri pr̄es frēs. qͥd huic calūniern̄debimus? Rn̄debimus ꝯſideratōnesaliqͣs geometrico doctrinali ordine poſitas ẜm qͣs patebit a radice neceſſitaſ opꝰdn̄oꝝ iuriſtaꝝ. Patebūt inſuꝑ diſtinctōesaliq̄ de iuribꝰ canonibꝰ legibꝰ. Iſte em̄ doctrine moralis modus optimus ēdū fit reſolutio ad certa. dūqꝫ ſeꝑat̉ p̄cioſum a vili qͣſi ſub oculis vnūqd̓qꝫ ſeꝑatū ab alio reponit̉ qd̓ ꝯfuſe cōpoſitū fallere poterat inſpiciētes. Potuerat̉ cito induci declamatoria velut oratoria cōmēdatio ſuꝑ vr̄isp̄conijs ſingularibꝰ. attn̄ excitatio ſtudioſa vicit iubes talia ſingularia ad veſperiasſinguloꝝ linqͥ ea nūc dicere plus eruditionis ſcholaſtice noſcuntur ꝯtinere. Inueſtigamus igit̉ a fundamēto cauſas neceſſarie inſtitutōisqͣre dn̄s hisopꝰ hꝫ. Et ſit hec pͥma ꝯſideratio incipiēs ex alto. Prima ꝯſideratio. Dn̄sſuū velle imꝑioſum ptātiuū eſt pͥmū radi

cale fundamentū omīs legis vel canonis. Hoc Ambro. in examē. ſecutus Baſiliūpoſuit dicēs/ pͥma lex oīuꝫ ē diuina ptāsUolūtas illius ius ſuū vnicuiqꝫ tribuēs.nullius āt ē ꝑpetuū ꝯſtās voluntas niſidei. Scd̓a ꝯſideratio. Dn̄s indidit cuilibet rei tātū de lege/ qͣꝫtū de entitate bonitate. Oīa em̄ fecit in nūero/ pōdereſura. ita ſub lege certa ait Boe. qͥppe. Sicut fecit oīa ꝓpt̓ ſe ad ſe ſic oībꝰ dedit vi certā tēdētiū ad ſe dr̄ appetitꝰ vl̓ amor pōdus/ trahēs ad ſuū dn̄atiuū initisle pͥncipiū qd̓ ē ip̄e vt ſit ip̄e alpha o pͥncipiū finis. Potuerat fieri longa deductio de legibꝰ varijs reꝝ/ in celo qͣꝫ in terra/ aut in mari in oībꝰ abyſſis/ in volucribus celi/ qͣdrupedibꝰ terre/ piſcibꝰ marꝭ.Sed omittamus hec dicamus terciaꝯſideratōe. Tercia ꝯſideratio. Dn̄s ſic̄fecit hoīeꝫ/ vt ſiō̓i ſoli ſubiectus dn̄aret̉ ceteris rebꝰ mortalibꝰ/ ita ſibi indidit ceterꝭrōnē tāqͣꝫ legē intimā viuā/ neqꝫ em̄ ꝓpt̓aliud dr̄ factus ad imaginē ſil̓itudinēdei/ niſi qꝛ ſui capax rōne effectus eſt ẜmAugꝰ. expoſitores catholicos. Hoc viderūt ph̓i naturas aliaꝝ reꝝ dixerūt regia rōne ſeꝑata/ velut ab intelligētia errante. hoī ꝟo rōnē ꝓpriā ꝯiūxer̄t quā dixer̄t reginā in ſuo microcoſmo. quēadmodū (ſuo lōge tn̄ excellētiori) dn̄s ī macrocoſmopͥncipat̉. Quarta ꝯſideratio. Dn̄s indiderat hoī rōnē integrā purā/ tanqͣꝫ ſufficiens pͥncipiū regitiuū ſuip̄ius ad deūquo ad ꝓximū/ ad corpus ꝓpriū/ adaliud qd̓libet inferioꝝ. Alioqͥn quō verūeſſet illud Moyſi allegatum. Dei ꝑfectaſunt oꝑa Quō p̄terea veꝝ eſſet illud phiſi. Deus natura deficiunt in neceſſarijs/ ſi mox ab exordio dediſſet deꝰ hoīſufficiēs pͥncipiū ſuijp̄ius regitiuū ordinatiuū atqꝫ regulatiuū? Dedit ꝟo homi inſtituit ſub regula rectiſſima quam appellamus originalē iuſticiā. omīa ꝯformis erat qͣꝫtū oꝑtuit ip̄i pͥme ꝯſtāti iuſticie deus ē. quā reddidiſſet vnicuiqꝫius ſuū .i. qd̓ ſuū erat. deo videlꝫ reuerentiāſine ꝯͣdictōe. ꝓximo amiciciā ſine diſſenſione. corꝑi obedientiā ad rōnē ſine rebelliōe.Ceteris inferioribꝰ dn̄atōneꝫ regitiuā ſineimpugnatiōe. Quinta ꝯſideratio. Dn̄s habuiſſet opus legiſtis vel canoniſtisin ſtatu nature pͥmitus inſtitute. ſic̄ nec habebit opus in ſtatu nature gl̓ificate. Qua-

iM 2